Afscheid van mijn superhelden

RegenBuiten hoost het. Een gordijn van regendruppels verduistert mijn werkkamer, slechts af en toe zijn de lampen overbodig, wanneer een bliksemflits de ruimte verlicht.

Amsterdam schijnt al ondergelopen te zijn.

Het is een mooie soundtrack bij de dag, want vandaag neem ik afscheid. Afscheid van mijn Superhelden. De persklaarmaker heeft het manuscript van Superhelden3.nl met een stofkam doorgenomen en zinnen strak getrokken. ‘Ik kwam behoorlijk wat anglicismen tegen,’ schreef ze. ‘Dat vond ik apart voor een Nederlands boek. De inspiratiebronnen van de auteur zijn duidelijk niet van Nederlandse bodem ;)’

Dat klopt wel. Wie de boeken heeft gelezen, weet dat mijn inspiratiebronnen inderdaad van Engelse en Amerikaanse bodem zijn. En in mijn hoofd praten de karakters Engels tegen elkaar, de voertaal op Pala. Menig zin heb ik moeten vertalen naar het Nederlands voordat ik hem opschreef.

Superhelden3.nlDat hoeft nu niet meer, want dit is de laatste keer dat ik naar het boek mag kijken. Ik mag alleen nog veranderingen doorvoeren op woordniveau, want het boek is af. Klaar. Het avontuur dat ik in 2011 begon, is afgerond. Iris, het meisje dat in Superhelden.nl ontvoerd werd uit Utrecht en op Pala terecht kwam, is haar onschuld verloren. In het laatste deel moet ze de moeilijkste beslissing van haar leven nemen, eentje die enorme consequenties heeft voor haar vrienden en voor de mensheid.

Mijn moeilijkste beslissing was toen ik vorig jaar – samen met de uitgever – besloot dat het derde deel niet aan onze strenge eisen voldeed en herschreven moest worden. Daarom verscheen Superhelden3.nl niet in november 2013 maar komt het in oktober 2014 uit. Het was geen makkelijke beslissingen, maar wel de juiste. Want nu durf ik te zeggen dat deel drie beter is geworden dan de eerste twee. Het is de meest emotionele van de drie geworden en waarschijnlijk ook de spannendste.

Ik ben trots, maar ook een beetje verdrietig. Want deze week neem ik afscheid van mijn karakters. Iris, Alex, Fiber, YunYun en Mr. Oz moeten het vanaf nu zonder mij doen. Ze moeten hun eigen beslissingen nemen, hebben mij niet meer nodig. Ik heb ze vier jaar van mijn leven gegeven.

Mijn Superhelden vliegen uit.

Mijn eigen kinderen zijn deze week uit logeren (Charlie) en naar Summer School van de Universiteit Utrecht (Daniel). Ik ben alleen thuis met de regen en de bliksem en mijn helden. Nog vier dagen en dan neem ik definitief afscheid van ze.

Nachtmerrieman

Nachtmerrieman

Nog heel even zijn ze bij mij. Daarna keer ik terug naar Rotterdam waar mijn nieuwe karakters vol ongeduld op mij wachten. Hun reis is pas net begonnen.

Ze moeten nog heel even wachten tot volgende week. Hopelijk is het dan ook weer mooi weer.

Reacties

  1. Tijmen zegt:

    Lijkt me best nogal wat!
    Maar wel een mooi beroep, want je leert steeds nieuwe mensen kennen. 🙂

  2. Dat zal toch nog een zwaar afscheid geweest zijn, denk ik. Je bent er tenslotte vier jaar mee bezig geweest. Maar aan alles komt een eind, tenslotte. Succes, Marcel 🙂

  3. Cor van Driel zegt:

    Heel voorzichtig vraag ik me af of er toch nog een vervolg in zit.

  4. Miriam Wesselink zegt:

    Partir c’est mourir un peu…

    Maar weet dat je Superhelden een warm nest hebben bij hun (en jouw) fans!

  5. Sandra zegt:

    Macel gelukkig ben je nu meer tevreden en gerustgesteld over je boek.
    Mijn docher wacht er al met spanning op en ik al heel lang op het andere boek, nachtmerrieman.
    Geniet er nog even van en je weet dat ze in goede handen komen.
    Succes met je volgende uitdaging.

  6. Hallo marcel,
    Ik heb met heel veel plezier deel 1&2 gelezen.
    Ik zit nu al vol spanning te wachten op deel3.
    Ik vind het echt hele leuke, mooie, spannende boeken, ik vind het jammer dat er geen vervolg komt.
    Groetjes renske

  7. Ik kan niet wachten!!
    Weet u zeker dat u niet veder gaat met de serie? Er zijn heel veel mensen die dat wel hopen(zoals ik!)!!

Laat wat van je horen

*