Boos op De Bijenkorf

Bijenkorf Liz‘Je boek ligt bij De Bijenkorf!’ twitterde Liz. Ze doelde op Superhelden.nl en inderdaad, de eerste twee delen bleken in het Amsterdamse filiaal in de kast te staan. Ze twitterde er als bewijs een foto van.

En ik werd teruggeworpen in de tijd.

Het was 2001. Ik had kort geleden mijn baan als Multimedia Manager bij ECI opgezegd omdat ik zo nodig een boek moest schrijven. Ik had mijn eengezinswoning in Houten verkocht en ingeruild voor een oud (en vies) maar ook goedkoop appartement in Rotterdam. Daar schreef ik iedere dag aan wat mijn eerste jeugdroman zou moeten worden: ‘De Werelddromer’.

Na een aantal weken vloog ik tegen de muren op. Ik was van een fulltime baan met tientallen collega’s naar het eenzame beroep van schrijver gegaan en ik miste aanspraak. Daarnaast raakte mijn gespaarde geld sneller op dan verwacht én liep ik onverzekerd rond. Ik besloot een bijbaantje te nemen.

Bijenkorf RotterdamNiet veel later werkte ik twaalf uur per week op de boekenafdeling van de Rotterdamse Bijenkorf. Dat was een vreemde tijd. Ik vond boeken verkopen geweldig en mijn collega’s waren heel fijn. Maar mijn twee directe chefs waren dat niet. Regelmatig werd ik er aan herinnerd dat omdat ik mijn vorige functie hoger in de hiërarchische boom zat, ik niet moest denken dat ik hier iets te vertellen had. En hoe leuk mijn collega´s ook waren, dat ik schrijver wilde worden werd door niemand serieus genomen. Het deerde mij weinig, ik ging naar mijn werk, verkocht boeken en wanneer ik thuis was, schreef ik aan mijn eigen manuscript.

Op een dag raakte ik in een gesprek met een collega van een andere afdeling. Het was een leuk meisje en ik stond waarschijnlijk een paar minuten langer met haar te praten dan strikt noodzakelijk. Ik werd door mijn leidinggevende op het matje geroepen en kreeg een ultimatum: geen ijdel gekeuvel onder werktijd, anders lag ik eruit.

Ik hield de eer aan mijzelf en nam ontslag. Mijn collega’s vonden het jammer om me te zien vertrekken en wensten mij veel succes met mijn boek. Ik had niet het idee dat er iemand geloofde dat ik het ooit echt voor elkaar zou krijgen.

Ik was woest en één gedachte beheerste mij: ik zou het ze laten zien! Op een dag zouden mijn boeken in De Bijenkorf liggen!

Mijn boek mislukte faliekant en ik zocht weer een baan op mijn niveau. In mijn vrije tijd begon ik aan een klein boekje bij Zwijsen, dat een jaar later in de schoolbibliotheken lag.

Maar niet in de winkel.

BijenkorfHet is zestien jaar later en mijn boeken liggen eindelijk bij De Bijenkorf. Ook in Rotterdam. Ik weet het zeker, want ik ben er wezen kijken en nam er deze foto. De afdeling is verhuisd naar een andere verdieping en behoorlijk kleiner geworden.

En geen van mijn vroegere collega’s werkt er nog.

En ik? Ik voel geen triomf. Dat hoeft ook niet, want ik hoef niets meer te bewijzen. Ik besef nu dat mijn woede vooral te maken had met onzekerheid. Kan ik echt schrijven, kan ik mijn droom echt waarmaken?

Nu ben ik vooral trots. Trots en blij dat mijn boeken overal in Nederland verkrijgbaar zijn, in alle boekhandels. Zelfs bij De Bijenkorf. (En deel 3 ligt 4 november in de winkel).

Reacties

  1. Wout de Moor zegt:

    Prachtig verhaal Marcel. We zijn blij dat je er zelf in bent blijven geloven en doorzetten.
    Groet Wout

  2. Barbara zegt:

    Prachtig! Hopelijk maakt de Bijenkorf er geen misbruik van. Grote borden met: Hier werkte… Na dit verhaal ws niet

  3. Barbara zegt:

    Prachtig! Hopelijk maakt de Bijenkorf er geen misbruik van. Grote borden met: Hier werkte… Na dit verhaal ws niet

  4. Miriam Wesselink zegt:

    Geweldig Marcel! Vooral ook omdat van jezelf geen triomf meer hoefde te voelen. Dat is de beste uitkomst.

  5. Mooi! Ik krijg altijd zin om door te gaan met mijn eigen manuscript als ik jouw posts lees. Wat goed dat je zo je eigen weg bent blijven volgen, dat vind ik als twintiger echt inspirerend.

  6. Vorig jaar september lag het eerste deel ook in de Amsterdamse Bijenkorf. Ik weet dat, omdat ik toen een stapeltje ansichtkaarten van Zwaartekracht naast jouw boek legde. Expres. Als ik had geweten dat jouw boeken daar zo bijzonder waren, had ik er wel ff een foto van gemaakt.

  7. Judith van Renselaar zegt:

    Geloof in jezelf en je bent groter dan je denkt…

  8. Het Webcareteam zegt:

    Op zo’n mooie prestatie, kunnen wij toch ook maar 1 ding zeggen! Gefeliciteerd, je bent een superheld 🙂
    Veel succes!

  9. Raymond zegt:

    Chapeaux kerel!

  10. You rock Marcel!

    Bedankt voor het delen van dit verhaal. Geeft een heleboel mensen op de een of andere manier vast inspiratie. Top!

  11. Mooi geschreven, Marcel. En zo herkenbaar :-). Doorzettingsvermogen loont en tja, bijna elke schrijver is onzeker en degenen onder ons die dat nooit zijn (geweest)? Ach… die zijn meestal ook niet zo aardig ;-).

  12. Esther Kreukniet zegt:

    Geweldig! Dat geeft de burger moed! ga vooral door met je heerlijke boeken schrijven en de Bijenkorf domineren ;))

Laat wat van je horen

*