Kiespijn en Duitse superhelden

PalasTwee weken geleden moest ik naar de kaakchirurg. Er was een klein stukje tand achtergebleven dat waarschijnlijk de oorzaak was van het breken van mijn kroon. Na veertien (!) prikken was ik eindelijk genoeg verdoofd om de boosdoener te kunnen laten verwijderen. Met een gezicht alsof ik gebotoxt was, fietste ik weer naar huis, naar mijn pc.

Daar probeerde ik als een gek het vierde deel van Superhelden.nl af te krijgen. De deadline was eigenlijk een week eerder, maar door alle bezoeken aan tandarts en kaakchirurg was deze verschoven naar vrijdag 11 maart, om 12.00 uur.

De dagen na de ingreep slikte ik per dag gemiddeld evenveel pijnstillers als ik verdovingsprikken had gekregen en soms meer. Het plaatsen van de nieuwe kroon stelden we een week uit, de wond was te groot en te pijnlijk. Iedere dag fietste ik op en neer naar de tandarts om het gat schoon te laten maken met waterstof peroxide en vermeed ik zuivelproducten om infectie te voorkomen.

Superman tandartsDeze week verscheen de eerste Duitse recensie van “Pala – Das Spiel beginnt”. Volgens de recensente was het boek: ‘Ein absolutes Lesemuss für Jugendbuchfans. Ihr sucht eine neue Buchreihe? Dann seid Ihr hier genau richtig :-)’

Ik voelde me op dat moment weliswaar geen superheld, maar de recensie hielp meer dan de pijnstillers.

Absolute Leseempfehlung!’ roemde ze het boek. Niet alleen kreeg het boek maar liefst vijf sterren, maar het was ook de eerste recensent die de onderliggende thematiek in het boek benoemde: ‘Mit seinem Jugendbuch “Pala – Das Spiel beginnt” erschafft der Autor einen ereignisreichen Roman, der viele reale Begebenheiten bereit hält. Ich will damit sagen das es mich nachdenklich stimmte und ich ins grübeln kam, inwieweit die Handlung real werden könnte,’ wat zoveel betekent als : ‘Met zijn jonge volwassen boek “Pala – Het spel begint” schept de auteur een bewogen roman, die aan een groot aantal echte gebeurtenissen refereert. Ik zette me aan het denken over de mate waarin de maatregelen [in het boek] echt zou kunnen zijn.’

Pala 1Pala 2

Of zoiets. Ik heb één jaar Mavo-Duits en een paar maanden Duolingo, dus ik ben volledig aangewezen op Google Translate.

Ondertussen verrekte ik nog steeds van de pijn, kwam ik ’s nachts mijn bed uit om extra pijnstillers te slikken, sliste ik tijdens het praten en daalde mijn humeur tot ver beneden het nulpunt. Ik bracht mijn kinderen naar school, deed leuk op Facebook, zette muziek aan en stortte mij in mijn boek.

Afgelopen woensdag leverde ik de eerste versie van Superhelden.nl dl4 in bij mijn uitgever en liet ik voor de laatste keer mijn wond schoonmaken.

Deze week is de pijn helemaal weg en kan ik weer lachen (al zie je dan wel de gaten in mijn mond, waardoor het lijkt alsof ik aan de Crystal Meth ben). Woensdag wordt de nieuwe kroon in mijn mond gezet. In april ligt “Pala – Das Spiel beginnt” in de Duitse winkels. En Lesemuss is vanaf nu mijn favoriete woord in het Duits.

Recensie: Voor wie ik heb liefgehad – Marcel Vaarmeijer

Voor wie ik heb liefgehadHet eerste boek dat ik las van Marcel Vaarmeijer was ‘De gloriedagen van Walter Gom,’ een komische roman over de extreem introverte Walter, een man van middelbare leeftijd die voor ieders probleem de perfecte oplossing heeft, behalve voor zijn eigen. Het is een heerlijk, licht absurdistisch boek dat wat mij betreft maar één probleem heeft: er is te weinig conflict, waardoor het verhaal – ondanks de humor en overdrijving – enigszins voortkabbelt.

Dat probleem heeft de opvolger ‘Voor wie ik heb liefgehad’ absoluut niet. Integendeel, wanneer we de negentigjarige hoofdpersoon Louise Veldman ontmoeten in het verpleegtehuis waar ze haar laatste dagen slijt, is ze cynisch en wraakzuchtig. Ze probeert het leven te ontlopen, onzichtbaar te worden, maar in plaats daarvan zoekt ze vooral de confrontatie op. Met haar medebewoners, met het personeel, met haar schoondochter en met de psychiater die haar probeert te doorgronden.

‘En jij, Louise,’ vraagt ze als ik op de rand van de behandeltafel zit, ‘hoe compenseer jij je verdriet?’ ‘Ik help mensen die slecht compenseren. Ik neem ze bij de arm, leid ze naar de afgrond en geef ze een zetje.’

Wanneer iemand Louise haar de twaalf dagboeken bezorgt die ze tijdens haar jeugd geschreven heeft, komen we erachter dat ze als jonge vrouw alles behalve onzichtbaar was. Doordat Vaarmeijer de dagboeken laat voorlezen door verpleger Fabio, krijgen we een inkijkje in zowel de Louise van toen als die van nu.

‘Slapen is altijd lastig geweest. Als kind durfde ik het niet, omdat ik bang was in het donker. Als tiener had ik er geen zin in. Als volwassene had ik er geen tijd voor. En nu, nu ik zin en tijd genoeg heb, mag het niet meer.’

vaarmeijers-voor-wie-ik-heb-liefgehad-is-meer-dan-een-oorlogsverhaal-e1455791753473-1900x630
Het grootste deel van de dagboeken speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog en we volgen de jonge Louise op haar tocht door Europa. Ik las het in Berlijn, wat het verhaal een extra dimensie gaf. Maar wat het boek zo mooi en puur maakt, is Louise. Het is bijna onvoorstelbaar dat deze levenslustige, bijna naïeve jongedame, hetzelfde personage is als de Louise in het verpleegtehuis. Totdat je meemaakt wat zij meemaakt.

‘Mijn man had twee puntjes op zijn voornaam, en drie sterren op zijn jas.’

Het personage Louise Veldman is gebaseerd op Marcel Vaarmeijer’s eigen moeder en de roman op haar dagboeken. Hij beschrijft ook de koele verstandhouding tussen moeder en zoon, wat het lezen soms extra pijnlijk maakt, vooral als je Marcel – zoals ik – een beetje kent. Er waren momenten dat ik Louise wilde knuffelen en er waren momenten dat ik haar wel kon wurgen.

‘Dus mijn zoon is voortaan jeugdboekenschrijver?’ ‘Je zoon is boekenschrijver.’ ‘Wat houdt dat in, boekenschrijver?’ ‘Dat ik opensta voor alle boeken.’ ‘Ook romans?’ ‘Romans, thrillers, jeugdboeken, kinderboeken…’ ‘Telefoonboeken?’ ‘Dat is mijn einddoel, mama, het schrijven van het ultieme telefoonboek.’

Het boek is mooi geschreven, met opnieuw het licht absurdistische taalgebruik waar Vaarmeijer patent op lijkt te hebben. Alleen de scènes in het verpleegtehuis zijn bij vlagen ongeloofwaardig, waarbij met name het uitschakelen van de ´boze´ psychiater een hoog Bassie en Adriaangehalte heeft, ondanks het wrange resultaat. Maar dat is slechts een klein mankement. ´Voor wie ik heb liefgehad´ is een prachtige, melancholieke ode van een zoon aan zijn moeder, waarbij hij de mindere kanten van haar persoonlijkheid niet schuwt.

Ik mis iedereen, Fabio. Ik mis mijn familie, mijn vrienden, mijn geliefden. Ik mezelf, wie ik was, wie ik werd, wie ik had kunnen zijn. Ik mis ze elke dag, elke nacht, nuchter, dronken, levend en dood.’

Billy is dood, lang leve Billy

Billy de KipBilly de Kip is mijn favoriete boek van mijzelf. En dat komt door Jort van der Jagt en Jeroen Schipper. Jort omdat hij briljante illustraties maakte zoals ik ze nog niet eerder zag. En Jeroen omdat hij van een op zich niet onaardig verhaal (op matig Sinterklaasrijm) een geweldige, briljante tekst maakte, vol kwinkslagen en klankrijmen, met ritme, alliteratie en woeste woordgrappen.

Maar Billy is dood. Overleden. Ondanks de meer dan genereuze recensies die het boek kreeg van Juf Maike, Jaap, Susan en vele anderen, flopte het prentenboek meedogenloos. Het idee was om eens wat anders te maken dan wat er standaard in de winkel ligt, maar de wereld is duidelijk nog niet klaar voor een donker prentenboek vol cowboys, robots en tanks. Ondanks de fantastische inspanningen van uitgeverij David & Goliat en de vele boekhandels die hun best deden Billy onder de aandacht te brengen.

En dat is oké. Dat hoort bij het vak. Maar het is ook jammer. Want het was onze kip.

Billy de Kip preview

Ik heb de laatste 50 exemplaren gekocht. Die liggen hier nu in een doos te wachten op nieuwe eigenaren. In de winkel is Billy niet meer te koop. Het boek kost 10,00 euro en voor dat geld zet ik er uiteraard ook een handtekening en boodschap voor je in. En voor 2,50 stuur ik hem voor je op.

Dus, grijp je kans, bestel een Billy nu het nog kan!

Kippiejajee, moddertokkers!

Speel jij Iris of Alex in Superhelden.nl?

Annalise_Basso

Annalise Basso

‘Als er een film komt van Superhelden.nl, mag ik dan de hoofdrol spelen?’ Ik weet niet hoe vaak mij die vraag inmiddels gemaild is, maar het loopt in de tientallen. En altijd moet ik hetzelfde antwoord geven: ‘Als er ooit een film komt, dan ga ik daar niet over.’ En dat klopt. Schrijvers hebben over het algemeen niets te zeggen over het script of de casting, zelfs de heel beroemde niet.

Maar dat betekent niet, dat ik niet op zoek ben naar de perfecte kandidaat. En afgelopen week heb ik haar gevonden!

Vroegah was ik een enorme horrorliefhebber. Ik ging jaarlijks naar het Weekend of Terror, verslond alle ‘Hellraisers’ en ‘Nightmare on Elmstreets’ en herkeek klassiekers als ‘Fright Night,’ ‘The Thing,’ ‘The Fly’ en natuurlijk ‘Poltergeist’. Maar de laatste tijd ben ik een beetje klaar met horrorfilms. Dat heeft deels te maken met mijn leeftijd en het feit dat ik kinderen heb, maar ook met het genre dat de laatste jaren meer voor het bloed lijkt te gaan dan voor de spanning. De laatste horrorfilm die ik zag was The Orphanage, een briljante maar ook zeer verontrustende film en daarna had ik er wel weer even genoeg van.

Toen ze jonger was, was Annalise nog meer Iris!

Toen ze jonger was, was Annalise nog meer Iris!

Tot vorige week. Het was laat, iedereen lag al in bed en ik besloot een film te gaan kijken. Het werd ‘Oculus’ een uitstekende, bijna ouderwetse horrorfilm over een moordzuchtige spiegel met in de hoofdrol Karen ‘Dr. Who’ Gillan. Gillan speelt Kaylie, een jonge vrouw die vastbesloten is om de spiegel te vernietigen die verantwoordelijk is voor de dood van haar ouders. Door middel van flashbacks krijgen we langzaam maar zeker te zien wat er in haar jeugd gebeurd is.

De jonge Kaylie wordt gespeeld door Annalise Basso, een zeventienjarige schoonheid uit Missouri met knalrood haar en enorm veel pit. En de perfecte kandidaat om Iris te spelen!

En ja, ik weet dat het zo niet werkt. Want hoewel de Superheldenreeks het afgelopen jaar meerdere keren zijn opgevraagd door filmmaatschappijen, zijn er op dit moment helemaal geen filmplannen. En als ze er wel komen, dan beginnen de opnames pas over een jaar of twee en dan is Annalise alweer te oud. Om het maar niet te hebben over het feit dat ze Amerikaans is en vermoedelijk geen woord Nederlands spreekt en ik helemaal niks te zeggen heb over de casting.

flyer-a5-v2-beeldscherm-schoolmusical-superhelden-e1445963365770Toch is er een grote kans dat ik dit jaar nog een echte Iris mag aanschouwen. Want vanaf nu kunnen scholen ‘Superhelden.nl de schoolmusical’ bestellen. Het is een spannende eindmusical geworden met moderne, hippe muziek die speciaal voor leerlingen van Groep 8 ontwikkeld is. De musical beslaat de eerste twee boeken en is een welkome aanvulling op het aanbod van schoolmusicals in Nederland.

Dus jongens en meisjes van Nederland: dit is je kans om Iris, Alex, Fiber of YunYun te spelen! En als je mij een uitnodiging stuurt, kom ik in mei kijken!

Hoera! Het is vandaag! (En Bowie is dood)

De laatste foto die van Bowie is gemaakt, twee dagen voor zijn dood (c) Jimmy King

De laatste foto die van Bowie is gemaakt, twee dagen voor zijn dood verspreid (c) Jimmy King

Op weg naar Groningen. Hoewel Anna Woltz, Rom Molenmaker en ik tot Amersfoort moeten staan, is het een voorspoedige treinreis. We praten over het vak, vergelijken onze manieren van schrijven – op punten gelijk, op andere totaal verschillend! – en we kijken uit naar onze optredens voor Stap op de Rode Loper, een project voor VMBO’ers uit de bovenbouw en hun docenten, die een dag vol ‘bekende schrijvers, verhalenvertellers, striptekenaars, poëzie en film’ krijgen.

Het is een mooie dag.

Dan komt via Facebook het nieuws. David Bowie is overleden. Bowie, één van mijn grote muzikale helden, wiens nieuwe album de laatste dagen hier bijna continu opstaat, is twee dagen na zijn verjaardag én het verschijnen van Blackstar op 69-jarige leeftijd van ons heengegaan. Bowie, die liet zien dat freaks like me er ook mochten zijn, die mij niet alleen inspireerde met zijn muziek, maar ook liet zien dat een kunstenaar zich niet hoeft te beperken tot slechts één medium.

Het is een verdrietige dag.

Yvon Mekring maakte een foto van mij in actie

Yvon Mekkring maakte een foto van mij in actie

Drie groepen VMBO’ers komen en gaan in de Groningse bibliotheek en het is een feestje! We praten over boeken en superhelden, over hoeveel een schrijver verdient (te weinig) en waarom ik voor de jeugd schrijf in plaats van voor volwassenen (ik weet het nog steeds niet). Mij wordt gevraagd welke games ik speel (Red Dead Redemption, The Last of Us) en of ik thuis ook zo vaak ‘fuck’ zeg. (ehm …). Ik lees ook nog een bladzijde voor uit Billy de Kip wat voor veel hilariteit zorgt. Twee goeie vriendinnen van mij schuiven aan bij de laatste groep en zien eindelijk eens in levende lijve wat doe. Ik pik het laatste stukje mee van het optreden van Anna Woltz en geniet van haar plezier en haar vermogen om zo’n grote groep te boeien en te prikkelen.

Het is een mooie dag.

Gruninger polder

Gruninger polder

Na afloop wandel ik een kleine vijf kilometer van de bibliotheek in het centrum naar de Bed & Breakfast in de polder. En wat heerlijk dat ik dat weer kan na mijn val met de fiets! Het eist wel zijn tol en met een pijnlijke enkel en knie en David Bowie op de speakers ga ik een uurtje liggen in de bedstee en lees de vele In Memoriams die online verschijnen.

Het is een verdrietige dag.

Grote vriend Mark Meinema komt met chips en frisdrank en samen maken we de opzet voor mijn nieuwe lezing ‘Geen Tijd, Geen Geld, Toch Doen,’ de opvolger van ‘Waanzinnige Plannen’. Mark maakte eerder met mij de opzet en de slides voor de WP-lezing en na een paar uur werken beseffen we het allebei: deze wordt beter! De opbouw, de ‘BAM-IN–YOUR–FACE’ momenten, de humor, alles wat we samen geleerd hebben de afgelopen twee jaar maakt dat deze lezing nog uitgebalanceerder is dan de vorige en daardoor – hopelijk – nog meer impact zal hebben op het publiek.

Daarnaast is het ook gewoon fucking gaaf om met Mark te werken.

Lokaal Gronigs voedsel!

Lokaal Gronigs voedsel!

Het is een goeie dag. En dat blijft het. We eten heerlijk Indiaas in de stad en Mark brengt me met de auto terug naar de polder. Daar luister ik Blackstar nog een keer en mijmer voor me uit, voordat ik mijn eerste ononderbroken nacht van zeven uur slaap in drie weken.

De volgende ochtend loop ik vijf kilometer terug naar het Groninger Museum voor de tentoonstelling ‘Bowie is,’ de andere reden waarom ik hier een extra dag ben. Met opnieuw ‘Blackstar’ op de koptelefoon (waarvan de teksten ineens een volstrekt andere lading hebben gekregen) zie ik overal posters hangen voor ‘Bowie is’

(dood)

vul ik in gedachte steeds aan.

IMG_1547

Me and my Bowie

De tentoonstelling is prachtig! Op zich heb ik niet zoveel met kostuums en paperassen, maar wat ‘Bowie is’ zo bijzonder maakt, is de combinatie voorwerpen, beeld en klank. Bij binnenkomst krijg je een koptelefoon en sensoren in de vloer geven aan waar je bent en produceren het bijbehorende geluid. Dat betekent muziekfragmenten van de liedjes waar je net over leest, flarden interview bij de platenhoezen en kleding, videoclips die van ‘silent’ naar ‘muziek’ gaan als je langs de schermen loopt. Prachtig.

Weer buiten loop ik langs een winkel met een bord waarop ‘Hoera! Het is vandaag!’ staat. Bowie is dood, maar wij hebben zijn muziek nog. En zijn films, teksten, ideeën. En andere mensen hebben ons, de schrijvers, de filmmakers, de kunstenaars. Wie weet zijn wij ooit zo´n inspiratiebron voor de volgende generatie als Bowie voor ons was.

Het is een mooie dag.

 

2016 – Het jaar van het boek

2016 jaar van het boek2016 is door het CPNB uitgeroepen tot het jaar van het boek. Volgens de website betekent dit dat er ‘extra aandacht is voor het boek in bibliotheken, boekhandels, bedrijven, onderwijs en andere (literaire) instellingen. Van boekbesprekingen tot prijsuitreikingen, van (lees)acties tot exposities. Voor jong en oud, rijk en arm, van laaggeletterd tot boekenwurm.’ Een mooi initiatief, wat mij betreft!

Nu is het voor een schrijver natuurlijk altijd jaar van het boek, maar 2016 wordt ook voor mij wel heel speciaal. Niet alleen is dit het jaar waarin ik Nachtmerrieman inlever bij uitgeverij Meulenhoff (yeah, baby!), maar er verschijnen ook maar liefst drie nieuwe boeken van mijn hand, schrijf ik evenveel korte verhalen voor een nog te verschijnen verhalenbundel, plus een kort Superhelden.nl-verhaal voor Plot26 én liggen de Duitse vertalingen van Superhelden dl 1 en 2 in die Buchhandlung!

Maar in het jaar van het boek wil ik ook iets speciaals doen. Iets dat niet over mijn eigen boeken gaat. Daarom ga ik in 2016 meer boeken lezen van mijn Nederlandse collega’s, minimaal vijftien. Dat is iets wat ik voor mijn gevoel veel te weinig doe. Deels omdat ik ter ontspanning het liefst genrefiction voor volwassenen lees, maar ook omdat ik het soms lastig vind om Nederlandse boeken te lezen als ik zelf in het Nederlands schrijf. Ik ben altijd bang dat ik andermans stijl overneem.

Helaas mis ik daardoor wel een paar prachtige boeken! Want wat ik vorig jaar las, waren absolute pareltjes. ‘Gips’ van Anna Woltz, ‘Elke dag een druppel gif’ van Wilma Geldof, ‘Hoe ik per ongeluk een boek schreef’ van Annet Huizing, wat heb ik genoten van dit drietal. En ik wil meer! Vandaar dat ik het jaar van het boek aangrijp om minstens een keer per maand een oorspronkelijk Nederlandstalig jeugdboek te lezen.

Ik gebruik daarvoor de Hebban Reading Challenge. Hoewel de Engelse naam anders doet vermoeden (wat is er mis met het woord ´uitdaging´?), is de challenge alleen voor Nederlandse boeken (vertaald mag  wel), dus ik kan mijn Engelse en Nederlandse leeslijst helaas niet combineren. Daarom gebruik ik Goodreads om bij te houden wat ik lees dit jaar. Mijn Nederlandse uitdaging heb ik in ieder geval op vijftien boeken gezet, te beginnen met ‘Truth or Dare’ van Wieke van Oordt. En ja, dat is – ondanks de Engelse titel – een Nederlands boek…

Hoe gaat jouw jaar van het boek eruit zien? Ga je eindelijk zelf dat boek schrijven? Doe je mee aan een #boekperweek uitdaging van de Bibliotheek of vul je de Hebban Reading Challenge in? Ga je een leesclub organiseren of word je lid van de voorleesexpres? Ga je overbodige boeken doneren aan de stichting zwerfboek of kom je met een innovatie die het boekenvak gaat veranderen?

Investeerders gezocht voor interactief verhaal

Literaire gamesVan zes kanten kreeg ik de link doorgestuurd naar de ‘Open Oproep Literaire Games’ met opmerkingen als: ‘Dit is echt wat voor jou!’ ‘Literatuur plus games!’ ‘Je moet hieraan meedoen!’

Ik klikte op de link en las: ‘Uit nieuwsgierigheid naar de interactiemogelijkheden tussen literatuur en games, schrijven het Nederlands Letterenfonds en het Gamefonds de Open Oproep Literaire Games uit. Deze eenmalige ronde zal in juni 2015 plaatsvinden en is exclusief voor de ontwikkeling en productie van Nederlandstalige literaire games. Auteurs en gameontwikkelaars kunnen binnen deze Open Oproep een voorstel indienen voor de gezamenlijke ontwikkeling van een literaire spelervaring.

GTGGTD omslagDat klonk inderdaad als iets voor mij! Alleen was uiterste inleverdatum 8 juni en dat was zo ongeveer de datum dat ik ‘Geen Tijd, Geen Geld, Toch Doen’ moest inleveren. Met pijn in mijn hart bedankte ik iedereen voor de link en de aanmoedigingen en ging verder met schrijven aan mijn boek.

Toen werd ik gebeld door Flavour. Bij Flavour werken, zoals ze zelf zeggen, ‘aspirant banketbakkers, wannabee kickboksers, echte musicalsterren, halve marathonlopers, heftige hackers, aquariumhouders, demo scene dj’s en goochelaars die allemaal dezelfde passie delen: games maken.’ En ik weet dat dat zo is, want voor Subroza2.nl/Superhelden.nl maakten zij een geweldige minigame die de spelers tegenkomen wanneer ze alle subgames hebben uitgespeeld. Of ik de Open Oproep Literaire Games had gezien? En of ik samen met hen een voorstel in wilde dienen.

Ik had geen tijd, dus ik zei ja.

kid readingIn een paar uur creëerden we aan de telefoon één van de meest gave ideeën waar ik in mijn carrière aan mee heb mogen werken. Iets dat ik in mijn eentje nooit had kunnen bedenken (en Flavour waarschijnlijk ook niet). Het was een perfect voorbeeld van co-creatie: mensen uit twee verschillende disciplines die met iets volstrekt nieuws kwamen: een superspannend interactief avonturenboek!

De mensen van Flavour werkte het idee verder uit in een professioneel voorstel (daar zijn zij heel goed in), waaraan ik mijn bijdrage aan leverde in de vorm van het verhaalidee en voorbeeldteksten. Daarna was het afwachten: hoorden we bij de vijf geselecteerden die een startsubsidie kregen?

Het antwoord was helaas negatief. Er waren 47 voorstellen ingediend en wij hoorden bij de 42 afvallers. En toen ik de begeleidende tekst las, begreep ik meteen waarom.

‘De commissie stelt vast dat de oproep heeft geleid tot zeer gevarieerde projectvoorstellen en dat het genre van de literaire game breed wordt geïnterpreteerd. Veel voorstellen gaan over literatuur of over de vorm van taal, zonder dat zij in zichzelf van literaire waarde zijn. De commissie heeft bij de selectie vooral gezocht naar projecten waarbij literatuur is geïntegreerd in de gameplay.’

Bij de winnaars zag ik kreten als ‘innerlijke dialoog’ en ‘sfeer van de roman’ en ‘literaire game in Grunbergstijl.’ Zeker interessant en ik ben erg benieuwd naar wat de vijf winnaars gaan maken, maar ik snap nu wel dat wij geen kans maakten. Want wat wij hebben bedacht is geen literatuur. Is ook niet bedoeld als literatuur. Wel is het een interactief boek, waarbij je echt moest lezen, met unieke interactieve elementen. Een interactief verhaal dat lezers, maar zeker ook niet-lezers kan boeien door de game-elementen, terwijl ze ondertussen gewoon lezen.

Dus, geven we het nu op?

Plan bNee, natuurlijk niet. Wij denken namelijk dat ons project in een behoefte voorziet. Juist in een tijd waarin een grote groep kinderen niet of nauwelijks leest, denken wij een brug te kunnen slaan tussen gamen en taal. Zoals ik met Superhelden.nl heb bewezen is het heel goed mogelijk om jongens kinderen te lokken met een game en uiteindelijk enthousiast te maken voor een boek.

Daarom gaan wij nu op zoek naar investeerders. Ben jij of ken jij een partij die kansen ziet voor dit project? Schroom dan niet om contact met ons op te nemen. Want dit interactieve verhaal MOET er komen.

Vakantie, wat een nachtmerrie, man!

Wijn bij de Utrechtse Kinderboekwinkel

Wijn bij de Utrechtse Kinderboekwinkel

Normaal ben ik de eerste week van de vakantie nog druk bezig met van alles af te ronden, maar vorige week besloot ik spontaan zelfs een week eerder vrij te nemen. Mijn laatste boek ‘Geen Tijd, Geen Geld, Toch Doen’ ligt (werkelijk overal!) in de winkel, het kinderboekentelevisieprogramma ‘De Boekenbaas’ staat online en op een paar mailtjes na (en een radio-interview bij NTR Academie) ben ik klaar!

Vakantie!

Dus ik genoot van de zon, las een boek, bezocht de Tour en dronk een fles wijn (of twee) voor de etalage van De Utrechtse Kinderboekenwinkel met collega Anna Woltz en eigenaresse Dorothé Cras. En voor het eerst in jaren kon ik gewoon vrij zijn, zonder dat ik eerst mijn werk los hoefde te laten.

Dat komt misschien ook wel omdat ik iedere ochtend nog gewoon aan ‘Nachtmerrieman’ schrijf.

Waar blijft dat boek?!

Waar blijft dat boek?!

Afgelopen week ging ik op bezoek bij Uitgeverij Meulenhoff Boekerij om te praten over de langverwachte thriller. En vertelde ik wie de hoofdpersoon is, hoe het plot zich ontvouwt (inclusief het einde) en wie de dader is.

Ik geloof niet dat ik twee mensen ooit zo breed heb zien grijnzen als mijn twee uitgevers.

‘Ik geloof niet dat dit verhaal ooit eerder verteld is,’ zei de één. ‘Het is eigenlijk meerdere genres,’ zei de ander. ‘Wanneer lever je het in?’ vroeg de eerste.

‘Eind van het jaar,’ zei ik.

Mijn kinderen hebben zes weken vrij en ik acht. We gaan hele leuke dingen doen tijdens onze vakantie. Naar Madurodam, twee weken kamperen op de Veluwe, een paar dagen naar Den Haag. Maar iedere ochtend, terwijl zij tv kijken of een game spelen, óf ´s avonds (wanneer ze slapen) schrijf ik anderhalve pagina aan ‘NMM’. Dat is het moment van de dag dat helemaal van mij is, dat ik ongestoord kan schrijven over moordenaars en slachtoffers in Rotterdam. De rest van de dag ben ik vrij.

Leesvoer voor tijdens de vakantie?

Leesvoer voor tijdens de vakantie?

Heerlijk.

Eind september heb ik mijn eerste versie van ‘NMM’ af en leg ik het een maand weg. Dat moet ook, want dan begint de kinderboekenweek, gevolgd door de herfstvakantie. In november en december staat de herschrijf op de planning en eind 2015 lever ik het manuscript in bij Meulenhoff. En dan gaan we kijken of het al goed genoeg is of herschreven moet worden, bepalen we een verschijningsdatum, laten we het omslag maken, schrijven we de flaptekst en bedenken we de marketing.

Maar dat is voor volgend jaar. Nu eerst acht weken (schrijf)vakantie! Wat een nachtmerrie, man!

Krijgen we binnenkort een kinderboekentvprogramma?

Logo liggendEén keer per jaar wordt er structureel aandacht besteed aan kinderboeken in Nederland en dat is tijdens de Kinderboekenweek. Eén keer per jaar staat er een interview met een schrijver in de krant, verslaat Het Jeugdjournaal het Kinderboekenbal en reizen honderden schrijvers en illustrators het land door om te vertellen over hun boeken.

Het is niet dat er de rest van het jaar helemaal niets gebeurt, maar niet structureel. Natuurlijk zijn er scholen die regelmatig schrijvers uitnodigen, maar er zijn er nog veel meer die dat niet doen. Natuurlijk zijn er kranten die het hele jaar door kinderboeken recenseren, maar het zijn er wel steeds minder. Natuurlijk zijn er websites die wekelijks aandacht besteden aan kinderboeken, maar die bereiken lang niet alle kinderen, ouders en leerkrachten.

Dat vind ik jammer. En daar wil ik graag wat aan doen.

Gips en meerAl vier jaar loop ik met het idee rond om een kinderboekeninternettelevisieprogramma (drie keer de woordwaarde) te produceren. Een programma dat maandelijks aandacht besteedt aan kinderboeken, -schrijvers en –illustrators, een programma dat op het smartboard in de klas bekeken kan worden – wanneer het de leerkracht uitkomt – met een bijbehorende website waarop de leerlingen items terug kunnen kijken en informatie over de besproken boeken kunnen vinden.

Dat programma is er nu en het heet De Boekenbaas.

De Boekenbaas is volledig bedacht en ontwikkeld door een groep studenten van de School voor Journalistiek in Utrecht, in samenwerking met een studente Communication and Multimedia Design, in opdracht van ondergetekende. Zij hebben verschillende namen en concepten bedacht en kozen,  samen met mij en de begeleiders, uiteindelijk voor De Boekenbaas. Zij hebben de items gefilmd, gepresenteerd en gemonteerd. Zij hebben de structuur van de website bedacht, de site ontworpen en gebouwd.

Manon Berns

Maskers maken met Manon Berns

De Boekenbaas is een geheimzinnige kale man die zijn Boekenbuddies het land instuurt. Zij gaan op zoek naar de nieuwste boeken, de leukste schrijvers, bijzondere illustratoren en kinderen die op de een of andere manier iets met boeken of de onderwerpen uit de boeken te maken hebben. Zo wordt er in de pilot een turnster geïnterviewd, gaan we met Maren Stoffels naar het strand, vertelt Manon Berns over haar boek Het Picasso Mysterie en vertellen kinderen wat hun favoriete boeken zijn.

De pilot komt 26 juni online te staan op de site, samen met de extra items. Vanaf daar gaan we kijken hoe we verder kunnen. Hoe we ervoor kunnen zorgen dat de uitzending op de scholen en bij de leerlingen terechtkomt. Hoe we ervoor kunnen zorgen dat het zoveel mogelijk bekeken wordt. Hoe we kunnen veroorzaken dat het van een pilot naar een maandelijks programma gaat. Dat niemand meer zonder De Boekenbaas kan. Omdat kinderen het verdienen dat ze niet één keer per jaar maar iedere maand geïnformeerd worden over de prachtige dingen er gemaakt worden in Nederland en België.

Ik maak mij daar hard voor.

Weten wanneer de pilot online staat? Vol De Boekenbaas op Facebook, Twitter of Instagram!

Stuff happening!

Met de robot uit 'Robot op hol' van Mark Janssen!

Met de robot uit ‘Robot op hol’ van Mark Janssen!

Mei en juni zijn maanden waarin alles samen lijkt te komen. Boeken die bijna naar de drukker gaan of op het punt staan om uit te komen, lessen die zijn afgerond, buitenlandse collega’s die ik mag interviewen.

Omdat ik social media momenteel even oversla (om er voor te zorgen dat de boeken ook allemaal daadwerkelijk de boekhandel terecht komen) is hier een kort overzicht van alles wat er binnenkort van mijn hand te verschijnt of onlangs is afgerond. Hoop dat er wat voor je bij zit!

 

 

Lauren Beukes

broken-monstersLauren Beukes is een Zuid-Afrikaanse schrijfster van genre-fiction en een van de meest oorspronkelijke schrijvers van dit moment. Ik ben dan ook erg blij dat ze volgende week naar Nederland komt en dat ik haar 30 mei mag interviewen voor publiek bij de American Book Centre in Amsterdam. Er zijn nog een paar stoelen vrij, dus als je erbij wilt zijn, reserveer dan snel! Ik beloof je een mooie avond.

Je kunt ook nog steeds haar laatste boek ‘Broken Monsters’ winnen (in het Nederlands of in het Engels) en mijn recensie lezen!

TelekidsTelekids Boeken

Na ‘Elly’s Choice’ (een boekenabonnement voor vrouwen) is er nu ook ‘Telekids Boeken’ een digitale kinderboekenclub waarin diverse uitgeverijen en RTL samenwerken om kinderen aan het ‘digitale’ lezen te krijgen. Voor 2,99 per maand (iets meer dan 35 euro per jaar) kunnen kinderen en andere liefhebbers van jeugdliteratuur tien e-boeken per maand downloaden. Deze maand o.a. boeken van Paul van Loon, Marianne Busser & Ron Schröder, Bette Westera, Marion van de Coolwijk, Carry Slee. Ook mijn ‘Superhelden.nl’ serie is er te lezen. Deze maand staat het eerste deel erin, de andere delen volgen later. Hier kun je lid worden.

Ik heb geen idee of het e-lezen de toekomst gaat worden of niet, maar ik ben erg benieuwd naar de resultaten. Laat mij vooral weten wat jouw ervaringen met ‘Telekids boeken’ zijn.

parents-with-three-children-watching-televisionKinderboekeninternettelevisieprogramma

Al vier jaar loop ik rond met het Waanzinnige Plan om een maandelijks internettelevisieprogramma te produceren rond kinderboeken en kinderboekenschrijvers. Ik heb met vele producenten en mensen uit het boekenvak gesproken, maar hoewel iedereen heel enthousiast reageert, resulteerde dat nog niet in een concreet programma.

Daar is nu verandering in het komen! Op dit moment wordt er een pilot voor het programma ontwikkeld door studenten van de Hogeschool Utrecht met mij als opdrachtgever. Ik heb de eerste ontwerpen net gezien en het wordt geweldig! De items voor de pilot worden de komende weken geschoten, eind juni komt de pilot gratis online te staan en kan zowel thuis als in de klas bekeken worden. Binnenkort meer hierover.

23331-boj-robot-osRapp en Rob

Rapp en Rob zijn twee broers waarvan er één een robot is. In ‘Robot op Hol’ en ‘Het verdwenen geluid’ beleven zij spannende avonturen wanneer zij besluiten om ongevraagd de uitvindingen van hun moeder te ‘lenen’. De boeken zijn de eerste twee uit een reeks voor de middenbouw en verschijnen deze zomer bij uitgeverij Zwijsen. De werkelijk fantastische tekeningen zijn van Mark Janssen.

De boeken zijn nu te bestellen bij Uitgeverij Zwijsen én sluiten aan bij het thema van de kinderboekenweek 2015 ‘Raar maar waar’.

 

Boek losGeen Tijd, Geen Geld, Toch Doen

Mijn ‘vervolg’ op ‘Waanzinnige Plannen’ heet ‘Geen Tijd, Geen Geld, Toch Doen’ en is bijna af! Ik ben nu de derde – en laatste – versie aan het herschrijven en lever het manuscript volgende week in bij uitgeverij Scriptum. Het boek – dat 12,50 gaat kosten en hopelijk gaat zorgen dat er nog veel meer mooie en waanzinnige plannen gerealiseerd gaan worden de komende jaren – ligt voor de zomervakantie in de winkel. Na de zomer kun je – naast mijn Waanzinnige Plannenlezing – ook een lezing GTGGTD boeken via www.waanzinnigeplannen.nl.

SpannendNachtmerrieman

Iedere ochtend sta ik om vijf uur op om aan ‘Nachtmerrieman’ te schrijven. En nee, dat is geen ‘nachtmerrie, man’ maar een zegen. Het huis is doodstil, geen kinderen of mail of telefoon. Het enige dat ik hoor zijn de vogels en het geratel van mijn toetsenbord. Ik heb inmiddels de structuur en de toon van het boek gevonden en moet het ‘alleen nog maar’ schrijven. 1 juni vertrek ik naar Frankrijk om daar zeven dagen fulltime aan de thriller te schrijven in gezelschap van tien andere auteurs. Volgens mijn huidige planning lever ik het manuscript voor het einde van dit jaar in bij uitgeverij Meulenhoff Boekerij en verschijnt het ergens in 2016.

En donderdag 28 mei mag voor het eerst naar De Avond van Het Spannende Boek in de hoedanigheid van thrillerauteur!

child-writing-pictureSchrijver op school

De afgelopen maanden heb ik vier bovenbouwklassen van de Montessorischool Oog in Al in Utrecht in vier lessen geleerd hoe verhalen in elkaar zitten en hoe ze die zelf kunnen schrijven. Hoe belangrijk een eerste zin is die de aandacht trekt en de fantasie van de lezer prikkelt. Hoe je een personage opbouwt en hoe je van ogenschijnlijk simpele gebeurtenissen spannend verhalen maakt. Extra bijzonder was dat mijn zoon Daniel eindelijk oud genoeg was om mee te mogen doen!

Tijdens de vakantie zijn de leerlingen zelf aan de slag gegaan. Soms alleen en soms in duo’s hebben ze verhalen geschreven over inbrekers, weeskinderen met een geheim, meisjes die mishandeld werden door hun vader, kinderen die strandden in de bergen van Irak of wakker werden in een rijdende trein zonder een idee hoe ze daar terecht waren gekomen. Grappige verhalen, spannende verhalen, maar vooral: goed geschreven verhalen.

Ik ben enorm trots op wat deze vier groepen bovenbouwers gepresteerd hebben, hoe hard ze hebben gewerkt en vooral: met hoeveel plezier. Ze dachten mee, stelden kritische vragen en wilden alles weten over hoe boeken, tv-series en films werken.

Ik hoop dat ik ze een beetje heb kunnen laten zien wat het vak van een schrijver inhoud. En hoe de verhalen die zij zelf lezen zijn opgebouwd. En misschien – heel misschien – staat één van hen over twintig jaar wel voor de klas om de nieuwe generatie te vertellen hoe het is om schrijver te zijn. Aan het talent zal het niet liggen, want de verhalen die ik voorgelezen heb gekregen waren prachtig!

Wil je dat ik ook bij jou op school kom lesgeven over hoe kinderen zelf je verhalen kunnen vertellen, neem dan even contact met mij op.

superhelden-nlSuperhelden.nl

Goed nieuws: Superhelden.nl wordt alsmaar vaker en vaker gelezen! Dankzij de enthousiaste verhalen van de fans en de inspanningen van de boekverkopers gaat deel 1 al naar de achtste druk! In Duitsland zijn ze inmiddels begonnen met de vertaling en een aantal andere landen zijn zeer geïnteresseerd in de rechten. En er staat een nieuw deel op stapel voor volgend jaar! Daar binnenkort meer over.

Kinderboekenweek

Het thema van de kinderboekenweek 2015 is ‘Raar maar waar’ en gaat over wetenschap. Voor de onderbouw kom ik vertellen over ‘Billy de Kip’ en zijn robots (en kunnen kinderen achteraf hun eigen kijkdoos bouwen met tekeningen uit het boek). De middenbouw krijgt alles te horen over ‘Rapp en Rob’ en hun uitvindingen en in de bovenbouw gaan we natuurlijk lezen en gamen met ‘Superhelden.nl’. Speciaal voor hen wordt er op dit moment een apparaat gebouwd die ik kan bedienen met de chip in mijn arm.

Wil je mij boeken voor de kinderboekenweek, wees er dan snel bij, want het loopt al behoorlijk vol!

En dan zijn dit de boeken en de projecten waar ik al over mág vertellen. Wat er is nog veel meer gaande…

Wordt vervolgd!