‘Bent u beroemd?’

Ik signeer op de kinderboekenmarkt‘Bent u beroemd? vragen ze soms als ik in de klas kom vertellen over mijn boeken. De vraag stellen is hem beantwoorden. Want aan Paul van Loon of Carice van Houten vraag je dat niet.

Toch is er wel wat veranderd de afgelopen jaren. Kwam ik vroeger in de klas, dan begon de juf of meester met: ‘Ik moet bekennen dat ik nog nooit van u of uw boeken had gehoord.’ En zelfs de bibliotheekmedewerkers die mij van het station oppikten om mij naar de school of bibliotheek te rijden, hadden vaak geen idee wie ik was.

Dat is inmiddels wel anders. In iedere klas zitten er altijd wel twee of drie fans en de school heeft meestal wel een paar van mijn boeken. En de eerst gestelde vraag is tegenwoordig: ‘Wanneer verschijnt Superhelden3.nl?’

Superhelden3.nl(Eind september).

Gisteren was ik met mijn jongste in de speeltuin. Terwijl hij de toestellen onveilig maakte, corrigeerde ik de laatste versie van het manuscript van Trippel Trappel in de zon. Aan het eind van de middag, net toen we terug naar huis liepen, werd ik benaderd door twee schuchtere meisjes van een jaar of tien. ‘Meneer, mogen we u wat vragen?’

Dat mocht.

‘Hebt u het boek Superhelden geschreven?’

Dat had ik.

Ik stelde mij voor en vroeg of ze een fan van het boek waren.

Dat waren ze.

Het gebeurt mij niet vaker dan twee keer per jaar en altijd in mijn eigen stad en ik moet er nog steeds aan wennen, al vind ik het erg leuk.

Me and Neil before the ABCHoe het is om écht beroemd te zijn, kreeg ik mee toen ik in Amsterdam ging lunchen met Neil Gaiman. Hoewel hij relatief onbekend is in Nederland, werd hij een paar keer herkend op straat. En toen ik op twee meisjes wees (die voor een etalage met zijn boeken over hem stonden te praten), schudde hij zijn hoofd toen ik vroeg of we hen erop moesten wijzen dat hij achter ze stond.

(Later zagen we ze opnieuw en deelde hij genereus handtekeningen uit).

Er komt kennelijk een punt dat de aandacht teveel wordt. Ik ben daar nog lang niet. Als iemand mij vraagt of ik ‘de schrijver van Superhelden.nl ben?’ dan ben ik alleen maar trots.

Ja, dat ben ik, zeg ik dan. En wie ben jij?

Kutleerkrachten

225121-pink-floyd-the-wallDit blog gaat over die leerkrachten die qua fatsoen nog wat kunnen leren van hun leerlingen. Maar tijdens het opschrijven realiseerde ik mij iets: die paar leraren vallen in het niet bij al diegenen die het wél geweldig doen. Waarbij een schoolbezoek aanvoelt als een warm bad. Dus daarom: een ode aan die leerkrachten die wél geweldig zijn.

Maar eerst even dit.

Ik treed ruim dertig dagen per jaar op in bibliotheken en op scholen en ik ‘doe’ daar drie of vier groepen per dag. Dat zijn ruim drieduizend leerlingen, meer dan 100 klassen en dus ook meer dan 100 leerkrachten. En de meesten daarvan zijn geweldig.

Maar soms, heel soms, kan ik er wel een achter het behang plakken.

wIMG_2183

Optreden in boekhandel De Koperen Tuin is wél altijd een feest!

Vandaag bijvoorbeeld. De klas was 5 minuten te vroeg en de juf in kwestie klaagde dat ze vijf minuten op mij moesten wachten. Ik stelde mij voor en begon te vertellen, o.a. over Billy de Kip en dat het prentenboek anders is dan het gemiddelde prentenboek omdat het donker is en stoer. Veel (maar niet alle) prentenboeken zijn licht en kleurig en zoet en lief, beweerde ik.

‘Dat is niet waar!’ blafte ze vanuit de zaal. ‘Ik ken er veel die ook stoer zijn.’ Ik beaamde dat, maar gaf aan dat het meer uitzondering dan regel was. ‘Geloof me,’ zei ik tegen haar, ‘dit soort prentenboeken zijn lastiger de boekhandel in te krijgen dan gemiddeld.’

‘Ik geloof u helemaal niet,’ was haar brute antwoord. ‘Ik heb met kleuters gewerkt en er is zat!’

‘Mijn ervaring,’ begon ik nog, maar ze kapte mij af. Het was gewoon fout wat ik zei.

DSC_5890De leerlingen wachtten keurig tot ik verbouwereerd weer verder ging. Aan het eind van de voorstelling kwamen ze mij één voor één gedag zeggen. De twee hulpouders gaven mij een hand en bedankten mij. De juf verdween zonder wat te zeggen uit de zaal.

Ik moest denken aan de afgelopen jaren. Aan de twee juffen die met hun rug naar mij toe proefwerken nakeken, papiertjes uitknipten en door mijn beeld heenliepen als ze wat nodig hadden. Aan de leraar die de kinderen afleverde in de bibliotheek en in een andere zaal de krant ging lezen. Aan de leerkrachten die dozen met boeken kregen maar ze ‘vergeten’ waren uit te delen aan de leerlingen. Aan de klassen die niet op kwamen dagen in de bibliotheek, omdat het optreden op dat moment toch niet uitkwam, (maar verzuimden dat aan ons door te geven). Aan de klassen die geen idee hadden dat ik zou komen of wat ik kwam doen.

Aan de school die weigerde om mij van een lunch te voorzien, want ‘zij namen ook gewoon een broodtrommel mee’.

Met fans op de kinderboekenmarkt

Met fans op de Kinderboekenmarkt in Den Haag

En toen dacht ik aan die klas in Den Haag, waar moeilijk lerende kinderen een wedstrijd deden wie in een week het meeste boeken van mij kon lezen (vijf). Aan die leerkracht die iedere leerling een tekening van één van mijn boeken liet maken. Aan de versierde troon. Aan de fantastische vragen die leraren met de leerlingen hadden voorbereid. Aan de juf die mij en de SSS enthousiaste mails stuurde, die boeken kocht en foto’s stuurde. Aan al die leerkrachten die mijn bezoek gebruikten als middel om de kinderen enthousiast te krijgen voor lezen. Aan de juf die ieder jaar de hele klas meeneemt naar de boekenmarkt in Den Haag.

Aan die ene leerkracht vanmorgen die zei: ‘Ik heb mijn leerlingen vandaag puzzels zien oplossen waarvan ik niet wist dat ze dat konden. Ik zie dat meer (visuele) mogelijkheden aandragen, mijn leerlingen echt helpt kennis op te nemen.’

En ik dacht: er zijn zoveel meer goede dan slechte leerkrachten. En: wat ben ik blij met ze.

LEES MEE TEGEN DIARREE!

ToverlantaarnNooit gedacht dat ik deze woorden ooit uit zou spreken in mijn leven, maar ik lees mee tegen diarree.

Het zal je niet ontgaan zijn, Het Glazen Huis van 3FM’s Serious Request is dit jaar neergestreken in Leeuwarden. Onder het motto ‘let’s clean this shit up,’ zamelen de DJ’s dit jaar in voor de 800.000 (!) kinderen die jaarlijks onnodig sterven door diarree.

Kinderboekwinkel De Toverlantaarn draagt daar ook haar steentje aan bij. Van zaterdag 21 t/m maandag 23 december lezen er maar liefst twaalf kinderboekenschrijvers – en illustrators voor in de winkel. En niet de minste! Tosca Menten, Koos Meinderts, Arend van Dam, Dolf Verroen, die onlangs tachtig (!) jaar is geworden, komen langs en nog veel meer! Klik voor het volledige programma op bovenstaande afbeelding.

Marcel met BillyIk geef zelf acte de presence op maandag de 23e om 11.30. Ik lees voor uit o.a. Billy de Kip (Kippiejajee, moddertokkers!), uiteraard uit Superhelden.nl en waar ik verder die ochtend zin in heb. Er komt ook een pot voor donaties te staan. Als daar om 12.30 honderd euro in zit, zing ik mijn liedje ‘Monsters’ live in de winkel.

Een percentage van de opbrengst van de boeken die tijdens de actie verkocht worden in De Toverlantaarn, gaat naar Serious Request.

Het adres van De Toverlantaarn is Groentemarkt 1-3 in Leeuwarden. Kom kijken, kom luisteren, kom doneren!

HOE WORD IK GRAPPIG?

idiootUPDATE! DE WINNAARS ZIJN GEKOZEN EN KRIJGEN BERICHT! ER KAN NIET MEER MEEGEDAAN WORDEN.

Ik belde mijn uitgever om een idee te pitchen. Voor Waanzinnige Plannen had ik een twintigtal mensen geïnterviewd die hun ooitdromen hadden gerealiseerd en ik had de smaak te pakken. Wat nou als ik cabaretiers ging vragen naar hun geheim? Wat nou als ik ze vroeg waarom zij grappig waren? Dat zou vast een mooi boek opleveren!

Mijn uitgever zag het niet zitten en ik borg het idee op een virtuele la. Maar zonder dat ik dat wist, had cabaretier Silvester exact hetzelfde plan opgevat en was zelfs al bijna klaar met zijn boek.

En nu ligt ‘Hoe word ik grappig?’ overal in de winkel.

Schrijven kun je leren, zeg ik altijd. Hoewel talent niet onbelangrijk is, is schrijven ook een ambacht met technieken en gereedschappen en regels (waar je je wel of niet aan hoeft te houden). Zou dat met humor ook zo werken? Zou je iemand op kunnen leiden tot cabaretier?

Ik moest meteen denken aan de oudejaarsconference van Beau van Erven Dorens.

SilvesterIn het boek interviewt Silvester bijna dertig collega’s en stelde ze exact dezelfde vragen. Het zal je niet verbazen dat de antwoorden net zo van elkaar verschillen als de cabaretiers zelf.

Het eerste dat mij opviel tijdens het lezen, is dat het een heel serieus boek is. Op een enkele kwinkslag na (Jan Jaap van der Wal, nadat hij het verloop van zijn carrière beschreef: ‘Inmiddels ben ik superrijk, en bedoel ik echt loaded.’) proberen de heren (en een enkel dame) serieus hun vak en technieken te ontleden. En dat is fascinerend wat mij betreft.

Zo zegt diezelfde Jan Jaap dat de beste verhalen echt gebeurd zijn en echte emoties bevatten. En dat herken ik heel erg. Want hoewel ik natuurlijk geen cabaretier ben, begin ik mijn schoolvoorstellingen altijd met een vijf-minuten durende routine over mijn kinderen en dat levert overal in het land gelach op. Het verhaal is weliswaar al jaren oud, (over hoe ik van mijn jongste pas de trap af mocht wanneer hij gezegd had dat ik de trap af mocht) maar ik kan het vertellen alsof het gisteren was en dat maakt het echt en dus grappig.

Een van mijn favoriete grappenmakers is Joep van Deudekom. Die zichzelf helemaal niet zo grappig vindt: ‘Ik ben niet heel ad rem, heb niet de humor aan mijn kont hangen. Maar ik kan wel grappige dingen bedenken. Secundair grappig dus.’

Ehm..Wat ze bijna allemaal benadrukken is hoe belangrijk het is om goed te kijken en te luisteren, jezelf en anderen te observeren. En daarmee verschilt het bedenken van grappen dus nauwelijks van het schrijven van boeken. Want zowel schrijvers als cabaretiers blinken uit in het op een originele manier kijken naar de wereld. En of dat dan grappig is of niet is dan niet eens het belangrijkste.

Zoals Hans Sibbel in het boek zegt: ‘Ik belicht de wereld net even anders, waardoor hij absurd is, of mooi.’ Of Silvester zelf: ‘Ik kijk een beetje scheef naar de wereld.’

Misschien is dat wel hét geheim van de schrijver én de grappenmaker: een beetje scheef naar de wereld kijken.

Ik mag drie gesigneerde exemplaren van ‘Hoe word ik grappig?’ weggeven aan mijn lezers. Zet hieronder je meest gênante, grappige persoonlijke en waargebeurde ervaring. De drie leukste ontvangen een (gesigneerd!) exemplaar van het boek. De jury bestaat uit ondergetekende, uitgever Nanda Roep en uiteraard cabaretier Silvester. Over de uitslag kan niet gecorrespondeerd, getweet, gefacebookt, worden.

GooglePlus mag dan weer wel, dat lezen we toch niet.

Je kunt het boek uiteraard ook gewoon kopen.

Ik zou het doen.

Uitgeverij Nanda vind je ook op Facebook.

ARJEN LUBACH IS EEN BAAS

Arjen Lubach IVHalf november schreef ik mijn blog ‘Je hebt helemaal geen budget om gratis te werken.’ Mijn verhaal – over hoe ik keer op keer weer gevraagd word om gratis mijn vak uit te oefenen – raakte kennelijk een snaar want het werd één van mijn meest gelezen blogs (meer dan 6.000 lezers en counting). Hoewel ik probeerde een overwogen verhaal neer te zetten, valt er toch  ook een zekere mate van frustratie te bespeuren. Dat je ook op een andere manier kan reageren, bewijst schrijver Arjen Lubach, lees maar (klik op de afbeelding om te vergroten):

Arjen Lubach

Arjen Lubach is hiermee officieel een baas.

JE HEBT HELEMAAL GEEN BUDGET OM VOOR NIKS TE WERKEN!

FreeIk krijg bijna wekelijks een variatie op deze mail:

‘Geachte heer van Driel, wij van organisatie *** zijn een fan van uw werk en willen u graag vragen als spreker/schrijver/interviewer. We hebben helaas geen budget.’

Eigenlijk zeggen ze: ‘We willen u inhuren vanwege uw expertise, maar we willen u niet betalen voor uw expertise.’

Zo werd ik gevraagd door een commerciële uitgeverij of ik een Russische schrijver wilde interviewen. Maar wel voor niks, want ze waren pas net begonnen. ‘Er komt vast media-aandacht voor,’ zei de uitgever, ‘want het is een populaire schrijver.’

Voor wie zou de publiciteit zijn, denk je, voor mij of voor de Russische schrijver?

Foto Iris CompietMijn eigen uitgever Meulenhoff vroeg mij schrijver Neil Gaiman te interviewen. Dat kostte – naast de twee interviews en de reistijd, ook een dag om de vragen voor te bereiden. Twee dagen waarvoor ik keurig werd betaald. De publiciteit die het genereerde ging – terecht – naar Gaiman en niet naar mij.

Universiteiten, netwerkorganisaties, uitgevers, noem maar op, ze sturen allemaal dit soort mails. Als ik overal ja op zou zeggen, ben ik minimaal één dag per week onder de pannen.

Maar wel onbetaald.

Ik ben niet de enige die regelmatig het verzoek krijgt om voor niks te werken. Schrijvers, ontwerpers, filmmakers, vertalers, fotografen, sprekers, allemaal worden ze enorm gewaardeerd om hun kundigheid en inzet, maar niet altijd genoeg om er voor betaald te krijgen.

Daarom dit advies: doe het niet. Je hebt namelijk helemaal geen budget om gratis te werken! Gratis werken is alleen weggelegd voor mensen met genoeg tijd en geld.

designvalueNee, ook niet voor publiciteit. Publiciteit is namelijk geen wettig betaalmiddel.

(En ook niet ‘zodat je voor een volgend project wél betaald kan worden,’ want organisaties zonder geld, hebben ook volgende keer geen geld. Dan vragen ze gewoon de volgende sukkel om voor niks te werken en heb jij het nakijken.)

Mag je dan nooit ja zeggen tegen een gratis project? Tuurlijk wel! Ik doe het regelmatig. Maar wat mij opvalt is dat de organisatoren van fantastische evenementen heel ander soort mails sturen. Die leggen uit wat ze willen bereiken met het event, wie ze willen raken, wat voor waarde ze willen creëren, voor mij en voor anderen. Op dat soort mails ga ik wél in, mits ik er tijd voor heb. En dat kan ook, omdat ik betaald word voor alle andere evenementen.

Dus zeg gewoon ‘nee’ tegen gratis, net zolang tot je je het kan permitteren om ‘ja’ te zeggen tegen de gratis evenementen die je gewoon leuk vindt. Daar heb je dan ook gewoon wel tijd en budget voor.

Wil je mij inhuren voor een (huiskamer)lezing ‘Waanzinnige Plannen’ ga dan naar de site. Het is helemaal niet zo duur.

Een mooie aanvulling op dit blog komt van Hennie Tibben: ‘Voor gratis geven heb je een budget

STEM OP ZARA EN ‘HET MAGISCHE FOTOTOESTEL’!

Cover Magische fototoestelZoals je misschien weet, heb ik een boekje geschreven voor Boekenbakkers. Dat is een onderdeel van Telekids waar kinderen verhalen mogen afmaken die schrijvers zijn begonnen. De boekjes zijn binnenkort gratis te verkrijgen bij EMTE Supermarkten (spaaractie) in een oplage van maar liefst 97.500 exemplaren per titel!

Eén van die boeken is ‘Het magische Fototoestel’. Dat boekje is door mij geschreven en bedacht door Zara. Het boek is prachtig geïllustreerd door Nina Smit. En Zara is echt ontzettend leuk! Het is een meisje met enorm veel enthousiasme en fantasie. En ze heeft een heel goed verhaal bedacht!

Op de site van Boekenbakkers.nl kun je stemmen op de verschillende boekjes. A.s. zaterdag zijn de opnames voor de finales van Boekenbakkers en het lijkt mij nou helemaal geweldig voor Zara als zij als eerste eindigt!

Momenteel staat Zara op de tweede plaats.

Daarom heb ik een verzoek: zou je naar www.boekenbakkers.nl willen gaan en daar op Zara en ‘Het magische Fototoestel’ willen stemmen? Dat doe je door in te loggen met Facebook of een mailadres. Je kunt stemmen tot vrijdag 12.00 uur en je mag één keer per dag stemmen. Wie weet lukt het om de laatste hindernis te nemen en staan we zaterdag in de finale!

Dank je wel alvast!

Hier is de aflevering van Boekenbakkers met Zara te zien:

WAAROM ZIJN ER IN HEMELSNAAM TWEE KINDERBOEKENEVENTS IN DEN HAAG?

Ik mocht met mijn fans op de foto.

Ik mocht met mijn fans op de foto.

De bekendste kinderboekenschrijvers vind je in het Kinderboekenmuseum, de leukste in het Atrium op de Kinderboekenmarkt,’ twitterde ik vanochtend.

Dat was natuurlijk flauwekul, mijn favoriete collega’s waren namelijk op beide locaties te vinden. En ik heb zelf zowel in het museum als in het Atrium gesigneerd. Mijn tweet was wél een poging om op een grappige manier mijn verbazing weer te geven: waarom zijn er in hemelsnaam ieder jaar weer twee events met kinderboekenschrijvers in dezelfde stad om op dezelfde dag de Kinderboekenweek af te sluiten?

Ik snap dat niet. En ik ben niet de enige. Ook mijn uitgever snapt dat niet. Mijn collega’s snappen dat niet. En het publiek snapt het al helemaal niet!

Foto Otto Wollring

Druk op de kinderboekenmarkt (foto Otto Wollring)

Op Facebook kreeg ik de volgende reactie: ‘Pas bij de Kinderboekenparade begreep ik dat de Kinderboekenmarkt heel ergens anders was. Werd weer teruggestuurd naar het station…opgebroken… naar buiten…regen…wind…Atrium Stadhuis?? Ken Den Haag niet goed….heb het dus laten zitten. Vond het echt jammer want ging speciaal naar Den Haag voor dit evenement. Graag volgend jaar één event dat versterkt elkaar!’

Het is ook niet uit te leggen. In deze tijd waar boekhandels, uitgevers, schrijvers en illustratoren extra hard moeten werken om hun prachtige boeken onder de aandacht te brengen, moeten we juist samenwerken op alle fronten. De handen ineenslaan, samen het publiek duidelijk maken hoe mooi en bijzonder het is wat we doen.

Met Loes Riphagen signeren bij De Fontein

Met Loes Riphagen signeren bij De Fontein

Wat we niet moeten doen, is onduidelijkheid scheppen. Elkaar beconcurreren door te schermen met wie de leukste heeft, of de bekendste, de best verkochte of de meest bekroonde. We moeten daar met z’n allen staan op één locatie met alle schrijvers en alle uitgevers en alle illustratoren.

OVER GEWELDDADIGE KIPPEN, GIECHELENDE VOSSEN EN JONGENS DIE WILLEN SCHIETEN

(Foto Mildred Van Het Schip-Ariesen)

(Foto Mildred Van Het Schip-Ariesen)

Ik vond het eigenlijk een beetje een foute omschrijving, “juffenavond”. ‘Oké,’ mailde Willemien Wagner, eigenaresse van de prachtige Boekhandel Wagner in Sassenheim mij, ‘dan noemen we het gewoon een juffen- en meesteravond.’

Maar die ene meester die zich had opgegeven, die kwam niet.

Wie er wel kwamen, waren de juffen! Ruim dertig, van basisscholen uit de hele omtrek. Ze kwamen allemaal naar de boekhandel om naar mij te luisteren.

Dat vond ik bijzonder. Ik geef weliswaar het hele jaar door lezingen, maar die zijn óf voor kinderen, of voor volwassenen met Waanzinnige Plannen. Dat ik grote mensen mocht vertellen over mijn schrijversvak, was nieuw voor mij. En wat mij betreft absoluut voor herhaling vatbaar!

Ik vertelde hoe ik begonnen was en hoe mijn eerste poging als schrijver hopeloos gestrand was. Ik vertelde hoe ik met De Sprookjesspeurders het Jeugdjournaal haalde en hoe het succes van Subroza.nl weer tot het ontstaan van Superhelden.nl leidde. Ik vertelde hoe de bijbehorende games kinderen die niet (meer) lazen weer terug brachten naar het boek. Over hoe populair de boeken waren bij jongens én meisjes.

Dat leverde mooie reacties op uit de groep.

Ik las voor. Eerst uit Superhelden.nl, daarna uit Billy de Kip. Tussendoor speelden we de puzzels op Superhelden.nl en mochten de juffen bommen onschadelijk te maken.

Zoals voorspeld waren de dames slechter in de game dan hun leerlingen, tot grote hilariteit van de aanwezigen.

Billy, Ellen en ik.

Billy, Ellen en ik.

Tijdens het voorlezen uit Billy werd er op de juiste momenten gelachen, vooral door een prachtige jongedame die met name de strijd tussen Billy en Vos erg grappig leek te vinden. Later kwam ik erachter waarom: haar naam was Vos. Ellen Vos.

We dronken wijn, ik signeerde boeken voor in de klas en beantwoordde vragen.

Sommige juffen vonden ‘Billy de Kip’ wel erg gewelddadig voor kleuters. Cowboys en robots, tanks en handschoenen op springveren. Of ik dat zelf ook niet vond.

‘Niet gewelddadiger dan de kleuters zelf,´ was mijn antwoord.

Ze kochten twee exemplaren.

Ik had ze natuurlijk moeten verwijzen naar het interview met Tjibbe Veldkamp ‘Jongens willen schieten’.

Juffen hè! Dat is wel bekend. Juffen en mama’s willen liever “lieve” boeken. Daarom zijn er ook zoveel lieve en aandoenlijke prentenboeken op de markt en haken zoveel jongens af bij lezen,’ reageerde bibliothecaris Marjolein Lolkema op Facebook.

Daar schrijf ik binnenkort een blog over.

Ik verliet met een grote grijns op mijn gezicht de winkel. Als de juffen en Boekhandel Wagner net zo´n topavond hebben gehad als ik, dan was het meer dan geslaagd.

Wil je mij ook horen voorlezen uit het zeer gewelddadige prentenboek over Billy en Vos? Kom dan zaterdag 28 september om 14.00 uur naar De Utrechtse Kinderboekhandel. Daar lees ik niet alleen voor, maar zingen we ook ons lied ‘Kippiejajee’ en leren we de bezoekers een heuse line-dance.

Kun je niet komen , maar wil je wel met Billy de Kip aan de slag in de klas? Download dan het gratis lespakket.

Mij boeken voor school, bibliotheek of boekhandel doe je bij de SSS. (Maar de kinderboekenweek is vol).

OVER GEWELDDADIGE KIPPEN EN GIECHELENDE VOSSEN

OPTREDENS KINDERBOEKENWEEK OP EEN RIJ

logokbw2013Het thema van de kinderboekenweek 2013 is ‘Klaar voor de start!’ En ik ben er klaar voor! In oktober tour ik Nederland rond met optredens rond ‘Billy de Kip‘ (voor de onderbouw) en ‘Superhelden.nl‘ (voor de bovenbouw). En omdat Superhelden.nl kerntitel is dit jaar, heb ik meer optredens dan ooit! Mijn Kinderboekenweek duurt dit jaar 15 dagen waarin ik 35 voorstellingen geef. De meeste daarvan zijn op scholen en in bibliotheken, maar een aantal zijn openbaar! En daar ben jij van harte welkom!

Dit is mijn schema van 2013:

Wanneer?

Waar?

Welke plaats?

Openbaar?

28 september 14.00 uur

Utrechtse Kinderboekhandel

Utrecht

Jazeker! Komt allen! Billy de Kip boekpresentatie! Meer info!

1 oktober

Nutsbasisschool

Voorschoten

Besloten

2 oktober

Basisschool De Trekvogel

IJsselstein

Besloten

3 oktober

Basisschool Et Buut

Zaandam

Besloten

4 oktober

Theresiaschool

Rotterdam

Besloten

5 oktober

Utrechtse Kinderboekhandel

Utrecht

Jazeker! Komt allen! Ik signeer en vertel over Superhelden.nl! Meer info!

6 oktober 14.00 uur

Kinderboekwinkel In de Wolken

Voorburg

Jazeker! Komt allen! Meer info!

7 oktober

Rosmalen

Besloten

8 oktober

Basisschool De Wilgen

Hoofddorp

Besloten

9 oktober

Boekhandel De Koperen Tuin

Goes

Jazeker! Komt allen! Meer info!

10 oktober

Bibliotheek Zuid-Kennemerland

Haarlem

Besloten

11 oktober

Bibliotheek Zuid-Kennemerland

Haarlem

Besloten

12 oktober

Vrij!

13 oktober

Kinderboekenmarkt

Den Haag

Jazeker! Komt allen! Meer info!

14 oktober

Basisschool Het Kompas

Voorschoten

Besloten