WAAROM IK SELF-PUBLISHING OVERWEEG

writing_for_moneyEen van de meest gestelde vragen* die ik krijg is: ‘Wanneer ga jij je eigen boeken uitgeven? Dan verdien je veel meer per boek dan  10%!

Ik snap de vraag wel. Omdat ik een deel van de promotie van mijn boeken zelf doe, lijkt de stap naar zelfpublicatie niet zo groot.

En inderdaad, als je het goed aanpakt, kun je de winst per boek verviervoudigen. Toch zie ik er het nut niet van in.

Nog niet.

De voornaamste reden is omdat ik mijn boeken voornamelijk via de boekhandel verkoop. En dat zijn aantallen die ik zelf niet via een eigen website of Bol.com verkocht krijg. 100 x 40% is toch echt heel veel minder dan 10.000 x 10%. En als je ziet hoe moeilijk het is voor gerenommeerde uitgevers om hun titels de boekhandel in te krijgen, dan kan je je voorstellen dat ik er niet op zit te wachten om als een soort vertegenwoordiger voor mijn eigen boeken op pad te gaan.

Daarnaast heb ik geweldige redacteuren die mijn schrijfkunst op een veel hoger plan tillen. En ja, die expertise kun je inhuren. Maar durft iemand tegen mij te zeggen dat het niet publicabel is, als ik haar facturen betaal? En hoe zit dat met ontwerpers? Gaan die voor het beste ontwerp of voor een tevreden opdrachtgever die graag zijn zin krijgt?

Ik denk dat ik het antwoord wel weet.

En toch overweeg ik het wel eens, zelf publiceren. En dat komt uiteindelijk toch door het huidige verdienmodel. Want dat deugt niet.

10% voor de auteur is weinig. Te weinig als je het mij vraagt. En je zou zeggen dat met de extra inspanningen die veel auteurs tegenwoordig treffen, het percentage omhoog kan. We besteden tenslotte een steeds groter deel van onze tijd aan promotie. Tijd die we niet kunnen besteden aan het schrijven.

Maar in de realiteit krijgen we juist steeds minder. Het percentage dat wij schrijvers ontvangen moeten we namelijk tegenwoordig delen met de illustrator.

In het kort: vroeger kreeg een auteur 10% en werd de illustrator apart betaald door de uitgever. Dat kon een vast bedrag zijn, of een percentage. Maar het huidige modelcontract stelt dat illustrator en auteur de 10% moeten delen. Het geld dat normaal naar de illustrator ging, blijft nu bij de uitgever.

Het modelcontract voor kinderboeken leidt tot lelijke boeken,’ zei kinderboekenauteur Sjoerd Kuyper al tijdens de Middag van het Kinderboek in 2011. ‘Het is een slechte zaak dat auteurs en illustratoren royalty’s moeten delen.’

Daar sluit ik mij volledig bij aan. Prentenboeken zijn voor mij bijvoorbeeld een visitekaartje en daarom maak ik ze graag. Maar ik verdien meer met het geven van twee lezingen dan met het schrijven van een prentenboek. Daarom maak ik er ook niet heel veel, het is gewoon niet rendabel. Dan kan ik mij beter storten op een (jeugd)roman, waarvan de royalties in ieder geval geheel voor mij zijn.

Het is een slechte zaak omdat er steeds minder overblijft voor de drijvende kracht achter ieder boek: de auteur. En er komt een punt dat iedere auteur zich af moet vragen of het publiceren via een traditionele uitgever nog wel rendabel is. En of het toch niet beter is om zelf je eigen boeken uit te geven en aan de man te brengen.

Dat het kan, hebben Nanda Roep en Circus Patz laten zien.

Ik overweeg het. Soms. Maar ik doe het niet.

Nog niet.

Maar dan moet er wel wat gaan veranderen bij de uitgeverijen.

P.S. Een schrijver leeft natuurlijk niet van royalties alleen. Waar de inkomsten allemaal uit bestaan, schreef ik eerder in ‘Hoe verdienen kinderboekenschrijvers hun geld?’

* (na: ‘Wanneer komt Superhelden3.nl uit?’ en ‘Komt er ook een film van?’)

CRISIS OP DE BEURSVLOER VAN HET BOEKENVAK

Stand LibrisIk maakte gisteren mijn opwachting op de inkoopbeurs van Libris. Op deze beurs kunnen boekhandelaren die aangesloten zijn bij de organisatie aanschuiven bij de stands van de diverse uitgevers. Vertegenwoordigers laten de boeken zien die net verschenen zijn, of binnenkort uitkomen en noteren orders. Daarna schudden ze elkaar de hand en nemen afscheid van elkaar. Op naar de volgende.

Er staan normaal geen auteurs.

Uitgeverij Scriptum – die mijn boek Waanzinnige Plannen uitgeeft – vroeg of ik een dagje mee wilde draaien. Ze lieten een mooie poster maken en ik kreeg een apart tafeltje. Ze maakten een flyer (waarop boekhandels werden uitgenodigd om mij te boeken voor een lezing) en legden stapels van mijn boek neer. Ik vroeg of ik ook mijn Superhelden.nlboeken en het net verschenen prentenboek ´Billy de Kip´ mocht laten zien.

´Natuurlijk!´ zei de uitgever.

Zo´n antwoord was tien jaar geleden ongehoord geweest.

Spandoek BillyEven verderop was de stand van David en Goliat, waar Billy zijn eigen spandoek had. Net uit het zicht prezen de mensen van De Fontein hun fonds aan, waaronder de beide Superhelden.nltitels. En aan de andere kant van de beurs vertelde Meulenhoff over ´Het Oceaan aan het Eind van het Pad´ van Neil Gaiman, (waarbij ze er meestal bij vertelden, dat ik hem geïnterviewd had en volgend jaar bij hen als met een boek voor volwassenen debuteer.)

Het was een beetje een surrealistisch ervaring. Drie jaar geleden wist nog niemand wie ik was, en nu lag ik overal.

De bezoekers schoven aan bij Scriptum en het eerste dat mij opviel is dat iedereen kent, soms al tientallen jaren. Het titelaanbod werd doorgenomen en er werden aantallen genoteerd.

Bescheiden aantallen.

Aan het eind van het gesprek introduceerde de uitgever mijn boek en mij en schoven de boekhandelaren een tafeltje op. Ze schudde mij de hand en bekeken ‘Waanzinnige Plannen’. En dan gebeurde er steevast hetzelfde.

‘O, jij bent van Superhelden.nl!’

Waanzinnige PlannenWe spraken over Waanzinnige Plannen (het boek, maar ook hun eigen plannen voor de boekhandel) en ik gaf ze een gesigneerd leesexemplaar. Ze vroegen wanneer Superhelden3.nl verscheen, want daar was veel vraag naar.

We namen afscheid.

Tussendoor hobbelde ik naar de stand van David & Goliat om te vertellen over Billy. De vertegenwoordiger vertelde de boekhandels verbaasd dat de bestellingen al binnenkwamen, vóórdat de folder verstuurd was, omdat men als kennisgemaakt had met onze kip via Facebook. ‘En niet alleen twee of drie stuks,’ zei de vertegenwoordigster, ‘maar soms ook twintig of dertig!’

Externe prijzenDe catering was dramatisch. Mijn broodje Tex-Mex smaakte naar hondenvoer. Misschien kwam dat omdat de prijzen extern waren.

Het was niet druk. Veel boekhandels hebben het zwaar en nieuwe boeken inkopen kosten geld. Geld dat sommige winkels niet hebben. Dus komen ze niet naar de beurs en bestellen ze geen nieuwe titels.

Maar de crisis bood ook kansen. Ik hoorde van meerdere boekhandelaren dat ze muziek waren gaan verkopen, nadat de lokale cd-winkel failliet was gegaan. Een aantal winkels had hun oppervlak recent uitgebreid met horeca, andere gingen daar binnenkort mee beginnen. De Koperen Tuin in Goes had de horeca er juist uitgegooid en meer ruimte gegeven aan de kinderboeken. En met succes.

Er waren zelfs boekhandels die hun uitbreiding hadden gecrowdfund omdat hun klanten wél bereid waren om te investeren, in tegenstelling tot de bank. Er werden steeds meer activiteiten georganiseerd, lezingen gehouden.

Die winkels floreerden.

Ik kreeg een kijkje achter de schermen van het boekenvak, sprak gedreven, hardwerkende mensen die ondanks deze moeilijke tijd nog steeds hun hart en ziel in dit vak staken, die durfden te innoveren, die nieuwe titels inkochten – waaronder die van mij – om zich te onderscheiden van hun concurrenten. Ik zag mensen die als een kind zo blij werden van ‘Billy de Kip’, boekhandelaren die ‘Waanzinnige Plannen’ meenamen, niet alleen voor de winkel, maar ook voor zichzelf, omdat het bij hun ook bruiste. Ik sprak verkopers die een (gesigneerd) leesexemplaar van Superhelden.nl halen kwamen halen voor hun neefje, zoon of buurmeisje.

Het boekenvak heeft het moeilijk, maar is nog lang niet dood.

KIPPIEJAJEE MODDERTOKKERS!

Billy de KipDe kip die je wist dat zou komen is eindelijk hier.

Wat was er eerder, Billy de Kip, of Billy het ei, vroeg @BoekenBijlage op Twitter. Nou, de tekening van onze kip was er in ieder geval eerder dan zijn naam! Op 24 juni 2011, meer dan twee jaar geleden, stelde ik Billy voor op mijn blog en vroeg hoe hij heette. Op 8 november maakte we de winnaar (Jos!) en de naam bekend: Billy de Kip.

En vanaf vandaag is ons prentenboek leverbaar! Dat betekent dat boekhandels het kunnen bestellen en dat het in de online winkels staat. En wij zijn kippetrots!

Wij, dat zijn Jeroen Schipper en ik (tekst), Jort van der Jagt (illustraties) en uitgeverij David en Goliat die er een prachtige uitgave van hebben gemaakt. Nu moeten we het boek aan de man/vrouw/kind gaan brengen. Want dat is wel nodig, in deze tijd.

Want ‘Billy de Kip’ is geen prentenboek als alle anderen. Het boek is niet lief, maar stoer en het gaat niet over knuffeldieren, maar over cowboys en robots. Het is meer Roadrunner dan ‘Ik vind je Lief’. De tekeningen zijn fantastisch en de tekst rijmt als een ronkende Ramelsloher.

Billy de Kip preview

Billy heeft zijn eigen Facebookpagina, waarop hij steeds brutaler wordt. Zijn favoriete kreet is ‘Kippiejajee, Moddertokkers!’ ‘Kippiejajee is, niet geheel toevallig, de titel van het lied dat Jeroen voor/over onze kip schreef en dat we over twee weken in de studio op gaan nemen. Alleen dat ‘Moddertokkers,’ of we dat durven zingen, weet ik niet…

Billy reist de komende tijd van etalage naar etalage. Hij begint in Amersfoort bij boekhandel Veenendaal en staat eind september in De Utrechtse Kinderboekhandel. Daar geven Jeroen, Jort en ik ook een presentatie op 28 september om 14.00 uur. Daar gaan we voorlezen, signeren, zingen en… line dansen!

(Ja, echt)

Boekhandels, wil je ook iets met Billy doen, neem dan aub even contact op met David & Goliat, dan gaan we kijken wat er allemaal mogelijk is. Signeren kan ook, maar de Kinderboekenweek is vol.

En alle papa’s, mama’s, opa’s , oma’s en voor alle stoere jongens en meisjes: ik hoop dat jullie Billy net zo in jullie armen sluiten als wij.

Kippiejajee, Moddertokkers!

Billy de kip p 18-19

ILLEGALE E-BOOKS ZIJN WÉL POPULAIR IN NEDERLAND, SCHRIJVERS NIET.

Kobo_ereader_touch_black_frontIk vermijd het onderwerp ‘illegale e-books’ normaal als de spreekwoordelijke pest op mijn blogs of in mijn tweets/updates. Dat heeft verschillende redenen. Ten eerste ken ik alle argumenten inmiddels wel. Downloaders roepen dat e-books te duur zijn, dat ze het boek anders toch niet gekocht hadden, en dat het eigenlijk gratis publiciteit is waar je als schrijver blij mee moet zijn. Schrijvers en uitgevers spreken over broodroof en vragen of je ook bolletjes bij de bakker steelt als je dat te duur vindt.

Ik heb aan die discussie weinig bij te dragen.

Daarnaast zie ik dat de reacties op dit soort blogs over het algemeen van onaardig tot onbeschoft zijn. Zo schrijft Bas Steman in Trouw: ‘Het illegaal downloaden van boeken is een regelrechte minachting van de schrijver en de literaire kunst.’ Dat levert dit soort pareltjes op als reactie:

‘Vroeger had je ook mandenvlechters, kuipers, leerlooiers, touwslagers etc. Die zijn er nu niet meer. Voor schrijvers gaat het dezelfde kant op: er is nauwelijks behoefte meer aan. Advies: zoek een ander beroep of hobby, mandenvlechten bijvoorbeeld. Of schrijf gewoon voor jezelf, omdat je dat leukt (sic) vindt.’

Of:

‘Je zou gelijkhebben (sic)  als Bas van zijn boeken moest leven, maar hij heeft betaald werk en heeft een boek geschreven in ‘ieder vrij uur dat hij vond’. Die ‘vrije uren’, daar gaat het mij om. Het is misschien misplaatst om het schrijven van een boek dan een hobby te noemen, maar het komt in de buurt. En jouw en mijn hobby worden ook niet betaald door anderen.’

En mijn favoriet:

‘Tegenwoordige schrijvers zijn over het paard getilde jammerplanken en zeurders. Grote hoeveelheden MS Word gebruikers denken dat ze schrijvers zijn en kunnen nauwelijks nog een pen vasthouden. Dat was honderd jaar geleden wel anders. Dat waren èchte schrijvers. Die schreven zich jaren eelt op de vingers zonder de garantie dat hun boeken ooit het daglicht zagen. Alleen goede literaar (sic)  werd gedrukt.’

De derde reden waarom ik er zelden over schrijf, is omdat ik zelf ook veel heb gedownload. En hoewel ik tegenwoordig slechts niet-op-dvd-verkrijgbare series download, heb ik ook muziek en films binnengehaald zonder er voor te betalen. Wie ben ik dan om er iets negatiefs over te zeggen?

Maar vandaag liep ik tegen iets aan, wat mij toch in de pen deed kruipen. Ik kreeg een uitnodiging voor een Facebookgroep van ene Vincenza Sammarco die een gratis e-bookbibliotheek online heeft staan. Daar bleken meer dan 6.000 leden honderden e-books met elkaar te delen via een gezamenlijke dropbox.

Moet ik nog toevoegen dat daar geen auteur of uitgever geld van ziet?

Ik meldde mij aan voor de groep en vroeg vriendelijk en beleefd of er niemand kwaad in zag. De bekende argumenten kwamen weer langs en hoe vriendelijk ik ook bleef, de reacties werden steeds grimmiger en persoonlijker. Na een uur werd ik uit de groep geknikkerd en mijn post gedelete. Via via hoorde ik dat men daarna e-books van mij ging zoeken om toe te voegen aan de dropbox.

Ik was met name verbouwereerd. Iedereen in de branche klaagt dat de verkoop van e-books maar niet van de grond komt in Nederland. ‘De Nederlander houdt van papier’ hoor ik menig uitgever roepen.

Maar dat is helemaal niet waar! De Nederlander houdt van gratis! En als het niks kost, dan is een e-book ineens wél gewild! En nee, het gaat niet alleen om de cd-tjes met 1.000 titels. Ik ken genoeg mensen die van betaalde papieren boeken overgestapt zijn op illegale e-books.

En ja, kopers ervaren e-books als te duur. En ja, DRM zit legaal kopen in de weg. En ja, we leren als branche niks van de muziekindustrie. Maar als je voor trol (en erger) wordt uitgemaakt omdat je aandacht vraagt voor de hardwerkende schrijver die royalties misloopt als er maar lukraak gekopieerd en gedeeld wordt, wat zegt dat dan over de lezer?

Voor alle duidelijkheid: Ik scheer niet alle lezers over één kam. En ik heb ook geen oplossing. Dat is de voornaamste reden waarom ik hier niet eerder een blog aan wijdde. Maar ik zie inmiddels wel een probleem. Een probleem dat misschien wel groter is dan ik vermoedde. Want als de consument een e-book geen waarde toedicht, waar staan wij dan als schrijvers?

DERDE DRUK SUPERHELDEN.NL!

Derde drukDe derde druk van Superhelden.nl is een feit! Tijdens mijn vakantie kreeg ik de eerste twee exemplaren van de nieuwe druk thuisgestuurd. De teller staat nu op 12.000 gedrukte exemplaren! En ik ben er zo ontzettend blij mee! Ik heb nog nooit eerder ergens een derde druk van gehad! En dat zonder dat ik bij ‘De Wereld draait Door’ ben geweest, met nauwelijks recensies in de traditionele media en zonder een uitgebreide commerciële mediacampagne. Het succes van de boeken is ontstaan door mond-tot-mond reclame, door Social Media, door de trailer (bijna 15.000 keer bekeken!) en – niet te onderschatten – door de inspanningen van de zelfstandige boekhandels die ontzettend hun best hebben gedaan om de titels onder de aandacht te brengen van de lezers. Deel twee gaat binnenkort ook in de herdruk en komt daarmee op 6.000 gedrukte exemplaren te staan.

Ongelofelijk.

Zoals bij iedere druk hebben we weer een paar kleine dingen aangepast. De inhoud is uiteraard hetzelfde, maar op het omslag pronkt nu een duidelijke (1). En achterin hebben we de covers van deel twee én drie gezet, zodat er geen misverstand kan ontstaan dat het om een trilogie gaat.

Zoals ik eerder meldde, is Superhelden.nl kerntitel tijdens de aankomende Kinderboekenweek, waarvan het thema ‘Sport & Spel’ is. Voor de vakantie hebben duizenden scholen een pakket van het CPNB ontvangen waarin o.a. Superhelden.nl werd aanbevolen. En dat was te merken, want de aanvragen voor optredens tijdens de KBW gingen nog harder dan voorheen.

Weten jullie nog, november 2010, dat ik op dit blog voor het eerst repte over mijn Waanzinnige Plan? In januari 2011 maakte ik de titel van het boek bekend en begon ik met schrijven. En nu – krap drie jaar later – zijn er twaalfduizend (!) exemplaren van Superhelden.nl gedrukt, waarvan een kleine negenduizend daadwerkelijk zijn verkocht. De rest ligt bij het Centraal Boekhuis te wachten op de Kinderboekenweek.

Laat oktober maar komen!

 

 

GA JE VOOR JE EGO OF VOOR KWALITEIT?

Voorlopige coverOp de kop af twee jaar geleden deed ik de oproep: ‘GEEF ONS KIPJE EEN NAAM’. Ik plaatste de illustratie van Jort van der Jagt online en wachtte op reacties. Jos kwam als tweede met ‘Billy de kip’ en wij wisten meteen: dat is ‘m! Dat vond uitgeverij David & Goliat ook, die ons op basis van de tekening en naam een contract aanbood voor een prentenboek en een app.

Uiteindelijk duurde het nog een jaar voordat Jort en ik allebei tijd hadden om het verhaal uit te werken. Het is een western – uiteraard – maar het gaat ook over robots. Het is ons ultieme Tom En Jerryboek en het is compleet maf. En werkelijk prachtig geïllustreerd!

Terwijl Jort aan het schilderen was, dacht na over hoe ik het verhaal wilde vertellen. Ik stuitte op het lied van ‘Billy de Kid’ een cowboysong over de beruchte bandiet uit het Wilde Westen.  Dat werd mijn inspiratiebron, ik ging het verhaal vertellen als een cowboysong!

Inmiddels naderde de deadline met rasse schreden. En ik liep tegen mijn grenzen aan. Ik kan prentenboeken schrijven en ook op rijm. Dat heb ik tenslotte twaalf keer voor Bino gedaan. Het probleem is: ik kan dat niet snel. Over één pagina doe ik minimaal één middag. En ik had minder dan een week voor 32 pagina’s…

Ik moest kiezen of ik de verschijning van het boek wilde uitstellen. Jort was bijna klaar, de uitgever had de aanbiedingsfolder gereed. Nu haalden we de Kinderboekenweek nog, volgende week niet meer…

Billy de kip p 18-19Wat te doen?

Ik besloot om hulp te vragen en belde Jeroen Schipper. Jeroen is niet alleen een briljant schrijver van kinderliedjes, maar hij werpt ook altijd een laatste blik op mijn prentenboekteksten, om te kijken of alles ritmisch ook klopt. Ik vroeg hem deze keer: wil jij co-auteur worden? Gedeelde credits, gedeelde royalties en je naam op de cover.

Hij zei ja.

Mijn ego wilde dat alleen mijn naam op het boek kwam te staan. Het was mijn verhaal en ik wilde de credits! Maar het boek werd er niet beter van. Het verhaal werd niet verteld zoals ik dat wilde vertellen. Het werd – kortom – niet het beste boek dat we konden maken.

Jeroen ging aan de slag en schreef op basis van mijn verhaal een tekst. En toen realiseerde ik het mij: zelfs als ik twee maanden de tijd had gehad, zou ik niet kunnen wat hij kan. Ik ben goed in het vertellen van een verhaal, maar een lied schrijven op rijm is een vak dat ik niet op zijn niveau beheers.

Het resultaat van het opzij zetten van mijn ego, is dat we nu een boek hebben dat een mooi verhaal heeft, briljante illustraties en een geweldige tekst. En terecht staan er straks drie namen op het boek. Onze kip heeft gewoon drie vaders. En in september mag je ons kindje komen bewonderen in de boekwinkel.

Hoe zit dat bij jou?

Ga je voor ego of kwaliteit in je werk? Ga je voor de credits of voor het hoogste resultaat? Wat is bij jou het allerbelangrijkste?

 

WAAROM POLARE & BRAVE NEW BOOKS WAANZINNIGE PLANNEN ZIJN

PolareEr gebeurt eindelijk iets in de boekenbranche en toch wordt er voornamelijk geklaagd. En dat is onterecht.

Het is een Waanzinnig Plan. Voeg een noodlijdende boekhandelsketen (Selexyz) samen met de bekendste tweedehandsboekenverkopers van Nederland (De Slegte) en laat ze samen oude én nieuwe boeken verkopen. Via winkels, via het internet en via een app. De combinatie van oude en nieuwe boeken is (offline) vrij ongewoon en niemand weet of het gaat lukken. Maar eigenaren ProCures durven tenminste te experimenteren.  En doet moet aangemoedigd worden.

En wat doen wij? Wij klagen over de naam.

Ja, ik maakte er ook een persiflage op. Grappen moeten altijd gemaakt worden, want zonder humor heeft het leven geen zin. Maar waarom zie ik geen serieuze analyses van het concept? Waarom gaat men niet in op de vernieuwende aspecten van Polare? Waarom laat NRC in hun artikel vooral mensen aan het woord die iets van de naam vinden?

Brave New BooksHet is een Waanzinnig Plan. Een bekende uitgever (Singel Uitgevers), de grootste online boekverkoper (Bol.com) en een self-publishing company (mijnbestseller.nl) bieden een concept aan waarbij auteurs hun eigen boeken op grote schaal zelf uit kunnen geven. Dat is op zich niets nieuws. Maar dit zijn grote spelers die erachter zitten! En dat gaat effect hebben. Komen er hierdoor meer boeken uit? You bet. Gaan er betere boeken verschijnen? Wie weet? Slechtere? Altijd. Maar het is voor het eerst dat (beginnende) auteurs op grote schaal hun waar aan kunnen bieden, zowel op papier als digitaal. Amazon is groot geworden met dat concept. En reken er maar op dat de eventuele fastsellers er door uitgeverij Singel snel uitgepikt gaan worden.

En wat doet de branche? Die klaagt over een teveel aan aanbod en een tekort aan kwaliteit. Erwin Blom schreef een uitstekende analyse en zette de zuurste reacties op een rij.

De branche klaagt al jaren dat er nu eindelijk iets moet gebeuren in het vak. Maar nu het zover is, is het niet goed genoeg. Want in ons hart willen we die veranderingen helemaal niet! Wij willen het liefst dat het allemaal hetzelfde blijft, want dat is veilig.

In mijn boek ‘Waanzinnige Plannen! – en hoe ze realiseren’ staat de volgende passage: “De onverzettelijke mens is degene die bergen verzet. Om urgentie in te brengen, is een zekere mate van koppigheid nodig. Om excellent te zijn én te blijven, moet je iets anders kunnen dan iedereen om je heen. Integer zijn betekent óók het gebrek aan integriteit bij anderen niet accepteren. Onverzettelijk zijn, roept reacties op bij anderen en die zijn niet alleen maar positief. Want mensen die geconfronteerd worden met hun eigen gebrek aan urgentie, excellentie of integriteit, worden soms heel boos. Op zichzelf, maar ook op jou. Want jij houdt ze een spiegel voor, dat het ook anders kan. Je krijgt te maken met jaloezie, met mensen die het beter weten. Mensen gaan je vertellen dat het best een stapje langzamer mag, dat het helemaal niet erg is als je project mislukt, dat je veel te veel hooi op je vork hebt genomen, dat het eigenlijk helemaal niet mogelijk is wat jij wilt. Sommige mensen zien je liever falen dan slagen.”

Weet je nou wat het mooie is? Dat Polare en Brave New Books zich helemaal niet storen aan al die reacties. Die kijken maar naar één ding en dat is de klant. En zo hoort het.

WAAROM STEPHEN KING EEN BRILJANTE PR-MAN IS

JoylandStephen King is niet alleen als schrijver mijn grote voorbeeld, maar ook als PR-man. Hij bracht The Green Mile als ouderwetse serial uit – met iedere maand een deel – toen iedereen net als hij dikke boeken afleverde. Toen de e-books net in opkomst waren, was hij één van de eerste die een verhaal schreef dat exclusief digitaal verkrijgbaar was via zijn site. En nu doet hij het weer.

‘Stephen King zegt nee tegen het E-book!’ kopten de media afgelopen weken. “I have no plans for a digital version,” legde King uit “Maybe at some point, but in the meantime, let people stir their sticks and go to an actual bookstore rather than a digital one.”

Ik geef toe dat ik in eerste instantie verbaasd was. De man die het digitaal lezen als een van de eerste omarmde, nam het nu ineens op voor de boekhandel? Waarom was dat? Daarnaast baalde ik, want zijn volgende boek is Doctor Sleep, het onverwachte vervolg op The Shining, een boek waar ik erg naar uitkijk. En ik lees mijn Engelstalige boeken nou eenmaal graag op mijn Kindle. Totdat ik mij ineens iets realiseerde: het ging niet over Doctor Sleep, het ging over Joyland, een boek waar tot nu toe bijna niemand iets over gehoord had!

King is een gDoctor Sleeprote fan van de oude pulpfiction pockets. Speciaal voor Hard Case Crime schrijft hij daar af en toe een niet bovennatuurlijk boek voor. Acht jaar geleden was dat The Colorado Kid, een hard core detective (die later de basis werd voor de wél bovennatuurlijke tv-serie Haven, maar dat terzijde.) The Colorado Kid is niet Kings best verkocht boek, maar wél de beste verkochte titel van Hard Case Crime.

Joyland is het tweede boek dat King voor HCC schrijft en iedereen heeft het er ineens over. Dat noem ik briljante PR. Het gaat hem helemaal niet om de boekhandel, maar om de promotie van zijn nieuwe boek!

Want Doctor Sleep? Dat komt in september gewoon als E-book uit, mark my words.

HOE BIED JE EEN BOEK AAN BIJ… SCRIPTUM

ScriptumDe vraag die mij het meest gesteld wordt is: ‘Hoe kan ik nou het beste mijn manuscript aanbieden bij een uitgever? Hoe val ik op tussen alle andere manuscripten?’ Hoe werkt dat nou? Daarom vroeg ik aan ‘mijn’ uitgevers, te weten Meulenhoff/Boekerij (voor de volwassenen romans), Uitgeverij Scriptum (voor de non-fictie), De Fontein (grote jeugdboekenuitgever) en David & Goliat (kleine kinderboekenuitgever) hoe zij het liefst manuscripten ontvangen. Vorige keren was het de beurt aan Meulenhoff/Boekerij, en kinderboekenuitgever David & Goliat. Deze keer geeft Tosca Ruijs van uitgeverij Scriptum – die mijn boek ‘Waanzinnige Plannen’ uitgeeft – de antwoorden:

Wat is de beste manier voor een schrijver of illustrator om een manuscript bij jullie aan te bieden?

Het liefst ontvangen we een manuscript of uitgewerkt boekvoorstel via de mail, met begeleidende informatie over de schrijver zelf, waarom hij/zij dit boek geschreven heeft en waarin het zich onderscheidt van de boeken die er wellicht al zijn op dat gebied. Soms bellen mensen van tevoren om zich te introduceren, maar mailen is effectiever. Via de telefoon kun je nog zo’n prettig gesprek hebben, als het manuscript daarna niet goed geschreven blijkt, houdt het op.

Waar moet een schrijver of illustrator rekening mee houden wanneer hij of zij een manuscript instuurt?

Dat het even duurt voor je een reactie op je manuscript/boekvoorstel krijgt. Wekelijks komen er nieuwe manuscripten binnen en het bekijken en beoordelen gebeurt tussen de bedrijven door. Gemiddeld duurt het een week of vier voor je te horen krijgt of je manuscript uitgegeven kan worden, maar in perioden van grote drukte kan het langer duren.

Wat zijn de meest gemaakte fouten van een schrijver die een manuscript instuurt?

Schrijf een nette mail waarin je jezelf voorstelt en zorg dat je manuscript er verzorgd uitziet. Klinkt afgezaagd, maar het wordt nog steeds vaak over het hoofd gezien. En stuur alleen manuscripten of boekvoorstellen die passen bij de uitgeverij. Dus stuur geen romans naar een uitgeverij die alleen non-fictie publiceert, het is echt zonde van je tijd, de kans dat we nét van plan waren om een fictiefonds te starten is vrij klein. Open deuren, maar ze willen maar niet dicht…

Hoe belangrijk is een agent voor jullie?

Niet heel erg belangrijk; alleen voor de buitenlandse vertalingen werken we veel met agenten. Met de Nederlandse auteurs verlopen de contacten veelal rechtstreeks. Wel of geen agent, je kunt altijd je manuscript/boekvoorstel insturen.

Wat is het beste advies dat je een schrijver kan geven die bij jullie uitgeven wil worden?

Kijk goed op onze site of je denkt dat het onderwerp echt past bij het soort boeken dat we uitgeven: uitsluitend non-fictie in de categorieën management, psychologie & opvoeding, foto/cadeau, mens & maatschappij en kunst. Zo ja, stuur je voorstel of manuscript dan met alle aanvullende informatie per mail. Vraag niet eerst om een gesprek waarbij je je ideeën toelicht, het ontbreekt ons aan tijd om met iedereen eerst in gesprek te gaan. Als blijkt dat we je voorstel/manuscript helemaal zien zitten, komt dat gesprek er vanzelf. En: laat je niet ontmoedigen door een afwijzing. Er spelen bij een uitgever ook altijd factoren mee als persoonlijke smaak, timing en een beperking in het aantal titels die jaarlijks kunnen worden uitgegeven. Zelf kan ik zo’n 10 psychologietitels per jaar uitgeven en dan wil ik niet dat 5 daarvan over mindfulness gaan, het moet een evenwichtige mix zijn. Een andere uitgever maakt weer andere afwegingen, dus geef niet op, kijk wat je kunt doen met eventuele feedback die je hebt gekregen, en probeer het nog eens.

Kijk voor meer informatie op de site van uitgeverij Scriptum.

 

 

HOE BIED JE EEN BOEK AAN BIJ… DAVID & GOLIAT?

Uitgeverij David & GoliatDe vraag die mij het meest gesteld wordt is: ‘Hoe kan ik nou het beste mijn manuscript aanbieden bij een uitgever? Hoe val ik op tussen alle andere manuscripten?’ Hoe werkt dat nou? Daarom vroeg ik aan ‘mijn’ uitgevers, te weten Meulenhoff/Boekerij (voor de volwassenen romans), Uitgeverij Scriptum (voor de non-fictie), De Fontein (grote jeugdboekenuitgever) en David & Goliat (kleine kinderboekenuitgever) hoe zij het liefst manuscripten ontvangen. Vorige week was het de beurt aan Meulenhoff/Boekerij, deze keer zijn de antwoorden van uitgeefster Carolien Vader van David & Goliat:

Wat is de beste manier voor een schrijver of illustrator om een manuscript bij jullie aan te bieden?

Wij zijn als uitgever van voornamelijk prentenboeken vooral erg visueel ingesteld. We kijken dus liever naar illustraties, dan naar teksten. Bij een goede illustratie zie je meteen of je talent in handen hebt of niet. Als dat het geval is, dan zoeken we bij de illustrator een geschikte auteur, of begeleiden we de illustrator zelf om teksten helemaal perfect te krijgen. Onze ervaring leert dat tekst nu eenmaal makkelijker is aan te passen, dan illustraties.

Het komt zeker ook voor dat een aangeboden tekst zo in de smaak valt, dat we er een illustrator bij zoeken om er een prentenboek van te maken.

Voorstellen behandelen we het liefst per mail. Ons advies aan schrijvers en illustratoren is om nooit originele werken op te sturen. Die kunnen zoekraken in de post en dat is zonde.

Waar moet een schrijver of illustrator rekening mee houden wanneer hij of zij een manuscript instuurt?

Wij kijken alleen naar kant-en-klare boekvoorstellen in tekst, beeld of een combinatie van beiden. We nemen maar zelden portfolio’s aan. Alle teksten worden gelezen. We kijken vooral naar de verhaallijn, naar de manier waarop de fantasie zich ontvouwt en naar de manier waarop de spanning in het verhaal zich ontwikkelt.

Bij illustraties kijken we naar de stijl, het kleurgebruik en naar de manier waarop er karakter zit in de afgebeelde figuren. Dit is vooral een kwestie van smaak. Wij zoeken hoofdzakelijk naar eigenwijze, hippe en niet alledaagse illustraties. Wij doen bijvoorbeeld niet aan schattig bij David en Goliat. Daar is al genoeg van op de markt en wij geloven sterk dat er genoeg ouders zijn die hun kinderen naast leuke verhalen ook willen trakteren op prachtig visueel design.

Waar schrijvers en illustratoren vooral rekening mee moeten houden is het feit dat de markt momenteel erg moeilijk is. De boekenbranche verkeert in crisis en de verkoopcijfers zijn laag. Alle uitgevers zijn daarom voorzichtiger geworden in hun keuzes. Dat betekent dat 95% van alles dat wordt ingestuurd, wordt afgewezen.

Wat is het beste advies dat je een schrijver kan geven die bij jullie uitgeven wil worden?

Wij zijn een kleine uitgeverij en publiceren maar enkele boeken per jaar. De concepten die we lanceren moeten aan een aantal criteria voldoen. Ten eerste moeten de verhalen en illustraties samen een prachtig prentenboek opleveren. Maar het concept moet ook interessant genoeg zijn om er meer mee te doen. We maken van onze boeken ook voorleesfilmpjes voor YouTube, lespakketten en zijn nu bezig met e-books. We kijken dus ook of er educatieve of interactieve elementen inzitten.

Daarnaast kijken we ook naar de persoon die het concept aanlevert. Is iemand echt heel enthousiast over het werk? Zal hij of zij ook actief meewerken aan de verkoop ervan? Onze meest succesvolle boeken zijn de boeken van auteurs of illustratoren, die zelf een groot deel van de oplage verkopen. Bijvoorbeeld op markten, beurzen, via scholen, via social media of een eigen webwinkel. We hebben in onze auteurscontracten ook een clausule opgenomen waarin eigen verkoop meer royalties oplevert.  De bereidheid om er samen een succes van te maken wordt steeds belangrijker.

Volgende week: Uitgeverij Scriptum (non-fictie)