De onzichtbare hand van de redacteur

Niemand die een beetje kan tekenen, zal zich aanbieden als illustrator van een kinderboek. Niemand die wel eens een camera in zijn of haar handen houdt, zal zomaar een dure videoclip gaan maken. Niemand die een beetje kan programmeren zal zich meteen aanmelden als programmeur bij Google.

Toch denkt iedereen die woorden achter elkaar aan kan rijgen tot een zin, dat hij kan schrijven.

Ik heb het al zo vaak meegemaakt, mensen die knullige persberichten, oubollige flapteksten of aanbevelingen vol hyperbool schrijven en ervan overtuigd zijn dat alles wat ze aan het papier toevertrouwen briljant is. Ze denken dat er geen noodzaak is om een professional in te huren, en al helemaal niet om de teksten ná te laten kijken door een professional: een redacteur.

Inmiddels ben ik er wel achter dat je de echte schrijver herkent aan de redacteur. Pas als je weet hoe moeilijk het is om een verhaal goed te vertellen, realiseer je je, dat je dat niet alleen kan. Dat geldt niet alleen voor aanstormende talenten, maar net zo goed voor de gerenommeerde schrijvers.

Eén van de mooiste voorbeelden komt van Stephen King. Hij wilde het commentaar logenstraffen dat zijn boeken zo dik zijn omdat hij te beroemd is om naar een kritische redacteur te luisteren. Daarom plaatste hij een  tiental pagina’s achterin één van zijn boeken, mét aantekeningen van zijn redacteur. Hij had meer rode strepen in zijn tekst staan dan ik ooit heb gezien in mijn teksten …

1 oktober ben ik begonnen met dit blog en ik mag niet klagen over het aantal lezers en de kwaliteit van de reacties. Maar ik weet zeker dat ik heel andere respons zou hebben gekregen, als niet ieder blog voor publicatie gelezen en gecorrigeerd werd door mijn ‘onzichtbare’ redacteur Caryn ’t Hart.

Je moest eens weten wat zij er allemaal uit haalt.

Hele alinea’s worden omgegooid, taalfouten worden gecorrigeerd, suggesties worden gedaan om de tekst leesbaarder te krijgen, de zinnen korter te maken, de boodschap beter over te brengen.

Of het nu gaat om een boek, een vertaling of een blog, de redacteur is degene die, onzichtbaar en achter de schermen, ervoor zorgt dat wij schrijvers er goed uit komen te zien.

Nu nog iemand vinden die mijn tweets nakijkt …

Reacties

  1. “oubollige flapteksten” klinkt als iets heel gezelligs voor oudejaarsavond.

  2. haha ik laat mijn huiswerklessen (voor mijn cursus schrijven) ook altijd nalezen door mijn vriend. Die haalt er dan de event. taalfouten uit. Pas daarna stuur ik ze door naar mijn docent die er soms ook nog iets uithaalt. Al heb ik wel een verhaal gehad waarin een taalfout stond, die door drie mensen niet ontdekt was haha

  3. Toch een interessante vergelijking die je maakt. Want zou die illustrator van de kinderboeken ook moeten worden gecorrigeerd door een (teken)redacteur?

  4. @Karina Lol, die ga ik bakken!

    @Rianne Mijn boeken gaan geloof ik langs zeven (!) mensen, en toch vinden we altijd nog wel een foutje …

    @Hannie Jazeker gebeurt dat ook bij illustratoren! Soms worden er details gewijzigd (bij was een dik jongetje dun getekend), maar regelmatig moet een hele serie tekeningen opnieuw worden gemaakt, omdat de illustrator het boek niet goed gelezen heeft. Is bij mij laatst gebeurd.

    • Boek niet lezen en dan toch illustreren is gewoon stom. Maar een dik jongetje dat vermagerd wordt, hmm, ik zou flink pissig worden als iemand aan mijn tekeningen zat, redacteur of niet.
      Het blijft dus een interessant geval voor mij, Marcel, want jij als schrijver zoekt vrijwillig een redacteur uit om in jouw teksten te zitten (als ik jou goed begrijp) en ik zou het als beeldend vormgever nooit pikken dat iemand aan mijn werk zit. 🙂

      • @Hannie Een redacteur doet in principe alleen suggesties of wijst op fouten en zal zelf geen wijzigingen doorvoeren. Bij teksten gebeurt dat door ‘wijzigingen’ aan te zetten in Word. De schrijver accepteert de wijzigingen of niet, of herschrijft de zin.

        Bij tekeningen is dat lastiger. De redacteur zal in dat geval aangeven wat er niet klopt aan de tekening en vragen om een nieuwe of aangepaste versie. Zonder toestemming van de illustrator wordt er uiteraard niets aan de tekening veranderd.

        In het geval van het dikke jongetje heeft de illustrator een nieuwe tekening van de jongen gemaakt die we – met toestemming! – in photoshop over de dunne versie hebben heengeplakt. Andersom was overigens een stuk lastiger geweest 🙂

  5. Mooi! En dat van dat onzichtbare herken ik, zoals je weet 🙂

Trackbacks

  1. […] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door MarcelvanDriel, Calliope. Calliope heeft gezegd: @MarcelvanDriel hello there scrivener, ik krijg een 404-tje op de foto redactie-caryn van je nieuwe blogpost. > http://bit.ly/fYFWT2 […]

  2. […] schreef ik al een blog over ‘De onzichtbare hand van de redacteur’. Vandaag licht ik een tipje van de sluier op en laat jullie meelezen met haar […]

Laat wat van je horen

*