Een weeffout in onze sterren of: waarom ik boos ben op John Green

faultIk moet schrijven. Ik wil ook schrijven, maar ik kan het even niet en dat is de schuld van John Green. En van Jaap Friso. Of eigenlijk van Hazel Grace en Augustus ‘Gus’ Waters.

Ik wilde ‘The Fault in our stars’ (‘Een weeffout in onze sterren’ in de Nederlandse vertaling) eigenlijk niet lezen. Dat lag niet aan de schrijver – ‘An abundance of Katherines’ (19 keer Katherine) is één van mijn favoriete Young Adult boeken – maar aan het onderwerp. Het boek gaat over twee tieners met kanker. En ik kan niet tegen verhalen over ziekte en dood. En kanker komt hier de afgelopen weken angstig dichtbij.

De trailer van de film die volgende maand in première gaat, sloeg ik ook over, want ik wilde eerst het boek lezen dat ik niet wilde lezen.

En dan tweet Jaap Friso dit:

Jaap Friso

Ik opende mijn Kindle, begaf mij naar Amazon en drukte op de koopknop. En dertig seconden later begon Hazel Grace tegen mij te praten:H1(Ik las dit stuk in het Engels, de vertaling is van Nan Lenders)

Ja, het boek is zielig. Maar het is ook grappig, erudiet, behoorlijk grof en verschrikkelijk onsentimenteel. En daardoor nog veel zieliger. En als je dan – zoals ik – sinds kort een leesbril hebt, dan ben je dus continu je bril aan het schoonmaken.

scars

Ik ga geen recensie schrijven, daar is Jaap Friso veel beter in dan ik. Ik schrijf gewoon wat het boek met mij deed.

Ik mis Hazel Grace en Augustus. Ik wil weten hoe het verder gaat met iedereen, zoals Hazel Grace en Gus wilden weten hoe het verder ging de karakters uit het (fictieve) boek ‘An Imperial Affliction’ dat zij lezen. Net zoals John Green wilde weten wat er gebeurde met de karakters uit ‘Infinity Jest’ het boek dat hij als tiener las.

fios-okay-1

En nu ben ik boos op John Green. Omdat hij twee onvergetelijke karakters heeft geschreven en weer heeft laten verdwijnen, omdat ik bij iedere zin die ik zelf schrijf denk: dat kan John Green beter. Omdat ik nou ook de film wil zien en weet dat ik dan weer ga huilen. Om met Hazel Grace te spreken: ‘Ik werd verliefd zoals je in slaap valt: langzaam en dan ineens helemaal.’

TFIOS-John-Green

John en Jaap, jullie worden bedankt.

Reacties

  1. Miriam zegt:

    Mooi verwoord, Marcel. Vast net zo mooi als John Green het zou hebben gedaan. En nou jij ook bedankt, want nu moet ik het boek ook lezen en ik moet óók nog zoveel doen.

    Maar ik ben niet boos. 🙂

  2. Ik las het boek als een van de eersten. Was daardoor twee jaar lid van het geheime John-Green-Hazel-Grace-Augustus-genootschap. Heel langzamerhand kregen meer mensen lucht van dit fantastische boek. En dat is prachtig. Ik mis alleen het geheime genootschap. Niet verder vertellen, maar de Vlogbrothers zijn ook geweldig op YouTube. John en zijn broer zijn echte nerdfighters. Zij vertellen me dagelijks hoe het met ze gaat, en ook alle ins en outs van TFIOS. https://www.youtube.com/user/vlogbrothers/search?query=fault

  3. Tja en nou kan ik niet anders, door hetgeen je geschreven hebt, moet ik dit boek absoluut lezen en ga ik de film zeker met mijn oudste dochter kijken..

  4. Dit vond ik van het boek toen ik het in 2012 las:

    Ik las ‘Een weeffout in onze sterren’ van John Green. Wat een enorm kutboek. Veel te goed. Zucht.
    Het begin vond ik overdreven. Belachelijke pubers… Maar vanaf bladzijde 74: BAM! Alsof je overreden wordt door een truck.

    Heeft het nog zin om een boek te schrijven? Of is dat een rare gedachte?
    Ja vast. Je mag boeken, schrijvers, genres niet met elkaar vergelijken.
    Mag ik wel jaloers zijn? Op een geniale schrijver? Nee, ook niet. Dat slaat nergens op. Dat is appels met eh… iets heel anders vergelijken.
    Genieten dan maar van dat boek.

    Ga en Lees!

  5. Lidwien zegt:

    Hoezo “Uiteraard las ik dit boek in het Engels”? En waarom citeer je dan uit de Nederlandse vertaling zonder de vertaler te noemen?

    • Marcel van Driel zegt:

      ‘Uiteraard’ was omdat ik erboven vermelde dat ik het boek bij Amazon kocht en op een Kindle las. Ik heb de zin aangepast, hopelijk is hij nu duidelijker? En de vertaler heb ik er meteen bijgezet, dank je voor de reminder.

  6. Lidwien zegt:

    Oké, dank je! (En gelukkig maar, ik vreesde even dat je er iets anders mee bedoelde…)

  7. Ik heb het boek niet gelezen en ga dat ook niet doen, ik behoor niet tot de doelgroep.
    Maar: als je weet hoe het verder gaat met de personages, als de personages niet zouden verdwijnen, als het verhaal nog door zou lopen, dan zou dat boek toch veel minder impact hebben? Je kunt als personages veel te makkelijk uitmelken, de kracht van het verhaal zit hem ongetwijfeld in dat weemoedige van het onvoltooide, de schoonheid van het schrijnende. Wabi-sabi, zoals ze in Japan zeggen, of mono no aware.

  8. Erika zegt:

    Heb je ook een idee of dit boek in eboek verkrijgbaar zal zijn/komen. Wil het zo graag lezen op mijn reader.
    Groetjes Erika

  9. Gelukkig is de Engelse versie wel in E-book te verkrijgen bij die grote online boekenwinkel….

Laat wat van je horen

*