En toen maakte ik een radioprogramma

IMG_2372 ‘Heb je zelf ook nog Waanzinnige Plannen?’ vragen mensen vaak aan het eind van een lezing. Tuurlijk. Een speelfilm maken, een kinderboekentelevisieprogramma voor in de klas, een attractie voor een pretpark bedenken. Maar ik heb ook een bucket list: dingen die ik graag nog eens zou willen doen, die niet perse waanzinnig zijn, maar wel ontzettend leuk.

Een radioprogramma maken staat inmiddels niet meer op die lijst. Want afgelopen vrijdag zat ik in Studio 13 en nam mijn allereerste uitzending op. Studio 13 is waar Werner Schlosser iedere week Carte Blanche maakt, een radioprogramma dat op verschillende lokale radiozenders wordt uitgezonden en op internet staat. Werner vertelde mij dat hij gemiddeld twintig uur per week kwijt is voor het maken van twee uur radio, en nu weet ik waarom.

Luister hier naar mijn eerste radioprogramma!

Het begint al met het uitzoeken van de playlist. Twee uur radio bestaat uit ongeveer 28 tot 30 liedjes en het kostte mij een paar dagen om die bij elkaar te zoeken. ‘Wat ga ik draaien?’ ‘Welke nummers passen goed bij of na elkaar?’ ‘Bij welk nummer hoort een verhaal?’ Ik had besloten om een uitzending te maken van liedjes uit mijn eigen geschiedenis, liedjes die ik niet alleen mooi vind, maar waar ik ook nog iets persoonlijks bij te vertellen had.

IMG_2375

‘Kijk eens naar het vogeltje, Werner’

Nadat de playlist klaar was en de volgorde bepaald, stuurde ik de bestanden op naar Werner. Werner zette de nummers in een speciaal computerprogramma, zocht er jingles bij om ze aan elkaar te verbinden en bepaalde de lengte van de intro’s en de outro’s, zodat ik wist hoeveel seconden ik tussen de liedjes had om mijn verhaal te vertellen.

Dat kostte hem acht uur werk en toen moesten we nog beginnen met opnemen.

De opnames waren te gek om te doen, maar oh wat was ik blij dat Werner de techniek voor zijn rekening nam en ik mij kon focussen op wat ik te vertellen had. Ik oefende met radiostemmen, probeerde mijn teksten te timen (wat regelmatig hopeloos mis ging), luisterde naar de nummers, (waardoor ik soms vergat dat ik aan de beurt was). Gelukkig was de computer (en Werner) geduldig en mocht ik het net zo vaak overdoen als ik wilde. De bloopers haalden we eruit, maar voor de fun heb ik er eentje online gezet.

Ik vertelde over het computerspel dat ik maakte toen ik 17 was en waar een nummer van Depeche Mode in zat, over mijn reis door Amerika met Eminem op de radio, over hoe ik tijdens een concert van Calexico kaartjes won voor Lowlands, over de connectie tussen mij, Neil Gaiman, Amanda Palmer en Tori Amos en over de twee nummers die ik zelf schreef. Uiteindelijk deden we ruim vier uur over twee uur radio.

Het staat erop, hoor!

Het staat erop, hoor!

Het resultaat van mijn inspanningen staat nu online. Ik heb het net afgeluisterd en hoor natuurlijk vooral de fouten. De kuchjes, de ehtjes, de versprekingen, de momenten dat ik (onbewust) probeer een dj na te doen, met overdreven stembuigingen. Maar weet je, eigenlijk ben ik vooral blij en trots. Het was verschrikkelijk leuk om te doen, het programma is volgens mij het beluisteren waard en eigenlijk wil ik het over een tijdje gewoon nog een keer doen, maar dan met nieuwe, moderne muziek.

Veel luisterplezier en watch this space. Want dit wordt zeker nog een keer vervolgd! (En heb je zelf Waanzinnige Plannen waar je wél over droomt, maar die je niet uitvoert, ga dan vooral even naar de site.)

 

Reacties

  1. Leuk hoor, zo’n eigen radioprogramma!

    “(hier komt nog een filmpje)”

    Een blogbloopertje, Marcel? 😉

  2. Hahaha! Publiceren is gelezen worden, Marcel! 🙂

  3. Ik heb een vraag aan je, Marcel. Ik ben voor mijn site een artikel aan het schrijven over het begin van een boek, en ik wil een aantal voorbeelden opnemen. Mag ik van jouw Superhelden de eerste alinea citeren? Uiteraard met bronvermelding en linkje. En uiteraard als voorbeeld van hoe het wél moet. 😉

  4. Alexander zegt:

    Hey Marcel. Leuk gedaan 🙂
    Geweldig om onze song in een radio program to horen 🙂
    Jij bent trots op de Een minuut zin.. Ik nog steeds de “Judge Dredd” zin; “Gedwongen van de plank te springen” ;-). Ik wilde de song na het horen weer spelen… pakte mijn Seagul gitaar en…. Tsja. Die was gestemt in CGCFAC (standard is EADGBE). Toen ben ik maar wat anders gaan spelen.

    Anyway, fijne dag,
    Liefs, Alexander.

    • Marcel van Driel zegt:

      Kwam die uit Judge Dredd? Dat weet ik niet eens meer 🙂 Of had jij die bedacht? Ik heb echt een gat in mijn geheugen…

      Maar ja: het blijft gaaf!!

      • Alexander zegt:

        Ja dat was judge Dredd. De eerste pagina. De Judge was op de plank… En hij werd gedwongen te springen (verrassend ;-)) De rest is 100% jij 😉

  5. Alexander zegt:

    We begonnen trouwens met de werk titel “Gallery of Dreams”. We schreven dat met de fles wijn in “de Schijfwereld”

  6. Tjarda zegt:

    Ha Marcel,

    Leuk om te horen! Ook tof jou te horen zingen (en tekst schrijven). Mooie reis door je leven, en lekkere nummers. Ik heb ervan genoten!

Laat wat van je horen

*