FACEBOOK VERSUS TWITTER

 

Fecbook versus TwitterIk ben de laatste tijd vaker te vinden op Facebook dan op Twitter. Dat komt voornamelijk omdat voor mijn gevoel er op FB meer ‘gesprekken’ plaatsvinden dan op Twitter. Op Twitter lijkt men voornamelijk boodschappen de wereld in te sturen. En dat is jammer, want ik ben ooit aan Twitter begonnen omdat ik er zoveel bijzondere mensen sprak. Nu lijkt dat bijna niet meer mogelijk. Dat is natuurlijk ook niet zo vreemd. Toen ik met Twitter startte, volgde ik zo´n honderd mensen, nu meer dan zesduizend. Het is een illusie om te denken dat ik zie wat mijn volgers doen en visa versa. Ik heb lijstjes met schrijvers/illustrators, tweeps van het eerste uur, en mensen van wie ik graag wil weten wat ze doen/te zeggen hebben en dat is het wel. Meer tijd heb ik ook niet, er moet ook nog geschreven worden.

Toen ik vanmorgen meldde dat mijn aandacht verschuift van Twitter naar Facebook, kreeg ik op beide media veel reacties. Opvallend genoeg deelden de meeste mensen mijn ervaring. Opvallend, want daarmee volgen we niet de trend. Met name jongeren schijnen Facebook namelijk massaal te verlaten. Maar Facebook is op de een of andere manier intiemer voor mij, en er ontstaan sneller groepsgesprekken, doordat de structuur anders is. Maar ook hier zie ik slechts de updates van een paar honderd man door Facebooks Edgerank, dat een selectie maakt van wie ik wat te zien krijg (en andersom).

Voor mij als schrijver blijft Twitter overigens nog steeds onontbeerlijk. Als ik een nieuwe blog schrijf, is het aantal lezers vele malen groter als ik de link op Twitter zet dan wanneer ik dat op FB doe. Vooral als er geRT’ed wordt, dan kan het heel hard gaan. Dat komt deels doordat Twitter (nog) geen Edgerank heeft. In theorie kan iedereen je updates zien. De praktijk is echter heel anders. Dat merkte ik toen iemand – die mij al een jaar volgde – vroeg of ik soms kinderboeken schreef. Of toen er mensen er na 60 (!) dagen intensief twitteren pas achterkwamen dat ik een crowdfundingproject had gedaan.

Er gaan geruchten dat Twitter ook met Edgerank gaat beginnen. Dat betekent dat we niet meer alle tweets van alle tweeps te zien krijgen, maar slechts een gedeelte. En dat als we willen dat iedereen onze tweets kan lezen, we daar voor moeten gaan betalen. Dat zou voor mij een moment kunnen zijn om met Twitter te stoppen, of terug te gaan naar het begin en het slechts te gebruiken om met een handjevol mensen in gesprek te zijn.

Misschien is dat ook wel het hoogstmogelijke op Social Media, contact hebben met een handjevol mensen.

Reacties

  1. Hermannus zegt:

    Twitter draait meer om directe interactie in mijn beleving. Plus het doorzetten van interessante informatie. Vooral dat laatste (nieuws delen) is de laatste jaren veel toegenomen.
    Het gevolg ervan lijkt, dat er veel meer “luisteraars” op twitter zijn, de zogenoemde lurkers.
    Hoewel ik veel meningen tegenkom van tweeps die dit negatief vinden, moet ik zelf zeggen dat ik het juist wel positief vind. Het medium wordt iets anders gebruikt, evolueert zo je wilt, maar het triggert als tegenreactie mogelijk ook actieve reageerders en twitteraars om die interactie nog beter op te zoeken als je die wilt. De kunst van verleiden tot interactie kan nog wel eens het verschil gaan maken tussen de grijze accounts en die welke écht interessant zijn.

    Een observatie van mijn kant mbt facebook is dat ik daar steeds meer likes zie en minder reactie, dus het lijkt of aar oppervlakkiger interactie plaatsvindt. Of is dat dezelfde ontwikkeling als bij twitter maar in een andere vorm?

  2. Voor mij geldt dat mijn omgang met FB en Twitter heel erg verschillen. Twitter gebruik ik veel meer zakelijk, om nieuwe klussen op te pikken en te netwerken, en op de hoogte te blijven van wat mijn collega’s doen, en nieuws tot me te nemen. FB is alleen voor vrienden en bekenden, en niet voor klanten. Ik waak streng over mijn privacy en neem niet zomaar jan en alleman als vriend aan (consider yourself lucky, Marcel :P). Op FB zet ik persoonlijke dingen, zoals vakantiefoto’s die ik graag met vrienden wil delen. Ik merk dus niet zo veel van die verschuiving.

    • Dat maakt zeker heel veel uit. Ik ben overal schrijver, op Twitter, op Facebook en Hyves. Mijn privéleven deel ik slechts voor een deel online, de rest is alleen voor mensen die ik offline spreek.

  3. Geldt die Edgerank ook voor ‘personen’ op Facebook? Ik dacht alleen voor de ‘pagina’s’.

    Om deze zin van jou moest ik toch wel lachen: ‘Mijn privéleven deel ik slechts voor een deel online’. Ik geloof dat de enige info die we nog missen de kleur van het ondergoed van je vrouw is. Bij wijze dan…

    • Jazeker, je krijgt heel veel updates van heel veel mensen niet te zien, Netty, en zij niet van jou.

      En ja, die indruk geef ik 🙂 Dat is overigens niet zo, maar dat hoeft ook weer niet iedereen te weten 🙂

  4. Het voordeel van Facebook is dat berichten met een grote waarde (waar veel mensen op reageren of van mensen met wie je vaak interactie hebt) naar boven worden gestuwd, zodat je ze bijna niet kunt missen. Op Twitter staat een bericht maar een paar seconden bovenaan en daarna is het voorgoed verdwenen. Mijn interacties op Twitter zijn dus ook vooral toevallig, met de mensen die er op dat moment zijn, terwijl ik op Facebook veel meer op zoek ga naar bepaalde profielen of informatie.

  5. Ik wilde na jouw laatste reactie op ‘like’ klikken, Marcel. Zegt dat genoeg?

  6. Ik merk de laatste tijd juist veel ‘gezeur’ op facebook. Veel dingen die verkeerd op worden gevat etc. Ik vind Twitter een gezellige kroeg waar ik af en toe aanhaak voor een gesprek. Op Facebook deel ik steeds minder persoonlijke dingen en ik vind voor mezelf twitter juist weer fijner…

Trackbacks

  1. […] blogde ik nog over hoe Twitter voor mij veranderd is. Dat ligt natuurlijk in eerste instantie aan mij. Ik ben bekender geworden, krijg steeds meer […]

Laat wat van je horen

*