GA JE VOOR JE EGO OF VOOR KWALITEIT?

Voorlopige coverOp de kop af twee jaar geleden deed ik de oproep: ‘GEEF ONS KIPJE EEN NAAM’. Ik plaatste de illustratie van Jort van der Jagt online en wachtte op reacties. Jos kwam als tweede met ‘Billy de kip’ en wij wisten meteen: dat is ‘m! Dat vond uitgeverij David & Goliat ook, die ons op basis van de tekening en naam een contract aanbood voor een prentenboek en een app.

Uiteindelijk duurde het nog een jaar voordat Jort en ik allebei tijd hadden om het verhaal uit te werken. Het is een western – uiteraard – maar het gaat ook over robots. Het is ons ultieme Tom En Jerryboek en het is compleet maf. En werkelijk prachtig geïllustreerd!

Terwijl Jort aan het schilderen was, dacht na over hoe ik het verhaal wilde vertellen. Ik stuitte op het lied van ‘Billy de Kid’ een cowboysong over de beruchte bandiet uit het Wilde Westen.  Dat werd mijn inspiratiebron, ik ging het verhaal vertellen als een cowboysong!

Inmiddels naderde de deadline met rasse schreden. En ik liep tegen mijn grenzen aan. Ik kan prentenboeken schrijven en ook op rijm. Dat heb ik tenslotte twaalf keer voor Bino gedaan. Het probleem is: ik kan dat niet snel. Over één pagina doe ik minimaal één middag. En ik had minder dan een week voor 32 pagina’s…

Ik moest kiezen of ik de verschijning van het boek wilde uitstellen. Jort was bijna klaar, de uitgever had de aanbiedingsfolder gereed. Nu haalden we de Kinderboekenweek nog, volgende week niet meer…

Billy de kip p 18-19Wat te doen?

Ik besloot om hulp te vragen en belde Jeroen Schipper. Jeroen is niet alleen een briljant schrijver van kinderliedjes, maar hij werpt ook altijd een laatste blik op mijn prentenboekteksten, om te kijken of alles ritmisch ook klopt. Ik vroeg hem deze keer: wil jij co-auteur worden? Gedeelde credits, gedeelde royalties en je naam op de cover.

Hij zei ja.

Mijn ego wilde dat alleen mijn naam op het boek kwam te staan. Het was mijn verhaal en ik wilde de credits! Maar het boek werd er niet beter van. Het verhaal werd niet verteld zoals ik dat wilde vertellen. Het werd – kortom – niet het beste boek dat we konden maken.

Jeroen ging aan de slag en schreef op basis van mijn verhaal een tekst. En toen realiseerde ik het mij: zelfs als ik twee maanden de tijd had gehad, zou ik niet kunnen wat hij kan. Ik ben goed in het vertellen van een verhaal, maar een lied schrijven op rijm is een vak dat ik niet op zijn niveau beheers.

Het resultaat van het opzij zetten van mijn ego, is dat we nu een boek hebben dat een mooi verhaal heeft, briljante illustraties en een geweldige tekst. En terecht staan er straks drie namen op het boek. Onze kip heeft gewoon drie vaders. En in september mag je ons kindje komen bewonderen in de boekwinkel.

Hoe zit dat bij jou?

Ga je voor ego of kwaliteit in je werk? Ga je voor de credits of voor het hoogste resultaat? Wat is bij jou het allerbelangrijkste?

 

Reacties

  1. *glim*

  2. Op dit moment heb ik lijkt een dergelijk dilemma nog ver weg en klinkt het mij nog een beetje als een ‘luxe probleem’, maar ik denk dat ik mijn ego wel aan de kant zou kunnen zetten ten gunste van het beste resultaat. Voor mijn idee van een Nederlandse televisieserie speel ik immers ook nu al met de gedachte uiteindelijk ook andere schrijvers ‘aan boord’ te nemen…

    • Marcel van Driel zegt:

      Toch is dat volgens mij niet hetzelfde, Paul. Want als ik ooit aan mijn tv-serie ga beginnen, dan heb ik er geen enkele moeite mee om een schrijversteam te verzamelen, vermoed ik. Ik ben dan liever ‘showrunner’ dan dat ik iedere aflevering schrijf. Bij een boek er op het laatste moment iemand bijhalen, was voor mij wel een hele stap.

      • Wat je zegt, is ook heel goed mogelijk.
        Wat die serie betreft zou ik deels ‘showrunner’ willen zijn (erop toezien en het totaalconcept geen geweld wordt aangedaan), maar ik zou ook afleveringen willen blijven schrijven.
        Wat het boek betreft, daarvoor moet ik op mijn gevoel afgaan; ik heb zelf namelijk nog niet voor deze keuze gestaan. Misschien komt daar ook Edgar’s idee wel een beetje om de hoek kijken: Een broodschrijver zal waarschijnlijk wat eerder tegen dit vraagstuk aanlopen dan een ‘hobbyschrijver’ die nog niet aan een deadline hangt. Deze kan het zich permitteren om voor ego (én kwaliteit?) te gaan…

  3. Edgar zegt:

    Ik denk dat dit exact het punt is waar de ‘gepassioneerde schrijver’ zich onderscheidt van de ‘broodschrijver’. Eerstgenoemde wil hoe dan ook het verhaal op de best mogelijke manier de wereld in brengen. Wat uiteindelijk óók beter voor het ego is, want een te gek verhaal waar je een bijdrage aan hebt geleverd zal uiteindelijk meer waardering van anderen opleveren dan een matig schrijfsel waar alleen jouw naam op staat.

    • Marcel van Driel zegt:

      Ik denk het ook, Edgar, al noem ik mijzelf geen broodschrijver. Dat associeer ik meer met schrijven-in-opdracht (wat ik ook gedaan heb). Billy is echt mijn (en Jorts) kindje en daarom had ik best moeite om er een derde vader bij te halen. Maar uiteindelijk wil je wat het beste is voor je kind 🙂

  4. Ik zou absoluut mijn ego opzij zetten. Maar dan zou het wel iemand moeten zijn die beter is dan ikzelf. Op die manier kan ik er ook van leren. Ik heb ooit een groot adventure spel gemaakt en op de helft van de tijd besloot ik om te stoppen vanwege tijdsgebrek. Iemand anders stapte in en nu is het verschil tussen de werelden zo groot dat ik toch wel spijt van mijn besluit heb. Nog steeds.
    Ik ben niet een persoon om iemand af te kraken, maar die andere tekenaar was vele malen slechter. In zo’n geval doe ik het toch liever zelf. Maar bij een boek, en zeker een prentenboek, kan het wel handig zijn om een woordenkunstenaar bij de hand te hebben. En een liedjesschrijver op een rijmtekst zetten is natuurlijk een gouden zet.

Trackbacks

  1. […] niet alleen mijn successen, maar ook mijn tegenslagen te delen. Zo schreef ik vorige week nog hoe ik een co-auteur bij ons prentenboek over Billy de Kip haalde. Ik doe dat om het schrijverschap te demythologiseren en ik doe het dat heel bewust. Om ons vak […]

  2. […] maar de tekst nog niet. En wat ik had, daar was ik niet erg tevreden over. Ik schreef het blog ‘Ga je voor ego of voor kwaliteit?’ over mijn beslissing om er een co-auteur bij te […]

Laat wat van je horen

*