INSPIRATIE IS OVERSCHAT

 

Het blijft de meest gestelde vraag in mijn carrière: wat doe je nou als je geen inspiratie hebt? Nou, dan ga ik schrijven, net zoals wanneer ik wél inspiratie heb. Ik schrijf wanneer ik moe ben, chagrijnig, blij, vrolijk, boos, teleurgesteld, hoopvol of wanhopig ben. Ik ben schrijver, dus ik schrijf, ik kan niet anders.

Mijn tegenvraag is altijd: wat doe jij dan als je niet geïnspireerd bent? Sta jij dan niet voor de klas? Ga je dan niet naar je werk? Ontwerp jij niks, help jij niemand in het ziekenhuis, regel je het verkeer niet? Ga je niet achter het stuur zitten of achter de computer? Blijf jij in bed liggen wanneer je geen zin hebt?

Nope, niemand. Iedereen gaat gewoon aan het werk. Maar omdat wij schrijvers creatief zijn, denken mensen dat wij gemotiveerd worden door inspiratie.

writer

Het tegendeel is waar. Wij worden gemotiveerd door deadlines, door Waanzinnige Plannen, door dromen en toekomstbeelden. Die plannen en dromen en beelden, die komen voort uit inspiratie. En die inspiratie hebben hebben we vooral wanneer we niet aan het werk zijn.

Wij schrijvers hebben ook niet meer wilskracht dan ‘gewone’ mensen. (Het idee alleen al dat wij geen gewone mensen zouden zijn, is hilarisch!) Wij slepen ons ’s morgens ook naar onze computer ( en een enkeling naar pen en papier). We gieten sloten koffie naar binnen en eten veel te veel chocolade. We verdoen onze tijd op Social Media, geven onszelf een schop onder de kont en gaan schrijven. En we werken totdat het tijd om te stoppen, te koken, boodschappen te doen of de kinderen van school te halen.

Het is ook lang niet iedere dag even leuk, schrijven.Het lukt ook niet iedere dag even goed. Maar weet je wat? Het maakt niet uit. We hebben gewoon een afspraak met onszelf. We hebben het mooiste beroep van de wereld. Waarom zouden we niet schrijven, alleen maar omdat we geen zin hebben?

En weet je wat het mooiste is? Als je iedere dag schrijft, word je vanzelf beter. Als je iedere dag schrijft, wordt het routine. En routine is sterker dan geen zin hebben.

Reacties

  1. Carlijn binnenhuis zegt:

    Geweldig dat had ik nu net even nodig. Inspirerende tekst. Tja gewoon schrijven zin of geen zin. Gewoon doen. Gr carlijn auteur van een sprong in het diepe.

  2. Helemaal akkoord, Marcel. Inspiratie is een hopeloos achterhaald romantisch beeld van een schrijver (die liefst dan nog eenzaam en arm op een tochtig zolderkamertje leeft en werkt) dat ik ook altijd probeer te doorprikken. Voor mij is het geen kwestie van inspiratie, maar van concentratie. Als ik me kan concentreren, gaat het schrijven vanzelf. Als ik teveel op facebook neuzel of in dit soort blogs, komt er van schrijven niets in huis. Dat is dus hetzelfde voor iedereen die werkt en/of studeert. Focus! (en dat laatste zei ik vooral tegen mezelf)

  3. Volgens mij zijn er twee soorten schrijvers, en wij zijn duidelijk die twee verschillende 😉

    Wat jij beschrijft werkt voor mij dus echt niet. Inderdaad, soms sleep ik me inspiratieloos naar mijn bureau omdat ik vind dat ik moet schrijven. En soms krijg ik dan uiteindelijk toch de inspiratie. Maar zonder inspiratie schrijven? Nee. Niet omdat ik het niet wil, of omdat ik lui zou zijn. Maar gewoon omdat ik weet dat wat ik op die manier schrijf zodanig slecht is dat ik het de volgende keer toch weggooi. Verspilde tijd, verspilde moeite. Ik kan dan beter een wandeling gaan maken en hopen dat ik daarna geïnspireerd terugkom.

    Toevallig las ik vanochtend een interview met Tommy Wieringa in BOEK. Die zegt er dit over: “Schrijvers die zichzelf ambachtslieden noemen, die roepen dat je gewoon moet gaan zitten en beginnen: het spijt me, maar dat is gelul. Ik geloof er niets van. Ze bedoelen waarschijnlijk dat je plichtsgetrouw en gedisciplineerd moet zijn, in dat opzicht ben ik een goed soldaatje. Maar dat is is slechts het fysieke gedeelte.”

    Ik kan me daar wel in vinden.
    Overigens herken ik me wel in die chocola 😉

    Hartelijke groet!
    Femke

  4. Transpiratie!

  5. Eens! Helemaal eens met je!! Hoewel ik dan ook wel moet bekennen dat de dagen waarop ik wél inspiratie heb een stuk lekkerder schrijven…. Maar ja, de taartjes van de bakker met een goede dag zullen ook wel lekkerder zijn dan de taartjes die op een pechdag worden gebakken… 😉

  6. Hoi Marcel, herkenbaar. Ook al ben ik geen schrijver, slechts copywriter ;-). Inspiratie komt mij in ieder geval niet altijd zomaar aanwaaien. Silvia

  7. Herkenbaar, ook voor schrijvers van niet-literaire teksten ;). En leuk, eerste keer dat ik je zag had je precies dit verhaal voor de kinden van OBS oog in al ;).

  8. Ik werk wel puur op inspiratie. Zonder dat geen werk. Dus ik lig soms wel veel te lang in bed, deadline of niet. Maar als het lukt, dan is het wel een erg goed gevoel. En koffie lust ik nu zeker 🙂

  9. Ik heb het niet met de stelling eens. Ja, je moet achter je bureau gaan zitten en schrijven, zin of geen zin. Maar ik zie dat als de uitwerking van de inspiratie. De inspiratie kan je ieder moment overvallen, daar ga je over denken, en als je dan een duidelijker beeld hebt, dàn pas ga je braaf schrijven en dat originele idee uitwerken.
    Schrijven zonder die inspiratie is een herhaling van zetten, clichés schrijven, copycat-werk, verplichte nummertjes van dertien in een dozijn. Want uiteindelijk gaat het er toch om om iets nieuws te scheppen, en niet te herhalen. Vernieuwing lukt alleen door creativiteit, inspiratie dus.

    • Ik ben het helemaal met je eens, Jack. Daarom zeg ik ook dat inspiratie komt wanneer je niet aan het werk bent.

      Op Facebook kreeg ik nog een mooie aanvulling: als je inspiratie krijgt, moet je al aan het werk zijn.

      Maar natuurlijk: zonder inspiratie geen creativiteit. Alleen: niet geïnspireerd zijn is geen excuus om maar niet te gaan schrijven.

  10. Ben ik het niet helemaal mee eens. De bekende verhouding tussen trans- en inspiratie (90%-5%), daar kan ik me wel in vinden. Maar ik geloof (ervaar zelf) dat het beste en mooiste werk gebaseerd is op onvervalste inspiratie. Vervolgens moet er dus nog wel een hoop noeste arbeid aan te pas komen om het mooie er er ook echt uit te laten komen. Voor mijzelf sprekend, ik heb wel liedjes geschreven die ambachtelijk gezien ‘kloppen’ maar waar ik zelf verder niet zoveel bij heb, ze hebben geen ‘ziel’ Dat bedoel ik met inspiratie.

    Goeie discussie weer mijnheer van Driel! 😉

    • Dank voor je reactie! Ik weet niet of liedjes schrijven te vergelijken is met boeken, Jeroen. De basis van een goed liedje kan je in 15 minuten schrijven, maar anderhalve pagina van een boek kost gewoon een uur of twee/drie. Daar is m.i. een andere motivatie voor nodig.

  11. Tjee, ben jij een gewoon mens? 🙂
    Ik vind het lastig. Als ik echt vast zit, ga ik vormgeven (covers ofzo) of beetje research doen. Maar ben het wel eens met gewoon gaan zitten en get your ass to work. Soms zijn er mindere dagen (die ik in mijn andere werk ook heb) maar dat betekent niet dat je gaat zitten lanterfantten. Dat betekent dat je gewoon even iets anders nuttigs moet gaan doen.

  12. Miriam Wesselink zegt:

    Ik barst soms van de inspiratie. Maar áls ik op zo’n moment al in de gelegenhed ben ze op te schrijven of anderszins voor het nageslacht vast te leggen, blijken die Grote Gedachten zich maar verhipte lastig in woorden te laten vangen.

  13. He Marcel! Zoals al vaker is opgemerkt, waarschijnlijk zijn er net zoveel verschillende schrijvers als dat er verschillende mensen zijn. Ik herken er namelijk niks van! 🙂 Het is wat mij betreft niet gewoon een kwestie van doen. Soms ‘doe’ ik het beter dan andere keren. En dat heeft dan vaak wel met inspiratie te maken. De pareltjes ontstaan bij mij als een aantal factoren/voorwaarden ideaal zijn. En inspiratie -in wat voor vorm dan ook- is daar een belangrijk onderdeel van.

    …en als je mij vraagt is het gevaar van routine dat je mogelijk de deur openzet voor middelmaat.

    Maar dat denk ik he… 😉

    • Tuurlijk, dat heb ik ook. Alleen: als je moet wachten tot de factoren/voorwaarden ideal zijn, dan kan je soms lang wachten. Ik draai het liever om: ik schrijf, en kijk wat er werkt en wat niet. Wanneer dat niet zo is, dan baal ik, maar ik schrijf wel! En daarna ga ik hard aan de slag om de voorwaarden aan te passen voor de volgende keer.

      Volgens mij sluit het een het andere niet uit 🙂

Laat wat van je horen

*