Kinderen met een afkorting, ik hou ervan

TekeningKinderen met een afkorting noem ik ze altijd liefdevol. ADHD, ADD, ASS, PDD-NOS en wat voor termen ze ook allemaal bedacht hebben. Wanneer ik voor een klas met dit soort jongens (het zijn bijna altijd jongens) mijn voorstelling geef, krijg ik meestal vooraf de waarschuwing: ‘Ze zijn wat druk.’ En ‘misschien moet je je programma aanpassen.’

Speciaal onderwijs, daar zitten ze op. En speciaal is het. Op de school waar ik vandaag kwam, waren de groepen 7/8 klein en regeerden er twee leerkrachten met zachte harde hand.

Ik vertelde mijn verhaal. Over hoe ik schrijver ben geworden en wat er allemaal mis ging. Ik las voor uit prentenboek ‘Billy de Kip’ en uit mijn 11+ boek ‘Superhelden.nl’. Op beide boeken werd even enthousiast gereageerd.

(c) Willeke Brouwer voor Nederlands Dagblad. www.willekebrouwer.nl

(c) Willeke Brouwer voor Nederlands Dagblad. www.willekebrouwer.nl

Ze hingen aan mijn lippen. Het moeilijkste vonden ze om hun vinger op te steken en pas hun vraag te stellen wanneer ik ze daadwerkelijk aanwees. Ze liepen over van enthousiasme, wilden alles weten en stelden werkelijk uitstekende vragen.

Ik stelde hen ook vragen en kreeg intelligente antwoorden terug. Ze legden mij (en elkaar) uit wat een uitgever doet en hoe de selectie van opgestuurde manuscripten gaat. Daarna gingen we de game spelen op Superhelden.nl. Dat ging naar verwachting. Niet alleen losten ze twee keer zoveel puzzels op als de gemiddeld groep 8, ze deden het ook in de helft van de tijd én konden mij de logica van de antwoorden perfect uitleggen.

HahaIk pas mijn programma nooit aan ze aan, wél mijn presentatie. Waar ik normaal schreeuw, ren, mijn programma bewust in een raamvertelling gooi, bouw ik bij deze kinderen alles rustig op, praat op één tempo en volume en neem uitgebreid de tijd.

Dat kon ook makkelijk. Want die tijd wonnen we aan het eind weer met de puzzels. Daar waren ze namelijk geweldig goed in.

Zo goed, dat leerkrachten verbaasd stonden. Ik niet. Die kinderen waren beelddenkers, net als ik. Ons kent ons.

Kinderen met een afkorting. Ik hou ervan.

Reacties

  1. Ingrid zegt:

    Super!
    Schrijvers met enthousiasme, ik hou ervan.

  2. Ik hou er ook van
    En van mensen die de kinderen zien ipv de afkortingen helemaal.

  3. Ik hou óók van kinderen met een afkorting en ik heb er een klasje vol van! 🙂

    • Marcel van Driel zegt:

      En hoe is dat?

      • Geen dag hetzelfde!!! Ik heb erg veel plezier in mijn werk en kan écht genieten als de kinderen blij zijn en vooruit gaan!
        1 van mijn jongens is dol op kippen, en geen leesfan, maar ik ga Billy de kip voor hem zoeken!! Weet zeker dat hij het geweldig vindt!!! 🙂

  4. Helemaal met je eens! Mijn vrouw werkt in het speciaal onderwijs en ze wil niets anders meer. Als ik daar kom, word ik altijd enthousiast begroet en de kinderen weten allemaal wie ik ben, dat we een hond hebben, waar we zijn geweest op vakantie… Ze zijn betrokken, geïnteresseerd en heel snel tevreden. Ik houd er ook van! 🙂

    • Marcel van Driel zegt:

      Mooi Maren. Wij kunnen dat 🙂

      • Ik deel je liefde voor ´kinderen met een afkorting´, een liefde die er al was voor ik er zelf twee van kreeg. Ik word blij van je enthousiaste beschrijving, maar toch schemeren er in jouw stukje vooroordelen door waar ik niet blij van wordt. Niet alle kinderen in het speciaal onderwijs zijn ´beelddenkers´ en heel vee l´kinderen met een afkorting´hebben een normale intelligentie of meer dan dat. De ´afkorting´zegt meestal weinig over de intelligentie, of het taal-of rekenvermogen, al wordt dat helaas wel vaak gedacht. Kinderen met een afkorting komen ook in vele maten en soorten en laten we ze alsjeblieft niet nog meer, al dan niet bewust, in hokjes stoppen.

        • Marcel van Driel zegt:

          Maar dat zeg ik ook niet, hoor. De kinderen in de klas die gisteren reageerden waren behoorlijk pienter en beelddenkers. Hoe dat met de rest van de klas en andere kinderen met afkortingen zit, weet ik niet. Ik observeer alleen maar.

          • Het blijft opvallend dat je juist een klas treft vol ´beelddenkers´.

          • Marcel van Driel zegt:

            Nee, hoor. Wat ik ben is wat ik zie. En dat waren niet alle kinderen in de klas. Mijn perceptie is net zo gekleurd als die van jou, vermoed ik 🙂

  5. Mathijn zegt:

    Heel herkenbaar! Met name dat mensen geneigd zijn om zich voortdurend ‘aan te passen’. Nee inderdaad, niet ieder kind is even rustig. Daar zijn we toch kinderen voor?

    Ik heb zelf ook vanaf mijn achtste de ‘diagnose ADHD’ gekregen en stilzitten kwam zeker niet in mijn woordenboek voor. Wel de woordcombinaties ‘kan goed leren’ en ‘intelligente jongen’. Dat hoorde ik namelijk net zo vaak als dat ze mij vertelden om stil te zitten. ‘

    Helaas wordt de ‘afkorting’ vaak op een verkeerde manier gebruikt. Veel docenten gebruiken de afkorting ter bevestiging van je gedrag. Hoeveel kinderen hebben in Nederland ADHD? En hoeveel kinderen hadden dat 15 jaar geleden? Ligt dat aan een vorm van autisme of zijn er ook andere factoren relevant te noemen? Opvoeding bijvoorbeeld? Is er niet in het algemeen een verschuiving te zien in het gedrag van kinderen? Dus heeft iedereen die druk is en moeite heeft met concentreren ineens ADHD? Tja, zo kan ik ook wel huisarts worden..

  6. @ Mathijn: Inderdaad. Vroeger was ‘iedereen’ gewoon DRUK. Mijn middelste zoon – met bestempeling ADD – heb ik, bewust, ‘normaal’ onderwijs laten genieten. Daar kon hij ook gewoon druk zijn. Door zijn concentratie ‘probleem’ is hij van de Johan Cruijffff academie naar een MBO sportopleiding gegaan. Dat maakt hem niet minder slim. Die jongen komt er wel 🙂

  7. Vorige week vertelde ik in een vmbo-klas over mijn nieuwe boek. Daarin een meisje dat niet weet dat ze adhd heeft. De herkenning in de klas! De vreugde om de humor ervan! Hier praten ze vanavond thuis over, zei de juf. Zelden kwam ik zo blij thuis.

Laat wat van je horen

*