Mijn zoon, mijn assistent, mijn superheld

KinderboekenfeestIk kreeg de uitnodiging voor het Nijmeegse Kinderboekenfeest al vrij vroeg in het jaar en stond in dubio. Traditiegetrouw reizen alle kinderboekenschrijvers op de laatste zondag van de kinderboekenweek af naar Den Haag om daar het feest af te sluiten. Dat is leuk voor de lezer – die meer dan honderd schrijvers en illustratoren op één plek aantreft – en leuk voor ons, omdat het één van die schaarse momenten is waarop we collega’s kunnen zien en spreken.

Maar ja, één van de klachten uit het land is dat Den Haag niet voor iedereen ideaal is qua afstand. Daarom worden er steeds vaker kinderboekenfeesten in andere delen van het land georganiseerd. En dan moeten daar wel schrijvers komen, natuurlijk.

Ik zei ja.

Ik vroeg mijn oudste zoon (9) of hij het leuk vond om een keer mee te mogen. Er was vast genoeg te doen en als hij wilde kon hij naar de voorstelling van Bibi Dumon Tak.

DanielHij ging mee, maar was niet van mijn zij te slaan. Daniel hielp meteen mee het podium op te bouwen. Hij zette de rolbanner neer, pakte de boeken uit en zette ze op een tafeltje en controleerde of alle snoeren van de laptop wel vastzaten. Tijdens beide voorstellingen zat hij op de voorste rij en vulde mijn verhalen gevraagd (en soms ongevraagd) aan met zijn eigen anekdotes.

Hij kan dat.

Na afloop ging ik signeren. Naast mij zat Bibi die handtekeningen zette in haar prachtige nieuwe boek ‘Wij gingen achter hamsters aan’ (een boek dat wat mij betreft de prijs voor de mooiste titel van het jaar moet krijgen). Voor ons stonden rijen kinderden die hen net aangeschafte boeken bij ons kwamen laten signeren. En Daniel? Die ruimde het podium af, klapte de rolbanner in en borg de boeken weer op. Daarna haalde hij spekjes voor Bibi en ging hij ansichtkaarten uitdelen van ‘Superhelden.nl deel 3’.

BiesDe organisatie bedankte mij voor mijn komst. Daniel kreeg ook compliment: ‘Die jongen van jou kan zo de PR in,’ zeiden. Ze gaven hem een tas met een boek van Bies.

En ik was trots. Die jongen van mij, die komt er wel.

Mijn Superheld.

Reacties

  1. Cor van Driel zegt:

    Geweldig. Wat een heerlijke kleinzoon hebben we. We herkennen trouwens zijn vader, onze zoon, erin. Die ging ook zonder schroom bij b.v. Drifting Soul ( een soul band) gewoon mee staan doen. En die was nog veel jonger. Je ziet wat ervan terecht is gekomen.

Laat wat van je horen

*