OVER WESTERNS EN JAPANSE ROBOTS

Billy en ClintWesterns. We zijn er allemaal mee opgegroeid. Het is een genre dat in films, tv-series, boeken en strips tot bloei is gekomen, een idealisering van een tijdperk dat essentieel nooit bestaan heeft, althans niet in die vorm.

Kinderen kennen westerns meestal uit tekenfilms, de Donald Duck of uit Toy Story. Ze spelen cowboytje met neppistolen, jagen op koeien (maar volgens mij niet meer op indianen) en slapen in tenten. Ze zijn heel even de rebellen uit de films, de helden zonder naam.

Billy is een cowboy van het nieuwe stempel. In plaats van pistolen heeft hij technisch vernuft. Billy is direct geïnspireerd op Roadrunner, op Tom van Jerry en op Tweety van Silvester. Underdogs die de slechterik te slim af zijn.

Billy de Kip previewDe robots in het prentenboek komen weer uit een hele ander genre, dat in Nederland veel minder bekend is: Mecha. Mecha zijn wandelende robots bestuurd door een piloot. Ze zijn enorm populair in Japan, maar beginnen hier ook door te breken, onder andere door de film ‘Pacific Rim’.

Het mixen van genres is iets dat in Japan en in de Angelsaksische wereld normaler is dan in ons land. De tekenfilms waarin monsters, robots, aliens en cowboys het tegen elkaar opnemen komen bijna allemaal uit het buitenland. Toch zijn dat de verhalen waar onze kinderen mee in aanraking komen op de televisie, in de comics en in de bioscoop.

‘Billy de Kip’ is onze poging om de klassieke strijd tussen goed en kwaad, tussen David & Goliat te vertellen in een modern jasje, met cowboys en reusachtige robots, op rijm en met moderne digitale tekeningen.

Kippiejajee, moddertokkers!

Reacties

  1. Miriam Wesselink zegt:

    Toevallig was gisteren net Cowboys & Aliens op de Nederlandse televisie, een veelbelovende crossover die helaas toch een pietsie tegenviel (vond ik, toen ik hem in de bioscoop gezien had).

    Die wandelende, bestuurde robots, zoals uit Pacific Rim – betere film dan ik verwacht had – deden me denken aan die bijzondere Franse (was ’t geloof ik) animatie met dat vreemde wandelende huis, waarvan ik nu natuurlijk net de naam vergeten ben.

  2. Miriam Wesselink zegt:

    He, wat een mooie bewegende word cloud heb je! Waar heb je dat mee gemaakt, als ik vragen mag?

  3. Miriam Wesselink zegt:

    Jack, dank je wel! Dat is ‘m inderdaad.

Laat wat van je horen

*