Recensie: The Martian van Andy Weir

The MartianIedere week lees ik een boek in het kader van #boekperweek. Lees hier meer over het initiatief.

Iedere keer wanneer ik een nieuw boek aanschafte bij Amazon, stond ‘The Martian’ van Andy Weir bij de ‘Recommendations for You in Kindle Store’. Nadat ik las dat de filmrechten gekocht waren door Ridley Scott, besloot ik op de koopknop te drukken. Wie weet was het inderdaad wat voor mij.

‘The Martian’ speelt zich af in de nabije toekomst en is Hard SF. Geen marsmannetjes, laserzwaarden of ruimteschepen met een improbability drive, alle techniek is gebaseerd op bestaande wetenschap. Het boek begint met botanicus en werktuigbouwkundig ingenieur Mark Watney die voor dood achtergelaten is op Mars. Zijn eerste woorden zijn dan ook niet geheel onterecht: ‘I’m Fucked’.

Mark heeft eten voor maximaal een jaar. Helaas duurt het vier jaar voordat het volgende ruimteschip zich aandient. En dan is er nog het kleine probleem dat iedereen op aarde denkt dat hij overleden is. Gelukkig is Mark zeer vindingrijk en komt met de ene na de andere oplossing om zijn leven te rekken en de redden.

‘The Martian’ is behalve erg spannend ook heel grappig. Mark Watney houdt zijn belevenissen bij een in log vol kwinkslagen en oneliners. Hij laat zich door tegenslag niet uit het veld slaan, maar blijft overal de zonnige kant van zien. Zelfs als diezelfde zon aan het zicht ontrokken wordt door een stofstorm.

Dat is ook meteen het nadeel van ‘The Martian’. Hoe spannend het ook is – en het is een echte page turner – erg veel diepgang heeft het niet. Andy Weir – zoon van een natuurkundige en met een achtergrond in informatica – is geloofwaardig in zijn technische beschrijvingen dan in zijn personages. Die doen nog het meest denken aan de personages in een Amerikaanse Blockbuster: gevat, slim, maar ook van bordkarton. Meer Indiana Jones dan Interstellar.

Ook bij de structuur van het boek laat Weir soms wat steken vallen. De overgang van Watney’s Logs (in de ik-vorm geschreven) naar het derde-persoon-perspectief (wanneer we de mensen bij NASA volgen) werkt zonder meer, maar de stukjes tussendoor met een alwetende verteller verraden dat het hier om een debuut gaat.

ma-banner

Het is desondanks wel een sterk en meeslepend debuut. Andy Weir publiceerde zijn roman hoofdstuk voor hoofdstuk op zijn site, nadat alle uitgeverijen die hij aanschreef het boek weigerden te publiceren.  Pas toen zijn boek een hit was op Amazon (voor 99 cent!) werden de rechten uiteindelijk verkocht aan Crown voor een bedrag met vijf nullen. Matt Damon tekende onlangs voor de hoofdrol in Scott’s film.

Ik geef het boek vier (van de vijf) sterren en kijk uit naar zijn volgende roman.

Reacties

  1. Leuk-leuk-leuk, ga ik ook lezen, ondanks het bordkarton. Kan ik ook meteen goed op de gevallen steekjes letten, zodat ik die in mijn eigen breiwerk kan voorkomen.

    Zeker geen 99 cent meer op Amazon?

  2. De afwisseling met de 3epersoonperspectieven bij NASA waren natuurlijker, maar ik vond die overgangen naar een alwetende verteller niet storend.

Laat wat van je horen

*