SCHRIJF JE LOS

Writing is like sportIk heb er moeite mee om van het één op het andere moment verder te schrijven aan mijn boek. Ik breng ’s morgens eerst de kinderen naar school, ruim de ontbijttafel af, reageer op berichtjes op Twitter en Facebook en neem plaats achter de computer. In een ideale wereld open ik Word, lees waar ik de vorige dag gebleven ben en begin met schrijven.

Helaas werkt dat meestal niet voor mij. Ik moet mij altijd eerst even losschrijven. En ik gebruik daar dit blog voor.

Bij een blog maak ik mij minder druk ‘of het allemaal wel klopt’. Ik heb een idee en daar schrijf ik een stukje over. Ik zoek er een afbeelding bij, zet het online en deel het. Dat kost ongeveer een half uur. Daarna kost het mij op de een of andere manier geen enkele moeite meer om de draad van mijn boek op te pakken en daaraan verder te schrijven. Ik ben warmgelopen, zogezegd.

Het is een beetje als sporten. Daar begin je ook niet meteen op de toppen van je kunnen te presteren. Je doet wat rek- en strekoefeningen, je loopt of fietst je warm. En wanneer je zover bent, begin je aan je daadwerkelijke programma of wedstrijd. Dat is bij schrijven niet anders, althans niet bij mij.

Er zijn natuurlijk meer manieren. Tien minuten zonder onderbreking schrijven of typen, zonder jezelf te corrigeren of te censureren, is ook een goeie. Maar het voordeel van een blog, is dat je je gedachten kunt delen met de rest van de wereld. Zo weten zij niet alleen waar jij mee bezig bent, maar draag je ook weer kennis over.

Wat doe jij om je los te schrijven? Of begin jij gewoon?

Reacties

  1. Marion Altena zegt:

    Als ik al aan het schrijven ben en bij een moeilijk stukje beland waarin ik dreig vast te lopen, dan loop ik even weg om wat kopjes en borden af te wassen. Duurt hooguit een paar minuten, maar het is precies genoeg om het schrijven weer vlot te trekken. Lang leve het *niet* hebben van een afwasmachine 🙂

  2. Dit is zo herkenbaar! Wel moet ik zeggen dat ik meer tijd, vrije tijd zou willen hebben om te schrijven. Intussen heb ik wel vijf manuscripten onafgemaakt liggen. Waarom? Niet omdat het me aan inspiratie ontbreekt, maar omdat het me domweg aan tijd ontbreekt. Ik loop over van inspiratie en om te voorkomen dat ik vast loop schrijf ik artikelen of een blog. Met een fulltime baan en vier kinderen blijft er ook te weinig tijd over.

    Waar ik bang voor ben is dat wanneer ik alle tijd zou hebben, de inspiratie weg valt…

    • Marcel van Driel zegt:

      Als ik zo vrij mag zijn, Sjoerd, ik vermoed dat tijd niet je probleem is, maar focus. Een collega van mij schrijft één middag in de week en publiceert minimaal één jeugdboek per jaar. En zij heeft drie kinderen en een vaste baan. Het kan dus wel.

      Mijn advies zou zijn: schreef 500 per dag of per week, wat voor jou werkt, en focus je op één manuscript. Schrijf een avond in de week of twee. Of ’s morgens, voordat iedereen wakker is. (Vreselijk lijkt mij dat, maar ik ken mensen voor wie het werkt).

      Succes!

  3. Tijd kun je inderdaad maken. Ik ‘dwing’ mezelf tot 2.000 woorden per dag. Iedereen in mijn omgeving weet dat ik tussen 9 uur en 11 uur in de ochtend gewoonweg niet te bereiken ben (schrijftijd) Van de 2.000 woorden gooi ik er regelmatig ook weer 1.500 weg, maar dat is niet erg. Het is belangrijk dat er een regelmaat in het schrijven is.

    • Marcel van Driel zegt:

      Wow, dat red ik niet meer, 2.000 woorden per dag. Hoe langer ik schrijver ben, hoe minder woorden per dag ik produceer. Maar wel elke dag!

    • Geweldig werk van de voorselecteurs!Het wordt spnnnead …Ik hoop dat de Paul Harland-dag niet op valt 26 januari 2012 valt, want op die dag vindt ook de bekendmaking plaats van de winnaars van de Nieuwegeinse Literatuurprijs 2011!

Laat wat van je horen

*