Nachtmerrie in Frankrijk

De poort naar de hemel

De poort naar de schrijfhemel

Ik schrijf meestal overdag wanneer de kinderen op school zitten, een enkele keer ’s avonds. En hoewel het mijn beroep is, heb ik regelmatig het idee dat ik het er ‘even tussendoor doe.’ Naast de jongens wegbrengen en halen, mijn deel van het huishouden doen en koken, heb ik effectief 20 uur in de week om te schrijven, lezingen te geven/scholen te bezoeken, mail te beantwoorden, blogs te schrijven en sociaal te doen op Facebook en Twitter.

Dat is geen klacht. Dat is de constructie die wij thuis hebben afgesproken en hij werkt. En ik ben blij dat ik zoveel tijd met mijn twee jongens kan doorbrengen. Maar een paar keer per jaar ga ik een week tussenuit om elders te schrijven. Dan schrijf ik de hele dag en avond. Soms doe ik dat in mijn eentje, bijvoorbeeld op Vlieland, of in het huis van mijn ouders. En één (soms twee) keer per jaar vertrek ik met een groep collega’s naar Frankrijk. Daar doen we niets anders dan schrijven, eten, drinken en kletsen over het vak.

Moorden bespreken wij tijdens het eten.

Moorden bespreken wij tijdens het eten.

Deze week is het weer zo ver.

Ik ram

Ik ram

De komende dagen verblijf ik met ruim tien collega´s in een prachtige boerderij die gerund wordt door een Nederlands echtpaar. Ze zorgen drie keer per dag voor een heerlijke maaltijd en laten ons verder vooral onze gang gaan. Er zijn verscheidene ruimtes waar we kunnen zitten. Sommige hebben een koptelefoon op (ik sta erom bekend dat ik op de maat van rockmuziek op mijn toetsenbord ram), anderen werken in doodse stilte.

Afgelopen weken heb ik de manuscripten van ‘Superhelden3.nl’, ‘Trippel Trappel’ en drie AVI-boekjes ingeleverd. Ondertussen werkte ik karakters uit voor ´NMM´ (alias Nachtmerrieman), schreef de plot-achter-de-plot voor de thriller en bezocht het verlaten Tropicanazwembad om inspiratie op te doen voor de eerste moord. Deze week ga ik meters maken met het boek. Omringd door collega’s met hetzelfde doel, zonder kinderen, verantwoordelijkheden of digitale afleiding (er is geen wifi) ga ik de eerste hoofdstukken neerpennen over Madeline Finn, het lijk en de dader.

Het is het begin van een compleet nieuwe reis. Na twaalf jaar jeugdboeken schrijven, het succes van de Superheldentrilogie, het non-fictieboek ‘Waanzinnige Plannen’ en een geslaagd crowdfundingproject, is dit de start van mijn carrière als thrillerschrijver voor volwassenen.

Ik kan niet wachten.

Meer weten? ‘NMM’ heeft een eigen site en ik sta deze week in de Rotterdamse editie van het Algemeen Dagblad.

Ook een keer mee naar Frankrijk? Klik hier voor meer info.

CHRISTELIJKE LEERSCHOOL VOOR PEDOFIELE GRAFSCHENNERS?

Kinderboekenschrijvers van Nederland zijn boos. Aanleiding is een interview met Anne Nijburg in het Algemeen Dagblad van jl. 20 januari, waarin de man – in hoedanigheid van voorzitter van de vereniging Bijbel & Onderwijs – kinderboeken in de ban wil doen.

Volgens Nijburg is het boek ‘De Zuurtjes’ van kinderboekenauteur Jaap Robben en illustrator Benjamin Leroy: ‘een satanisch boek dat aanzet tot grafschennis en wangedrag. Door middel van het gebruik van fantasie proberen de makers van dit boek kinderen naar de duisternis te trekken,’ aldus Nijburg.

Nijburg geeft lezingen in heel Nederland over de ‘verruwing van de kinderliteratuur.’ Voorbeelden heeft hij te over. Zo is de anti-autoritaire houding in de boeken van Annie M.G. Schmidt hem een doorn in het oog en het ‘occultisme’ in de verhalen van Paul van Loon een ‘steen des aanstoots’. ‘Een moord zoals die op Dirk Post in Urk of kinderporno is ook begonnen als een fantasie,’ zegt Nijburg in het AD.

Uitgeverijen en auteurs buitelen over elkaar om de goeie man te veroordelen. Opmerkingen als deze: “… als we deze kinderboeken toelaten dan moeten we ook pedofilie toestaan, Want er is geen verschil tussen denken en doen,’ kunnen volgens schrijvers en uitgevers absoluut niet door de beugel.

Maar wat nou als Nijburg gelijk heeft?

Een paar jaar geleden mocht ik voorlezen op een ZCS (Zwaar Christelijke School) in Rotterdam. De basisschool zou de goedkeuring van Nijburg zeker hebben kunnen wegdragen: niet alleen de boeken van Paul van Loon maar ook Harry Potter waren op verzoek van de zwaar gelovige ouders uit de schoolbibliotheek verwijderd. Ik besloot een empirisch onderzoek uit te voeren en vroeg aan de leerlingen: ‘Wie van jullie heeft Harry Potter toch gelezen, ondanks het verbod van je ouders?’ Het antwoord was niet verrassend: drieëntwintig van de zesentwintig leerlingen hadden minstens één boek van J.K. Rowling gelezen. Ter vergelijking: dat is bijna twee keer zoveel als in een ‘normale’ klas, waar je al blij mag zijn als de helft van de leerlingen überhaupt leest.

Boeken verbieden zet kennelijk aan tot lezen. Als het dan ook waar is – en dat beweert Nijkerk – dat dit soort satanische boeken aanzet tot moord en pedofilie, dan is de logische conclusie dat (zwaar) gelovige kinderen twee keer zoveel blootgesteld worden aan deze verderfelijke kinderliteratuur! Het is in dat geval niet ondenkbaar dat er twee keer zoveel satanische, pedofiele grafschenders worden afgeleverd door ZCS’en. En dat zijn er nogal wat in Nederland. Het is volkomen terecht dat de vereniging Bijbel & Onderwijs zich hier zorgen om maakt!

Gelukkig is er ook voor deze ontspoorde kinderen een oplossing: De Katholieke Kerk. Daar kunnen de verdwaalde schapen ongestoord en ongestraft hun gang gaan, zonder dat er een politieke of geestelijke haan naar kraait. Zolang er maar geen kinderboeken over geschreven worden, zal ook Nijburg daar geen problemen mee hebben, neem ik aan.