DE BLOGS VAN MEI OP EEN RIJ

 

Iedere maand zet ik de blogs van de maand ervoor even op een rijtje. Deze waren van de maand mei.

AND THE GEEK SHALL INHERIT THE EARTH

Na het enorme succes van The Avengers moest ik ineens denken aan de laatste column die schreef voor het inmiddels ter ziele gegane filmblad Skrien. Aangezien de column nooit online heeft gestaan, ging hij op StoerBoek in de herhaling.

WHERE THE WILD MILFS ARE

Schrijver/illustrator Maurice Sendak werd vlak voor zijn dood geïnterviewd door Stephen Colbert. Ik wist niet dat Sendak zo grappig was.

BOEKRECENSIE: DE BIJZONDERE KINDEREN VAN MEVROUW PEREGRINE

De belofte van een verfilming is voor mij vaak de aanleiding om een boek te lezen. In het geval van De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine leverde dat een bijzonder prettige leeservaring op.

OVER OP HOL SLAANDE METRO’S EN SKATEBOARDS

Van die freaky bijna ongelukken waarover ik normaal alleen in de krant lees, maar die ik nu zelf meemaakte.

DE (ON)ZICHTBARE SCHRIJVER

Tijdens de Annie M.G. Schmidt lezing hield schrijver/illustrator Daan Remmerts de Vries een pleidooi voor schrijvers om minder naar buiten te treden. Volgens hem moeten schrijvers zonderlinger worden, autonomer, minder op de markt gericht zijn en minder op (de cult van) de persoon. Dit was mijn reactie op zijn lezing.

DE (ON)ZICHTBARE SCHRIJVER

 

Tijdens de Annie M.G. Schmidt lezing hield schrijver/illustrator Daan Remmerts de Vries (onder andere) een pleidooi voor schrijvers om minder naar buiten te treden. We moeten de blik naar binnen richten, zei hij, de rust zoeken in deze hectische tijden. Hij raadde af om televisie te kijken of de krant te lezen en hield zich afzijdig van Social Media en andere digitale zaken. Volgens Remmerts de Vries moeten schrijvers zonderlinger worden, autonomer, minder op de markt gericht zijn en minder op (de cult van) de persoon. (Hij noemde hierbij voorbeelden van Madonna en Youp van ’t Hek die kinderboeken verkopen op basis van hun beroemdheid en niet op hun talent).

Susan Cain is het vast met hem eens. Zij is de schrijver van het boek “Quiet: The power of introverts” dat onlangs in het Nederlands verscheen als: “Stil. De Kracht Van Introvert Zijn In Een Wereld Die Niet Ophoudt Met Kletsen.” Ook Jack Schlimazlnik schreef er een blog over op zijn website.

Quiet is the new black?

Wie mij een beetje kent, weet dat ik geen introverte schrijver (of persoon) ben. Ik vind dat je als schrijver een merk moet zijn. Het is allemaal leuk en aardig als je prachtige boeken schrijft, maar als niemand ze leest, bestaan ze dan wel? Edward van den Vendel hield een prachtige lezing over dit dillema tijdens de Woutertje Pieterse lezing 2012 “Is hier iemand bi”.

De vraag is natuurlijk, sluit het één het ander uit? Kun je extravert naar buiten treden, trots zijn op je boeken en op je vak (iets waar sommige kinderboekenschrijvers moeite mee lijken te hebben) en daarnaast in alle rust aan je boeken werken, zonder concessies te doen aan het eindproduct? Want in dat opzicht ben ik het helemaal met Susan Cain en Daan Remmerts de Vries eens: afzondering is goed voor het creatieve proces.

Een mooi compliment kreeg ik van boekverkoper en leesfreak Nelly Hofman die Superhelden.nl veel minder commercieel vond dan ze na mijn tweets verwachtte. Ik was blij met de opmerking, omdat ik tijdens het schrijven maar met één ding bezig was: het boek en de karakters. Niet hoe commercieel het was, niet of het mensen zal afstoten of aantrekken.

Dat neemt niet weg dat introverte schrijvers – die geen enkele behoefte hebben om naar buiten te treden, behalve met hun boeken – het behoorlijk moeilijk kunnen krijgen. Steeds meer boekhandels sluiten of richten zich slechts op de bestsellers. Uitgevers krimpen in en geven steeds minder titels uit. De consument maakt steeds vaker de overstap van van papier naar digitaal, offline naar online waar andere wetten gelden om gevonden te worden. Als schrijver zul je toch een manier moeten vinden om je publiek te bereiken. En als de uitgever het niet voor je doet, wie doet het dan wel?

CHRISTELIJKE LEERSCHOOL VOOR PEDOFIELE GRAFSCHENNERS?

Kinderboekenschrijvers van Nederland zijn boos. Aanleiding is een interview met Anne Nijburg in het Algemeen Dagblad van jl. 20 januari, waarin de man – in hoedanigheid van voorzitter van de vereniging Bijbel & Onderwijs – kinderboeken in de ban wil doen.

Volgens Nijburg is het boek ‘De Zuurtjes’ van kinderboekenauteur Jaap Robben en illustrator Benjamin Leroy: ‘een satanisch boek dat aanzet tot grafschennis en wangedrag. Door middel van het gebruik van fantasie proberen de makers van dit boek kinderen naar de duisternis te trekken,’ aldus Nijburg.

Nijburg geeft lezingen in heel Nederland over de ‘verruwing van de kinderliteratuur.’ Voorbeelden heeft hij te over. Zo is de anti-autoritaire houding in de boeken van Annie M.G. Schmidt hem een doorn in het oog en het ‘occultisme’ in de verhalen van Paul van Loon een ‘steen des aanstoots’. ‘Een moord zoals die op Dirk Post in Urk of kinderporno is ook begonnen als een fantasie,’ zegt Nijburg in het AD.

Uitgeverijen en auteurs buitelen over elkaar om de goeie man te veroordelen. Opmerkingen als deze: “… als we deze kinderboeken toelaten dan moeten we ook pedofilie toestaan, Want er is geen verschil tussen denken en doen,’ kunnen volgens schrijvers en uitgevers absoluut niet door de beugel.

Maar wat nou als Nijburg gelijk heeft?

Een paar jaar geleden mocht ik voorlezen op een ZCS (Zwaar Christelijke School) in Rotterdam. De basisschool zou de goedkeuring van Nijburg zeker hebben kunnen wegdragen: niet alleen de boeken van Paul van Loon maar ook Harry Potter waren op verzoek van de zwaar gelovige ouders uit de schoolbibliotheek verwijderd. Ik besloot een empirisch onderzoek uit te voeren en vroeg aan de leerlingen: ‘Wie van jullie heeft Harry Potter toch gelezen, ondanks het verbod van je ouders?’ Het antwoord was niet verrassend: drieëntwintig van de zesentwintig leerlingen hadden minstens één boek van J.K. Rowling gelezen. Ter vergelijking: dat is bijna twee keer zoveel als in een ‘normale’ klas, waar je al blij mag zijn als de helft van de leerlingen überhaupt leest.

Boeken verbieden zet kennelijk aan tot lezen. Als het dan ook waar is – en dat beweert Nijkerk – dat dit soort satanische boeken aanzet tot moord en pedofilie, dan is de logische conclusie dat (zwaar) gelovige kinderen twee keer zoveel blootgesteld worden aan deze verderfelijke kinderliteratuur! Het is in dat geval niet ondenkbaar dat er twee keer zoveel satanische, pedofiele grafschenders worden afgeleverd door ZCS’en. En dat zijn er nogal wat in Nederland. Het is volkomen terecht dat de vereniging Bijbel & Onderwijs zich hier zorgen om maakt!

Gelukkig is er ook voor deze ontspoorde kinderen een oplossing: De Katholieke Kerk. Daar kunnen de verdwaalde schapen ongestoord en ongestraft hun gang gaan, zonder dat er een politieke of geestelijke haan naar kraait. Zolang er maar geen kinderboeken over geschreven worden, zal ook Nijburg daar geen problemen mee hebben, neem ik aan.