Billy is dood, lang leve Billy

Billy de KipBilly de Kip is mijn favoriete boek van mijzelf. En dat komt door Jort van der Jagt en Jeroen Schipper. Jort omdat hij briljante illustraties maakte zoals ik ze nog niet eerder zag. En Jeroen omdat hij van een op zich niet onaardig verhaal (op matig Sinterklaasrijm) een geweldige, briljante tekst maakte, vol kwinkslagen en klankrijmen, met ritme, alliteratie en woeste woordgrappen.

Maar Billy is dood. Overleden. Ondanks de meer dan genereuze recensies die het boek kreeg van Juf Maike, Jaap, Susan en vele anderen, flopte het prentenboek meedogenloos. Het idee was om eens wat anders te maken dan wat er standaard in de winkel ligt, maar de wereld is duidelijk nog niet klaar voor een donker prentenboek vol cowboys, robots en tanks. Ondanks de fantastische inspanningen van uitgeverij David & Goliat en de vele boekhandels die hun best deden Billy onder de aandacht te brengen.

En dat is oké. Dat hoort bij het vak. Maar het is ook jammer. Want het was onze kip.

Billy de Kip preview

Ik heb de laatste 50 exemplaren gekocht. Die liggen hier nu in een doos te wachten op nieuwe eigenaren. In de winkel is Billy niet meer te koop. Het boek kost 10,00 euro en voor dat geld zet ik er uiteraard ook een handtekening en boodschap voor je in. En voor 2,50 stuur ik hem voor je op.

Dus, grijp je kans, bestel een Billy nu het nog kan!

Kippiejajee, moddertokkers!

Persbericht: Billy de Kip gratis bij KFC!

KFC - BillyAchter de schermen is Uitgeverij David & Goliat de afgelopen weken druk bezig geweest met een deal te sluiten met KFC, alias Kentucky Fried Chicken. Vanaf morgen is er een speciaal ‘Billy de Kip’ menu verkrijgbaar in het fastfoodrestaurant. Bij het menu krijgen kinderen een speciale editie van het prentenboek ‘Billy de Kip.’ Ook kunnen de kipliefhebbers sparen voor Billy de Kippoppetjes, zoals de Vos, de Zusjes en natuurlijk Billy zelf.

Speciaal voor dit menu heeft KFC toegezegd om gebruik te maken van biologische kippen in plaats van de zogenoemde ‘plofkip’ die normaal aan de basis ligt van hun gerechten.

Billy de Kip preview

Klik om te vergroten.

‘Billy de Kip weerspiegelt de buitengewone passie, visie, en verhalen van zijn bedenkers, Marcel van Driel, Jort van der Jagt en Jeroen Schipper,’ zegt Mark van ’t Loo, algemeen directeur van Kentucky Fried Chicken. ‘Deze transactie combineert een world-class portfolio van content, waaronder Billy de Kip, een van de mooiste familie-entertainment franchises aller tijden, met unieke en ongeëvenaarde creativiteit over meerdere platforms, bedrijven en markten om duurzame groei te genereren.’

Carolien Vader en Jonas Nouwen, uitgevers van ‘Billy de Kip’ zeggen ‘We zijn blij dat we op deze manier Billy bij nog meer stoere kinderen onder de aandacht kunnen brengen. Nederland kent al genoeg lieve prentenboekfiguren, het is tijd voor Billy de Kip!’

Het prentenboek is voorlopig tot eind mei bij KFC verkrijgbaar. Vegetariërs kunnen het boek nog steeds aanschaffen in de winkel of op de site van David & Goliat.

header_KFCBilly de Kip
Wanneer de huifkar van Billy en haar zusjes midden op de prairie uit elkaar valt, zit er voor de kippen niets anders op dan er een permanente nederzetting te bouwen. Maar waar Billy ervoor wil zorgen dat ze beschermd zijn tegen mogelijke roofdieren, willen haar zusjes alleen maar eten en uitrusten. Dit tot grote blijdschap van Willy de Vos, die wel zin heeft in een lekker kippetje of twee.

Wat volgt is een spannende strijd tussen Billy en vos, waarin de een nog vernuftiger is dan de ander in het bouwen van mechanische constructies. De makers knipogen zowel naar de klassieke western, als naar de tekenfilms van Tom & Jerry in een prentenboek dat er niet alleen prachtig uitziet, maar ook aan het lachen maakt en aan het denken zet.

Billy de Kip is een prentenboek van illustrator Jort van der Jagt. De tekst is geschreven door Marcel van Driel en Jeroen Schipper. Het boek is uitgegeven door David & Goliat.

300px-KFC_logo.svgKentucky Fried Chicken
KFC Corporation is gevestigd in Louisville en is in 1952 opgericht door Colonel Sanders. Het bedrijf is inmiddels een onderdeel van Yum! Brands, dat met onder meer KFC, Pizza Hut en Taco Bell het grootste fastfoodbedrijf ter wereld is. Zie ook de site van KFC.

 

Elfje
Ik kreeg dit fantastische Elfje (een gedicht in elf woorden) van collega Annemarie Jongbloed:

Moddertokker!
Billy verkopen?
Aan Kentucky Chicken?
En dat op een april?!
Stoer!

Kinderen met een afkorting, ik hou ervan

TekeningKinderen met een afkorting noem ik ze altijd liefdevol. ADHD, ADD, ASS, PDD-NOS en wat voor termen ze ook allemaal bedacht hebben. Wanneer ik voor een klas met dit soort jongens (het zijn bijna altijd jongens) mijn voorstelling geef, krijg ik meestal vooraf de waarschuwing: ‘Ze zijn wat druk.’ En ‘misschien moet je je programma aanpassen.’

Speciaal onderwijs, daar zitten ze op. En speciaal is het. Op de school waar ik vandaag kwam, waren de groepen 7/8 klein en regeerden er twee leerkrachten met zachte harde hand.

Ik vertelde mijn verhaal. Over hoe ik schrijver ben geworden en wat er allemaal mis ging. Ik las voor uit prentenboek ‘Billy de Kip’ en uit mijn 11+ boek ‘Superhelden.nl’. Op beide boeken werd even enthousiast gereageerd.

(c) Willeke Brouwer voor Nederlands Dagblad. www.willekebrouwer.nl

(c) Willeke Brouwer voor Nederlands Dagblad. www.willekebrouwer.nl

Ze hingen aan mijn lippen. Het moeilijkste vonden ze om hun vinger op te steken en pas hun vraag te stellen wanneer ik ze daadwerkelijk aanwees. Ze liepen over van enthousiasme, wilden alles weten en stelden werkelijk uitstekende vragen.

Ik stelde hen ook vragen en kreeg intelligente antwoorden terug. Ze legden mij (en elkaar) uit wat een uitgever doet en hoe de selectie van opgestuurde manuscripten gaat. Daarna gingen we de game spelen op Superhelden.nl. Dat ging naar verwachting. Niet alleen losten ze twee keer zoveel puzzels op als de gemiddeld groep 8, ze deden het ook in de helft van de tijd én konden mij de logica van de antwoorden perfect uitleggen.

HahaIk pas mijn programma nooit aan ze aan, wél mijn presentatie. Waar ik normaal schreeuw, ren, mijn programma bewust in een raamvertelling gooi, bouw ik bij deze kinderen alles rustig op, praat op één tempo en volume en neem uitgebreid de tijd.

Dat kon ook makkelijk. Want die tijd wonnen we aan het eind weer met de puzzels. Daar waren ze namelijk geweldig goed in.

Zo goed, dat leerkrachten verbaasd stonden. Ik niet. Die kinderen waren beelddenkers, net als ik. Ons kent ons.

Kinderen met een afkorting. Ik hou ervan.

Kutleerkrachten

225121-pink-floyd-the-wallDit blog gaat over die leerkrachten die qua fatsoen nog wat kunnen leren van hun leerlingen. Maar tijdens het opschrijven realiseerde ik mij iets: die paar leraren vallen in het niet bij al diegenen die het wél geweldig doen. Waarbij een schoolbezoek aanvoelt als een warm bad. Dus daarom: een ode aan die leerkrachten die wél geweldig zijn.

Maar eerst even dit.

Ik treed ruim dertig dagen per jaar op in bibliotheken en op scholen en ik ‘doe’ daar drie of vier groepen per dag. Dat zijn ruim drieduizend leerlingen, meer dan 100 klassen en dus ook meer dan 100 leerkrachten. En de meesten daarvan zijn geweldig.

Maar soms, heel soms, kan ik er wel een achter het behang plakken.

wIMG_2183

Optreden in boekhandel De Koperen Tuin is wél altijd een feest!

Vandaag bijvoorbeeld. De klas was 5 minuten te vroeg en de juf in kwestie klaagde dat ze vijf minuten op mij moesten wachten. Ik stelde mij voor en begon te vertellen, o.a. over Billy de Kip en dat het prentenboek anders is dan het gemiddelde prentenboek omdat het donker is en stoer. Veel (maar niet alle) prentenboeken zijn licht en kleurig en zoet en lief, beweerde ik.

‘Dat is niet waar!’ blafte ze vanuit de zaal. ‘Ik ken er veel die ook stoer zijn.’ Ik beaamde dat, maar gaf aan dat het meer uitzondering dan regel was. ‘Geloof me,’ zei ik tegen haar, ‘dit soort prentenboeken zijn lastiger de boekhandel in te krijgen dan gemiddeld.’

‘Ik geloof u helemaal niet,’ was haar brute antwoord. ‘Ik heb met kleuters gewerkt en er is zat!’

‘Mijn ervaring,’ begon ik nog, maar ze kapte mij af. Het was gewoon fout wat ik zei.

DSC_5890De leerlingen wachtten keurig tot ik verbouwereerd weer verder ging. Aan het eind van de voorstelling kwamen ze mij één voor één gedag zeggen. De twee hulpouders gaven mij een hand en bedankten mij. De juf verdween zonder wat te zeggen uit de zaal.

Ik moest denken aan de afgelopen jaren. Aan de twee juffen die met hun rug naar mij toe proefwerken nakeken, papiertjes uitknipten en door mijn beeld heenliepen als ze wat nodig hadden. Aan de leraar die de kinderen afleverde in de bibliotheek en in een andere zaal de krant ging lezen. Aan de leerkrachten die dozen met boeken kregen maar ze ‘vergeten’ waren uit te delen aan de leerlingen. Aan de klassen die niet op kwamen dagen in de bibliotheek, omdat het optreden op dat moment toch niet uitkwam, (maar verzuimden dat aan ons door te geven). Aan de klassen die geen idee hadden dat ik zou komen of wat ik kwam doen.

Aan de school die weigerde om mij van een lunch te voorzien, want ‘zij namen ook gewoon een broodtrommel mee’.

Met fans op de kinderboekenmarkt

Met fans op de Kinderboekenmarkt in Den Haag

En toen dacht ik aan die klas in Den Haag, waar moeilijk lerende kinderen een wedstrijd deden wie in een week het meeste boeken van mij kon lezen (vijf). Aan die leerkracht die iedere leerling een tekening van één van mijn boeken liet maken. Aan de versierde troon. Aan de fantastische vragen die leraren met de leerlingen hadden voorbereid. Aan de juf die mij en de SSS enthousiaste mails stuurde, die boeken kocht en foto’s stuurde. Aan al die leerkrachten die mijn bezoek gebruikten als middel om de kinderen enthousiast te krijgen voor lezen. Aan de juf die ieder jaar de hele klas meeneemt naar de boekenmarkt in Den Haag.

Aan die ene leerkracht vanmorgen die zei: ‘Ik heb mijn leerlingen vandaag puzzels zien oplossen waarvan ik niet wist dat ze dat konden. Ik zie dat meer (visuele) mogelijkheden aandragen, mijn leerlingen echt helpt kennis op te nemen.’

En ik dacht: er zijn zoveel meer goede dan slechte leerkrachten. En: wat ben ik blij met ze.

HET VERHAAL STAAT ALTIJD CENTRAAL

Superhelden3.nlHet verhaal staat altijd centraal, dat is wat ik met mijzelf afsprak toen ik stopte met het schrijven van AVI-boekjes. Bij de series waar ik aan meewerkte was het AVI-niveau namelijk belangrijker dan het verhaal. Waar ik altijd zoveel mogelijk bijvoeglijk naamwoorden schrap, moest ik ze hier toevoegen om het leesniveau op te krikken. Ik wilde dat niet meer, ik wilde zelf bepalen wat schreef, en hoe ik het opschreef. Ik wilde alleen nog maar mijn eigen verhalen vertellen, op mijn eigen manier.

Het eerste boek dat ik volledig op eigen voorwaarden schreef, was Superhelden.nl. Het is mijn grootse succes tot nu toe. De teller staat inmiddels op 11.000 verkochte exemplaren, het leverde een succesvol deel twee op en wordt mogelijk vertaald. Het boek is voor mij hét bewijs dat je niet moet proberen iets ‘commercieels’ te schrijven, maar juist een doelgroep moet zien te vinden voor het verhaal dat alleen jij kan vertellen.

‘Maar schrijf jij niet vrij bewust naar de markt toe, Marcel, als ik het zo mag uitdrukken?’ vroeg een collega aan mij.

Het antwoord is: ‘Nee, nooit.’ Het idee om de Superhelden.nl-trilogie te koppelen aan een internetgame bijvoorbeeld, kwam voort uit mijn liefde voor boeken én games. Ik vermoedde wel dat het aan zou slaan, maar daar was nog geen bewijs voor. Sterker nog, ik droeg zelf bij aan de kosten van de game, zo heilig geloofde ik erin. En ik schreef het boek precies zoals ik dat wilde, zonder concessies. Ik was dan ook blij verrast toen een bekende boekverkoper mij mailde: ‘Superhelden.nl is veel beter dan ik had verwacht. Ik had een veel commerciëler, gelikter boek verwacht na alle PR en marketing.’

Ik was een blij ei. Want hoewel ik heel graag heel veel boeken verkoop (en dara ook mij uiterste best voor doe) staat het verhaal altijd centraal.

Billy de Kip previewAltijd je eigen verhaal vertellen heeft ook consequenties. Want hoe enthousiast Billy de Kip ook wordt ontvangen door lezers en recensenten, een donker prentenboek vol cowboys, robots en geweld blijkt niet heel makkelijk te verkopen. Een groot commercieel succes is het boek tot nu toe niet, maar het is wel een van de verhalen waar het meest trots op ben in mijn carrière (en dat kan ik niet van al mijn AVI-boekjes zeggen). En wat ik van Billy leer is dat je ook langzaam je publiek kan vinden.

Het verhaal staat altijd centraal. Dat is ook waarom de uitgever en ik besloten om Superhelden3.nl een half jaar uit te stellen, tot groot verdriet van de lezers en de boekhandelaren die deel drie voor de feestdagen hadden verwacht. Het boek was af, het was leesbaar, we hadden het uit kunnen brengen. Dat was commercieel een betere beslissing geweest.

Maar het was niet goed, in ieder geval niet goed genoeg voor mij. Ik schrapte de helft van het manuscript en begon opnieuw. En nu heb ik een derde deel geschreven waar ik wél volledig achtersta. In april 2014 wordt de trilogie afgerond op een manier waar ik voor altijd trots op kan zijn.

Het verhaal staat altijd centraal. Daarom raakte mij de volgende tekst ook, die recensent Jaap Friso op zijn eindejaarsblog schreef:

Logo_Jaap_Leest‘Ik kan niet vaak genoeg pleiten voor de noodzaak van verhalen. Dan bedoel ik vooral de noodzaak die de schrijver moet voelen om zijn of haar verhaal met de wereld te delen. Natuurlijk is schrijven ook een ambacht, en een vak waar geld mee verdiend moet worden. Maar laat het toevertrouwen van letters aan papier of scherm toch in de eerste plaats vanuit een innerlijke drift voorkomen. Op social media schermen schrijvers met het aantal woorden dat ze op een dag hebben geschreven. Gaat het er niet vooral om dat het juiste woord op de juiste plaats staat in plaats van hoeveel het er zijn? Liever geen woorden dan dat er een quotum gehaald moet worden. Schrijf omdat het moet, niet omdat het kan.’

Het is een pleidooi waar ik mij voor de volle honderd procent achter schaar. Schrijf wat je wilt schrijven, laat je innerlijke drift leidend zijn. Dat is tenslotte waar we schrijvers voor zijn geworden.

dont_worry_about_word_count_worry_about_makin_tshirt-p235586900818791660uh4j_400Maar de tekst van Jaap Friso zette mij ook aan het denken. Ik ben namelijk één van die schrijvers die ‘schermt’ met het aantal woorden dat ik op een dag heb geschreven! Voor mij is dat vooral een middel om de voortgang te bewaken, geen doel op zich. Als ik een boek in zes maanden wil schrijven, dan moet ik een bepaald aantal woorden per dag schrijven. Het is niet onbelangrijk – geen woorden = geen boek – maar het is zeker geen doel op zich. Het verhaal – daar ga ik weer – staat altijd centraal.

Maar dat is niet wat ik communiceer op Twitter en Facebook! Wat ik communiceer is het aantal geschreven woorden. De reden waarom ik dat doe is simpel: over het boek zelf kan ik nog niks zeggen. Dat verhaal en de personages, het plot, het thema, de zinnen; ze zijn allemaal nog in ontwikkeling. Het is als de foto’s van je nog ongeboren kind, die laat je ook alleen maar aan de mensen zien die heel dicht bij je staan.

Nachtmerrieman

Nachtmerrieman

Het verhaal staat altijd centraal. En het verhaal dat ik (en vele schrijvers met mij) vertellen op Social Media is dat woordenaantallen wél belangrijk zijn. En dat is niet het verhaal dat ik wil vertellen. Wat ik wil vertellen is waarom ik schrijf, wat ik schrijf, over wie ik schrijf. Die woordenaantallen zijn bijzaak, die zijn er om te weten of waar ik ben op het traject, niks meer, niks minder.

Superhelden3.nl is af en wordt de komende weken herschreven tot het perfect is voor publicatie in april/mei. In januari begin ik aan Nachtmerrieman, mijn eerste thriller voor volwassenen dat – als het goed is – in het najaar van 2014 bij uitgeverij Meulenhoff Boekerij verschijnt. Mijn uitdaging voor 2014 wordt om te vertellen waarom Nachtmerrieman het allerbelangrijkste verhaal is dat ik te vertellen heb, zonder al te veel te verklappen en zonder dat de nadruk op het aantal woorden komt te liggen.

LEES MEE TEGEN DIARREE!

ToverlantaarnNooit gedacht dat ik deze woorden ooit uit zou spreken in mijn leven, maar ik lees mee tegen diarree.

Het zal je niet ontgaan zijn, Het Glazen Huis van 3FM’s Serious Request is dit jaar neergestreken in Leeuwarden. Onder het motto ‘let’s clean this shit up,’ zamelen de DJ’s dit jaar in voor de 800.000 (!) kinderen die jaarlijks onnodig sterven door diarree.

Kinderboekwinkel De Toverlantaarn draagt daar ook haar steentje aan bij. Van zaterdag 21 t/m maandag 23 december lezen er maar liefst twaalf kinderboekenschrijvers – en illustrators voor in de winkel. En niet de minste! Tosca Menten, Koos Meinderts, Arend van Dam, Dolf Verroen, die onlangs tachtig (!) jaar is geworden, komen langs en nog veel meer! Klik voor het volledige programma op bovenstaande afbeelding.

Marcel met BillyIk geef zelf acte de presence op maandag de 23e om 11.30. Ik lees voor uit o.a. Billy de Kip (Kippiejajee, moddertokkers!), uiteraard uit Superhelden.nl en waar ik verder die ochtend zin in heb. Er komt ook een pot voor donaties te staan. Als daar om 12.30 honderd euro in zit, zing ik mijn liedje ‘Monsters’ live in de winkel.

Een percentage van de opbrengst van de boeken die tijdens de actie verkocht worden in De Toverlantaarn, gaat naar Serious Request.

Het adres van De Toverlantaarn is Groentemarkt 1-3 in Leeuwarden. Kom kijken, kom luisteren, kom doneren!

WAAROM IK SELF-PUBLISHING OVERWEEG

writing_for_moneyEen van de meest gestelde vragen* die ik krijg is: ‘Wanneer ga jij je eigen boeken uitgeven? Dan verdien je veel meer per boek dan  10%!

Ik snap de vraag wel. Omdat ik een deel van de promotie van mijn boeken zelf doe, lijkt de stap naar zelfpublicatie niet zo groot.

En inderdaad, als je het goed aanpakt, kun je de winst per boek verviervoudigen. Toch zie ik er het nut niet van in.

Nog niet.

De voornaamste reden is omdat ik mijn boeken voornamelijk via de boekhandel verkoop. En dat zijn aantallen die ik zelf niet via een eigen website of Bol.com verkocht krijg. 100 x 40% is toch echt heel veel minder dan 10.000 x 10%. En als je ziet hoe moeilijk het is voor gerenommeerde uitgevers om hun titels de boekhandel in te krijgen, dan kan je je voorstellen dat ik er niet op zit te wachten om als een soort vertegenwoordiger voor mijn eigen boeken op pad te gaan.

Daarnaast heb ik geweldige redacteuren die mijn schrijfkunst op een veel hoger plan tillen. En ja, die expertise kun je inhuren. Maar durft iemand tegen mij te zeggen dat het niet publicabel is, als ik haar facturen betaal? En hoe zit dat met ontwerpers? Gaan die voor het beste ontwerp of voor een tevreden opdrachtgever die graag zijn zin krijgt?

Ik denk dat ik het antwoord wel weet.

En toch overweeg ik het wel eens, zelf publiceren. En dat komt uiteindelijk toch door het huidige verdienmodel. Want dat deugt niet.

10% voor de auteur is weinig. Te weinig als je het mij vraagt. En je zou zeggen dat met de extra inspanningen die veel auteurs tegenwoordig treffen, het percentage omhoog kan. We besteden tenslotte een steeds groter deel van onze tijd aan promotie. Tijd die we niet kunnen besteden aan het schrijven.

Maar in de realiteit krijgen we juist steeds minder. Het percentage dat wij schrijvers ontvangen moeten we namelijk tegenwoordig delen met de illustrator.

In het kort: vroeger kreeg een auteur 10% en werd de illustrator apart betaald door de uitgever. Dat kon een vast bedrag zijn, of een percentage. Maar het huidige modelcontract stelt dat illustrator en auteur de 10% moeten delen. Het geld dat normaal naar de illustrator ging, blijft nu bij de uitgever.

Het modelcontract voor kinderboeken leidt tot lelijke boeken,’ zei kinderboekenauteur Sjoerd Kuyper al tijdens de Middag van het Kinderboek in 2011. ‘Het is een slechte zaak dat auteurs en illustratoren royalty’s moeten delen.’

Daar sluit ik mij volledig bij aan. Prentenboeken zijn voor mij bijvoorbeeld een visitekaartje en daarom maak ik ze graag. Maar ik verdien meer met het geven van twee lezingen dan met het schrijven van een prentenboek. Daarom maak ik er ook niet heel veel, het is gewoon niet rendabel. Dan kan ik mij beter storten op een (jeugd)roman, waarvan de royalties in ieder geval geheel voor mij zijn.

Het is een slechte zaak omdat er steeds minder overblijft voor de drijvende kracht achter ieder boek: de auteur. En er komt een punt dat iedere auteur zich af moet vragen of het publiceren via een traditionele uitgever nog wel rendabel is. En of het toch niet beter is om zelf je eigen boeken uit te geven en aan de man te brengen.

Dat het kan, hebben Nanda Roep en Circus Patz laten zien.

Ik overweeg het. Soms. Maar ik doe het niet.

Nog niet.

Maar dan moet er wel wat gaan veranderen bij de uitgeverijen.

P.S. Een schrijver leeft natuurlijk niet van royalties alleen. Waar de inkomsten allemaal uit bestaan, schreef ik eerder in ‘Hoe verdienen kinderboekenschrijvers hun geld?’

* (na: ‘Wanneer komt Superhelden3.nl uit?’ en ‘Komt er ook een film van?’)

KIPPIEJAJEE, KIPPIEJAJOO!

Kippiejajee!‘Loert er uit de struiken

iemand op je kuiken?

Roep dan Billy!

Billy de Kip!’

Billy heeft nu ook zijn eigen theme song! Je kunt het gratis beluisteren op SoundCloud, maar je kan  het ook downloaden voor slechts 0,99 cent! Als dat geen koopje is!

Het nummer is geschreven door Jeroen Schipper, (co-auteur van het prentenboek over Billy). Onze zangeres is is de onvolprezen Emily van Orsouw. De banjo werd gespeeld door Miep Oude-Aost. Erik Spanjers tekende voor de opnames, de drums en de mix. En de achtergrondstemmen zijn van uitgever Carolien Vader en van mij.

Zaterdag 28 september spelen we het nummer live voor De Utrechtse Kinderboekhandel om 14.00 uur! Komt dat zien, komt dat horen! Daar signeren Jeroen Schipper, illustrator Jort van der Jagt en ik uiteraard ook!

Het prentenboek van ‘Billy de Kip’ is vanaf nu overal te koop!

OVER GEWELDDADIGE KIPPEN, GIECHELENDE VOSSEN EN JONGENS DIE WILLEN SCHIETEN

(Foto Mildred Van Het Schip-Ariesen)

(Foto Mildred Van Het Schip-Ariesen)

Ik vond het eigenlijk een beetje een foute omschrijving, “juffenavond”. ‘Oké,’ mailde Willemien Wagner, eigenaresse van de prachtige Boekhandel Wagner in Sassenheim mij, ‘dan noemen we het gewoon een juffen- en meesteravond.’

Maar die ene meester die zich had opgegeven, die kwam niet.

Wie er wel kwamen, waren de juffen! Ruim dertig, van basisscholen uit de hele omtrek. Ze kwamen allemaal naar de boekhandel om naar mij te luisteren.

Dat vond ik bijzonder. Ik geef weliswaar het hele jaar door lezingen, maar die zijn óf voor kinderen, of voor volwassenen met Waanzinnige Plannen. Dat ik grote mensen mocht vertellen over mijn schrijversvak, was nieuw voor mij. En wat mij betreft absoluut voor herhaling vatbaar!

Ik vertelde hoe ik begonnen was en hoe mijn eerste poging als schrijver hopeloos gestrand was. Ik vertelde hoe ik met De Sprookjesspeurders het Jeugdjournaal haalde en hoe het succes van Subroza.nl weer tot het ontstaan van Superhelden.nl leidde. Ik vertelde hoe de bijbehorende games kinderen die niet (meer) lazen weer terug brachten naar het boek. Over hoe populair de boeken waren bij jongens én meisjes.

Dat leverde mooie reacties op uit de groep.

Ik las voor. Eerst uit Superhelden.nl, daarna uit Billy de Kip. Tussendoor speelden we de puzzels op Superhelden.nl en mochten de juffen bommen onschadelijk te maken.

Zoals voorspeld waren de dames slechter in de game dan hun leerlingen, tot grote hilariteit van de aanwezigen.

Billy, Ellen en ik.

Billy, Ellen en ik.

Tijdens het voorlezen uit Billy werd er op de juiste momenten gelachen, vooral door een prachtige jongedame die met name de strijd tussen Billy en Vos erg grappig leek te vinden. Later kwam ik erachter waarom: haar naam was Vos. Ellen Vos.

We dronken wijn, ik signeerde boeken voor in de klas en beantwoordde vragen.

Sommige juffen vonden ‘Billy de Kip’ wel erg gewelddadig voor kleuters. Cowboys en robots, tanks en handschoenen op springveren. Of ik dat zelf ook niet vond.

‘Niet gewelddadiger dan de kleuters zelf,´ was mijn antwoord.

Ze kochten twee exemplaren.

Ik had ze natuurlijk moeten verwijzen naar het interview met Tjibbe Veldkamp ‘Jongens willen schieten’.

Juffen hè! Dat is wel bekend. Juffen en mama’s willen liever “lieve” boeken. Daarom zijn er ook zoveel lieve en aandoenlijke prentenboeken op de markt en haken zoveel jongens af bij lezen,’ reageerde bibliothecaris Marjolein Lolkema op Facebook.

Daar schrijf ik binnenkort een blog over.

Ik verliet met een grote grijns op mijn gezicht de winkel. Als de juffen en Boekhandel Wagner net zo´n topavond hebben gehad als ik, dan was het meer dan geslaagd.

Wil je mij ook horen voorlezen uit het zeer gewelddadige prentenboek over Billy en Vos? Kom dan zaterdag 28 september om 14.00 uur naar De Utrechtse Kinderboekhandel. Daar lees ik niet alleen voor, maar zingen we ook ons lied ‘Kippiejajee’ en leren we de bezoekers een heuse line-dance.

Kun je niet komen , maar wil je wel met Billy de Kip aan de slag in de klas? Download dan het gratis lespakket.

Mij boeken voor school, bibliotheek of boekhandel doe je bij de SSS. (Maar de kinderboekenweek is vol).

OVER GEWELDDADIGE KIPPEN EN GIECHELENDE VOSSEN

OPTREDENS KINDERBOEKENWEEK OP EEN RIJ

logokbw2013Het thema van de kinderboekenweek 2013 is ‘Klaar voor de start!’ En ik ben er klaar voor! In oktober tour ik Nederland rond met optredens rond ‘Billy de Kip‘ (voor de onderbouw) en ‘Superhelden.nl‘ (voor de bovenbouw). En omdat Superhelden.nl kerntitel is dit jaar, heb ik meer optredens dan ooit! Mijn Kinderboekenweek duurt dit jaar 15 dagen waarin ik 35 voorstellingen geef. De meeste daarvan zijn op scholen en in bibliotheken, maar een aantal zijn openbaar! En daar ben jij van harte welkom!

Dit is mijn schema van 2013:

Wanneer?

Waar?

Welke plaats?

Openbaar?

28 september 14.00 uur

Utrechtse Kinderboekhandel

Utrecht

Jazeker! Komt allen! Billy de Kip boekpresentatie! Meer info!

1 oktober

Nutsbasisschool

Voorschoten

Besloten

2 oktober

Basisschool De Trekvogel

IJsselstein

Besloten

3 oktober

Basisschool Et Buut

Zaandam

Besloten

4 oktober

Theresiaschool

Rotterdam

Besloten

5 oktober

Utrechtse Kinderboekhandel

Utrecht

Jazeker! Komt allen! Ik signeer en vertel over Superhelden.nl! Meer info!

6 oktober 14.00 uur

Kinderboekwinkel In de Wolken

Voorburg

Jazeker! Komt allen! Meer info!

7 oktober

Rosmalen

Besloten

8 oktober

Basisschool De Wilgen

Hoofddorp

Besloten

9 oktober

Boekhandel De Koperen Tuin

Goes

Jazeker! Komt allen! Meer info!

10 oktober

Bibliotheek Zuid-Kennemerland

Haarlem

Besloten

11 oktober

Bibliotheek Zuid-Kennemerland

Haarlem

Besloten

12 oktober

Vrij!

13 oktober

Kinderboekenmarkt

Den Haag

Jazeker! Komt allen! Meer info!

14 oktober

Basisschool Het Kompas

Voorschoten

Besloten