Twintig Mijlpalen

Charlie

  1. Onze jongste zoon Charlie haalde zijn A-diploma.
  2. En vandaag was de eerste dag dat hij naar de middenbouw ging.
  3. Onze oudste zoon begon dezelfde dag aan de bovenbouw.
  4. Na zes weken vakantie, ben ik vandaag weer begonnen met werken.
  5. Ik keek de drukproef na van Superhelden.nl deel drie en was zeer tevreden.
  6. Het boek gaat deze week naar de drukker (en ligt eind oktober in de winkel)
  7. Ik spreek deze week met twee tv-productiemaatschappijen.
  8. En met twee uitgevers.
  9. En met een hele grote opdrachtgever.
  10. Mijn half jaar schrijven aan Nachtmerrieman gaat volgende week in.
  11. De Kinderboekenweek stroomt ineens vol (nog maar een paar plekken open!)
  12. Ik broed op twee Waanzinnige Plannen.
  13. En de boekingen voor Waanzinnige Plannenlezingen komen ook ineens weer op gang.
  14. 16 september ligt mijn boek ‘Trippel Trappel’ in de winkel.
  15. De film gaat 8 oktober in première.
  16. Maar ik mag naar de wereldpremière op het Nederlands Film Festival.
  17. En mijn kinderen ook.
  18. Mijn jongste las vandaag het woord ‘Jos’.
  19. Er verschijnen binnenkort drie AVI-boekjes van mijn hand die hij straks kan lezen.
  20. Ik ben een gelukkig mens.

Het vergeten boek

Vandaag kreeg ik een pakje van Uitgeverij Zwijsen met daarin drie exemplaren van ‘Een Huis vol Herrie’. Bij de boeken zat een brief waarin ik gefeliciteerd werd met de herdruk van de titel. Ik was meer dan blij verrast, ik had zelfs geen idee dat het boek zo goed werd verkocht! Een Huis vol Herrie is namelijk een beetje mijn vergeten boek.

Ik schreef Een Huis vol Herrie in de laatste maanden van 2008 en leverde de definitieve versie in bij de uitgeverij, vier uur voordat mijn jongste zoon Charlie geboren werd. Daarna werd ons huis zelf een huis vol herrie.

In 2009 deed ik niets anders dan papa spelen, schrijven aan subroza2.nl en mij ontfermen over de bijbehorende websites. Ik herinner mij nog wel dat ik via de mail de prachtige tekeningen van Helen van Vliet te zien kreeg (en uiteraard dat het doosje met twintig exemplaren arriveerde), maar ik was ondertussen met hele andere dingen bezig.

En toch is het een vreselijk leuk boek, als ik dat van mijn eigen creatie mag zeggen.

Een Huis vol Herrie is mijn (omgekeerde) versie van de boeken over Mary Poppins. Poppins is op papier een stugge, stijve kinderjuffrouw die zelden haar zachte kant laat zien (een groot verschil met de film en de musical). Maar onder alle stijfheid zit een klein hartje en een flinke dosis magie. Ze vliegt door de lucht met haar betoverde paraplu en zorgt voor hilarische taferelen in huis.

In Een Huis vol Herrie is de nanny een gezellige, dikke vrouw die Henriëtte heet, maar door iedereen Herrie wordt genoemd OMDAT ZE ZO ONTZETTEND HARD PRAAT. Ze heeft een pratende paraplu en tovert plasjes water weg met een beweging van haar hand. Maar achter haar vrolijke en grappige uiterlijk blijkt een gemene heks schuil te gaan, die het op de kinderen heeft gemunt.

En terwijl ik bezig was met het schrijven en voorlezen van Bino, optrad met de subrozaboeken, en ideeën vergaarde voor mijn nieuwe boek, veroverde Henriëtte H. met weinig bombarie de Nederlandse huishoudens.

Op naar de volgende drieduizend stuks?