FACEBOOK VERSUS TWITTER

 

Fecbook versus TwitterIk ben de laatste tijd vaker te vinden op Facebook dan op Twitter. Dat komt voornamelijk omdat voor mijn gevoel er op FB meer ‘gesprekken’ plaatsvinden dan op Twitter. Op Twitter lijkt men voornamelijk boodschappen de wereld in te sturen. En dat is jammer, want ik ben ooit aan Twitter begonnen omdat ik er zoveel bijzondere mensen sprak. Nu lijkt dat bijna niet meer mogelijk. Dat is natuurlijk ook niet zo vreemd. Toen ik met Twitter startte, volgde ik zo´n honderd mensen, nu meer dan zesduizend. Het is een illusie om te denken dat ik zie wat mijn volgers doen en visa versa. Ik heb lijstjes met schrijvers/illustrators, tweeps van het eerste uur, en mensen van wie ik graag wil weten wat ze doen/te zeggen hebben en dat is het wel. Meer tijd heb ik ook niet, er moet ook nog geschreven worden.

Toen ik vanmorgen meldde dat mijn aandacht verschuift van Twitter naar Facebook, kreeg ik op beide media veel reacties. Opvallend genoeg deelden de meeste mensen mijn ervaring. Opvallend, want daarmee volgen we niet de trend. Met name jongeren schijnen Facebook namelijk massaal te verlaten. Maar Facebook is op de een of andere manier intiemer voor mij, en er ontstaan sneller groepsgesprekken, doordat de structuur anders is. Maar ook hier zie ik slechts de updates van een paar honderd man door Facebooks Edgerank, dat een selectie maakt van wie ik wat te zien krijg (en andersom).

Voor mij als schrijver blijft Twitter overigens nog steeds onontbeerlijk. Als ik een nieuwe blog schrijf, is het aantal lezers vele malen groter als ik de link op Twitter zet dan wanneer ik dat op FB doe. Vooral als er geRT’ed wordt, dan kan het heel hard gaan. Dat komt deels doordat Twitter (nog) geen Edgerank heeft. In theorie kan iedereen je updates zien. De praktijk is echter heel anders. Dat merkte ik toen iemand – die mij al een jaar volgde – vroeg of ik soms kinderboeken schreef. Of toen er mensen er na 60 (!) dagen intensief twitteren pas achterkwamen dat ik een crowdfundingproject had gedaan.

Er gaan geruchten dat Twitter ook met Edgerank gaat beginnen. Dat betekent dat we niet meer alle tweets van alle tweeps te zien krijgen, maar slechts een gedeelte. En dat als we willen dat iedereen onze tweets kan lezen, we daar voor moeten gaan betalen. Dat zou voor mij een moment kunnen zijn om met Twitter te stoppen, of terug te gaan naar het begin en het slechts te gebruiken om met een handjevol mensen in gesprek te zijn.

Misschien is dat ook wel het hoogstmogelijke op Social Media, contact hebben met een handjevol mensen.

HELP DE BOEGIEMAN!

 

Jeroen Schipper maakt liedjes voor kinderen. Maar niet zomaar liedjes: zijn muzikale inspiratie haalt Jeroen uit alle genres en culturen. Dat was al zo op zijn geweldige debuut-cd ‘Rood Rood Mannetje,’ maar komt nog meer tot uiting op zijn tweede album ‘Daar komt de boegieman.’ Een van de (vele) hoogtepunten daarvan is ‘Racen’:

Jeroen wil heel graag Nederland veroveren met zijn theatervoorstelling rond de Boegieman en is daarvoor een crowdfundingproject gestart op Voordekunst.nl. En hij kan daarbij nog wel wat hulp gebruiken! Jouw hulp.

Ik ben een grote fan van Jeroen en daarom vroeg ik hem of hij liedjes wilde maken bij de prentenboeken van onze pinguïn Bino. Wat hij aanleverde overtrof mijn stoutste verwachtingen. Daarom is het geen straf dat onze kinderen regelmatig vragen of één van de Bino cd’s op mag komen te staan. Ik zing ze tenslotte zelf ook graag mee.

Ik gun het Jeroen ontzettend om zijn doelbedrag op Voordekunst te behalen! Niet alleen voor hem en al die kinderen die straks kunnen genieten van zijn muziek en de fantastische Boegieband (geloof me, de band is echt te gek!), maar ook uit eigenbelang! Want ik kom natuurlijk ook kijken met mijn kinderen.

Doe je mee? Ga dan naar zijn pagina op de Voordekunst, stort en deel je bijdrage via Social Media.

Hartelijk dank, ook namens Jeroen Schipper.

10/10 100%

 

Dank je wel.

Dank je wel voor je donatie, voor je RT’s, voor je support, on- en offline. Voor je aanmoedigingen, je grappen, je nou-weten-we-het-wel-tweets en je ‘kom op, je kan het!’’s. Dank je wel, dankzij jou hebben we de 100% gehaald met nog 21 dagen over.

Ik weet niet of ik dit ooit nog een keer ga doen, want het was (veel) meer werk dan ik had verwacht. Maar ik ben superblij dat ik het gedaan heb, supertrots op het resultaat en enorm dankbaar voor jullie deelname!

Wat gebeurt er nu?

Ten eerste: het project loopt nog tot en met 31 oktober. Tot die tijd kan er nog gedoneerd worden of bijgestort. Wat ik met het (eventuele) extra geld ga doen, bedenk ik de komende dagen en laat ik zo snel mogelijk weten. Het uiteindelijke bedrag wordt ongeveer halverwege november op mijn rekening gestort en komt dan meteen op een spaarrekening te staan. De helft is voor de (druk)kosten en de rest om van te schrijven in 2013.

Wanneer ga je schrijven?

De meest gestelde vraag: en dan begin je nu zeker met schrijven? Het antwoord: Nee, nog niet.

Dit jaar moet ik nog drie boeken (af)maken: Superhelden3.nl, de Sinterklaasfilmverboeking Trippel Trappel (beide voor De Fontein) en Waanzinnige Plannen (mét extra hoofdstuk over crowdfunding!) voor uitgeverij Scriptum. Daar heb ik tot en met februari 2013 de tijd voor. Daarna – in maart – begin ik aan Nachtmerrieman. Maar de komende maanden ben ik uiteraard wel al druk bezig met het uitwerken van het plot en de karakters.

1 oktober 2013 word ik geacht het manuscript van Nachtmerrieman in te leveren bij uitgeverij Meulenhoff Boekerij. En daarna begint de Kinderboekenweek 2013.

Maar nu ga ik eerst nog even nagenieten van het succes van dit project en de overweldigende reacties die via Twitter, Facebook, SMS, mail en telefoon heb gekregen! En ik neme volgende week even een paar dagen vrij.

Dank je wel, hiervoor. Ik zal dit nooit meer vergeten.

Marcel

 

NIET AUTHENTIEK

 

Ik kreeg de beelden van het promofilmpje dat we maakten in Rotterdam en dacht: we’re fucked.

Het filmpje is bedoeld voor Voordekunst. Daar ga ik vragen of mensen willen participeren in een crowdfundingproject voor mijn nieuwe boek. De beelden waren prachtig, het lijk lag te gek dood te wezen en ik deed het niet ook niet onaardig.

Maar toen kwam het ‘money shot’

In het filmpje zit een ‘call to action’, het daadwerkelijke moment dat ik aan de kijkers vraag of ze een donatie willen doen voor een boek dat ik daarna pas ga schrijven.

En dat stukje hé? Dat heb ik verprutst.

Koen Leerink, de filmmaker, zei dat het hem deed denken aan een verkiezingsspot. Mijn echtgenote vond het vooral heel dwingend. ‘Of je gaat er mee, omdat ze jouw passie krijgen,’ zei ze, ‘of ze haken af omdat het té is.’

‘Het lijkt wel een reclame voor het Zwitserleven gevoel,’ voegde ze er nog aan toe.

Au.

Ik was het helemaal met ze eens, overigens. Ik leek wel een tweedehands autoverkoper! Wie mij kent, prikt daar misschien doorheen, maar de rest?

I am fucked.

Weet je wat het is? Ik vind om geld vragen verschrikkelijk. Mijn echtgenote zei opgegeven moment: ‘Je vraagt gewoon nergens of ze mee willen doen, je draait er alleen maar omheen.’

Dat klopt. Ik vertel hoe geweldig het boek wordt, hoe leuk het project is, wat je krijgt als je meedoet, en dan …

Dan niks.

En wat ik wel vraag, dat acteer ik. Ik zeg een tekst op, speel de schrijver, ik ben niet, ik doe.

En dat gaat dus niet werken, voor het project niet, maar ook niet voor mij. Want die gladde verkoper wil ik niet zijn.

A.s. zaterdag gaan Koen en ik het opnieuw doen. We filmen de ‘call to action’ helemaal opnieuw, net zolang tot hij goed is. Niet goed omdat het beeld mooi is, het geluid er goed opstaat, ik me niet verspreek, maar omdat ik in de camera vertel waarom dit boek nou echt zo belangrijk voor mij is. Eerlijk, authentiek.

En dan vraag ik het gewoon: ‘Wil jij donateur worden van mijn crowdfundingproject? Wil jij er voor zorgen dat ik dat geweldige boek kan schrijven?’

Ik zweet nu al peentjes.

NMM: MARCEL GAAT VOOR VOLWASSENEN SCHRIJVEN!

 

UPDATE: WE HEBBEN EEN LIJK!

Vandaag ben ik de hele dag op pad geweest om gesprekken te voeren met een ontwerper, een filmmaker en twee experts op het gebied van crowdfunding. Allemaal voor mijn nieuwe Waanzinnige Plan, codenaam NMM.

NMM (de echte titel maak ik binnenkort bekend) wordt mijn allereerste roman voor volwassenen! Het is een urban fantasy thriller die zich speelt zich af in Rotterdam. (Denk qua sfeer aan de serie The Killing en aan Scandinavische crime-novels van Jo Nesbo, maar dan met een bovennatuurlijk tintje).

NMM is een idee waar ik al een paar jaar mee rondloop, maar voor het eerst in mijn tienjarige carrière heb ik het idee dat ik er ook aan toe ben. En dat komt door Superhelden.nl. Niet alleen ben ik door het schrijven daarvan een veel betere schrijver geworden, maar ik heb ook voor het eerst een volwassen publiek bereikt. Want het boek bleek een echt cross-overtitel á la The Hunger Games.  NMM wordt hopelijk net zo’n pageturner als SH.nl. En uiteraard begint het boek met een moord, want zo hoort dat.

Maar waarom nou de ontwerper en de filmmaker en de experts?

Ik wil het schrijven van het boek financieren door middel van crowdfunding. Kort gezegd wil ik fans, liefhebbers van fantasy en thrillers en/of mensen die de letteren een warm hart toedragen vragen om donateur te worden. Op Voordekunst.nl komt over twee á drie weken een pagina te staan waar mensen kunnen bijdragen aan het project. Hoe dat allemaal precies werkt, ben ik nu aan het uitzoeken, maar wat ik in ieder geval nodig heb, is een filmpje – waarin ik mijzelf en het project voorstel – en de cover van het boek, zodat jullie een idee hebben wat je van mij kan verwachten.

En daarom was ik vandaag de hele dag op pad en kwam ik helemaal hyper terug. Want de ideeën waar ontwerpster Marlijn van der Lans van ontwerpbureau Villa Grafica mee kwam voor de cover waren zo gaaf, dat het boek voor mij al helemaal ging leven. Net als de opzet die filmmaker Koen Leerink en ik bedachten voor het voorstelfilmpje dat we volgende week in Rotterdam op gaan nemen.

Nu nog een mooie jonge vrouw vinden die woensdag 22/8 (overdag) in 010 voor lijk wil spelen. En tegen nepbloed kan.

 

GELD GEZOCHT

Hoewel ik al behoorlijk wat ervaring heb met het fenomeen crowdsourcing, was crowdfunding nieuw voor mij. Mijn projecten zijn eigenlijk altijd gefinancierd door sponsoring en worden vooral gedragen door vrijwilligers. Om er meer over te leren, bezocht ik het Crowdfunding Evenement van Fast Moving Targets van Erwin Blom én participeerde ik in een korte film via het Cinecrowdplatform. [Lees meer…]