WAAROM IK GERONIMO STILTON GEWELDIG VIND

keep-calm-and-hate-geronimo-stiltonAls er iets is dat wij kinderboekenschrijvers nog erger vinden dan BN’ers die ‘even’ een kinderboek uit hun mouw schudden, dan is het ‘de muis’.

Nee, met ‘de muis’ bedoelen we niet Mickey Mouse, en ook niet ‘Muis’ van Lucy Cousins. We hebben het natuurlijk over Geronimo Stilton.

Geronimo Stilton is de hoofdpersoon van honderden kinderboeken. Volgens het omslag is hij de schrijver van zijn eigen boeken, maar achter de titels zit een heel team van schrijvers. Het is een van oorsprong Italiaanse reeks en een waanzinnige hit in de halve wereld.

Persoonlijk vind ik de serie één van de slechts geschreven reeksen kinderboeken ooit. De zinnen zijn krom, de verhalen slecht opgebouwd. Er is nauwelijks diepgang en de boeken hangen van slechte gimmicks aan elkaar. Als schrijver word ik niet blij van de boeken en al helemaal niet van het succes.

Foto Nora SinnemaMaar een van mijn grote schrijfvoorbeelden, Neil Gaiman, is het niet met mij eens.

‘Ik denk niet dat er zoiets als slechte kinderboeken bestaan,’ zei hij tijdens een recente lezing. ‘Om de zoveel tijd is het mode om onder sommige volwassenen om een groep boeken – of een auteur – aan te wijzen als ‘slecht voor kinderen,’ boeken die kinderen niet zouden mogen lezen. Dat is snobisme. En dwaasheid.’

Als schrijver heb ik moeite met zijn uitspraak. Maar als vader? Als vader ben ik het helemaal met hem eens.

Mijn oudste zoon is negen jaar en geen lezer van nature. Waar ik als kind een boek per dag las, gaat hij liever sporten of gamen. En als hij al iets te lezen pakt, dan is de KidsWeek of de Donald Duck.

Geronimo_StiltonOf Geronimo Stilton. Het ene boek na het andere vliegt door zijn handen, soms wel één per week. We gaan regelmatig naar de bibliotheek om nieuwe titels te halen, zo snel leest hij.

Tijdens de afgelopen kinderboekenweek mocht hij – zoals altijd  – een boek uitkiezen. Hij pakte een titel met een hologram op de cover, weer een gimmick. Iedere avond las ik een hoofdstuk voor, waarna hij zelf nog een hoofdstuk las. Het boek – Deltora deel 1 – hing van clichés aan elkaar, maar was in ieder geval beter geschreven dan Stilton. En onze zoon smulde ervan!

‘Een afgezaagde, versleten idee is niet afgezaagd en versleten voor hen. Dit is de eerste keer dat het kind dit idee tegenkomt,’ aldus Gaiman.

Time MemeHet deed mij denken aan mijn eerste tijdreisboek. Ik heb geen idee meer wat de titel was, maar ik zal een jaar of acht geweest zijn. Ik weet nog wel dat ik compleet flabbergasted was. Tijdreizen, wat een geweldig idee! En wat knap van de schrijver hoe hij de hoofdpersoon terug liet gaan in de tijd om zijn eigen toekomst te veranderen!

Pas later kwam ik erachter dat het boek de zoveelste versie was van het verhaal en zeker niet de beste. Maar boeide mij dat iets? Nee, natuurlijk niet. Ik had mij vermaakt! Ik was verrast. En ik wilde meer van dit soort boeken! Ik las Arendsoog, Wipneus en Pim, De Vijf. Allemaal boeken die het predicaat ‘kwaliteit’zelden opgeplakt kregen.

Gisteren kreeg ik de volgende mail:

‘Beste meneer driel [sic],

Ik doe mijn boekbespreking over uw geniale boek superhelden1.nl.

Ik wist niet dat lezen leuk was maar door dit boek las ik zelfs in mijn vrije tijd.

Hoe dan ook ik vroeg me af of u nog tips had of andere dingen waar u me mee kan helpen.

vriendelijke groet,

Floortje (12 jaar ik mag de game spelen!)’

Ze las zelfs in haar vrije tijd! Hoe bijzonder is dat? Dat is wat boeken met je doen!

Mijn zoon vermaakt zich uitstekend met ‘de muis’ net als honderdduizenden anderen op de hele wereld. Hij leest en verliest zich in de verhalen. In plaats van dat hij een afkeer krijgt van boeken die zogenaamd ‘goed’ voor hem zijn, leest hij wat hij leuk vindt en gaat daarna hij op zoek naar meer. En daarom vind ik Geronimo Stilton geweldig.