GEEF NIET OP

Ik zegde mijn baan op, verkocht mijn eengezinswoning en verhuisde naar een klein, kaal en vies appartement in Rotterdam om daar mijn droom uit te voeren: het schrijven van een boek. Ik kon het een jaar uitzingen, mits ik mijn geld aan niets anders uitgaf dan huur en eten.

300 dagen later was De Werelddromer klaar. Ik stuurde het naar De Fontein en wachtte af. Na een paar maanden kreeg ik het manuscript terug van uitgever Joris van Leur. Het papier zag rood van de strepen en het commentaar loog er niet om: ik had een heel erg slecht boek geschreven.

[Lees meer…]

HET DOWNLOADBARE ELFJE

Precies tien jaar geleden schreef ik Een Eflje in de Sneeuw. Het was niet mijn eerst geschreven boek – dat was de nooit gepubliceerde fantasyroman De Werelddromer – maar wel mijn debuut als auteur. Het verscheen in 2002 bij Uitgeverij Zwijsen.

Tien jaar later en ruim dertig boeken verder is het elfje nog steeds één van mijn populairste verhalen. Omdat het inmiddels niet meer te koop is (ik heb de laatste exemplaren aangeschaft) heb ik een paar jaar geleden een hoorspel van het boek gemaakt.

Een Elfje in de Sneeuw gaat over de zevenjarige Sanne die ’s nachts een elfje vindt in de tuin. Ze verbergt het wezentje in een doos onder haar bed en gaat samen met het eflje op zoek naar haar verdwenen bloemenfluit. Hoe dat afloopt? Dat kun je niet alleen lezen, maar ook luisteren.

Het hoorspel – inclusief muziek van Jeroen Schipper, die ook een aantal Binoliedjes op zijn naam heeft staan – is gratis te downloaden door op deze link te klikken. (27,5 mb zip)

Veel plezier ermee!

 

FULL CIRCLE

 

In 2001 zegde ik mijn baan op als Multimedia Manager bij ECI, verkocht ik mijn eengezinswoning en verhuisde naar een goedkoop appartement in Rotterdam om daar mijn eerste jeugdroman te schrijven. Het boek heette ‘De Werelddromer’ en ging over een jongen wiens dromen werkelijkheid worden.

Zelf droomde ik van een succesvolle carrière als kinderboekenschrijver en daar werkte ik hard voor. Ik las boeken over schrijven, pende iedere dag minimaal 1.000 woorden en schaafde en schaafde tot ik eindelijk tevreden was over mijn manuscript. Het was meer dan 300 pagina’s lang en ik had er een jaar aan gewerkt.

Na een paar bemoedigende woorden van Marcel Möring – die zo genereus was om de eerste bladzijden te lezen – stuurde ik De Werelddromer naar Uitgeverij De Fontein en wachtte af.

Na drie maanden en één telefoontje kreeg ik het manuscript terug. De uitgever had zestig pagina’s gelezen en met een rode pen opmerkingen in de kantlijn gezet.

Ik zag meer rood dan zwart.

Er zaten te veel personages in het verhaal (hij telde er elf in het eerste hoofdstuk), het was onevenwichtig, het zat vol met spel- en taalfouten en was nergens grappig. Kortom: het was bagger en ik had iedere beginnersfout gemaakt die er te maken viel.

Bovenop het manuscript zat een gele post-it note. “Geef niet op,” stond er. “Ik denk dat je kan schrijven, maar misschien moet je met iets simpelers beginnen.”

Ik gaf niet op. Aangezien mijn spaargeld op was, ging ik weer fulltime werken en schreef in mijn vakantie en in de avonduren. Ik begon aan iets simpels: een dun boekje voor kinderen vanaf 7 jaar. Het heette ‘Een Elfje in de Sneeuw’ en het verscheen in 2002 bij Uitgeverij Zwijsen.

Het is nu 2011. Ik ben tien jaar en dertig boeken verder. In januari verkocht ik mijn nieuwe boek ‘Superhelden.nl‘ aan Uitgeverij De Fontein op basis van een idee, het eerste hoofdstuk en een voorwaarde: als het uiteindelijke manuscript niet goed bleek, mochten ze in april alsnog besluiten om het niet uit te geven.

Twee weken geleden leverde ik het manuscript in. Het was ruim 300 pagina´s en ik had er vier maanden aan gewerkt.

Afgelopen vrijdag kwam het verlossende telefoontje: “Ik vind het boek geweldig! Het is heel erg goed geschreven en superspannend,’ zei mijn redacteur. “Ik weet zeker dat kinderen dit geweldig gaan vinden.”

Ik heb de hele dag met een grote grijns rondgelopen.

Tot eind mei heb ik de tijd om alle aantekeningen en opmerkingen in de kantlijn te verwerken (in potlood deze keer ipv rode pen). Daarna kijkt de bureauredacteur nog een keer naar de komma’s en de ‘d’s’ en de ‘t’s’ en dan gaat het boek naar de drukker. Half september ligt het in de winkel en mogen jullie zeggen wat jullie er van vinden.

1 juni begin ik aan mijn nieuwe boek. Het gaat over een jongen wiens dromen werkelijkheid worden en het heet ‘De Werelddromer’. Waarom ik daar na tien jaar pas weer aan begin? Dat bewaar ik voor een volgende blog.

P.S. Vandaag kreeg ik het manuscript terug met een hele andere ‘post-it-note’.