DEADLINESTRESS

 

Ik heb niet vaak last van deadlinestress. Integendeel, ik raak vooral in paniek als ik niet weet wanneer ik iets af moet hebben of wat precies de target is. Pas als ik een helder doel heb – 65.000 woorden in vier maanden bijvoorbeeld – kan ik een planning maken en kan ik bijhouden of ik achterloop of niet.

Dat is niet altijd zo geweest. Mijn eerste paar bij boeken bij uitgeverij Zwijsen waren bijna allemaal te laat, omdat ik nog te weinig controle had over mijn vak. Ik kon er niet op vertrouwen dat ik op ieder moment kwaliteit kon leveren en was veel meer afhankelijk van inspiratie. Maar na 35 boeken en tien jaar schrijverschap ben ik niet zo bang meer voor writer’s block.

Afleiding zoeken, dat is mijn grootste valkuil. Vooral als ik onrustig ben (vaak door drukte met het gezin, financiële perikelen, ziekte of een combinatie daarvan) heb ik de neiging om iets anders te doen met mijn schaarse schrijftijd.

24 maart moet ik de eerste versie van Superhelden2.nl inleveren en ik zit redelijk op schema. Doordat ik een paar weken ziek ben geweest, liep ik behoorlijk achter, maar inmiddels heb ik die achterstand bijna ingehaald. Maar de komende weken moet ik hard werken om de afgesproken deadline te halen. (Het verhaal hoeft dan gelukkig nog niet perfect te zijn. Tot eind mei gaan de uitgeverij en ik met het manuscript aan de slag om er een geweldig boek van te maken).

Dit is voorlopig mijn laatste blog. Sinds oktober 2010 schreef ik gemiddeld drie blogs per week, vakanties uitgezonderd. Dat is zo’n 1.500 woorden per week. Die woorden ga ik de komende tijd aan het tweede deel van Superhelden.nl besteden. Het stoppen heeft geen deadline, zodra ik weer wat ruimte in mijn agenda en hoofd heb, ben ik weer terug. Mocht je in de tussentijd de blogs missen, dan kun je altijd weer vooraan beginnen.