OVER NETFLIX, 11 SEPTEMBER EN DE IRONIE VAN ONLINE PRIVACY

Terms and Conditions11 september. De avond ervoor had ik al een account aangemaakt op het net in Nederland gelanceerde Netflix, maar ik had nu pas tijd om het aanbod echt te bekijken en de functionaliteit te testen. Ik keek een oude aflevering van Dr. Who (‘The Doctor’s Wife’, altijd voor herhaling vatbaar) en de documentaire ‘Terms And Conditions May Apply’ over hoe makkelijk we onze online privacy weggeven door overal op  ‘I Agree’ te klikken.

De ironie ontging mij niet. Want ook om van Netflix gebruik te maken, moet je akkoord gaan met een hele reeks aan voorwaarden en bepalingen. En die had ik natuurlijk niet gelezen.

De documentaire gaat uitgebreid in op hoeveel privacygevoelige informatie wij bewust en onbewust weggegeven en hoe met name de Amerikaanse overheid gretig gebruik maakt van de Big Data die Google, Facebook en andere (sociale) netwerken verzamelen. En het geeft een aantal voorbeelden van hoe het mis kan gaan: een jongen die twee dagen vastzat omdat hij ‘Let’s destroy America’ twitterde (hij ging feestvieren). Een komiek die de politie aan zijn deur kreeg omdat hij een Fightclub quote op Facebook plaatste, een schrijver van CSI die online van plan leek om zijn vrouw te vermoorden.

Ik pakte mijn iPad erbij en raadde de documentaire aan op Facebook. Opnieuw ontging de ironie mij niet.

AgreeIk vond de documentaire niet schokkend en dat was misschien nog wel het meest schokkende. Ik ben mij volledig bewust wat er online allemaal over mij verzameld wordt, en kan daar kennelijk mee leven. Wel was het vreemd om op 11 september een documentaire te kijken die om de haverklap naar dezelfde datum verwees, nu twaalf jaar geleden. De dag dat alles veranderde, zeker op het gebied van privacywetgeving.

Zelf kwam ik er op 9/11/2001 achter dat ik geen tv kon kijken. Bij werkzaamheden voor de deur hadden de stratenmakers een kabel geraakt, waardoor ik zonder kabeltelevisie kwam te zitten. Dat bleek al weken zo te zijn, maar ik wist van niets. Ik keek alleen Dvd’s of zat op internet. Online keek ik de schokkerige beelden van de vliegtuigen die zich in de torens van New York boorden. Schokkerig, omdat mijn internetverbinding nauwelijks snel genoeg was om de beelden op postzegelformaat door te geven.

Via datzelfde internet kijk ik nu twaalf jaar later probleemloos streaming naar een documentaire over internetprivacy op Netflix. In HD kwaliteit.

netflixDe voorlopige conclusie over Netflix NL: het filmaanbod is om te huilen, maar qua series valt er behoorlijk wat te genieten, vooral als je zoals ik lang niet alles gezien hebt wat er de afgelopen jaren verschenen is. Ben jij volledig bij op tv-gebied, dan heb je er voorlopig niets te zoeken. Maar voor 7,99 per maand kan ik in ieder geval een tijdje vooruit. De streamingkwaliteit is goed, zowel op TV als op de iPad. De ondertiteling daarentegen is abominabel. Verkeerd spatiegebruik (oftewel, de Engelse Ziekte), slecht vertaalde zinnen en zelfs complete spelfouten. En geen mogelijkheid om te schakelen naar Engelse titels.

Maar vanavond zit ik lekker weer te genieten van ‘The Thick of It’ waar de nieuwe Dr. Who Peter Capaldi als Malcolm Tucker tekeer gaat als een bootwerker met het syndroom van Gilles de la Tourette. Die data wordt natuurlijk weer verzameld en samengevoegd met mijn blog over het woord ‘FUCK’ en mijn uitlatingen op Facebook. Ik ben benieuwd wanneer de politie hier voor de deur staat. Een kinderboekenschrijver die vloekt, dat moet ergens een rode vlag opleveren.

De website van ‘Terms And Conditions May Apply’ vind je overigens hier. Je moet wel eerst op ‘I Agree’ klikken om de trailer te mogen bekijken.

Humor.

Een proefabonnement op Netflix neem je hier.

STREETVIEW VOOR SCHRIJVERS

Pikes PeaksAlexander Klöping interviewde voor DWDD University Chris Anderson – de ex-hoofdredacteur van Wired, die nu drones maakt – waar de vliegende fotografen in de toekomst voor gebruikt kunnen worden. Chris Anderson gaf het volgende – uitermate interessante antwoord – ‘Als ik eerlijk ben, is dat als in de jaren ‘70 vragen wat je met computers kan doen. […] Technologen verzinnen niet wat je met technologie kunt. Wij maken de techniek […] zodat de gewone burger er in het dagelijks gebruik een doel aan kan geven.’

Daar moest ik vandaag aan denken, toen ik vanmorgen over de Pikes Peak Highway reed in Colorado.

Nee, ik heb niet ineens een rijbewijs en nee, ik stapte vanmorgen ook niet op het vliegtuig naar Amerika. Maar ik reed – voor mijn gevoel –van Colorado Springs naar Pikes Peak en genoot onderweg van het uitzicht. Wat ik zag, zag ik door de ogen van Alex, een van de personages in Superhelden3.nl.

Hoe ik dat deed? Via Google Streetview natuurlijk.

Zouden ze bij Google ooit beseft hebben hoe essentieel Streetview is voor schrijvers? Zou er iemand in Silicon Valley überhaupt weten dat schrijvers uit de hele wereld samen met hun hoofdpersonen door verre landen en steden reizen, zonder er ooit daadwerkelijk te komen?

Vast niet. En dat hoeft ook niet. Want wat Anderson zegt, klopt, het zijn niet de technologen die verzinnen wat je met techniek kunt doen, maar de consument. En het zijn de schrijvers die wat ze zien weer vertalen naar verhalen. Zodat de lezer die straks Superhelden3.nl leest, zich in Colorado waant, naast Alex op de passagiersstoel de berg oprijdt en met hem mee mijmert over een verloren verleden en een onzekere toekomst.

Reis je mee naar de top?

WAAROM DE VERHALENVERTELLER MINDER TWITTERT

Vanmiddag zag ik Rise of the Planet of the Apes in de bioscoop. Waar ik een leuke actiefilm verwachtte, kreeg ik een episch verhaal voorgeschoteld, vol emotie en kippenvelmomenten, waarin de bad guys en de good guys continu van plaats wisselden en de revolutionaire computertechniek ervoor zorgde dat de show gestolen werd door een digitale aap. Het was, kortom de reden waarom ik naar de bioscoop ga, waarom ik boeken lees en strips, waarom ik tv-series kijk: omdat ik geraakt wil worden.

[Lees meer…]