HOE WORD IK GRAPPIG?

idiootUPDATE! DE WINNAARS ZIJN GEKOZEN EN KRIJGEN BERICHT! ER KAN NIET MEER MEEGEDAAN WORDEN.

Ik belde mijn uitgever om een idee te pitchen. Voor Waanzinnige Plannen had ik een twintigtal mensen geïnterviewd die hun ooitdromen hadden gerealiseerd en ik had de smaak te pakken. Wat nou als ik cabaretiers ging vragen naar hun geheim? Wat nou als ik ze vroeg waarom zij grappig waren? Dat zou vast een mooi boek opleveren!

Mijn uitgever zag het niet zitten en ik borg het idee op een virtuele la. Maar zonder dat ik dat wist, had cabaretier Silvester exact hetzelfde plan opgevat en was zelfs al bijna klaar met zijn boek.

En nu ligt ‘Hoe word ik grappig?’ overal in de winkel.

Schrijven kun je leren, zeg ik altijd. Hoewel talent niet onbelangrijk is, is schrijven ook een ambacht met technieken en gereedschappen en regels (waar je je wel of niet aan hoeft te houden). Zou dat met humor ook zo werken? Zou je iemand op kunnen leiden tot cabaretier?

Ik moest meteen denken aan de oudejaarsconference van Beau van Erven Dorens.

SilvesterIn het boek interviewt Silvester bijna dertig collega’s en stelde ze exact dezelfde vragen. Het zal je niet verbazen dat de antwoorden net zo van elkaar verschillen als de cabaretiers zelf.

Het eerste dat mij opviel tijdens het lezen, is dat het een heel serieus boek is. Op een enkele kwinkslag na (Jan Jaap van der Wal, nadat hij het verloop van zijn carrière beschreef: ‘Inmiddels ben ik superrijk, en bedoel ik echt loaded.’) proberen de heren (en een enkel dame) serieus hun vak en technieken te ontleden. En dat is fascinerend wat mij betreft.

Zo zegt diezelfde Jan Jaap dat de beste verhalen echt gebeurd zijn en echte emoties bevatten. En dat herken ik heel erg. Want hoewel ik natuurlijk geen cabaretier ben, begin ik mijn schoolvoorstellingen altijd met een vijf-minuten durende routine over mijn kinderen en dat levert overal in het land gelach op. Het verhaal is weliswaar al jaren oud, (over hoe ik van mijn jongste pas de trap af mocht wanneer hij gezegd had dat ik de trap af mocht) maar ik kan het vertellen alsof het gisteren was en dat maakt het echt en dus grappig.

Een van mijn favoriete grappenmakers is Joep van Deudekom. Die zichzelf helemaal niet zo grappig vindt: ‘Ik ben niet heel ad rem, heb niet de humor aan mijn kont hangen. Maar ik kan wel grappige dingen bedenken. Secundair grappig dus.’

Ehm..Wat ze bijna allemaal benadrukken is hoe belangrijk het is om goed te kijken en te luisteren, jezelf en anderen te observeren. En daarmee verschilt het bedenken van grappen dus nauwelijks van het schrijven van boeken. Want zowel schrijvers als cabaretiers blinken uit in het op een originele manier kijken naar de wereld. En of dat dan grappig is of niet is dan niet eens het belangrijkste.

Zoals Hans Sibbel in het boek zegt: ‘Ik belicht de wereld net even anders, waardoor hij absurd is, of mooi.’ Of Silvester zelf: ‘Ik kijk een beetje scheef naar de wereld.’

Misschien is dat wel hét geheim van de schrijver én de grappenmaker: een beetje scheef naar de wereld kijken.

Ik mag drie gesigneerde exemplaren van ‘Hoe word ik grappig?’ weggeven aan mijn lezers. Zet hieronder je meest gênante, grappige persoonlijke en waargebeurde ervaring. De drie leukste ontvangen een (gesigneerd!) exemplaar van het boek. De jury bestaat uit ondergetekende, uitgever Nanda Roep en uiteraard cabaretier Silvester. Over de uitslag kan niet gecorrespondeerd, getweet, gefacebookt, worden.

GooglePlus mag dan weer wel, dat lezen we toch niet.

Je kunt het boek uiteraard ook gewoon kopen.

Ik zou het doen.

Uitgeverij Nanda vind je ook op Facebook.