Mijmeringen over ECI

ECIDe Schijfwereld
Mijn cd-romwinkel ‘De Schijfwereld’ had ik gesloten, de anderhalve ton aan schuld grotendeels weggewerkt. Samen met een vriend maakte ik cd-roms over The X-Files, Formule 1 Racen en over de millenniumbug die de wereld plat zou leggen. Ik kon rondkomen als freelancer, maar een vetpot was het niet.

Een goede vriendin vroeg of ik een dag in de week haar assistent wilde worden. Ze werkte bij boekenclub ECI en was o.a. verantwoordelijk voor de afdeling Multimedia. En ze was een groot fan van mijn voormalige winkel! ‘Je concept is geweldig,’ zei ze, ‘maar je bereikt je publiek niet. ECI heeft dat publiek wel.’ Of ik haar een tijdje wilde ondersteunen.

Ik zei ja.

eci gidsMultimedia manager
Na twee maanden kwam de aap uit de mouw. Mijn vriendin ging bij Kluwer werken en wilde mij als haar opvolger. De twee maanden waren bedoeld om mij en ECI aan elkaar te laten wennen.

Ik was boos, voelde mij gemanipuleerd en zei nee. De directeur van ECI had dezelfde reactie: zij ging weg en zij bepaalde niet wie haar opvolger werd! Daar waren procedures voor. Mijn vriendin verblikte of verbloosde niet en had één verzoek: of de algemeen directeur en ik een half uur met elkaar wilden praten, meer niet.

Een half uur later accepteerde ik een baan als Multimedia Manager. Het is één van de belangrijkste beslissingen in mijn leven geweest. Bij ECI heb ik van oude rotten als Joop Boezeman, Sander Knol en Yvonne van Oort geleerd hoe je ideeën rendabel moet maken. Tijdens de managementvergaderingen leerde ik dat je er met enthousiasme alleen niet komt. Ik maakte kennis met Femke Geurts (nu mijn redacteur bij De Fontein) en Maaike LeNoble (nu mijn uitgever bij Meulenhoff).

Ik leerde er hoe politiek in een bedrijf werkt.

superhelden-nlKinderboekenschrijver
Na een jaar had ik de omzet vertienvoudigd en begon het te rommelen binnen ECI. Ik besloot mijn droom te volgen, nam ontslag en werd kinderboekenschrijver. (Hoe dat uitpakte, lees je hier).

De afgelopen weken was ik bezig dozen uit te pakken, omdat onze jongens naar een grotere kamer verhuizen. Ik vond een boekje waarin mijn collega’s afscheid namen van mij en mij succes wensten met mijn aankomende carrière als schrijver. Dat was in 1998. Ik ging een onbekende toekomst tegemoet en liet de veiligheid en het salaris van ECI achter mij.

Het is nu zestien jaar later. En op exact dezelfde dag dat ik al mijmerend de afscheidsboodschappen van mijn ex-collega’s las, ging ECI failliet.

Hoezo veiligheid.