DE TIEN GROOTSTE ERGERNISSEN VAN KINDERBOEKENSCHRIJVERS

 

Op basis van een absoluut niet disproportioneel en a-gestratificeerde steekproef onder een zeer selectieve club van bevooroordeelde collega-schrijvers op Facebook, heb ik een poll gehouden over de grootste ergernissen van kinderboekenschrijvers. Hier is de zeer onbetrouwbare uitkomst die absoluut niet representatief is voor alle kinderboekenschrijvers van Nederland! Voor alle duidelijkheid, dit zijn dus niet per se allemaal mijn eigen ergernissen. 🙂

1.    Bekende Nederlanders die ook een kinderboek hebben geschreven en daar op tv iets over mogen zeggen. En op de radio. En in de bladen. En op internet. (Met stip op één!)

2.    ‘Ik ga op een dag ook een kinderboek schrijven, maar nu heb ik het te druk,’ als antwoord op de mededeling dat je kinderboeken schrijft. Schrijven kan namelijk iedereen.

3.    ‘Jij schrijft kinderboeken toch? En wat voor werk doe je?‘ nipt gevolgd door:

4.    ‎‘Ben je nog van plan om ooit echte (lees: volwassenen) boeken te schrijven later?’

5.    Ook een fijne: ‘Wat leuk dat je zo met je hobby bezig kan zijn.’ Gek genoeg komt die nog al eens van leerkrachten.

6.    Inkomen is ook vaak een zorg, blijkt uit opmerkingen als: ‘Jij schrijft kinderboeken? O, maar je partner heeft toch een goeie baan? of ‘Kun je daar nou van leven?’

7.    Kinderen hebben weer hun eigen vragen. Bijvoorbeeld: ‘Schrijf je Harry Potter’ of ‘Waarom ga je geen Harry Potter schrijven?’ (Voor Harry Potter mag je ook Geronimo Stilton, de boeken van Tonke Dragt, Paul van Loon, Francine Oomen en Carry Slee lezen, en zelfs karakters als Spider-Man en Mickey Mouse). Ja, echt. Maar wel schattig.

8.    Een persoonlijke favoriet blijft: ‘Als ik jou nou een idee geef, en jij schrijft het op, dan delen we de opbrengst!’ Hoor ik toch zeker één keer per jaar.

9.    In het verlengde van punt twee ligt: ‘Ik kan ook best leuke stukjes schrijven.’ Daarover zei een collega terecht: ‘Alsof je tegen de bakker zegt: ‘Ik kan thuis ook heel goed brood afbakken!’

10.    En op laatste plaats staat: ‘Wat ik heb meegemaakt, schrijf daar maar eens een boek over!’

Mooiste ergernis kwam van een lezer/niet-auteur: ‘Auteurs die klagen over hun ergernissen in plaats van hun energie aan het schrijven van mooie verhalen te besteden.’

Kijk, die snapt het! 🙂

 

Schrijver en illustrator Milja Praagman schreef een tegenblog met de tien grootste gelukszaligheden van ons vak.

KINDERBOEKENSCHRIJVERS ZIJN HAUTAIN!

‘Kinderboekenschrijvers zijn hautain,’ zei  auteur Gerbrand Bakker tegen mij, nadat ik zijn naam niet bleek te kennen (en hij de mijne wel.) ‘Kinderboekenschrijvers kijken neer op grotemensenboeken. Ze weten er  niets van.’

Nu kan mij enige arrogantie niet ontzegd worden, maar hautain? En de meeste  kinderboekenschrijvers die ik ken, zijn eerder onzeker te noemen dan  arrogant. Wij kijken volgens mij niet neer op grotemensenboeken. Hij zette mij wel aan het denken. Want hoewel ik wekelijks een  fictieboek-voor-grote-mensen verslind, komen mijn boeken bijna allemaal uit het buitenland. Van Nederlandse literatuur weet ik weinig tot niets. Dat komt in mijn geval doordat ik voornamelijk  genrefiction lees: fantasy, horror, thrillers, sciencefiction en  niet-te-categoriseren ‘weird stuff’ zoals The Raw Shark Texts  en The House of Leaves. Zelfs de boeken van literaire kanonnen als Paul  Auster, David Mitchell en Haruki Murakami schurken op zijn minst tegen het magische realisme aan.

In Nederland wordt niet of nauwelijks oorspronkelijke Nederlandse genrefiction uitgegeven voor volwassenen. En wat er verschijnt, valt al snel in de categorie net-als-Tolkien, daar heb ik weinig mee. Sinds het verscheiden van Wim Gijsen beperkt mijn kennis van de Nederlandse literatuur zich daarom tot Mulisch, Möring en – inderdaad – kinderboeken.

Om goed te leren schrijven moet je twee dingen doen: veel schrijven en veel lezen. En dan vooral ook: veel verschillende soorten boeken lezen. Daarom heb ik net het laatste boek van Gerbrand Bakker besteld: ‘De Omweg’. Op het moment van bestellen werd bekend gemaakt dat Gerbrand Bakkers bekendste roman ‘Boven is het stil’ binnenkort wordt verfilmd. Volgend jaar weet iedereen dus wie hij is, zelfs wij hautaine kinderboekenschrijvers.