Signeren op de Amsterdamse Uitmarkt: een droom die uitkwam

Uitmarkt26 augustus, 1989, ik was 22 jaar uit en voor het eerst op de Uitmarkt in Amsterdam. Ik wandelde in de richting van de Dam en zag op het podium een stel jonge honden met ontblote bovenlichamen en gekleurde broeken/kilts punkrockfunk maken op het podium. Vanaf dat moment was ik een fan van The Red Hot Chili Peppers én van de Uitmarkt. Ooit, bedenk ik me, komen ze hier voor mij. *

2016, ik ben 49 jaar. Ik wandel op m’n gemak langs de Dam in de richting van het Museumplein, waar ik ga signeren in de stand van de Kinderboekenwinkel. Onderweg vang ik een paar Pokemons, schuil ik voor een plotselinge bui en geniet van de dag. Ik ben vroeg en haal koffie bij de meest briljante koffiekraam die ik ooit ben tegengekomen. Om 11.15 neem ik plaats in de stand en wacht op wat er komen gaat.

Dat is niet veel. De markt moet duidelijk nog op gang komen. Er komen enkel volwassenen langs die zo te zien bij het festival horen. Geen kinderen, geen fans. Dat is oké. Ik ben allang van de illusie verlost dat ik drommen kinderen aantrek wanneer ik signeer. Als ik paar nieuwe lezers werf, ben ik allang blij.

Het is twaalf uur. Officieel zit m’n signeersessie erop, maar het begint net een beetje druk te worden. Ik besluit nog een uur langer te blijven.

Superhelden 4Er komen kinderen. Ze bekijken de boeken in de kraam en snuffelen in de ramsjbak. Ik trek de stoute schoenen aan en vraag ze hoe oud ze zijn en of ik ze wat over mijn boeken mag vertellen.

Dat mag.

Een uur later heb ‘ik’ vier keer deel 1 en één keer deel twee van Superhelden.nl verkocht. Helaas moet ik gaan, want ik zou nog wat mensen spreken op de Comic Con in de RAI, waaronder toptekenaar Romano Molenaar. Maar ik beloof de lieve medewerkers van de Kinderboekwinkel om aan het eind van de dag terug te komen.

Dr Who?

Dr Who?

De Comic Con blijkt een slap aftreksel te zijn van die in Utrecht en binnen het uur sta ik weer buiten, maar niet zonder op de foto te zijn geweest met de Nederlandse Tardis en even snel bijgekletst te hebben met Romano over onze eventuele toekomstige samenwerking. **

Om kwart over drie zit ik weer op m’n plek. Ik moet me een beetje over mijn schroom heen zetten om iedere tiener aan te spreken die tussen de boeken van de Kinderboekwinkel komen snuffelen, maar ze blijken daadwerkelijk geïnteresseerd te zijn in mijn verhaal. Binnen anderhalf uur zijn we alle eerste delen van de reeks kwijt! En alle kinderen gingen met een grijns op hun gezicht en een boek onder hun arm naar huis, in hun gedachten al op Pala.

Om vijf uur bedank ik de medewerkers voor hun uitnodiging, scoor ik zelf nog wat boeken en loop voldaan weer terug naar station Centraal.

De werkelijkheid blijkt weer eens veel mooier te zijn dan mijn droom. Wanneer mag ik weer? ***

* Ik heb geen idee of ik dat op dat moment dacht, maar ik weet zeker dat ik het een keer gedacht heb op de Uitmarkt

** Watch this space

*** 11 september op de Rotterdamse Uitmarkt!

ONGELOVIGEN WORDEN GEBOYCOT!

Christelijke schrijvers laten hun christelijke boeken uitgeven door christelijke uitgevers die de boeken neerleggen in christelijke boekhandels  waar ze gekocht worden door christelijke christenen. Als atheïst vond ik dat een goede zaak. Zo werden gelovigen niet blootgesteld aan de goddeloze schrijfsels van mij en mijn collega’s en werden mijn kinderen niet per ongeluk bekeerd na het lezen van een stichtelijk boek. Totdat ik deze blog van Corien Oranje las en mijn beeld behoorlijk op zijn kop werd gezet.

[Lees meer…]