Ik ben geen schrijver

Lezing1‘Jij bent helemaal geen schrijver,’ zei mijn echtgenote. ‘Je bent een verhalenverteller, maar het medium maakt eigenlijk niet uit. Of je nou een boek schrijft, op het podium staat of op Twitter bent, je doet altijd hetzelfde: een verhaal vertellen.’

Haar opmerking is alweer van een paar jaar geleden, maar ik moest er gisteren aan denken toen ik bij de lezing ‘Hoe word je volgeboekt?’ (als spreker) van Bart van den Belt aanwezig was. Ik was vooraf een beetje bang dat het een ‘Hoe word ik miljonair?’ -achtig verhaal zou worden, (of zoals Erwin Blom het op Facebook noemde: ‘de coach coacht de coach, wordt allemaal miljonair, het kan makkelijk! (maar reken hier eerst even een kapitaal af)) maar gelukkig was het vooral een praktisch en simpel verhaal van een collegaspreker.

Volgens Bart zijn er vier soorten sprekers:

  1. De Gelukszoekers. Dat zijn sprekers die grijpen wat er langskomt, weinig verdienen en weinig tot geen impact hebben op hun publiek.
  2. De Sprekers zonder Plan. Die zijn meer bezig met hun zichtbaarheid dan met hun toegevoegde waarde.
  3. De Zelfstandige Professionals zijn vooral bezig met informeren, kennis overdragen.
  4. De Zakelijk Succesvollen inspireren, willen verschil maken en maken het verschil zichtbaar aan hun opdrachtgevers.

Gevoelsmatig hoor ik bij de laatste groep. Ik wéét dat mijn Waanzinnige Plannen lezingen verschil maken. Gemiddeld begint een kwart van de deelnemers de volgende dag aan de uitvoering van een ooitdroom waar ze soms al jaren van wakker liggen. Ik weet dat mensen aan boeken zijn begonnen, heb ze voor zichzelf zien beginnen, een gecrowdfunde zien film maken. En vorige week emigreerden er twee vrouwen die vóór mijn lezing een jaar hadden getwijfeld en de dag erna een vliegtuigticket boekten. Ik weet dat wat ik doe impact heeft.

Lezing2“Marcel van Driel staat stralend op het podium en neemt je met zijn positiviteit, inspiratie en daadkracht mee in zijn verhaal van het waarmaken van de meest gave ideeën en waanzinnige plannen. Hij is de held van zijn eigen verhaal en hij laat jou ook ervaren hoe je de held van jouw eigen verhaal wordt! En zoals dat meestal gaat: helden overwinnen moeilijkheden. Marcel laat je zien dat je alle excuses en opgeworpen moeilijkheden terug kan brengen tot een universele angst. Hij schetst, heel reëel, geen toekomstbeeld waarin angst verdwijnt. Hij laat je ervaren dat dit blijft bestaan en… hoe je tegelijkertijd je waanzinnige plan uitvoeren! Dat is pas heldhaftig!” – Claar Grooten.

Waarom voldoe ik dan toch aan het beeld van de gelukszoeker? Waarom heb ik de ene maand vijf lezingen en de twee maanden daarna niks? Waarom haal ik de grote bedrijven niet binnen, zoals mijn collega’s, zoals Bart?

Omdat ik niet zichtbaar ben als spreker, realiseerde ik mij. Niet alleen omdat ik mij voornamelijk profileer als schrijver, maar ook omdat ik zo leef! Ik ben namelijk ontzettend slecht bereikbaar.

Voorbeeldje: op de site van Waanzinnige Plannen staat een contactformulier. Recent vond ik een aanvraag voor een lezing in mijn spamfolder. Die zat daar al twee weken. Iedere maand wordt deze folder automatisch gewist door Google Mail. Hoeveel potentiële klanten ik gemist heb? Ik weet het niet.

wIMG_2183

Als kinderboekenschrijver word ik wel continu geboekt

Op twitter weten we allemaal wie je bent en wat je doet,’ zei iemand bij de borrel na afloop tegen mij. ‘Maar de mensen die jou gaan boeken, die hebben nog nooit van je gehoord. En ze kunnen je ook niet vinden.’ En inderdaad, de meeste aanvragen voor lezingen komen via social media van mensen die ik al ken.

Sprekers, zo leerde ik gisteren, hebben een duidelijke Call to Action op hun site staan. BEL MIJ! MAIL MIJ! Ze maken duidelijk aan hun bezoekers waar ze voor staan en waar ze voor in gehuurd kunnen worden, zoals een bakker duidelijk maakt wat er bij hem te halen valt.

Ik doe dat niet. Ik blog wel en trek ook behoorlijk veel bezoekers (gemiddeld 20.000 tot 30.000 per blog) maar de conversie – zoals dat zo mooi heet – is minimaal. Hoe komt dat?

Omdat ik mijzelf zie als schrijver en niet als spreker. Omdat ik het ‘erbij doe’. Om dat ik zo min mogelijk gestoord wil worden als ik schrijf, ben ik als spreker nauwelijks te vinden, laat staan te boeken.

En eerlijk gezegd is dat niet alleen heel jammer maar ook gewoon stom van mij.

Ik wil namelijk de wereld veranderen. Ja, ik weet hoe dat klinkt, zeker in Nederland. Maar het is wel zo. Mijn boeken zijn in eerste instantie bedoeld om te entertainen, maar dat betekent niet dat ik niets te vertellen heb. De Superhelden.nl trilogie is spannend vermaak, maar de boeken gaan ook ergens over. Over hoe om te gaan met autoriteit, over je eigen normen en waarden neer durven zetten, ook al vindt de meerderheid wat anders. Over hoe er naar sterke vrouwen wordt gekeken in onze maatschappij.

Mijn WP-lezing was in eerste instantie bedoeld om mijn basisinkomen aan te vullen. Maar daar doe ik het allang niet meer voor. Ik wil niet voor een zaal gaan staan, ‘Tjakka!’ roepen, cashen en weer naar huis gaan. Ik wil dat de mensen in de zaal zich iets realiseren. Dat het niet een gebrek aan geld of tijd is dat ze tegenhoudt, maar zijzelf. Dat hun ooitdroom realiseren gewoon tot de mogelijkheden behoort. Dat je daar in essentie niet eens heel veel voor hoeft te doen. (En dat je daar geen dure vervolgtraining voor nodig hebt). En het werkt! Ik zie dat, ik hoor dat. Het is meetbaar.

“Tijdens zijn lezing vol persoonlijke ervaringen, humor en interactie loodst inspirator Marcel van Driel je door het uitvoeringsproces van jouw Waanzinnige Plan. Ik besefte gaandeweg de lezing dat ik al een eind op weg ben met mijn plan maar dat ik een duidelijker doel moet stellen om het uiteindelijk te laten slagen. Welk plan je ook hebt, de lezing – en het boek – geven je precies de ondersteuning en aansporing die je nodig hebt om je ‘ooitdroom’ te gaan uitvoeren en, het belangrijkste, dit vol te houden tot de finish.” – Anouk Paus.

Maar dan moet ik wel geboekt worden! Meer dan die twintig keer per jaar die ik nu voor een groep sta. En daarvoor moet ik mij eerst zelf iets realiseren:

Ik ben spreker. En sprekers moeten geboekt kunnen worden. Bedrijven moeten uitgedaagd worden om mij in huis te halen (en meteen een reactie krijgen als ze een mail sturen). Ze moeten me kunnen bellen.

Dat wordt de website aanpassen, dus.

Ik ben (en blijf) natuurlijk óók schrijver, net zo goed als ik ook vader ben en echtgenoot en vriend. Ik ga ook niet minder schrijven, ik ga alleen maar meer verhalen vertellen op nog meer plekken, voor nog meer mensen.

Je kunt mij nu boeken voor in je in huiskamer, je vereniging of je bedrijf. Ik reageer meteen.

En ik ga vaker naar mijn echtgenote luisteren.

CRISIS OP DE BEURSVLOER VAN HET BOEKENVAK

Stand LibrisIk maakte gisteren mijn opwachting op de inkoopbeurs van Libris. Op deze beurs kunnen boekhandelaren die aangesloten zijn bij de organisatie aanschuiven bij de stands van de diverse uitgevers. Vertegenwoordigers laten de boeken zien die net verschenen zijn, of binnenkort uitkomen en noteren orders. Daarna schudden ze elkaar de hand en nemen afscheid van elkaar. Op naar de volgende.

Er staan normaal geen auteurs.

Uitgeverij Scriptum – die mijn boek Waanzinnige Plannen uitgeeft – vroeg of ik een dagje mee wilde draaien. Ze lieten een mooie poster maken en ik kreeg een apart tafeltje. Ze maakten een flyer (waarop boekhandels werden uitgenodigd om mij te boeken voor een lezing) en legden stapels van mijn boek neer. Ik vroeg of ik ook mijn Superhelden.nlboeken en het net verschenen prentenboek ´Billy de Kip´ mocht laten zien.

´Natuurlijk!´ zei de uitgever.

Zo´n antwoord was tien jaar geleden ongehoord geweest.

Spandoek BillyEven verderop was de stand van David en Goliat, waar Billy zijn eigen spandoek had. Net uit het zicht prezen de mensen van De Fontein hun fonds aan, waaronder de beide Superhelden.nltitels. En aan de andere kant van de beurs vertelde Meulenhoff over ´Het Oceaan aan het Eind van het Pad´ van Neil Gaiman, (waarbij ze er meestal bij vertelden, dat ik hem geïnterviewd had en volgend jaar bij hen als met een boek voor volwassenen debuteer.)

Het was een beetje een surrealistisch ervaring. Drie jaar geleden wist nog niemand wie ik was, en nu lag ik overal.

De bezoekers schoven aan bij Scriptum en het eerste dat mij opviel is dat iedereen kent, soms al tientallen jaren. Het titelaanbod werd doorgenomen en er werden aantallen genoteerd.

Bescheiden aantallen.

Aan het eind van het gesprek introduceerde de uitgever mijn boek en mij en schoven de boekhandelaren een tafeltje op. Ze schudde mij de hand en bekeken ‘Waanzinnige Plannen’. En dan gebeurde er steevast hetzelfde.

‘O, jij bent van Superhelden.nl!’

Waanzinnige PlannenWe spraken over Waanzinnige Plannen (het boek, maar ook hun eigen plannen voor de boekhandel) en ik gaf ze een gesigneerd leesexemplaar. Ze vroegen wanneer Superhelden3.nl verscheen, want daar was veel vraag naar.

We namen afscheid.

Tussendoor hobbelde ik naar de stand van David & Goliat om te vertellen over Billy. De vertegenwoordiger vertelde de boekhandels verbaasd dat de bestellingen al binnenkwamen, vóórdat de folder verstuurd was, omdat men als kennisgemaakt had met onze kip via Facebook. ‘En niet alleen twee of drie stuks,’ zei de vertegenwoordigster, ‘maar soms ook twintig of dertig!’

Externe prijzenDe catering was dramatisch. Mijn broodje Tex-Mex smaakte naar hondenvoer. Misschien kwam dat omdat de prijzen extern waren.

Het was niet druk. Veel boekhandels hebben het zwaar en nieuwe boeken inkopen kosten geld. Geld dat sommige winkels niet hebben. Dus komen ze niet naar de beurs en bestellen ze geen nieuwe titels.

Maar de crisis bood ook kansen. Ik hoorde van meerdere boekhandelaren dat ze muziek waren gaan verkopen, nadat de lokale cd-winkel failliet was gegaan. Een aantal winkels had hun oppervlak recent uitgebreid met horeca, andere gingen daar binnenkort mee beginnen. De Koperen Tuin in Goes had de horeca er juist uitgegooid en meer ruimte gegeven aan de kinderboeken. En met succes.

Er waren zelfs boekhandels die hun uitbreiding hadden gecrowdfund omdat hun klanten wél bereid waren om te investeren, in tegenstelling tot de bank. Er werden steeds meer activiteiten georganiseerd, lezingen gehouden.

Die winkels floreerden.

Ik kreeg een kijkje achter de schermen van het boekenvak, sprak gedreven, hardwerkende mensen die ondanks deze moeilijke tijd nog steeds hun hart en ziel in dit vak staken, die durfden te innoveren, die nieuwe titels inkochten – waaronder die van mij – om zich te onderscheiden van hun concurrenten. Ik zag mensen die als een kind zo blij werden van ‘Billy de Kip’, boekhandelaren die ‘Waanzinnige Plannen’ meenamen, niet alleen voor de winkel, maar ook voor zichzelf, omdat het bij hun ook bruiste. Ik sprak verkopers die een (gesigneerd) leesexemplaar van Superhelden.nl halen kwamen halen voor hun neefje, zoon of buurmeisje.

Het boekenvak heeft het moeilijk, maar is nog lang niet dood.