DE (ON)ZICHTBARE SCHRIJVER

 

Tijdens de Annie M.G. Schmidt lezing hield schrijver/illustrator Daan Remmerts de Vries (onder andere) een pleidooi voor schrijvers om minder naar buiten te treden. We moeten de blik naar binnen richten, zei hij, de rust zoeken in deze hectische tijden. Hij raadde af om televisie te kijken of de krant te lezen en hield zich afzijdig van Social Media en andere digitale zaken. Volgens Remmerts de Vries moeten schrijvers zonderlinger worden, autonomer, minder op de markt gericht zijn en minder op (de cult van) de persoon. (Hij noemde hierbij voorbeelden van Madonna en Youp van ’t Hek die kinderboeken verkopen op basis van hun beroemdheid en niet op hun talent).

Susan Cain is het vast met hem eens. Zij is de schrijver van het boek “Quiet: The power of introverts” dat onlangs in het Nederlands verscheen als: “Stil. De Kracht Van Introvert Zijn In Een Wereld Die Niet Ophoudt Met Kletsen.” Ook Jack Schlimazlnik schreef er een blog over op zijn website.

Quiet is the new black?

Wie mij een beetje kent, weet dat ik geen introverte schrijver (of persoon) ben. Ik vind dat je als schrijver een merk moet zijn. Het is allemaal leuk en aardig als je prachtige boeken schrijft, maar als niemand ze leest, bestaan ze dan wel? Edward van den Vendel hield een prachtige lezing over dit dillema tijdens de Woutertje Pieterse lezing 2012 “Is hier iemand bi”.

De vraag is natuurlijk, sluit het één het ander uit? Kun je extravert naar buiten treden, trots zijn op je boeken en op je vak (iets waar sommige kinderboekenschrijvers moeite mee lijken te hebben) en daarnaast in alle rust aan je boeken werken, zonder concessies te doen aan het eindproduct? Want in dat opzicht ben ik het helemaal met Susan Cain en Daan Remmerts de Vries eens: afzondering is goed voor het creatieve proces.

Een mooi compliment kreeg ik van boekverkoper en leesfreak Nelly Hofman die Superhelden.nl veel minder commercieel vond dan ze na mijn tweets verwachtte. Ik was blij met de opmerking, omdat ik tijdens het schrijven maar met één ding bezig was: het boek en de karakters. Niet hoe commercieel het was, niet of het mensen zal afstoten of aantrekken.

Dat neemt niet weg dat introverte schrijvers – die geen enkele behoefte hebben om naar buiten te treden, behalve met hun boeken – het behoorlijk moeilijk kunnen krijgen. Steeds meer boekhandels sluiten of richten zich slechts op de bestsellers. Uitgevers krimpen in en geven steeds minder titels uit. De consument maakt steeds vaker de overstap van van papier naar digitaal, offline naar online waar andere wetten gelden om gevonden te worden. Als schrijver zul je toch een manier moeten vinden om je publiek te bereiken. En als de uitgever het niet voor je doet, wie doet het dan wel?