PLEIDOOI VOOR EEN ONLINE RADIOPROGRAMMA

Carte BlancheIk luister al heel lang niet meer naar de radio. Dat heeft meerdere redenen. Als je naar nieuwe muziek wilt luisteren, dan wordt je automatisch blootgesteld aan infantiele dj’s en hun nog debielere sidekicks. En als je naar een dj wilt luisteren met verstand van muziek en een normale (lees: niet hysterische) radiostem, dan blijft de muziek vaak weer hangen in de vorige eeuw. Tel daar bij op dat radio live is en ik wil luisteren wanneer het mij uitkomt, dan blijf je al gauw steken in je eigen muziekcollectie.

Toch is daar recent verandering in gekomen en dat komt door Carte Blanche.

Carte Blanche is een wekelijks radioprogramma van Werner Schlosser dat hij maakt voor de lokale radio en op verschillende tijdstippen wordt uitgezonden. Maar het programma staat ook online en kan beluisterd worden wanneer je maar wilt.

Werner SchlosserIk ben inmiddels verslaafd. Werner draait in twee uur alleen maar nieuwe muziek, vaak weken (en soms zelfs maanden) voordat nummers een hit worden. Hij is niet bang (meer) voor hiphop of dance, maar draait voornamelijk pop en rock. En ik heb al zoveel geweldige nieuwe bandjes, zangers en zangeressen ontdekt door Carte Blanche, dat ik zelfs een speciale Carte Blanche Playlist in mijn iTunes heb staan.

Eén van de ontdekkingen in het programma was Stromae met Formidable dat je hier kunt zien:

Als Royal Republic, Ellie Goulding, Daybroke, Django Django, The Asteroids Galaxy Tour, John Newman, Bastille, Twenty One Pilots, Jett Rebel, Chvrches en Clock Opera je niks zeggen, dan moet je zeker eens naar het programma luisteren.

(En die twee Spaanstalige nummers in de ‘Arena del Pop’ neem ik dan maar op de koop toe).

De laatste aflevering (en alle afleveringen daarvoor) vind je hier. De playlist en de webste van Carte Blanche staat hier.

Ik zeg: luisteren!

GASTBLOG – MUZIEKLES: NERGENS GOED VOOR

 Jeroen Schipper‘Waarom zou je eigenlijk muziekles geven?’ Dit vraag ik vaak aan basisschoolteams die hun muziekonderwijs willen opfrissen. Veelgehoorde antwoorden zijn: ‘Muziek verbindt’, ‘Even lekker stoom afblazen’ of ‘De kinderen genieten ervan’. Dat vind ik fijne antwoorden. En dat klopt.

‘Muziek maakt slim!’ hoor je tegenwoordig ook vaak. En ook dat klopt. In de media kom ik regelmatig wetenschappelijke studies tegen die aantonen dat muziekonderwijs een positieve invloed heeft op de cognitieve ontwikkeling. Ook op sociaal-emotioneel gebied en bij taalverwerving zou muziekles veel goeds doen. Muziekpedagogen grijpen dergelijke onderzoeksresultaten gretig aan om ons vak te legitimeren. En terecht; de wankele positie van het huidige muziekonderwijs wordt verstevigd door dit soort argumenten.

Maar toch, als je het om zou draaien dan zie je hoe vreemd dat eigenlijk is. Lees je ooit ergens hoe goed rekenonderwijs is voor het maat- en ritmegevoel? Of dat jonge kinderen die veel lezen later makkelijker muzieknotatie leren? Of dat Engelse les als belangrijk bijeffect heeft dat een kind meer inzicht krijgt in popmuziek? Natuurlijk niet. Rekenen, lezen en Engels zijn gewoon belangrijke vakken bij de voorbereiding van het kind op een volwaardige rol in de samenleving.

Maar het vak muziek lijkt legitimatie buiten zichzelf nodig te hebben. Dat zit mij dwars. De samenleving is doordrenkt van muziek. Op iPod’s en smartphones. In de media. Op betekenisvolle momenten als een huwelijk of een uitvaart. Bij belangrijke maatschappelijk gebeurtenissen zoals sporttoernooien. Of een troonsopvolging… En wat dacht je van de invloed van muziek op de identiteitsontwikkeling? Muziek heeft die belangrijke rol omdat het een unieke vorm van communicatie is waarin menselijke ideeën en gevoelens uitgedrukt kunnen worden die niet op een andere manier uitgedrukt kunnen worden. Kinderen daarmee in aanraking brengen en daarmee vertrouwd te maken, dát is voor mij het belang van muziekonderwijs. Andere positieve bijeffecten zijn mooi meegenomen.

Gevoelens uitdrukken

Jeroen SchipperIk geef geen muziekles om muzikanten te kweken. Ik geef ook geen muziekles voor de gezelligheid. Ik geef muziekles om wat ik zie dat muziek doet met kinderen. Bijvoorbeeld met een leerling als Brian: een meervoudig gehandicapte jongen die op veel gebieden moeilijk meekomt, maar in mijn muzieklessen letterlijk staat te springen van plezier, op de piano speelt en op zijn gehoor tweede stemmen verzint bij liedjes.

Ik geef geen muziekles omdat je er slim van wordt. Ik geef muziekles omdat je er mens van wordt.

Jeroen Schipper is vakdocent muziek in primair- en speciaal onderwijs en schrijver van twee liedbundels voor het basisonderwijs. Hij schreef ook veel van de liedjes bij de prentenboeken rond Bino en voor Bino de Musical. Meer info: www.jeroenschipper.info