HOE SCHRIJF JE EEN THRILLER (1)

 

‘A mystery writer, alas, thinks of murdering somebody, most of the time’ – James N. Frey

Nachtmerrieman

Nachtmerrieman

Afgelopen vrijdag leverde ik mijn manuscript voor ‘Waanzinnige Plannen – en hoe ze te realiseren’ in bij uitgeverij Scriptum. En dat betekent dat ik eindelijk aan Nachtmerrieman mag beginnen! Voor wie het gemist heeft, Nachtmerrieman wordt mijn eerste roman voor volwassenen. Het is een bovennatuurlijke thriller die in mei 2014 verschijnt bij Meulenhoff Boekerij. Dat ik begin met schrijven, betekent overigens niet dat ik meteen start met het boek. Bij een thriller komt namelijk veel voorwerk kijken, dus de komende weken ben ik vooral bezig met plots en karakters uit te werken. En om jullie een beetje een idee te geven hoe dat nou in zijn werk gaat, een thriller schrijven, zal ik onregelmatig een blog schrijven over het proces.

Disclaimer: niets van wat ik schrijf is waar. Het is hoe ik dit doe.

Om te beginnen is het belangrijk om te bepalen wat voor boek NMM is. Een thriller of een moordmysterie? Veel thrillers zijn eigenlijk moordmysteries met toegevoegde thrillerelementen. De basis van een mysterie is een hoofdpersoon die één (of meerdere) moorden probeert op te lossen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de boeken van Karin Slaughter. ‘Echte’ thrillers bevatten vaak meer actie, zijn ‘sneller’ geschreven en de hoofdpersoon is continu in gevaar. De romans van Charles den Tex en Lee Child (Jack Reacher) zijn goede voorbeelden. Sommige romans (en tv-series) combineren beide genres. Harry Hole is een inspecteur die moorden oplost in de boeken van Jo Nesbø, maar zelf regelmatig onder vuur ligt, net als zijn naasten. Ook de serie The Killing is in de basis een mysterie met toegevoegde thrills.

NMM is in eerste instantie een moordmysterie. Het gaat over Madeline Finn die geconfronteerd wordt met de moord op een jonge vrouw. De politie denkt de zaak opgelost te hebben, maar Madeline vermoedt dat er iets anders aan de hand is. Hoe dieper zij in de zaak verzeild raakt, hoe thrillerachtiger het boek wordt. Maar qua structuur is het ontegenzeggelijk een mysterie.

Nu ik weet wat voor soort boek ik ga schrijven, kan ik gaan plotten. Bij een (moord)mysterie kost dat extra veel voorbereidingstijd, want mysteries hebben naast het plot, ook een plot-achter-het-plot.

In het boek ‘How to write a damn good mystery’ van James N. Frey, schrijft Frey dat niet de schrijver, maar de moordenaar de auteur van de plot-achter-het-plot is. ‘Dat is het verhaal van de moordenaar: waarom hij of zij moordt, hoe hij of zij moordt, en hoe hij of zij ermee weg denkt te komen,’ schrijft Frey. Dat wordt mijn taak voor de komende weken, het verhaal-achter-het-verhaal opschrijven, met de beweegredenen en plannen van de moordenaar in NMM. Het verhaal-achter-het-verhaal krijgen jullie nooit te lezen, maar het is essentieel voor mij om het boek te kunnen schrijven.

Volgende keer: het A, B en C plot.

IMPROVISEREN MOET JE PLANNEN

 

Waanzinnige PlannenIk had het zo mooi bedacht. Op 1 februari moest ik de eerste versie van mijn manuscript ‘Waanzinnige Plannen! – en hoe ze te realiseren’ inleveren bij uitgeverij Scriptum. Al mijn afspraken had ik keurig voor de week daarna gepland. Maar zoals het vaak gaat met plannen, liep het allemaal anders. Ik realiseerde mij namelijk dat de structuur van het boek niet klopte. Na overleg met de uitgever besloten we de volgorde van de hoofdstukken om te gooien en de deadline een maand te verschuiven.

Vol goede moed wilde ik aan de tweede versie beginnen, maar dat ging niet. Mijn week zat namelijk geheel volgepland met afspraken, verjaardagen, de Lira nieuwsjaarsborrel en de Paul Harlanddag waar ik in een panel zat. Ik (her)schreef geen woord. En daar baalde ik van. Ik wilde aan de slag!

‘Life is what happens to you while you’re busy making other plans,’ zei John Lennon al. Voor veel mensen is dat een reden om maar helemaal niets te plannen. Maar dat werkt in de meeste gevallen niet, niet als je echt iets wilt bereiken. Voor mijn uitgever is het belangrijk om te weten wanneer ze een manuscript krijgen. Ze moeten een redacteur vrijmaken, het boek ruim van te voren aankondigen in de folder en soms zelfs tijd reserveren bij een drukker. Als ze het boek ‘wel een keer krijgen’ dan werkt dat niet.

Maar ook voor mijzelf is een planning essentieel. 1 oktober moet ik de eerste versie van ‘Nachtmerrieman’ inleveren bij Meulenhoff Boekerij en dat betekent dat ik uiterlijk 1 maart aan de thriller ga beginnen. En dan moet ‘Waanzinnige Plannen’ wel af zijn.

Gelukkig ben ik een kei in improviseren. Ontmoetingen worden bel- of Skype-afspraken, deelprojecten worden verschoven of gedelegeerd en nieuwe (her)schrijftijd wordt ingepland. De grap is echter dat ik alleen maar kan improviseren omdat ik een plan heb om van af te wijken. Zonder planning is improvisatie waardeloos. Dan doe je maar wat en heb je veel minder controle over het eindresultaat. Acteur Christopher Walken zegt daarover: ‘Improvising is wonderful. But the thing is that you cannot improvise unless you know exactly what you’re doing.’

Kunstenaars die van de regels afwijken, zorgen ervoor dat ze regels eerst door en door kennen. Ze weten exact waar ze wanneer van af moeten wijken. Dat geldt ook voor Waanzinnige Plannenmakers. Je doel genereert een planning. Je planning is een blauwdruk. Daar kun je op punten vanaf wijken, zolang je einddoel maar leidend blijft. Je probeert tenslotte je einddoel te halen, niet perfect je planning uit te voeren. Je planning is niet je doel! Maar zónder planning, deadline of helder geformuleerd einddoel blijf je vaak hangen in goede bedoelingen. Dan kun je nog zo goed zijn in improviseren, je resultaten blijven uit.

Omdat ik inmiddels ervaring heb met verschuivende deadlines, heb ik voordat ik begon een maand tussen ‘Waanzinnige Plannen’ en ‘Nachtmerrieman’ gepland. In het gunstigste geval had ik een paar weken ‘vrij gehad. Nu heb ik ruim de tijd om het eerste boek af te maken, voordat ik aan het volgende begin. En om te improviseren. Want ook dat moet je plannen.

WINTERSLAAP

 

Ik ga op winterslaap. Van 1 december tot ergens halverwege januari 2013 ben ik offline en besteed ik al mijn tijd aan schrijven en mijn gezin.

Dat ik een doener ben, zal weinig mensen verbazen. Hoewel ik niet overdreven veel werk – de veertig uur per week haal ik bij lange na niet – lukt het mij om vrij veel werkzaamheden in mijn week te stoppen. Daarnaast besteed ik veel tijd aan social media en ben ik altijd wel bezig met een of twee projecten. Die projecten ontstaan vaak in periodes dat ik niets doe. Zo is het Nachtmerrieman – boek én crowdfundingproject – bedacht tijdens onze vakantie in Portugal, waar ik vier weken was met mijn gezin. Er waren geen mailtjes of telefoontjes, er was geen Twitter, Facebook en dus alle tijd om op mijn gemak een plan de campagne uit te werken.

Ik vind het lastig om iets totaal nieuws te creëren tijdens de waan van de dag. En de afgelopen maanden was de waan groter dan ooit. Niet alleen verscheen Superhelden2.nl en was ik vaker op pad voor interviews en optredens, maar door Nachtmerrieman werd ik ineens ook gevraagd voor literaire festivals en lezingen over crowdfunding. Allemaal dingen die ik graag doe, maar ik kom nergens anders meer aan toe.

En ik ben gewoon moe. Heel erg moe.

Daarom ga ik van 1 december tot half januari niets anders doen dan schrijven en met mijn gezin doorbrengen. En lekker puzzelen over welke Waanzinnige Plannen ik volgend jaar uit ga voeren. Dat doe ik even zonder de prikkels van Twitter, Facebook, mail en Google+.

Dat laatste was een grapje.

Fijne jaarwisseling en tot 2013!

NANOWRIMO: SCHRIJF JIJ JOUW BOEK DIT JAAR?

preparing_for_nanowrimo_2013Het is weer 1 november, de dag waarop er wereldwijd honderdduizenden mensen aan hun roman-in-een-maand beginnen.

30 dagen om een boek te schrijven van minimaal 50.000 woorden, kan dat wel? Ja, hoor, zolang je maar niet denkt dat de eerste versie meteen je bestseller wordt. Maar een heleboel gepubliceerde romans zijn ooit gestart als Nanowrimoboek. En daar komt in 2014 Nachtmerrieman bij te staan, een boek dat in 2009 tijdens de Nano startte als ‘Een Magiër in Rotterdam/Finn’.

Misschien doe je dit jaar ook (weer) mee? Of je twijfelt of je het wel kan? Of wil je gewoon weten wat het nou precies is? Speciaal daarvoor heb ik alle Nanowrimoblogs die ik de afgelopen jaren schreef voor je op een rijtje gezet:

De NanoWhatTheFuck

Alles wat je over de Nanowrimo wilt weten, maar niet durft te vragen.

30 redenen om niet mee te doen aan de Nanowrimo

Waarom je vooral niet mee moet doen.

30 tips om de NaNoWriMo te overleven én te winnen!

En wat te doen, als je tóch meedoet.

 

Succes!

BOEKENTRAILER NACHTMERRIEMAN

 

‘Vergeet niet in de updates te zetten wat je met het extra geld gaat doen,’ mailde Voordekunst me nadat we de 100% hadden gehaald. We zaten toen net op 101% en ik dacht: dat extra geld gaat vast wel meevallen, die 150 euro daar weet ik nog wel een bestemming voor.

Maar het valt helemaal niet mee. Met nog 16 dagen te gaan staan we al op 108% en het einde lijkt nog lang niet in zicht! Het is bizar, waanzinnig maar ook geweldig! En ik moet nu inderdaad nadenken wat ik met het extra geld ga doen…

Het antwoord is: een boekentrailer. Voor Superhelden.nl hebben we een fantastische boekentrailer gemaakt, maar met een prijskaartje van enkele duizenden euro’s. En dan konden we ons nog niet eens acteurs veroorloven en waren we aangewezen op animatie.

Van het extra geld gaan we daarom een boekentrailer maken voor Nachtmerrieman, in Rotterdam, in de stijl van (de eerste minuut van) het Voordekunstfilmpje. Mét lijken, bloed en acteurs. Lijkt me helemaal geweldig.

Watch this space.

10/10 100%

 

Dank je wel.

Dank je wel voor je donatie, voor je RT’s, voor je support, on- en offline. Voor je aanmoedigingen, je grappen, je nou-weten-we-het-wel-tweets en je ‘kom op, je kan het!’’s. Dank je wel, dankzij jou hebben we de 100% gehaald met nog 21 dagen over.

Ik weet niet of ik dit ooit nog een keer ga doen, want het was (veel) meer werk dan ik had verwacht. Maar ik ben superblij dat ik het gedaan heb, supertrots op het resultaat en enorm dankbaar voor jullie deelname!

Wat gebeurt er nu?

Ten eerste: het project loopt nog tot en met 31 oktober. Tot die tijd kan er nog gedoneerd worden of bijgestort. Wat ik met het (eventuele) extra geld ga doen, bedenk ik de komende dagen en laat ik zo snel mogelijk weten. Het uiteindelijke bedrag wordt ongeveer halverwege november op mijn rekening gestort en komt dan meteen op een spaarrekening te staan. De helft is voor de (druk)kosten en de rest om van te schrijven in 2013.

Wanneer ga je schrijven?

De meest gestelde vraag: en dan begin je nu zeker met schrijven? Het antwoord: Nee, nog niet.

Dit jaar moet ik nog drie boeken (af)maken: Superhelden3.nl, de Sinterklaasfilmverboeking Trippel Trappel (beide voor De Fontein) en Waanzinnige Plannen (mét extra hoofdstuk over crowdfunding!) voor uitgeverij Scriptum. Daar heb ik tot en met februari 2013 de tijd voor. Daarna – in maart – begin ik aan Nachtmerrieman. Maar de komende maanden ben ik uiteraard wel al druk bezig met het uitwerken van het plot en de karakters.

1 oktober 2013 word ik geacht het manuscript van Nachtmerrieman in te leveren bij uitgeverij Meulenhoff Boekerij. En daarna begint de Kinderboekenweek 2013.

Maar nu ga ik eerst nog even nagenieten van het succes van dit project en de overweldigende reacties die via Twitter, Facebook, SMS, mail en telefoon heb gekregen! En ik neme volgende week even een paar dagen vrij.

Dank je wel, hiervoor. Ik zal dit nooit meer vergeten.

Marcel

 

IK KON HET NIET LATEN

TUSSEN DYLAN EN SOLDAAT – TUSSEN GELD EN KUNST

 

Vandaag staat er een interviewtje met mij in het NRC Handelsblad over Nachtmerrieman. De kop van het artikel is ‘Voor de donateurs doe ik de gekste dingen’ en ik sta tussen een artikel over de nieuwe cd’s van Bob Dylan en Anne Soldaat. In het stuk vraagt Pieter van Os waarom ik koos voor  crowdfunding.

Eerder deze week blogde ik ‘Crowdfunding gaat niet over geld’. Het gaat om het boek of het toneelstuk of de dansvoorstelling die je als kunstenaar wilt realiseren. Voor de donateurs gaat het om de mensen die ze willen ondersteunen om iets moois te maken. Het gaat over gunnen, over mogelijkheden creëren, over dromen realiseren.

Wat dat betreft is het jammer dat het interview alleen maar over geld ging. Het is wel logisch, de crowdfunding maakt tenslotte dat het nieuws is. En het boek zelf bestaat nog niet, dus daar valt weinig over te zeggen.

Maar toch. Als ik het interview als buitenstaander probeer te lezen, dan nodigt het niet uit om naar de website te gaan en het boek te bestellen. En dat doet de stukken over de albums van Dylan en Soldaat wél. Ergens voelt het als een gemiste kans, maar ik weet niet helemaal wat ik gemist heb, en wanneer en waar.

Mocht je willen weten waar het boek wél overgaat, ga dan naar de site van Voordekunst en bekijk het filmpje. Hopelijk weet ik je daar wel te overtuigen om het boek aan te schaffen. Dan ga ik ondertussen de cd’s van Dylan en en Soldaat luisteren.