NANOWRIMO: SCHRIJF JIJ JOUW BOEK DIT JAAR?

preparing_for_nanowrimo_2013Het is weer 1 november, de dag waarop er wereldwijd honderdduizenden mensen aan hun roman-in-een-maand beginnen.

30 dagen om een boek te schrijven van minimaal 50.000 woorden, kan dat wel? Ja, hoor, zolang je maar niet denkt dat de eerste versie meteen je bestseller wordt. Maar een heleboel gepubliceerde romans zijn ooit gestart als Nanowrimoboek. En daar komt in 2014 Nachtmerrieman bij te staan, een boek dat in 2009 tijdens de Nano startte als ‘Een Magiër in Rotterdam/Finn’.

Misschien doe je dit jaar ook (weer) mee? Of je twijfelt of je het wel kan? Of wil je gewoon weten wat het nou precies is? Speciaal daarvoor heb ik alle Nanowrimoblogs die ik de afgelopen jaren schreef voor je op een rijtje gezet:

De NanoWhatTheFuck

Alles wat je over de Nanowrimo wilt weten, maar niet durft te vragen.

30 redenen om niet mee te doen aan de Nanowrimo

Waarom je vooral niet mee moet doen.

30 tips om de NaNoWriMo te overleven én te winnen!

En wat te doen, als je tóch meedoet.

 

Succes!

30 tips om de NaNoWriMo te overleven én te winnen!

 

Tijdens de NaNoWriMo schrijf je in 30 dagen een roman van minimaal 50.000 woorden. Ieder jaar beginnen er meer dan 150.000 schrijvers-in-spe vol goede moed aan hun boek. Toch haalt slechts één derde de eindstreep. Hier volgen 30 tips van Nanowrimofinalisten en een paar van mijzelf:

1. Accepteer dat je een slecht boek gaat schrijven met goede stukken (of een goed boek met slechte stukken). Laat los dat alles in één keer perfect moet zijn. Een Nanowrimoboek is een first draft!

2. Schrijf als het even kan iedere dag. Als dat niet lukt, schrijf nooit langer dan twee dagen niet.

3. Zorg voor genoeg snoep, koffie, chocola en chips om de dagen en nachten door te komen. (Die lijn komt volgend jaar wel weer). Of zorg voor niet dikmakende beloningen, als dat beter voor je werkt.

4. Weet dat de tweede week heel erg zwaar wordt, en dat daar de meeste schrijvers afhaken.

5. Weet ook dat de derde week heel erg gaaf wordt en dat je niet weet wat je mee gaat maken in week vier.

6. Begin op 1 november om precies 0.00 en schrijf 1.667 woorden. Ga daarna slapen. Begin de volgende dag (nog steeds 1 november) gewoon weer aan je 1.167 woorden van die dag. Nu loop je alvast een dag voor.

7. Parkeer het stemmetje in je hoofd (dat vertelt dat het niet goed is, je het toch niet kan, dat je net zo goed kan stoppen) voor een maand en omarm alles wat je schrijft.

8. Corrigeer niks. Noppes. Nada.

9. Herschrijf niks. Heb je een idee dat een aanpassing verreist in een eerder hoofdstuk? Omschrijf dan in je document wat je in de tweede versie wilt gaan veranderen. En die woorden tellen ook mee!

10. Ga iedere dag naar nanowrimo.org en voer je woordenaantal van die dag in.

11. Licht je omgeving in dat je iedere dag ca. anderhalf uur weg bent (en dat je in december extra tijd voor ze hebt).

12. Gebruik Write or Die als je in tijdnood zit. Dat is een briljant programma waarin je binnen een beperkte tijd een van te voren bepaald aantal woorden schrijft. Anders wordt je scherm rood. En gaan er kinderen huilen.

13. Doe WordWars met andere deelnemers. Spreek af hoelang je schrijft (meestal 30 minuten). De winnaar is degene met de meeste woorden. De tijd gaat nu in!

14. Gebruik loze tijd om te schrijven ipv te lezen/twitteren/tv te kijken.

15. Ga als het even kan 1 x per week naar een locale write-in, of organiseer er zelf een. In zo’n middag schrijf je gauw het driedubbele aan aantal woorden. Kijk op het forum waar de write-ins worden georganiseerd.

17. Schrijf het aantal woorden dat bij je past. Ik schrijf het liefst mijn 1.667 woorden in één keer. Anderen schrijven vier keer per dag 500 woorden in sessies van 20 minuten. Whatever works.

18. Tweet tussendoor met je maatjes om de spirit erin te houden. (via @CoachCaroline) en Volg andere nano-ers op twitter en maak twitter in november 1 grote peptalk! (via @veratalens)

19. Heb schijt aan wat anderen ervan zullen denken. Je hoeft het niet te laten lezen als het af is. (via @raaphorst) Schrijf wat je nooit hebt durven schrijven!

20. NaNoWriMo is topsport. Topsport gaat niet vanzelf. Echte sporters geven niet op. Die gaan door, juist als het moeilijk wordt. (Via Yuri van Gelder)

22. Probeer niet te stoppen als je even niet meer weet wat je moet schrijven, maar vlak daarvoor. Dan kun je de volgende dag meteen weer verder. (via @yskaya quote van Stephen King)

23. Zet up-tempo muziek aan. Langzame muziek vertraagt je schrijfritme. (Je kunt een uitzondering maken voor een langzame/emotionele scene)

24. Sluit een weddenschap af met mensen. Vertel ze wat je gaat doen, als je het NIET haalt. Bijvoorbeeld het hele huis schrobben. Met een tandenborstel. En Frans Bauer op de radio. Hoe verschrikkelijker, hoe beter!

25. Wees niet bang als je boek een eigen leven gaat leiden. Je plot is een leidraad, laat je leiden door de karakters en accepteer dat je verhaal soms erg vreemde wendingen krijgt.

26. Gebruik situaties uit je eigen leven en dat van anderen. En verander daarna de namen.

27. Zorg dat je werkplek in orde is. Kijk waar je het beste schrijft. In een stille kamer? Of juist in een luidruchtige kroeg?

28. Zet internet uit als je schrijft. Laat je niet afleiden door twitter, MSN, email of je telefoon.

29. Zet je spellingchecker uit! (Dat geldt trouwens niet alleen tijdens de NaNoWriMo). Als je schrijft, wil je niet uit de flow raken. Spelchecken doe je achteraf.

30. Heb plezier! (Moet ik er nog bijzeggen dat dit eigenlijk de belangrijkste reden is?). De NaNoWriMo is een race naar 50.000 woorden, niet naar het perfecte boek!

Heb je nog meer tips? Betere tips? Aanvullingen? Zet ze hieronder in een reactie!

Happy NaNoWrimo!

30 redenen om niet mee te doen aan de Nanowrimo

Tijdens de Nanowrimo schrijf je een roman van 50.000 woorden in 30 dagen. Waarom je wél mee moet doen lees je hier. Waarom je absoluut niet mee doen? Daar zijn wel dertig redenen voor te bedenken*:

1.    Ik heb al jaren een idee voor een boek, maar ik wacht toch liever op inspiratie.
2.    Inspiratie kun je trouwens niet afdwingen.
3.    Ik houd niet van regels.
4.    Ik schrijf non-fictie.
5.    Ik heb het veel te druk.
6.    1667 woorden per dag slaat nergens op.
7.    Stel dat ik begint en het lukt niet? Dan ga ik af!
8.    Typisch weer iets Amerikaans.
9.    Op bevel schrijven kan nooit iets goeds opleveren.
10.    Waarom 50.000 woorden? Waarom geen 60? Of 40?
11.    Als je onder druk een boek schrijft, wordt het bagger.
12.    Ik schrijf liever in mijn eigen tempo in mijn eigen tijd.
13.    Ik ben niet zo’n goeie schrijver.
14.    Ik ben een veel te goeie schrijver
15.    Weet je hoeveel uren ik werk?
16.    Dan kan echt niet met kleine kinderen/huishouden/mijn werk.
17.    Dan moet ik daarna zeker een uitgever gaan zoeken! Of lezingen gaan geven!
18.    Een boek schrijven dat niemand leest is bezigheidstherapie.
19.    Ik kijk liever tv.
20.    Ik roep al jaren dat ik een boek ga schrijven. Maar het echt doen is heel wat anders …
21.    Zo snel schrijf ik niet.
22.    Ik weet zeker dat ik er niets van ga leren.
23.    Het boek moet in één keer goed zijn, anders doe ik het niet.
24.    Ik heb geen idee wat Nanowrimo is en ik ga het ook niet opzoeken
25.    Het levert niets op en kost alleen maar tijd.
26.    Wil niet teveel achter de computer zitten.
27.    Vast tijdstip per dag lukt niet, dus wanneer dan wel?
28.    Ik kan niet kiezen uit de 1000 ideeën die ik heb.
29.    En al mijn andere projecten dan?
30.    Wanneer moet ik dan slapen?

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Maar de belangrijkste vraag is natuurlijk: ga jij je door al dit soort slappe excuses tegen laten houden? Of ga je echt doen wat je wilt, bijvoorbeeld: een boek schrijven in 30 dagen? www.nanowrimo.org is slechts één klik hiervandaan. Geef je op!

*  Voor Nanowrimo kun je iedere andere droom/wens invullen. Wedden dat je dezelfde (soort) excuses hebt?

De NanoWhatTheFuck

Het internet begint weer te zoemen: De NaNoWriMo komt eraan! 1 november gaan we weer beginnen! En terwijl de deelnemers nadenken over mogelijke plots en karakters, fronzen bij anderen de wenkbrauwen: De NanoWhatTheFuck?

Tijdens de NaNoWriMo, oftewel de (Inter)National Novel Writing Month, schrijf je in 30 dagen een roman van 50.000 woorden. (175 pagina’s). Over de hele wereld doen er mensen aan mee. Vorig jaar waren het er 167,150, waarvan er 32,178 de eindstreep haalden. Dat er zoveel mensen opgeven, is omdat het verdomd moeilijk is. 50.000 woorden in één maand, komt neer op gemiddeld 1.667 woorden per dag. Dat is heel redelijk te doen op de meeste dagen. Maar mis je een dag (of twee) – wat geheid gaat gebeuren – dan moet je er de volgende dag ineens 3.334 schrijven. Of 5.001 … En dan hebben we het nog niet eens over de plotproblemen …

De NaNoWriMo is bedacht door Chris Baty, een journalist uit San Francisco die drie maanden lang zijn badkamer verbouwde in plaats van zijn geplande boek te schrijven. Typisch uitstelgedrag dat menig schrijver zal herkennen. Wat hij nodig had, bedacht hij zich, was een deadline en een supportgroep. De eerste NaNoWriMo was in juli 1999 en had 21 deelnemers. Het jaar daarop deden er drie keer zoveel mensen aan mee en inmiddels is het een internationaal fenomeen.

Officieel deed ik voor het eerst mee in 2008. Na drie dagen haakte ik echter af; ik had het echt veel te druk om naast mijn ‘officiële’ schrijfwerkzaamheden ook nog een roman te schrijven. Vorig jaar twijfelde ik: ga ik nu echt meedoen of is een project als dit – in één van de drukste maanden van het jaar – gewoon te hoog gegrepen? Mijn vrouw kwam met de volgende oplossing: als ik meedeed, mocht ik alleen maar stoppen als zij daar toestemming voor gaf. En wij wisten allebei dat ik wel met een heel goede reden moest komen, voordat zij die toestemming ging geven (en ik erom ging vragen). Ik nam de uitdaging aan en schreef mijn 50.000ste woord op de laatste dag van de NaNoWriMo. Het was één van de meest bevredigende projecten die ik ooit heb gedaan.

If you want something done, ask a busy man to do it, is een veelgehoorde uitdrukking. In november 2009 schreef ik acht Bino prentenboeken, trad ik zes dagen op in bibliotheken en op scholen en rondde ik twee commerciële opdrachten af. Daarnaast gingen mijn huishoudelijke en echtelijke taken gewoon door. En toch schreef ik ook nog een roman van 50.000 woorden: Finn. Het is geen goed boek – dat kan haast niet als je 1667 woorden per dag schrijft en niets mag corrigeren – maar het is een geweldige first draft . Er staan hoofdstukken in die bij het beste horen wat ik ooit geschreven heb. Het is de blauwdruk van een toekomstige roman voor volwassenen waarin ik dingen doe die ik nog nooit eerder gedaan heb.

Meedoen aan de NaNoWriMo was als een rit in een achtbaan; razendsnel, met hoogte- en dieptepunten en met veel gegil en geschreeuw. En aan het eind wil je nog een keer. Ik heb zoveel geleerd over schrijven in die maand: dat je ieder moment van de dag iets kan produceren, of je nu zin hebt of niet, of het nu ’s morgens is, ’s middags of diep – diep in de nacht, terwijl je omvalt van de slaap. Ik heb karakters bedacht die mij verrasten, ik heb seksscènes geschreven die van de pagina’s afstoomden. Ik  heb gezien dat mijn ‘gewone’ manier van schrijven maar één van de vele manieren is die bij mij past.

Doe je dit jaar ook mee? Ik beloof je een maand waarin je iedere seconde van de dag met grote intensiteit beleeft! Meedoen aan de Nanowrimo geeft een enorme druk – je MOET produceren, maar ook een enorme kick als de target weer gehaald is en er in 30 dagen een complete roman ontstaat. Geschreven door jou!

Meedoen aan de NaNoWriMo is gratis. Je kunt je aanmelden op www.nanowrimo.org. Je hoeft geen schrijver te zijn – de meeste deelnemers schrijven alleen in november – en je hoeft ook niet te kunnen schijven. Doe mee en je zult versteld staan van je eigen capaciteiten.