LEES SUPERHELDEN.NL GRATIS EN VOOR NIKS!

VakantiebiebDe Vakantiebieb app is een fantastisch initiatief van de bibliotheken. Je downloadt de gratis app voor je telefoon of tablet en leest een vakantieperiode lang gratis e-books. Aan het eind van de periode verdwijnen de boeken automatisch weer uit je app.

Omdat het in oktober kinderboekenweek is én herfstvakantie, staan er deze maand extra veel jeugdboeken in de app. Titels van Rian Visser, Marion van der Coolwijk, Nanda Roep én van mij. Want ook Superhelden.nl is deze maand helemaal gratis te lezen!

VakantiebiebSuperhelden.nl is niet alleen kerntitel deze kinderboekenweek, we hebben er inmiddels ook meer dan 10.000 van verkocht en het boek beleefde een derde druk. En vanaf vandaag is Superhelden2.nl weer leverbaar in de inmiddels tweede druk. Redenen genoeg voor een feestje! En wat is een mooier cadeau dan het boek een maand lang gratis te laten lezen door een nieuw publiek?

De app download je hier voor Android en Apple.

Je kunt Superhelden.nl en Superhelden2.nl deze kinderboekenweek natuurlijk ook gewoon aanschaffen, net als Billy de Kip. Dan krijg je het kinderboekenweekgeschenk ‘Jij bent Super, Jan!’ van Harmen van Straaten er gratis bij!

Wil je een handtekening in je boek? Zoek mij dan op tijdens de Kinderboekenweek.

 

MET DIBI IN DE BOEKENBUS

 

‘Wie kent een bekende kinderboekenschrijver die wil meewerken aan een actie 5 sept. in samenwerking met @lezenschrijven & @Voorleesexpress?’ twitterde Tofik Dibi.

Ik zag de tweet een paar keer langskomen, maar twijfelde. Ik heb leesbevordering hoog in het vaandel staan, maar het is ook verkiezingstijd. En hoewel ik niet twijfel aan zijn goede bedoelingen, was ik een beetje bang om te figureren in de grote Tofik-Dibi-show.

Maar al snel bleek de actie partijbreed gedragen te worden, zoals dat zo mooi heet. En daarom trek ik a.s. woensdag met collega’s Rian Visser en Iris Boter in een bus vol politici van de VVD, PVDA én Groen Links naar Limburg. Daar gaan we kinderboeken uitdelen en uiteraard voorlezen op scholen, kinderdagverblijven en in bibliotheken om zo aandacht te generen voor de Week van de Alfabetisering. We ontmoeten burgemeesters en wethouders, laten ballonen op met de kinderen, delen ijsjes uit en stellen aan iedereen de vraag: ‘Waarom vind jij lezen en schrijven zo belangrijk?’

Het definitieve programma komt begin volgende week op de site te staan: http://www.weekvandealfabetisering.nl/

DE ONZICHTBARE SCHRIJVER OP KLETSNET

Dat kinderboeken weinig serieus worden genomen in de media weten we inmiddels wel. Literaire romans met een oplage van 2.000 stuks (waarvan de helft in de ramsj terecht komt), worden serieus beoordeeld in de pers, net als iedere dichtersscheet in bundels die slechts gelezen worden door recensenten en familie. Maar kinderboeken, (waarvan zelfs minder bekende schrijvers zoals ik al drie- tot zesduizend exemplaren per titel verkopen), worden structureel genegeerd.

Ook op internet blijken we onzichtbaar. Zo stond er in het NRC Handelsblad van zaterdag 5 maart een positief artikel over Social Media en in het bijzonder Twitter, met de kop: Doorbraak van kletsnet op internet is een zegen. Het is een grappig, goedgeschreven stuk dat een mooi tegenwicht geeft aan de conservatieve en zure stukken van bijvoorbeeld de Britse schrijfster Zadie Smith. Vreemd genoeg lijkt schrijver Arjen van Veelen zelf niet op Twitter te zitten.

Misschien dat daarom van Veelen op één punt de mist inging. Hij schrijft: “Behoorlijk wat schrijvers zijn actief op FaceBook. Schrijvers met veel volgers op Twitter zijn zeldzamer.” Daarna noemt hij NRCcollega Bas Heijne (3.814 volgers) als uitzondering.

Misschien heeft van Veelen de aanwezigheid van kinderboekenschrijvers op Twitter gemist? Kijk bijvoorbeeld naar twittergodin Rian Visser (3.914 volgers) en de impact die ze op Internet had met haar blog over Clavis. Ikzelf mag ook niet klagen met zo’n 3100 volgers. Dat gevestigde namen als Nanda Roep, Simone van der Vlugt, Edward van den Vendel en Jan Paul Schutten nog niet aan die aantallen zitten, lijkt een kwestie van tijd. Twitter is een jong medium en hun tweets zijn grappig, informatief en persoonlijk.

Later schrijft van Veelen terecht: “De essentie van de tweet zit in het sociale, in het samenspel, de een-tweetjes.” Daar heeft hij helemaal gelijk in.

Het wordt tijd dat hij gaat twitteren.

RIDDER RIAN EN DRAAK CLAVIS

RIDDER RIAN EN DRAAK CLAVIS

In Nederland zijn – naar mijn weten – ca. zeshonderd kinderboekenschrijvers actief. Daarvan zijn er minder dan tien rijk. Meer dan vijfhonderd heeft schrijven als bijbaan. Slechts een klein aantal auteurs kan leven van het vak, als hun boeken tenminste op regelmatige basis worden uitgeven. Geen boeken betekent immers : geen lezers, geen optredens en geen royalties. Teren op eeuwigverkopende bestsellers is er vaak niet bij.

In het Nederlandse taalgebied geven ongeveer vijftig uitgeverijen kinderboeken uit. In een overvolle markt strijden auteurs niet alleen om een plaatsje in de boekhandel, maar ook om een plaatsje bij de uitgevers. Aangezien uitgeverijen vaak hun eigen specialisatie hebben (prentenboeken, leesmethodes, historische romans, Young Adult) worden veel van onze boeken uitgegeven door verschillende partijen. Het is dus enorm belangrijk om – naast het schrijven van prachtige boeken – goede contacten te onderhouden met de mensen van de verschillende uitgevers.

Een blog schrijven over een uitgever die structureel achterblijft met het uitkeren van royalties is daarom iets wat je alleen maar doet als je heel sterk in je schoenen staat en heel zeker van je zaak bent. Toch heeft kinderboekenauteur Rian Visser dat afgelopen week gedaan met haar blog ‘Van schrijver tot bedelaar’ waarin ze de financiële missers van de Vlaamse uitgeverij Clavis aan de kaak stelt.Dat Rian ervoor gekozen heeft met open vizier ten strijde te trekken tegen haar uitgeverij, als een ridder tegen een grote draak, getuigt van erg veel lef.

Maar Rian is natuurlijk niet gek. Rian heeft namelijk iets wat maar weinig collega-auteurs hebben: een heel sterk internetmerk. Met haar blogs en haar aanwezigheid op Twitter (meer dan 3.600 volgers) heeft Rian de afgelopen jaren hard gewerkt aan dat merk. En dat was te merken. Haar blog leverde in drie dagen meer dan 13.000 (!) bezoekers, ruim 160 reacties op (voornamelijk van collega’s met dezelfde vervelende ervaring) artikelen in de Vlaamse kranten De Morgen en Het belang van Limburg, en een item op TV Limburg. Daarmee toont Rian meteen de kracht van internet aan: in deze tijd is één ridder al heel snel een heel leger.

Inmiddels heeft Uitgeverij Clavis beterschap beloofd. Ridder Rian en haar leger houden het goed in de gaten.

Kinderboek vs film: een ongelijke strijd

In Nederland worden alle films die in de bioscoop verschijnen gerecenseerd, alle blockbusters, alle arthousefilms en alle genres, films die miljoenen euro’s opbrengen en films die niet meer dan enkele tientallen bezoekers trekken, films die in de bioscoop draaien (ca 300) en films die direct op DVD verschijnen. In totaal recenseren de media gemiddeld zo’n kleine 1000 films per jaar.

Over het algemeen worden deze films beoordeeld binnen het kader waarin ze gemaakt zijn; een horrorfilm moet eng zijn, een actiefilm spannend, een drama geloofwaardig en/of emotioneel. Een goede recensent (en dat zijn de meeste), accepteert dat Indiana Jones geen emotionele ontwikkeling doormaakt, dat ieder ander dan James Bond die val niet zou overleven en dat je in het echt je mobiele telefoon pakt als je aangevallen wordt door een man-met-bijl.

In het Nederlands taalgebied verschenen in 2009 bijna 2400 kinderboeken. De meeste daarvan hebben een oplage tussen de 2.000 en de 4.000 stuks. Een groot deel van dat aantal komt terecht in (school)bibliotheken en wordt meer dan één keer gelezen. Een simpele rekensom leert dat we hier praten over vele miljoenen aan gelezen boeken.

Gezien het belang dat gehecht wordt aan lezen bij de jeugd, zou je verwachten dat de media minimaal hetzelfde aantal jeugdboeken zou recenseren als films. Maar helaas schieten we hier schromelijk in tekort. Boeken worden nauwelijks beoordeeld en jeugdboeken al bijna helemaal niet. Volgens Richard Thiel zijn er in 2009 van de 2365 verschenen jeugdboeken slechts  177 gerecenseerd, waarvan een aantal in meerdere publicaties. Dat is veel te weinig!

Daarnaast blijken de criteria die de recensenten hanteren nauwelijks overeen te komen met die van de lezers. Waar een horrorfilm gewoon eng mag zijn, moeten jeugdboeken aan allerlei literaire criteria voldoen en worden de keuzes van de kinderjury vaak afgedaan als ‘lectuur.’

Hebben literaire recensies dan geen functie? Tuurlijk wel! We willen graag lezen over mooie boek als ‘Big’ van Mireille Geus en ‘Negen Open Armen’ van Benny Lindelauf. Maar we willen ook weten hoe grappig de nieuwe boeken van Rian Visser, Corien Oranje en Marlies Slegers zijn, en hoe spannend de laatste romans van Iris Boter, Gillian King en – oké dan –Marcel van Driel.