Homeopathie is een geloof

homeopathie_292x237-chamomilla-granulesIk was niet de enige die gisteren het artikel deelde op Facebook: ‘Een nieuwe studie heeft aangetoond dat homeopathie effectief is voor 0 van de 68 ziekten’. Maar de reacties op de posts waren wel nagenoeg overal hetzelfde. Tegenstanders vielen de boodschapper aan:

‘Waarom ben je zo fel?’ ‘Waarom vind je het nodig dit soort artikelen te delen?’ ‘Wat een heksenjacht!’ ‘Big Pharma probeert ons zand in de ogen te strooien’ ‘Dit artikel is bevooroordeeld!’ In plaats het artikel te lezen en daar inhoudelijk op te reageren, was iedereen vooral boos. Boos op mij, boos op de schrijvers, boos op de onderzoekers.

Voorstanders probeerden uit te leggen wat het basisprincipe was van homeopathie en waarom het niet kán werken, vroegen om onderzoeken en bewijzen en wezen op het verschil tussen causaal verband en correlatie. Beide partijen zetten hun hakken in het zand en probeerden de ander te overtuigen van hun gelijk. In plaats van een dialoog ontstond er alleen maar polarisatie. Ik schrok daarvan. Dat was mijn doel helemaal niet! Wat gebeurde hier? Tot iemand het volgende schreef:

‘Gelovigen zijn gelovigen, daar helpen geen 100 studies tegen.’

En ik realiseerde me dat hij gelijk had! Homeopathie is een geloof. En geloof heeft niets te maken met feiten.

God als misvattingEr is geen enkel wetenschappelijk bewijs voor het bestaan van goden of godinnen. In mijn veronderstelling is het onmogelijk om nog één seconde in een god te geloven, nadat je ‘God als misvatting’ van Richard Dawkins hebt gelezen. Maar geloof heeft daar helemaal geen boodschap aan. Geloof werkt juist ómdat het geloof is. Omdat je er van overtuigd bent dat er een hogere macht bestaat, bestaat hij.

Voor een atheïst als ik is dat onmogelijk om te begrijpen. Ik spreek een andere taal, waarin geloof niet past. En het is heel verleidelijk om gelovigen weg te zetten als ‘gekkies’. Het probleem is: de meeste gelovigen die ik ken, zijn heel normale, leuke mensen. Ze geloven alleen in god en ik niet.

Met homeopathie is dat niet anders. Mensen die ik leuk en aardig vind en hoog heb zitten, werden gisteren ineens heel boos. En ineens snapte ik waarom: Ik probeerde mijn gelijk te halen. Ik was helemaal niet uit op een dialoog, ik wilde zeggen: ‘Wil je nog meer bewijs dat homeopathie is nutteloos? We hebben het, dus laten we eindelijk eens ophouden met die flauwekul’.

Niet heel vreemd dat mensen zich aangevallen voelde.

En laten we eerlijk zijn, ik zou het niet in mijn hoofd halen om een gelovige ervan te proberen te overtuigen dat god niet bestaat. Net zo min als de gelovigen die ik ken mij ervan proberen te overtuigen dat ik moet gaan geloven. Want ze weten dat het kansloos is. (En degene die dat wel doen (zoals bijvoorbeeld Jehova’s Getuigen) vinden geen aansluiting, want we spreken een verschillende taal.) Wat ze wel doen is hun ervaringen delen, net zoals ik dat doe. En dat blijkt wonderwel goed samen te gaan.

En dat is waar ik op uit ben als ik met andere mensen praat. Ik wil met je in gesprek, luisteren naar wat jij te zeggen hebt en wat jouw ervaringen zijn. Mijn ervaring delen. Onze standpunten zullen misschien niet veranderen, maar we kunnen wel met respect naar elkaar luisteren in plaats van elkaar te lijf gaan. En het delen van dit soort artikelen, realiseer ik me nu, heeft het omgekeerde effect. Hoezeer ik ook achter de inhoud sta.