COLD TURKEY STOPPEN MET SOCIAL MEDIA

Opgeruimd staat netjesUPDATE: Het werkt! Ik heb social media uitstaan onder schrijftijd en zit nu al dik boven de 75.000 woorden! En wanneer de kinderen uit school zijn, mag ik weer in gesprek op Facebook en Twitter, want schrijven met twee jongens om mij heen, dat is nog erger dan Social Media.

Het is een luxeprobleem. Maar de afgelopen weken vind ik het lastig om mij te focussen op datgene waar ik elf jaar geleden mijn beroep van maakte: schrijven. Het goede nieuws is dat ik tegenwoordig geen schrijftijd meer inlever omdat er geld verdiend moet worden met een andere baan. Mijn extra-curriculaire activiteiten hebben allemaal met schrijven te maken: tv-opnames voor Telekids/Boekenbakkers, lezingen op scholen voor Superhelden.nl en in zaaltjes/huiskamers voor Waanzinnige Plannen. Vooral voor dat laatste boek doe ik momenteel veel promotie, logisch aangezien het nét verschenen is. Interviews voor kranten, tijdschriften, op de radio enz. Het is waanzinnig om te zien hoe goed het boek opgepikt wordt, dus ik klaag niet over de vele aandacht.

Maar schrijven lukt steeds slechter. En Superhelden3.nl moet toch echt deze maand af. Want anders ligt het niet voor Sinterklaas en Kerst in de winkel. En als ik langer met SH3.nl bezig ben dan gepland, dan begin ik te laat aan Nachtmerrieman en ligt dat boek volgend jaar niet in de winkel.

Luxeproblemen, ik zei het al. Maar toch.

De enige manier om promotie en schrijven te combineren is om beide activiteiten strikt te scheiden. En aangezien ik de attentiespanne heb van een jonger puppy als het om Social Media gaat, heb ik besloten om de stekker eruit te trekken.

Het idee was om de dongel (die mijn pc van wifi voorziet) in de ban te doen tijdens het schrijven. Dan maar geen Wikipedia, Streetview, Synoniemen.net, Google Translate en – niet te vergeten – de muziek van  Carte Blanche. Jammer, maar dan heb ik in ieder geval ook geen toegang tot Facebook, Twitter en mail wanneer ik aan het schrijven ben.

Omslag Superhelden3.nlGelukkig bleek dat niet nodig. Antisocial voor de Mac en Cold Turkey voor de pc blijken precies dat te doen wat ik nodig heb: iedere site blokkeren die mij van het schrijven afhoudt. Niet alleen de social media sites, maar ook Stoerboek.nl en Waanzinnigeplannen.nl (zodat ik niet kan bloggen of reageren op berichtjes.)

Het afgelopen half uur heb ik het voor het eerst geprobeerd. En het werkte perfect. Een half uur geen toegang tot social media en mijn werkkamer was opgeruimd en schoongemaakt.

Morgen ga ik beginnen aan het einde van het laatste deel van Superhelden.nl. Gewoon Cold Turkey.

#ikkandat

WAAROM DE VERHALENVERTELLER MINDER TWITTERT

Vanmiddag zag ik Rise of the Planet of the Apes in de bioscoop. Waar ik een leuke actiefilm verwachtte, kreeg ik een episch verhaal voorgeschoteld, vol emotie en kippenvelmomenten, waarin de bad guys en de good guys continu van plaats wisselden en de revolutionaire computertechniek ervoor zorgde dat de show gestolen werd door een digitale aap. Het was, kortom de reden waarom ik naar de bioscoop ga, waarom ik boeken lees en strips, waarom ik tv-series kijk: omdat ik geraakt wil worden.

[Lees meer…]

6.000 X DE ZENUWEN

Gisteren kreeg ik voor het eerst de zenuwen over mijn boek. Echt fysiek de zenuwen. Dat was toen ik hoorde dat uitgeverij De Fontein besloten heeft om zesduizend exemplaren van Superhelden.nl te drukken.

6.000 exemplaren!

Het eerste wat ik dacht was: stel dat ze niet verkocht worden?

De afgelopen jaren was ik vooral gefrustreerd over uitgeverijen. Over het gebrek aan lef, gebrek aan marketing- en pr, over de lage aantallen die gedrukt werden. Ik wist het zeker: als een uitgever met mij mee zou denken, geloofde in Social Media, in de combinatie boek en internet én genoeg boeken zou drukken, dan zou ik heel veel boeken kunnen verkopen.

Maar de fantasie is makkelijker dan de realiteit. Wat nou als mensen het boek maar niks vinden? Wat nou als niemand de trailer bekijkt die we aan het maken zijn? Wat nou als Superhelden het verkeerde onderwerp is?

Ik raakte volledig in paniek.

Simone van der Vlugt stuurde mij een berichtje: ‘Zo’n grote oplage betekent dat de boekhandels groot hebben ingekocht. Hier past maar één reactie bij en dat is “Plop”.’

Een borrel, die kan ik momenteel goed gebruiken.

Help een school in Paramaribo aan jeugdboeken!

(en help de wereld veranderen)

Twitter, LinkedIn, Hyves en andere Social Media gaan voor mij over Sociale Overwaarde. Daarom deze oproep: heb je kinderboeken op zolder liggen die je niet meer gebruikt? Ben je zelf schrijver van kinderboeken en wil je net als ik een aantal gesigneerde exemplaren van je boeken doneren? Werk je bij een uitgeverij en heb je nog boeken in het magazijn liggen zonder directe bestemming?

Dan weet ik een hele leuke, bijzondere school in Paramaribo, met een schoolbibliotheek-in-wording die daar heel erg veel plezier aan gaat beleven!

Marijke is docent op OBS De Nieuwe Wereld, een school in Purmerend waar ik tijdens de Kinderboekenweek mijn kunsten mocht vertonen. Marijke vertelde mij een verhaal over een basisschool in Paramaribo, die zij een aantal jaren geleden bezocht. Het is een school waar de kinderen nauwelijks toegang hebben tot (Nederlandstalige) kinderboeken. In haar eigen woorden: ‘Ik ben vooral geschrokken van wat ze daar niet hebben.’ Sindsdien stuurt ze ieder jaar een doos naar de school, gevuld met oude en nieuwe boeken. Marijke vroeg of ik misschien exemplaren van mijn boeken ter beschikking wilde stellen voor de doos die ze dit jaar stuurt.

Natuurlijk wil ik dat. Maar waarom alleen mijn boeken? En waarom één doos? Wij zijn toch met heel erg veel mensen, hier op internet én daarbuiten?

Marijke bezocht de Dr. F.N. Ansarischool tijdens een congres in Suriname. Het is een basisschool met ca. 240 leerlingen, waarvan 40 kleuters. Volgens de directeur, mevrouw Ellen, valt lesgeven daar best mee: ‘Ik ben voorzien van tafels en stoelen……… De kleuters hebben sinds kort ook tafels en stoelen….’

De overheid bekostigt de leermiddelen. Marijke denkt dat daarmee alleen de boeken worden bedoeld, want potloden en pennen hebben ze nooit genoeg. Dat geldt ook voor knutselmaterialen. En voor posters aan de muur, of andere dingen die een schoollokaal op kunnen vrolijken.

Marijke: ‘De directeur heeft een emmer verf gekregen van een of andere stichting. Omdat ze uit Nederland boeken krijgt voor haar op te zetten bibliotheek. Dan hoeven ze daar minder geld aan uit te geven? Voor mij blijven er veel vraagtekens over bij het systeem. Er komen kinderen zonder ontbeten te hebben naar school. Als de school uit is, spoeden de leerkrachten zich naar hun tweede of derde baan … Ik heb geen foto’s gemaakt. Dat vond ik gênant.’

Even voor alle duidelijkheid: jeugdboeken worden gelezen door kinderen. Kinderen die lezen krijgen andere inzichten en gaan (nog meer) nadenken over wie ze zijn en wat ze kunnen betekenen voor de wereld. Kinderen die nadenken gaan de wereld veranderen.

Daarom mijn oproep: ga naar je kast, zolder, buurman of buurvrouw, verzamel alle jeugdboeken die je kunt vinden en/of missen en stuur ze naar:

O.B.S. De Nieuwe Wereld
t.a.v. Marijke Carduck-Hoovers
Yellowstone 11
1448 XW Purmerend

En we zouden het erg op prijs stellen als je hieronder in een reactie laat weten wat we kunnen verwachten.