MONSTERS (IN JE HOOFD) ZIJN ECHT

 

De illustratie is gemaakt door Iris Compiet

Ik heb een liedje gemaakt. Het heet MONSTERS en het is hier te beluisteren. En dit is het verhaal erachter.

Zijn kinderen nou monsters of toch niet?
Als kind kun je niet kiezen.
Je bent het eigenlijk allebei.

Kinderen zijn in staat tot monsterlijk gedrag. Daar kan ik – als iemand die jarenlang gepest werd – helaas maar al te goed over meepraten. Maar als kind deed ik zelf ook dingen die niet door de beugel konden (al besefte ik vaak pas achteraf wat voor enorme impact dat op anderen had.)

Als kind was ik vaak bang. ’s Nachts voor de monsters in de kast, overdag voor de kinderen in mijn klas. Toen mijn opa overleed was ik nachtenlang benauwd dat zijn skelet mij op kwam zoeken. Ik heb in die periode mijn overvloedige fantasie regelmatig vervloekt.

Groter worden was mijn liefste wens.
Groteren zijn niet bang voor het donker.
In het donker zijn ze vrij.

Mijn fantasie is inmiddels mijn bron van inkomsten. Ik schrijf verhalen en help anderen hun dromen te verwezenlijken. Dat betekent overigens niet dat ik geen nachtmerries meer heb, maar ook die zijn volwassen geworden: Verdien ik wel genoeg om mijn gezin te onderhouden? Overkomt mijn kinderen niets? Ben ik wel goed genoeg?

Dertig jaar later nu ik zelf de grootste ben.
Ben ik het allerbangste voor de dingen die ik ken.

Een tijdje geleden deed een cursus songwriting bij Suze van Calsteren en ontstond er een liedje over nachtmerries en monsters. Ik bedacht de tekst, (overigens zonder dat ik van te voren wist waar het over ging) en creëerde samen met Suze de zangmelodieën. Zij maakte er de muziek bij. Omdat ik het eigenlijk best mooi vond, belde ik Bart Noorman die eerder de Binoliedjes had geproduceerd in zijn studio. Hij stelde voor het liedje op te nemen met Bert van den Brink op piano. Ik nog nooit gehoord van Bert. Maar als snel bleek dat hij één van de beste pianisten is van Nederland. Hij speelde  met Toets Tielemans, Cor Bakker, Denise Jannah en zelfs Chet Baker. En hij ging mijn liedje inspelen?

De monsters in mijn hoofd werden wakker.

Ik besloot het nummer extra goed in te studeren en riep de hulp in van Caroline Lobanov. Caroline is niet alleen een fantastische zangeres, maar geeft mij en mijn medecursisten ook wekelijks les in jazz zingen. Samen oefenden we mijn nummer en zochten we naar de juiste interpretatie. Daarna mocht ik de studio in met Bert en Bart.

Bert is een prachtige man met een passie voor muziek en mensen. Hij speelde mijn nummer meesterlijk in, terwijl ik het zo goed mogelijk meezong. Daarna gingen we ermee aan de slag. We corrigeerden nootjes, want ook een pianist van zijn niveau blijkt wel eens een foutje te maken. Vervolgens mocht ik het opnieuw inzingen op de – inmiddels voorgemixte – track.

Zingen is voor mij een droom. Als kind fantaseerde ik al over het spelen in een band, het maken van een plaat en over optredens in grote zalen. Maar ja, als kind vertelde iedereen mij dat ik niet kon zingen. En als je dat maar vaak genoeg hoort, dan ga je dat vanzelf geloven.

En daar zitten dus precies mijn monsters van nu. De dingen die ik eng vind, de dingen waar ik bang voor ben, dat zijn de dingen die ik mijzelf heb wijsgemaakt tijdens mijn jeugd. Dat ik niet kan sporten, niet kan dansen, niet kan zingen. Dat vrouwen nooit van mij zullen houden, dat ik altijd de loser zal blijven uit mijn klas, dat ik ieder moment door de mand kan vallen, uitgelachen kan worden, in de steek gelaten word.

Dat ik nergens bij hoor.

Want monsters in het donker zijn er echt.
Echt wel, ook al zijn ze zo geboren, geboren in mijn hoofd.

Maar weet je? Ik kan dus wél zingen. Misschien niet altijd even zuiver en misschien moet ik nog heel veel leren en oefenen. So What? Alsof ik als schrijver ooit ‘klaar ben’, of als echtgenoot, vader of presentator. Die monsters horen gewoon bij mij. Maar in plaats van ze te bevechten kan ik over ze zingen. Hardop. Op het internet. Op het podium.

De volgende keer dat jouw monsters van zich laten horen, zing je dan met mij mee?

Monsters in het donker zijn niet echt.
Echt niet, ook al zijn ze zo geboren, geboren in mijn hoofd.

‘Monsters’ is hier streaming te beluisteren.

Wil je ook een cursus songwriting volgen bij Suze van Calsteren of haar boeken voor een optreden? Klik dan hier.

Wil je zangles hebben van Caroline, of een keer naar één van haar fantastische concerten? Klik dan hier.

Een trompettist of producent nodig? Bart Noorman is je man!

Bert van den Brink speelt wekelijks een MP3 in. Luister het hier.

 

BOZE, BANGE, BEDROEFDE, BLIJE BINO

Lieve Bino,

Superhelden.nl is afgerond. Eindelijk kan ik weer wat aandacht geven aan mijn favoriete pinguïn. Al een paar maanden kijk je mij boos aan met je zwarte kraaloogjes. ‘Ik ben ook een superheld, hoor!’ lijk je te zeggen. ‘En ik heb ook gevoelens.’

Dat klopt, Bino en daarom ga ik de komende twee maanden vier nieuwe verhalen schrijven voor je schrijven. Over jou, je vriendjes en over je gevoelens. Je hoeft niet bang te zijn dat ik je vergeet.

Er is wel veel gebeurd het afgelopen jaar, hè Bino? Niet alleen verschenen de eerste acht prentenboeken in een mooie box, maar Jeroen Schipper en Suze van Calsteren maakten er ook nog de mooiste liedjes bij. Lidion en Rick maakten een musical over je en binnenkort verschijnen je avonturen zelfs in het Chinees!

(Zouden ze jou ook censureren, Bino, net als Kluun? Oh, je weet niet wie Kluun is. Dat is misschien maar goed ook, daar wordt je vast hartstikke bedroefd van).

Met de kerst verschijnen er vier nieuwe boeken over je, Bino. Daarin ben je boos (omdat je een ochtendhumeur hebt, bang (voor monsters in het donker), droevig (omdat iemand je spullen kapot maakt) en blij (omdat je jarig bent). Je mama Vera de Backker maakt weer de prachtigste illustraties bij mijn woorden en Suze en Jeroen componeren opnieuw acht mooie liedjes.

Ben je nu weer blij met me?

Liefs, papa Marcel

GA JE MEE BINO ZOEKEN?

15 januari 2011 zit ik in Amersfoort en kijk ik met mijn gezin naar de kleutervoorstelling Bino de Musical van Lidion en Rick. Dat wordt een bijzondere ervaring. Want elf maanden eerder stond ik zelf op het toneel en was ik het die met Lidion op zoek ging naar de witte pinguïn.

Bino de Musical is gebaseerd op acht prentenboeken rond Bino de sneeuwwitte pinguïn die ik met illustrator Vera de Backker maakte. Samen met actrice, clown en regisseur Lidion Zierikzee bedacht ik een kleutervoorstelling in opdracht van het Festival Mooie Woorden. 14 februari 2010 speelden we voor 140 man publiek en zongen we de liedjes van VOF de Kunst, Jeroen Schipper en Suze van Calsteren.

De voorstelling was een enorm succes, veel groter dan verwacht, veel groter dan we hadden durven hopen. Kinderen zongen de liedjes mee, kwamen achteraf het podium oprennen om Bino een handje te geven en vroegen wanneer ze nog een keer konden komen kijken. De ouders glunderden en lachten even hard mee. We hadden een hit.

Het was alleen wel een eenmalige hit. Want Nederland rondtoeren met een kleutermusical, daar heb ik echt geen tijd voor. In 2011 moet ik een jeugdthriller én vier nieuwe Bino prentenboeken schrijven en heel veel optreden op scholen. Daarnaast was er twijfel of ik als acteur goed genoeg was om een jaar lang dezelfde voorstelling te spelen, op hetzelfde niveau als Lidion.

Enter: Rick Schellinkhout. Rick studeerde net als Lidion af aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht als Docerend Theatermaker. Eerder speelde Rick en Lidion al samen in de kleutervoorstelling ‘Doe maar Bijzonder’. Rick schrijft, regisseert, speelt en doceert op o.a. jeugdtheaterscholen en bij theatergroep ARS te Hilversum. En nu speelt Rick dus Rick en gaat hij samen met Lidion op zoek naar Bino in de nieuewe versie van Bino de Musical.

15 januari is de première in De Kamers in Amersfoort. Ik ga in ieder geval kijken, lachen, meezingen en heel heel hard voor ze klappen. Kom je ook? (De première is inmiddels volgeboekt! Maar er is een extra voorstelling om 16.45!!!)

Klik hier om kaartjes te reserveren.

BINO DE MUSICAL (3+)

Rick en Lidion zijn de allerbeste vriendjes van de hele wereld! Samen reizen ze naar de Noordpool om op zoek te gaan naar Bino, de sneeuwwitte pinguïn. Onderweg beleven ze geweldige avonturen, bouwen ze een sneeuwkasteel en zingen prachtige liedjes over vriendschap, bijzonder zijn én natuurlijk: Witte pinguïns!

Bino de musical is een vrolijke muzikale theatervoorstelling voor kinderen vanaf 3 jaar naar een idee van Marcel van Driel en Lidion Zierikzee. De musical bevat speciaal voor Bino geschreven liedjes van VOF de Kunst, Jeroen Schipper (Rood Rood mannetje) en Suze van Calsteren. Bino de Musical is gebaseerd op de Bino prentenboeken die Marcel van Driel met illustrator Vera de Backker maakte voor uitgeverij Kwintessens.

Spel: Rick Schellinkhout en Lidion Zierikzee
Live muziek: Suze van Calsteren/Anke Timmer
Tekst: Marcel van Driel
Kostuums: Tessa Verbei
Poppen: Vera de Backker en Micha Burm
Productie: Lidion Zierikzee

De geschiedenis van Bino

Toen mijn zoon Daniel geboren werd, had ik alleen nog maar boeken voor oudere kinderen. Daarom besloot ik een prentenboek te maken voor kleuters. Ik benaderde mijn goede vriendin Vera de Backker, een illustratrice die ik erg bewonder en die al meer dan 20 (prenten)boeken op haar naam heeft staan. We doken samen een middag de kroeg in en bedachten een pinguïn. Een witte.

Een witte pinguïn die niet op de schoolfoto wil omdat hij niet te zien is in de sneeuw. Dat was verhaal waarmee we naar huis gingen. Mijn vrouw doopte hem: Bino. Inmiddels zijn er acht prentenboeken met Bino in de hoofdrol. Maar voordat het zover was, moest er heel wat gebeuren …

Vera en ik maakten een ruwe opzet van het prentenboek en daarna ging zij aan de slag met de illustraties. In ongeveer een jaar tekende ze een prachtig boek bij elkaar, waarin niet alleen Bino, maar ook zijn vriendjes Zwartvoet, Sneeuwvleugel en Kleintje tot leven kwamen. Met de tekeningen onder haar arm ging Vera de Nederlandse uitgeverijen langs. En hoewel de uitgevers lovende woorden spraken over onze pasgeboren pinguïn, durfde geen van het aan om het boek te publiceren. Prentenboeken zouden duur zijn om te maken en slecht om te verkopen. Volgens hen kwam slechts een enkel boek boven het maaiveld uit. Weinigen brengen daadwerkelijk geld op.

Hoewel ze voor een andere opdracht bij Uitgeverij Kwintessens was, liet Vera de tekeningen van Bino toch even aan de redacteur zien. Zij was enthousiast en maakte een afspraak voor haar en mij bij uitgever Jeroen. Toen ging alles heel erg snel …

Kwintessens is gespecialiseerd in educatieve uitgaven voor scholen. Eén project waar zij al geruime tijd mee bezig waren, was een box met acht prentenboeken voor groep 1 en 2 van de basisschool. Iedere uitgave moest een  verhaal bevatten die een sociale competentie behandelde, zoals Aardig Zijn, Voor Jezelf Opkomen en Ruzies Oplossen. Wat ze misten was een aansprekend karakter voor kleuters.

Op weg naar Kwintessens hoopten wij dat ons prentenboek eindelijk uitgegeven zou worden. In plaats daarvan kwamen we terug met de opdracht voor nóg zeven boeken. We mochten kiezen of we er een half jaar of anderhalf jaar over wilden doen. We kozen uiteraard voor het eerste.

Zes maanden lang hebben we alles gegeven. We bedachten onze verhalen in een esoterische winkel in Amsterdam, schreven onze teksten, tekenden de platen en mailden ons werk aan elkaar voor commentaar of aanvullingen. En hoewel zeven prentenboeken schrijven een behoorlijke klus is, kwam het leeuwendeel van het werk terecht bij Vera, die in zes maanden evenveel produceerde als ze normaal doet in drie jaar. Ondertussen maakten liedjesschrijvers Jeroen Schipper, Suze van Calsteren en VOF de Kunst bij ieder prentenboek één of meer prachtige liedjes.

Na ruim zes maanden lagen er acht prentenboeken, een cd met dertien kinderliedjes en de prototypes van twee handpoppen; eentje van Bino en eentje van Kleintje. Klaar om naar Singapore gestuurd te worden, want daar zou alles gedrukt worden. Wij konden op onze lauweren gaan rusten. Dachten we.

Ieder jaar is er in Utrecht het Festival Mooie Woorden, een literair festival met een speciale plek op de zondagmiddag voor de jeugd. De dames van de organisatie vroegen mij of ik een kleutervoorstelling wilde maken voor het festival van 2010. Even dacht ik daar geen tijd voor te hebben, toen ik mij realiseerde dat ik het materiaal al voor handen had. Bino! Ik schreef een theatertekst op basis van de prentenboeken, vulde ze aan met de liedjes van Suze, Jeroen en VOF de Kunst en vroeg actrice, clown en regisseuse Lidion Zierikzee of zij de regie op zich wilde nemen. Omdat ze het te druk had met haar afstudeervoorstelling, besloot Lidion niet alleen de regie te doen en de productie, maar ook de tweede hoofdrol voor haar rekening te nemen. (in haar hoofd is dit logisch :))

In februari 2010 speelden we onze voorstelling voor 140 kleuters en hun ouders. Het was een enorm succes, de kinderen braken bijna de tent af van enthousiasme. We wisten dat we iets bijzonders in handen hadden.

Inmiddels is de Binobox een groot succes in Nederland en worden de boeken gebruikt op scholen en in kinderdagverblijven. De box is verkocht aan China en Thailand en daarnaast zijn er nog vijf landen geïnteresseerd in de witte pinguïn. Bino gaat regelmatig met mij en Vera op reis naar scholen in het hele land (en ik heb er zelfs al uit voorgelezen in het Midden-Oosten). Mijn zonen bladeren zelf regelmatig door de prentenboeken heen, spelen met de poppen, zingen de liedjes, of luisteren als mijn vrouw of ik uit Bino voorlezen. Eind 2011 verschijnen er vier nieuwe Binoboeken, met als onderwerpen: Boos, Bedroefd, Bang en Blij.

En de musical? Die gaat opnieuw in première en wel op 15 januari in Amersfoort. Deze keer sta ik niet op het toneel maar mag ik in de zaal zitten en vandaar uit op zoek gaan naar Bino.