Zomers Sinterklaasboek

Trippel Trappel bannerDe maan schijnt op een stoomboot in de haven. De boot is bedekt met een dikke laag sneeuw. Twee donkere schaduwen komen het dek op met ieder een sneeuwschuiver.
‘Het lijkt wel een enorme slagroomtaart,’ lacht Veegpiet. Hij wijst naar de witte schoorsteenpijpen.
‘Was het maar slagroom,’ bromt Smulpiet, ‘dan hadden we wat te snoepen in plaats van te schuiven.’
Ineens schier er iets roods over het dek. Het is een piepklein rood autootje. Achter het stuur zit een… rat?
‘Zag je dat, Veegpiet?’
‘Ik geloof mijn ogen niet, Smulpiet! Een rat in een speelgoedauto, dat kan toch helemaal niet?’

StoryboardBuiten was het bloedheet, binnen schreef ik bovenstaande eerste regels van het Sinterklaasboek ‘Trippel Trappel – Dierensinterklaas.’ Op mijn beeldscherm draaide een halfgetekende zwart-witversie van de tekenfilm in mijn videoplayer, op mijn bureau lag het uitgeprinte filmscript. Iedere ochtend begon ik met een scène te kijken van de nog-lang-geen-film en las de bijbehorende tekst in het script. Daar maakte ik dan een (voor)leeshoofdstuk van. Terwijl buiten de zon scheen, schreef ik over sneeuw en Sinterklaas.

In ‘Trippel Trappel – Dierensinterklaas’ willen de huisdieren ook graag Sinterklaas vieren. Want waarom krijgen zij eigenlijk geen cadeaus op pakjesavond? Zij zijn toch ook altijd braaf?

Superheld Fretje maakt met alle dieren uit de buurt een eigen verlanglijstje. En omdat het al bijna pakjesavond is, brengt Fretje het lijstje zelf naar Sinterklaas, samen met zijn vriendjes Takkie en Kari. Ze beleven een avontuurlijke reis naar de boot van Sinterklaas. Eenmaal op de boot aangekomen lijkt hun plan alsnog te mislukken… Of weet Sinterklaas een oplossing?

‘Trippel Trappel is de eerste Nederlandse handgetekende speelfilm sinds Ollie B. Bommels ‘Als je begrijpt wat je bedoelt.’ En toen ik het manuscript af had, mocht ik als beloning de studio in Den Haag bezoeken en met eigen ogen zien hoe een tekenfilm gemaakt werd. Het was inmiddels een jaar en een zomer later. Buiten brandde de zon de huiden rood, binnen tekenden de filmmakers sneeuw op de daken.

Voor de Utrechtse Kinderboekhandel

Voor de Utrechtse Kinderboekhandel

Sinds deze week ligt het boek van de film in de winkel. Het ziet er prachtig uit! De kleuren spatten van de pagina af. Niks geen zwartwitschetsen meer en halffabricaten, iedere pagina is geïllustreerd met een afbeelding uit de film. Sneeuw heeft er nog nooit zo mooi uitgezien.

Ik ben beretrots op het boek. Maar met één ding heb ik moeite. Op de voorkant staat dat ‘Trippel Trappel’ geschreven is door Marcel van Driel. Dat klopt op zich wel. Maar het verhaal en de dialoegn, die zijn niet van mij, maar van Arnoud Rijken en Michiel Snijders. En de beelden – essentieel bij een tekenfilm – zijn van Paco Vink en Albert ’t Hooft. Eigenlijk horen hun namen op de cover en niet die van mij. Alles wat er goed is aan het boek, is hun verdienste.

Buiten is het nog steeds zomer. De pepernoten liggen in de schappen, de filmposters hangen in de abri’s en de film gaat 8 oktober in première, maar het voelt nog niet helemaal als Sinterklaas.

Nog niet.

Georgina is Kari.

Georgina is Kari.

Maar wanneer het zover is dan weet ik waar jij je zoon of dochter of nichtje of neefje of buurjongen of –meisje een plezier mee doet. Neem ze mee naar de leukste Sinterklaasfilm van dit jaar en koop daarna het boek! Om uit voor te lezen of zelf te laten lezen. En anders vragen ze het boek maar voor Sinterklaas. Ik heb een hele stapel zien liggen onderin de stoomboot in het speelgoedruim.

Zag ik daar nou een rat in een speelgoedauto?

Twintig Mijlpalen

Charlie

  1. Onze jongste zoon Charlie haalde zijn A-diploma.
  2. En vandaag was de eerste dag dat hij naar de middenbouw ging.
  3. Onze oudste zoon begon dezelfde dag aan de bovenbouw.
  4. Na zes weken vakantie, ben ik vandaag weer begonnen met werken.
  5. Ik keek de drukproef na van Superhelden.nl deel drie en was zeer tevreden.
  6. Het boek gaat deze week naar de drukker (en ligt eind oktober in de winkel)
  7. Ik spreek deze week met twee tv-productiemaatschappijen.
  8. En met twee uitgevers.
  9. En met een hele grote opdrachtgever.
  10. Mijn half jaar schrijven aan Nachtmerrieman gaat volgende week in.
  11. De Kinderboekenweek stroomt ineens vol (nog maar een paar plekken open!)
  12. Ik broed op twee Waanzinnige Plannen.
  13. En de boekingen voor Waanzinnige Plannenlezingen komen ook ineens weer op gang.
  14. 16 september ligt mijn boek ‘Trippel Trappel’ in de winkel.
  15. De film gaat 8 oktober in première.
  16. Maar ik mag naar de wereldpremière op het Nederlands Film Festival.
  17. En mijn kinderen ook.
  18. Mijn jongste las vandaag het woord ‘Jos’.
  19. Er verschijnen binnenkort drie AVI-boekjes van mijn hand die hij straks kan lezen.
  20. Ik ben een gelukkig mens.

Nachtmerrie in Frankrijk

De poort naar de hemel

De poort naar de schrijfhemel

Ik schrijf meestal overdag wanneer de kinderen op school zitten, een enkele keer ’s avonds. En hoewel het mijn beroep is, heb ik regelmatig het idee dat ik het er ‘even tussendoor doe.’ Naast de jongens wegbrengen en halen, mijn deel van het huishouden doen en koken, heb ik effectief 20 uur in de week om te schrijven, lezingen te geven/scholen te bezoeken, mail te beantwoorden, blogs te schrijven en sociaal te doen op Facebook en Twitter.

Dat is geen klacht. Dat is de constructie die wij thuis hebben afgesproken en hij werkt. En ik ben blij dat ik zoveel tijd met mijn twee jongens kan doorbrengen. Maar een paar keer per jaar ga ik een week tussenuit om elders te schrijven. Dan schrijf ik de hele dag en avond. Soms doe ik dat in mijn eentje, bijvoorbeeld op Vlieland, of in het huis van mijn ouders. En één (soms twee) keer per jaar vertrek ik met een groep collega’s naar Frankrijk. Daar doen we niets anders dan schrijven, eten, drinken en kletsen over het vak.

Moorden bespreken wij tijdens het eten.

Moorden bespreken wij tijdens het eten.

Deze week is het weer zo ver.

Ik ram

Ik ram

De komende dagen verblijf ik met ruim tien collega´s in een prachtige boerderij die gerund wordt door een Nederlands echtpaar. Ze zorgen drie keer per dag voor een heerlijke maaltijd en laten ons verder vooral onze gang gaan. Er zijn verscheidene ruimtes waar we kunnen zitten. Sommige hebben een koptelefoon op (ik sta erom bekend dat ik op de maat van rockmuziek op mijn toetsenbord ram), anderen werken in doodse stilte.

Afgelopen weken heb ik de manuscripten van ‘Superhelden3.nl’, ‘Trippel Trappel’ en drie AVI-boekjes ingeleverd. Ondertussen werkte ik karakters uit voor ´NMM´ (alias Nachtmerrieman), schreef de plot-achter-de-plot voor de thriller en bezocht het verlaten Tropicanazwembad om inspiratie op te doen voor de eerste moord. Deze week ga ik meters maken met het boek. Omringd door collega’s met hetzelfde doel, zonder kinderen, verantwoordelijkheden of digitale afleiding (er is geen wifi) ga ik de eerste hoofdstukken neerpennen over Madeline Finn, het lijk en de dader.

Het is het begin van een compleet nieuwe reis. Na twaalf jaar jeugdboeken schrijven, het succes van de Superheldentrilogie, het non-fictieboek ‘Waanzinnige Plannen’ en een geslaagd crowdfundingproject, is dit de start van mijn carrière als thrillerschrijver voor volwassenen.

Ik kan niet wachten.

Meer weten? ‘NMM’ heeft een eigen site en ik sta deze week in de Rotterdamse editie van het Algemeen Dagblad.

Ook een keer mee naar Frankrijk? Klik hier voor meer info.

‘Bent u beroemd?’

Ik signeer op de kinderboekenmarkt‘Bent u beroemd? vragen ze soms als ik in de klas kom vertellen over mijn boeken. De vraag stellen is hem beantwoorden. Want aan Paul van Loon of Carice van Houten vraag je dat niet.

Toch is er wel wat veranderd de afgelopen jaren. Kwam ik vroeger in de klas, dan begon de juf of meester met: ‘Ik moet bekennen dat ik nog nooit van u of uw boeken had gehoord.’ En zelfs de bibliotheekmedewerkers die mij van het station oppikten om mij naar de school of bibliotheek te rijden, hadden vaak geen idee wie ik was.

Dat is inmiddels wel anders. In iedere klas zitten er altijd wel twee of drie fans en de school heeft meestal wel een paar van mijn boeken. En de eerst gestelde vraag is tegenwoordig: ‘Wanneer verschijnt Superhelden3.nl?’

Superhelden3.nl(Eind september).

Gisteren was ik met mijn jongste in de speeltuin. Terwijl hij de toestellen onveilig maakte, corrigeerde ik de laatste versie van het manuscript van Trippel Trappel in de zon. Aan het eind van de middag, net toen we terug naar huis liepen, werd ik benaderd door twee schuchtere meisjes van een jaar of tien. ‘Meneer, mogen we u wat vragen?’

Dat mocht.

‘Hebt u het boek Superhelden geschreven?’

Dat had ik.

Ik stelde mij voor en vroeg of ze een fan van het boek waren.

Dat waren ze.

Het gebeurt mij niet vaker dan twee keer per jaar en altijd in mijn eigen stad en ik moet er nog steeds aan wennen, al vind ik het erg leuk.

Me and Neil before the ABCHoe het is om écht beroemd te zijn, kreeg ik mee toen ik in Amsterdam ging lunchen met Neil Gaiman. Hoewel hij relatief onbekend is in Nederland, werd hij een paar keer herkend op straat. En toen ik op twee meisjes wees (die voor een etalage met zijn boeken over hem stonden te praten), schudde hij zijn hoofd toen ik vroeg of we hen erop moesten wijzen dat hij achter ze stond.

(Later zagen we ze opnieuw en deelde hij genereus handtekeningen uit).

Er komt kennelijk een punt dat de aandacht teveel wordt. Ik ben daar nog lang niet. Als iemand mij vraagt of ik ‘de schrijver van Superhelden.nl ben?’ dan ben ik alleen maar trots.

Ja, dat ben ik, zeg ik dan. En wie ben jij?

Hoe verboek je een tekenfilm?

Trippeltrappel-posterNajaar 2014 verschijnt de eerste met de handgetekende Nederlandse tekenspeelfilm sinds ‘Als je begrijpt wat ik bedoel’ in de bioscoop. De film heet ‘Trippel Trappel’ en gaat over een groepje dieren dat ook sinterklaas wil vieren. De drie dapperste dieren – Fretje, Kari en Takkie – gaan op pad om Sinterklaas te vragen of er ook een Dierensinterklaas kan komen.

Ik mag van de producenten il Luster (bekend van Woezel en Pip en De Tumblies) en uitgeverij Leopold het boek van de film schrijven. Een hele eer! Maar hoe doe je dat nou, een boek maken van een film die er nog helemaal niet is? Want als het boek naar de drukker gaat, zijn de animators nog druk bezig met tekenen.

Als eerste las ik natuurlijk (meerdere malen) het script. Wat mij daarbij opviel is dat het vreselijk grappig is! De grappen vallen in twee categorieën: beeldgrappen (denk aan slapstick, verwijzingen naar andere films e.d.) en taalgrappen. De taalgrappen, daar weet ik wel raad mee, maar de beelden moet ik op een andere manier zien te vertalen. En dat geldt niet alleen voor de humor, maar ook voor de actiescènes. Want die zijn er! Een sleerace, een achtervolging, acrobatische toeren van Zwarte Pieten, dit is een moderne Sinterklaasfilm!

Trippel_screen02Op basis van het script, de storyboards en karakterschetsen, schreef ik de eerste paar hoofdstukken. Daar werd op gereageerd door de producenten en de uitgever. Na een aantal versies had ik een stijl te pakken waar iedereen enthousiast over was.

Daarna kwam het echte werk.

Screenshot 2014-03-16 11.08.34

Inmiddels is er een ‘moving Storyboard’. Dat is een video van ruim een uur, waarin in zwart-wit de tekenfilm al te zien is. Bijna alle stemmen zijn al ingesproken (o.a. door Georgina Verbaan en Kasper van Kooten), sommige delen zijn zelfs als geanimeerd. Andere stukken zijn niet meer dan elkaar snel-opvolgende schetsen. Iedere ochtend kijk ik ca. vijf minuten en probeer een cliffhanger te vinden. De film heeft ontzettend veel vaart en gaat maar door, maar ik moet zorgen dat ieder hoofdstuk eindigt met een spannend moment, zodat kinderen kunnen roepen: ‘Nog een hoofdstuk!’. En omdat het een boek voor jonge kinderen is, mogen de hoofdstukken niet te lang zijn.

Wanneer ik bepaald heb waar het hoofdstuk over gaat, lees ik dat deel van het script nog een keer goed door. Soms kom ik erachter dat er een klein verschil is. Dan kies ik voor de versie die het beste werkt voor het boek. Een enkele keer geef ik er een eigen draai aan. Dat is soms noodzakelijk, want een boek is iets heel anders dan een film en wordt op een andere manier verteld.

seq10_scn023 kleinAls laatste kies ik een perspectief. De film draait voornamelijk om drie dieren: Fretje, Takkie (de wandelende tak) en kanariepiet Kari. Bij ieder hoofdstuk probeer ik te bepalen door wiens ogen ik het hoofdstuk schrijf. Op wie heeft de gebeurtenis het meeste impact? Wie heeft het meeste overzicht en kan ergens ‘iets van vinden’?

Trippel_screen08Dan pas ga ik schrijven. Iedere dag twee hoofdstukken. Wanneer straks het hele manuscript klaar is, leg ik video en script weg en ga ik lezen. Ik verander alles wat nodig is om het boek geweldig te maken (ook als ik daarmee afwijk van de tekenfilm). Wanneer ik helemaal tevreden ben, gaat het manuscript naar Leopold en il Luster.

Trippel Trappel is vanaf 4 oktober 2014 te zien in ruim 100 bioscopen en wordt uitgebracht door A-film. Het boek ligt gelijktijdig met het verschijnen van de film in de winkel. Je kunt ook aandeelhouder worden van de film, dan deel je niet alleen mee in de winst, maar krijg je ook mijn boek! Voor meer informatie kijk op de website.

Het zwarte gat in mijn hoofd

Black_Hole_in_the_universeHet is niet zo dat ik in een zwart gat val wanneer er weer een boek af is, een leegte waaruit de karakters uit het laatste manuscript gevlucht zijn, een ruimte wachtend om opgevuld te worden met nieuwe verhalen en personages. Het is eerder andersom. Ik heb een zwart gat in mijn hoofd, gevuld met karakters die vechten om aandacht!


Superhelden3.nl
Vorige week mailde ik de laatste versie van Superhelden3.nl naar mijn redacteur en een viertal proeflezers. Het is de eerste versie in anderhalf jaar waar ik meer dan tevreden over ben. En niet onterecht als ik de reacties van de eerste proeflezers mag geloven:

F: ‘Het is echt een heel geslaagd boek geworden. Het is vanaf het begin spannend en dat blijft het ook.’

L: ‘Best of all!’

N: ‘Wauw, wat een boek!!  Mijn complimenten voor het ijzersterke verhaal.’

Omslag Superhelden3.nlVolgende fase
Maar ik ben nog niet klaar! Want de proeflezers hadden ook pagina’s vol opmerkingen, somden inconsistenties op tussen de drie boeken en gaven aan wat er eventueel verbeterd kon worden. In februari krijg ik het manuscript terug van de redacteur en dan heb ik een maand om alle kritiek te verwerken en het manuscript te herschrijven.

Maar wat een doet een schrijver in de tussentijd?

Schrijven natuurlijk.

Schrijven
Iedere ochtend schrijf ik een aantal pagina’s aan Trippel Trappel, het sinterklaasboek-van-de-film. ’s Middags werk ik aan het plot van Nachtmerrieman. Tegelijkertijd probeer ik Scrivener– een wordprocessor speciaal voor boeken – uit te vogelen. Dat doe ik door alle losse ideeën voor NMM op te slaan in mapjes met karakters, plots, research en locaties.

One flewCrowded House
Het resultaat? In mijn hoofd vechten op dit moment Iris, Alex, Fiber en YunYun (uit de Superheldentrilogie) met Fretje, Takkie, Bello en Kari (de dieren uit Trippel Trappel) en Madeline Finn, haar dochter, drie lijken en een moordenaar (uit Nachtmerrieman) om een plekje in mijn hoofd. En dat gaat er niet zachtzinnig aan toe, want dat soort karakters schrijf ik nou eenmaal niet. Geloof me, het is ellebogenwerk daarbinnen.

Had ik maar een leeg, zwart gat in mijn hoofd, dan was het tenminste rustig. Zou lobotomie een optie zijn?

(Nee, hoor, het is een feestje :))