WEL DE BOTER, NIET DE LACH

3 november 2010 schreef ik mijn eerste blog over mijn Waanzinnig Plan. Ik wilde een boek schrijven dat voor de Kinderboekenweek 2011 in de winkel moest liggen.

Het afgelopen jaar deelde ik mijn ervaringen tijdens het schrijven via Twitter en op dit blog. Mijn successen maar zeker ook mijn angsten en tegenslagen kwamen daarin aan bod. Het leverde bijzondere reacties op, mooie contacten en veel ondersteuning in de vorm van aanmoedigingen, schouderklopjes, maar ook feiten, vertalingen en zelfs hele zinnen. Ik heb nog nooit een boek geschreven waar zoveel mensen bij betrokken zijn geweest.

[Lees meer…]

SUPERHELDEN OP DE HOLLYWOODPLANK (1 april!)

UPDATE!

Onderstaande blog was mijn bijdrage aan de feestvreugde van 1 april. De filmrechten zijn (nog) niet verkocht, het boek is gelukkig wel bijna klaar!

EINDE UPDATE

Mijn Waanzinnige Plan wordt steeds waanzinniger.

Eind 2010 kondigde ik mijn nieuwe 11+ thriller Superhelden.nl aan. Het boek was toen nog niet geschreven én niet verkocht. Door gebruik te maken van Social Media (met name Twitter) kwam ik in contact met vijf geinteresseerde uitgevers. Uiteindelijk ging ik in zee met uitgeverij De Fontein Tirion.

Datzelfde twitter lijkt nu te gaan zorgen voor een internationale doorbraak.

In mijn boek wordt hoofdpersoon Iris Goudhaan ontvoert naar Pala, een eiland in de Grote Oceaan. En het ziet er naar uit dat ook mijn boek de oversteek gaat maken!  Entertainmentadvocaat Hans Bousie van Bousie Advocaten heeft namens mij en Uitgeverij De Fontein de afgelopen weken in het diepste geheim gesproken met Cruel & Unusual Films, de productiemaatschappij van regisseur Zack Snyder (Watchmen, 300, Superman: Man of Steel). Zonder dat ik dat wist had Hans contact gezocht met @ZackSnyder via Twitter en hem verteld over mijn nieuwe boek. Snyder reageerde zo enthousiast dat hij vroeg of hij een ruwe vertaling mocht lezen van de eerste versie van het manuscript.

Superhelden.nl – het boek

Het boek gaat over jongeren die een 3D game spelen op de website Superhelden.nl. Alleen de allerbeste spelers mogen door naar de geheime levels op het virtuele eiland Pala. Niemand weet echter dat het eiland echt bestaat en dat de allerbeste spelers ontvoerd worden naar Pala. Daar worden ze – tegen hun wil – opgeleid tot superspion. Afgestudeerde spionnen heten Superhelden en worden op internationale missies gestuurd om nieuwe kinderen te rekruteren. Alleen de mysterieuze leider Mr. Oz weet wat het einddoel is.

Sinds haar vaders zelfmoord doet de veertienjarige Iris Goudhoorn niets anders dan gamen. Haar favoriete site is SUPERHELDEN.NL waar ze de ene highscore na de andere haalt. Superhelden Alex en Fiber worden naar Nederland gestuurd om Iris te ontvoeren. Maar zelfs zij weten niet wat de plannen van Mr. Oz met Iris zijn. Want Iris is uitzonderlijk getalenteerd, zelfs voor een Superheld.

Het boek verschijnt half september bij Uitgeverij De Fontein en is gekoppeld aan een 3D game.

Superhelden.nl – de film?

Of het boek daadwerkelijk verfilmd gaat worden, wie in dat geval het script gaat schrijven en of Snyder zelf de regie gaat doen of alleen produceert is nog niet bekend. Voor hetzelfde geld is dit één van de vele verhalen die op de Hollywoodplank blijven liggen. Maar de filmrechten zijn verkocht! En het waanzinnig plan is nu nog waanzinniger.

SECOND DRAFT: NEW LIFE

UPDATE!

Na overleg met uitgeverij de Fontein is de deadline met een week opgeschoven.

EINDE UPDATE

Hemmingway zei het al: ‘The first draft of everything is shit.’ Handig om te weten als je de eerste versie van je roman aan het vergelijken bent met het beste uit je boekenkast.

Mijn jeugdthriller Superhelden.nl was in januari niets meer dan een Waanzinnig Plan. Nu telt de eerste versie ruim 63.000 woorden. En lang niet alles is shit! Wel moet er nog behoorlijk wat gebeuren. Simpel werk, zoals het schrappen van bijvoeglijke naamwoorden, overbodige woorden/zinnen/alinea’s of zelfs hele pagina’s. Maar ook ingewikkeldere dingen: mijn bad guy moet enger, mijn hoofdpersoon mag zich bewuster zijn van het effect dat ze heeft op anderen, twee hoofdstukken moeten opnieuw geschreven worden en ik heb nog geen einde.

Ik heb twee weken de tijd voor de second draft. Dat betekent dat ik de komende veertien dagen letterlijk dag en nacht moet werken. En in de weekenden. En dan nog wordt het krap.

Gisteravond, elf uur. Ik las nog even de eerste veertig pagina’s van de tweede versie door. Toen gebeurde het: ik werd als lezer meegezogen in het verhaal en vloog door de eerste hoofdstukken heen. Als het monster van Frankenstein was mijn manuscript getroffen door de literaire bliksem!

Ik wist niet wat ik meemaakte. Ik heb de afgelopen maanden zo hard gewerkt aan het verhaal, de personages en de plotwendingen, ik heb me zorgen gemaakt over deadlines en of ik wel goed genoeg was, dat ik vergeten was wat er gebeurde bij de tweede versie: je boek komt tot leven! Van schrijver veranderde ik in lezer en ik wilde nog maar één ding: weten hoe het verder ging.

Ik ga twee heel bijzondere weken tegemoet.

DE IDEALE LEZER

Het leukste gedeelte van Waanzinnige Plannen is als alles nog mogelijk is. Het moeilijkste gedeelte is wanneer je daadwerkelijk aan het werk moet. Begin februari had ik de eerste 20.000 woorden klaar van Superhelden.nl. Dat zijn ongeveer 100 pagina’s, afhankelijk van de opmaak. De uitgeverij had ze gelezen en was enthousiast. De eerste horde was genomen.

Maar net zoals in de sport is starten een stuk makkelijker dan volhouden. Want in februari begon het echte leven in de weg te zitten. Ik werd 44 (1 feestje), mijn oudste werd 6 (vier feestjes!), er moest een nieuw script komen voor het Fortenspel van De Waag en ik gaf twee middagen in de week les op de basisschool. Het werd steeds moeilijker om mijn target van 1500 woorden per dag te halen, en zelfs daarmee ging het krap worden. Want de eerste versie van het boek moet begin april ingeleverd worden, en de schatting is dat het 60.000 woorden of meer gaat worden.

Ik besloot een week naar Vlieland te gaan om meters te maken. De kinderen logeerden bij OpaOma en ik pakte de boot naar het eiland, vol goede moed, energie en met een strakke planning: vier- a vijfduizend woorden per dag schrijven.

Ik kwam mijzelf behoorlijk tegen. Ten eerste was ik hondsmoe van weken (nee maanden) hard werken, vroeg opstaan en laat naar bed gaan. Ten tweede had ik al een maand niet aan het boek geschreven en moest ik er weer helemaal inkomen. Stukken die ik schreef, moest ik herschrijven of soms zelfs helemaal weggooien, voordat ik tevreden was.

Na één dag en avond was ik maar liefst 2500 woorden opgeschoten …

De tweede dag ging beter, vooral omdat ik mijzelf dwong door te schrijven met Write or Die. Beter achteraf een hoofdstuk herzien dan onverrichter zake huiswaarts keren. Ik begon – tegen mijn eigen afspraken in – overdag te twitteren en zocht steeds meer excuses om niet te schrijven. Uiteindelijk kwam ik die dag op 3.982 woorden. Niet slecht, maar waar was de flow? Nog belangrijker: waar was de lol? Dit leek wel werk!

’s Avonds in bed las ik in ‘On Writing’ van Stephen King. Hij vertelde dat hij zijn boeken altijd voor zijn Ideale Lezer schreef, in zijn geval zijn echtgenote. Ik moest lachen om de herkenning, mijn ideale lezer was ikzelf.

Maar deze keer niet.

Het kwartje viel: ik was dit boek niet voor mijzelf aan het schrijven, maar voor mijn uitgever! Mijn redacteur was, zonder dat ik (of zij wat dat betreft) het wist, meegereisd naar Vlieland en las over mijn schouder mee. Ieder bladzijde moest minstens net zo goed zijn als de eerste 100 pagina’s anders kwam het boek straks niet uit!

Dezelfde King schreef: in de eerste versie is er maar één ding belangrijk en dat is het verhaal. Niet het thema, niet de lezers, niet de zinnen, niet het literaire gehalte of de karakterontwikkeling van de hoofdpersoon. Alleen. Het. Verhaal.

Ik stopte met mij afvragen of mijn karakters teveel vloekten (vast), of het verhaal niet te gewelddadig was (neah) en of ik het überhaupt allemaal wel op tijd af ging krijgen (tuurlijk!). Ik zette twitter overdag uit (eindelijk) en begon te schrijven. En te schrijven. En te schrijven. Ik gaf mij volledig over aan het verhaal dat ik wilde vertellen.

In de afgelopen vier dagen heb ik meer dan 15.000 woorden geschreven verspreid over zestig hele spannende pagina’s. Vandaag begint hoofdpersoon Iris aan haar grootste beproeving.

Die van mij heb ik net achter de rug. Tot de volgende hindernis natuurlijk.

WAANZINNIG PLAN ONTHULD

1 november 2010 had ik een Waanzinnig Plan. Ik zei tegen mezelf: Ik ga een boek schrijven dat tijdens de Kinderboekenweek 2011 in grote aantallen in de winkels moet liggen.

Waarom dat waanzinnig was? Ik had:

1.       geen deal met een uitgeverij

2.       geen manuscript, alleen een eerste hoofdstuk

3.       een URL nodig die in 2000 al door iemand anders was geclaimd (en die wel eens heel populair zou kunnen worden op korte termijn).

Twee maanden ben ik bezig geweest met onderhandelen. Met de eigenaar van de URL. Met diverse uitgeverijen. Twee maanden lang heb ik het op Twitter, LinkedIn en Facebook gehad over mijn #waanzinnigplan. Een plan dat ik nu eindelijk ga onthullen!

Maar eerst een stukje geschiedenis.

(We houden de spanning er nog even in)

Subroza.nl

Vlak voor de Kinderboekenweek van 2007 verscheen mijn boek Subroza.nl. Het was een jeugdthriller die volledig op het internet na te spelen was. Het thema van de Kinderboekenweek was dat jaar: ‘Sub Rosa: boeken vol geheimen’ en de titel van mijn boek sloot daar niet geheel toevallig op aan.

De uitgeverij liet 3.000 exemplaren drukken, een aantal waar we normaal een jaar mee vooruit konden. Op de eerste dag van de Kinderboekenweek waren alle 3.000 Subroza’s geleverd aan de boekhandels en nog voor het einde van de week was het boek uitverkocht.

Ik had mijn eerste hit.

Ik wil er nog één.

Superhelden.nl

15 september 2011 verschijnt mijn nieuwste boek: Superhelden.nl bij Uitgeverij De Fontein. Het is een thriller voor iedereen vanaf 10 jaar. Het boek gaat over kinderen die een game spelen op superhelden.nl. De beste gamers worden tegen hun in wil ingelijfd bij een internationale spionnenorganisatie met een utopisch doel: een geheel nieuwe wereld creëren. Het wordt een superspannende thriller in de stijl van James Bond,  The Bourne Identity en – natuurlijk – Subroza.nl.

1 oktober 2011 begint de Kinderboekenweek. Het thema is deze keer: ‘Superhelden – over dapper durven zijn’. De titel van mijn boek sluit daar – niet geheel toevallig – naadloos op aan. Vanaf 1 oktober kunnen kinderen niet alleen het boek lezen, maar ook een uitgebreide game spelen. En wat er met de beste spelers gaat gebeuren, daar kan ik het nog niet over hebben …

De afgelopen twee maanden heb ik het plot geschreven, karakters ontwikkeld, research gedaan, een uitgeverij gevonden en de url superhelden.nl gekocht.. De komende maanden schrijf ik iedere dag minimaal 1500 woorden. Op StoerBoek.nl ga ik de tussentijds verslag doen van het proces rond Superhelden.nl. Dat doe ik op een manier die hopelijk meteen inzicht geeft in de totstandkoming van een jeugdroman, van idee tot oplage, van #waanzinnigplan naar #waanzinnigboek!

Yes! Yes! Waanzinnig Plan: een tipje van de sluier

Bij fictie gaat het meestal zo: een schrijver krijgt een idee voor een boek, werkt het uit en schrijft een eerste versie. Na twee of drie versies is hij (of zij natuurlijk) min of meer tevreden en stuurt het manuscript naar één of meerdere uitgevers. Daarna gaat hij wachten bij de brievenbus of mailbox.

In de meeste gevallen duurt het lang voordat je een reactie krijgt (drie tot zes maanden is geen uitzondering) en de reactie is vaak een afwijzing. Omdat het boek niet goed genoeg is, of omdat het gewoonweg niet in het fonds van de uitgeverij past. (Bijvoorbeeld omdat ze een bepaald genre niet uitgeven, of juist al heel veel vergelijkbare boeken hebben).

Als het boek wél wordt geaccepteerd, gaat er een redacteur mee aan de slag, waarna de schrijver zich op een nieuwe versie van het manuscript stort. Ondertussen laat de uitgeverij een omslag ontwerpen en zet een pr- en marketingcampagne op. Als iedereen tevreden is, gaat het boek eindelijk naar de drukker.

Al met al zit er in veel gevallen twee jaar of meer tussen idee en verschijning.

Het afgelopen jaar heb ik een verhaal uitgewerkt voor een nieuw boek. En in november wist ik eindelijk hoe ik het aan wilde pakken. Ik wist wát ik wilde schrijven én hoe het uitgegeven moest worden.

En daar lag het probleem: het was voor mij essentieel dat het boek vóór de kinderboekweek 2011 in de winkel kwam te liggen. Dat gaf mij elf maanden de tijd om het boek te schrijven, te herschrijven én uit te laten geven.

Een waanzinnig én krankzinnig plan.

Ik schreef het eerste hoofdstuk en maakte een opzet van het boek. Dat stuurde ik samen met het plan naar een uitgeverij die kende. Daarna twitterde ik het volgende: ‘Gezocht: een uitgeverij met lef (en budget) die samen met mij een Waanzinnig Plan wil uitvoeren.’

Binnen twee dagen had ik vier afspraken met vier verschillende uitgeverijen. En allemaal reageerden ze superenthousiast. Niet dat ze geen haken en ogen zagen. Niet dat er geen zaken meer uit te zoeken zijn. Maar over de opzet van het plan en het boek waren de uitgeverijen unaniem enthousiast.

En de eerste ‘JA!’ is inmiddels binnen!

De komende weken vinden er vervolggesprekken plaats en wacht mij de moeilijke taak om te bepalen waar de beste ‘match’ ligt.  Maar één ding is zeker: het boek gaat er komen in 2011!

(Waar het boek over gaat en waarom het zo essentieel is dat het volgend jaar in de winkel ligt, vertel ik een volgende blog).

Wat kan ik voor je doen?

Social Media leveren mij veel op. Via Twitter verkocht ik 100 boeken in anderhalve week, waarmee ik een lang liggende belastingaanslag betaalde. Toen ik midden in de nacht strandde in Roosendaal, iets meer dan een jaar geleden, zochten meer dan honderd mensen naar een slaapplaats, vervoer of een andere oplossing. Ik krijg opdrachten via Twitter, optredens en ruil boeken met collega-schrijvers. En één tweet, met de vraag: Uitgever met lef gezocht om samen met mij een Waanzinnig Plan uit te voeren, leverde vier telefoontjes en drie afspraken op. Binnen twee dagen.

Uiteraard probeer ik ook zoveel mogelijk terug te doen. Ik controleer persberichten of artikelen, breng mensen met elkaar in contact om ze persoonlijk of zakelijk verder te helpen, of luister wanneer dat even nodig is.

Maar de laatste tijd schiet dat er door alle drukte een beetje in. Ik ben al blij als ik aan het eind van de dag nog een klein beetje tijd heb voor mijn gezin. En dat is jammer.

Want Social Media gaat voor mij over sociale overwaarde. Over dingen die jij kunt doen voor een ander, die jou weliswaar weinig tijd kosten, maar een ander veel opleveren.

Daarom nu de vraag: wat kan ik voor jou doen? Is er iemand met wie ik je in contact kan brengen? Kan ik je ergens een zetje mee geven? Is er een droom die je een keer tegen mij aan wilt houden?

Kortom, is er iets wat ik kan doen wat jou helpt jouw droom te verwezenlijken?

Heb je zo’n vraag? Stel hem dan hieronder in de reacties. En als ik je niet kan helpen, dan is er misschien iemand anders  in ons netwerk die dat wel kan.

Kortom: durf te vragen!

Confrontatie met mijzelf

Ik werd uitgenodigd voor LinkedIn. In de mail zat een verwijzing naar een blog die volgens de afzender op ons gesprek bij Seats2meet geïnspireerd was. Ik herinnerde mij hem nog goed, een charmante, ietwat verlegen jongeman die beretrots was op zijn net verschenen roman. We spraken over bloggen en schrijven. Ik Googlede zijn website en bewonderde de schitterende omslag van zijn roman Pooldrift.

Ik was benieuwd naar wat hij over mij geblogd had. Wel verbaasde ik mij over zijn opmerking dat hij mij ‘onherkenbaar’ had gemaakt in zijn verhaal. Waar was dat nou weer voor nodig? Ik surfte naar Mindz en begon te lezen:

‘Eh… ik zit hier, hoor,’ zeg ik voorzichtig tegen de man met wie ik net heb kennisgemaakt. Hij lijkt me niet te horen. Helemaal in beslag genomen door het beeldscherm van zijn laptop. We raakten zonet in gesprek. Ik gaf hem een hand en stelde me aan hem voor. Toen hij mijn hand losliet keerde hij zich naar zijn toetsenbord en tikte mijn naam in op google. […]Het geeft me een ongemakkelijk gevoel dat hij zich niet rechtstreeks tot mij richt. Het is alsof je moeder op een verjaardagsborrel tegen haar vrienden over jou begint op te scheppen. En jij zit erbij.

Ik kreeg letterlijk pijn in mijn maag terwijl ik zijn blog las. Is dit hoe ik communiceer met mensen? Met mijn blik gericht op mijn beeldscherm in plaats van op de persoon tegenover mij? Is mijn laptop een verlengstuk geworden van mijzelf? Een vervanging? Nee, toch …?

Ik was gestrest die dag, had het te druk met teveel deadlines. Ik was gefrustreerd, wilde het liefst met mijn Waanzinnige Plan ™ aan de slag en zat in plaats daarvan teksten te vertalen over eeuwenoude Peruaanse begraafplaatsen. Ik had weinig ruimte voor de mensen om mij heen en beperkte de gesprekken tot korte kennismakingen en aanzetten tot afspraken. En nu wilde iemand met mij praten over zijn boek, over schrijven. Gewoon een gesprek tussen twee mensen.

Er waren veel dingen die ik die dag had kunnen doen. Ik had kunnen vragen naar zijn boek, of hij het misschien bij zich had, hoe het was ontstaan. Ik had kunnen vertellen dat ik met mijn hoofd heel ergens anders zat, dat ik zat te stressen en of we het gesprek op een later tijdstip konden voortzetten. Ik had mijn laptop opzij kunnen schuiven en kunnen besluiten dat mijn deadline best tien minuten kon wachten en dat het tijd was voor koffie en een gesprek met een enthousiaste medeauteur.

Maar dat deed ik allemaal niet. In plaats daarvan greep ik naar mijn laptop, wuifde de kritische opmerkingen van mijn mede seats2meeters (ga je hem nou zitten Google-en, terwijl hij tegenover je zit?) weg en voerde een halfslachtig gesprek vanachter mijn beeldscherm.

Om met de woorden van Dan Karaty te spreken: ‘not your best performance.’

Beste David, bij deze keer nodig ik je uit om een avondje met mij de kroeg in te duiken. Zonder laptop, smartphone of iPad. Zonder virtuele vrienden, websites en Google. Om te praten over schrijven en je roman, waar ik erg benieuwd naar ben.

En dank je wel voor je blog. Ik ben deze week weer een beetje wijzer geworden.

Waanzinnig Plan

UPDATE!

De eerste hobbel is genomen! Dit weekend heb ik van mijn spaargeld (waar ik een iPad van zou gaan aanschaffen) een url overgenomen van een bedrijf dat er niks mee ging doen. Maandag gaan de e/mails eruit …

Gisteren had ik een waanzinnig plan. Een plan dat – mocht ik het inderdaad ten uitvoer gaan brengen – een enorme impact gaat hebben op mijn 2011. Als ik ga doen wat ik nu in mijn hoofd heb zitten, dan is 2011 bij deze volgepland, dan is er weinig tot geen ruimte meer om nog iets anders te doen. Zo’n plan, dus.

(Ja, ik weet het: lekker vaag. Maar nu vertellen wat ik ga doen, is als John de Mol die over The Voice of Holland vertelt, voordat hij het concept heeft vastgelegd. J.K. Rowling – om wat dichter bij huis te blijven – die het einde van Harry Potter verklapt, voordat het eerste boek verschenen is. J.J. Abrams die laat vallen dat Lost gebaseerd is op gebakken lucht, voordat de eerste aflevering is uitgezonden.)

Om mijn Waanzinnige Plan ten uitvoer te brengen, moet ik eerst een aantal belangrijke zaken regelen. Zaken die geld kosten. Zaken waar contracten voor moeten worden getekend. Zaken waar mensen zich voor 2011 aan moeten committeren. En 2011 is niet zover meer weg …

Vannacht ben ik om half vijf mijn bed uitgestapt en heb ik een aantal e-mails geschreven aan evenveel Belangrijke Personen. Deze e-mails staan nu geparkeerd op mijn laptop. Ik heb nog een week de tijd, voordat ik ze kan versturen, voordat het laatste element op zijn plaats valt.

Zal ik het doen?