HOE JE MET LIEGEN DE PERS HAALT

 

Met iets nieuws komen is een goeie manier om de krant te halen. Maar wat nou als je niets nieuws te melden hebt? Dan verzin je het toch gewoon? Wedden dat je ermee wegkomt? De afgelopen weken waren er weer twee sterke staaltjes van fabuleuze fabeltjes die de pers haalden.

1. Twitter stond er vol mee, en het nieuws haalde vele kranten. Onder andere het NRC schreef: “Morgen komt er voor het eerst in Nederland een jeugdboek uit in een aangepast lettertype voor dyslectische kinderen. Schrijfster Lorena Veldhuijzen geeft haar Avonturen van Glas uit in de Dyslexie, een lettertype van de Nederlandse ontwerper Christian Boer,” aldus NRC.

Prachtig nieuws natuurlijk, maar volstrekt onwaar. Er bestaan in Nederland namelijk al tientallen jeugdboeken met een aangepast lettertype voor dyslectische kinderen. Ze zitten in de serie Zoeklicht van Uitgeverij Zwijsen. Ik weet dat, omdat ik daar in 2006 de PR voor heb gedaan. Ik organiseerde zelfs een concert in Donner Rotterdam – met VOF de Kunst en schrijfsters Selma Noort en Vivian den Hollander – ter promotie:. Op de site van Zwijsen staat: ‘De boeken zijn gedrukt in het lettertype Read Regular. Dit is speciaal ontworpen voor dyslectische kinderen.’

Eén minuut Googlen en bovenstaand bericht is onderuit gehaald. Maar klakkeloos overnemen is kennelijk veel makkelijker en daar plukt deze schrijfster de vruchten van.

2. ‘Yvon Jaspers presenteert eerste kinderboekkopt Nu.nl. Ook RTL Boulevard besteedde er volop aandacht aan. Het is natuurlijk ook groot nieuws als een BN’er de tijd kan vinden om een kinderboek te schrijven.

Alleen, het is niet waar. Jaspers schreef al eerder de drie boekjes ‘Wil je met mij trouwen?’, ‘Knikkerpotje’ en ‘Nieuwe Buren’ voor de allerjongsten. ‘Tries en Trijntje’ is haar vierde kinderboek, kijk maar eens op Bol.com. Maar ja, dat is natuurlijk geen nieuws. En feiten checken, daar hebben de overwerkte journalisten kennelijk geen tijd voor.

Ik heb het zelf ook een keer gedaan. Op 31 maart stuurde ik een persbericht over een Belgische rechter die zogenaamd een horrorfilm van mijn opdrachtgever had verboden omdat er echt een hond in werd vermoord. Dat leverde de volgende dag een groot stuk in de krant op – en publiciteit – op 1 april …

Dus, als je pers wilt halen: lieg er maar op los, er is toch geen haan die er naar kraait.