SUPERHELDEN.NL IN BOLOGNA

28 maart 2013 Door 2 Reacties
Foto: Susanne van Dijk

Superhelden.nl in Bologna (foto: Susanne van Dijk)

Deze week is de jaarlijkse kinderboekenbeurs weer van start gegaan in Bologna. Daar proberen uitgevers uit verschillende landen hun boeken te slijten aan buitenlandse collega’s en zelf rechten te kopen van titels voor hun eigen markt. Het is de grootste kinderboekenrechtenbeurs van de wereld en het is een feest om er rond te lopen. Overal boeken in allerlei kleuren, formaten en talen, overal mensen die in letters denken.

Het is alweer een paar jaar geleden dat ik er was – 2008 om precies te zijn – maar mijn boeken zijn er sinds die tijd wel altijd te vinden. In de afgelopen jaren probeerde uitgeverij Zwijsen er mijn Subrozaboeken te verkopen (niet gelukt) en Kwintessens de prentenboeken over Bino. Dat lukte wel, binnenkort verschijnen de eerste acht Binoboeken in het Thais, Chinees, Vietnamees en Turks.

Vorig jaar werd Superhelden.nl voor het eerst aan buitenlandse uitgeverijen voorgesteld door De Fontein. Er was voorzichtige belangstelling vanuit Rusland en Duitsland. Dit jaar staan deel één en twee prominent op de stand, zoals goed te zien is op de foto die Susanne van Dijk mij vandaag vanuit de beurs twitterde. Ik ben uiteraard enorm benieuwd hoe er dit jaar op gereageerd wordt. Zijn er kopers, of wachten ze af tot de trilogie compleet is?

In 2008 was ik er een hele week, samen met mijn echtgenote en oudste – toen nog enige – zoon. Terwijl zij de stad verkende, liep ik twee dagen op de beurs. De rest van de week was de stad van ons alle drie. Wat ik mij herinner is dat het toen prachtig mooi weer was. Daar hebben de bezoekers van de beurs dit jaar geen last van, begrijp ik uit de berichten op Facebook en Twitter. Gelukkig hebben ze wel boeken, heel veel boeken. En twee daarvan, die zijn van mij.

Onderwerp: Boeken, Uitgeven Tags: , , , , ,

HOE JE MET LIEGEN DE PERS HAALT

2 juli 2012 Door 29 Reacties

 

Met iets nieuws komen is een goeie manier om de krant te halen. Maar wat nou als je niets nieuws te melden hebt? Dan verzin je het toch gewoon? Wedden dat je ermee wegkomt? De afgelopen weken waren er weer twee sterke staaltjes van fabuleuze fabeltjes die de pers haalden.

1. Twitter stond er vol mee, en het nieuws haalde vele kranten. Onder andere het NRC schreef: “Morgen komt er voor het eerst in Nederland een jeugdboek uit in een aangepast lettertype voor dyslectische kinderen. Schrijfster Lorena Veldhuijzen geeft haar Avonturen van Glas uit in de Dyslexie, een lettertype van de Nederlandse ontwerper Christian Boer,” aldus NRC.

Prachtig nieuws natuurlijk, maar volstrekt onwaar. Er bestaan in Nederland namelijk al tientallen jeugdboeken met een aangepast lettertype voor dyslectische kinderen. Ze zitten in de serie Zoeklicht van Uitgeverij Zwijsen. Ik weet dat, omdat ik daar in 2006 de PR voor heb gedaan. Ik organiseerde zelfs een concert in Donner Rotterdam – met VOF de Kunst en schrijfsters Selma Noort en Vivian den Hollander – ter promotie:. Op de site van Zwijsen staat: ‘De boeken zijn gedrukt in het lettertype Read Regular. Dit is speciaal ontworpen voor dyslectische kinderen.’

Eén minuut Googlen en bovenstaand bericht is onderuit gehaald. Maar klakkeloos overnemen is kennelijk veel makkelijker en daar plukt deze schrijfster de vruchten van.

2. ‘Yvon Jaspers presenteert eerste kinderboek’ kopt Nu.nl. Ook RTL Boulevard besteedde er volop aandacht aan. Het is natuurlijk ook groot nieuws als een BN’er de tijd kan vinden om een kinderboek te schrijven.

Alleen, het is niet waar. Jaspers schreef al eerder de drie boekjes ‘Wil je met mij trouwen?’, ‘Knikkerpotje’ en ‘Nieuwe Buren’ voor de allerjongsten. ‘Tries en Trijntje’ is haar vierde kinderboek, kijk maar eens op Bol.com. Maar ja, dat is natuurlijk geen nieuws. En feiten checken, daar hebben de overwerkte journalisten kennelijk geen tijd voor.

Ik heb het zelf ook een keer gedaan. Op 31 maart stuurde ik een persbericht over een Belgische rechter die zogenaamd een horrorfilm van mijn opdrachtgever had verboden omdat er echt een hond in werd vermoord. Dat leverde de volgende dag een groot stuk in de krant op – en publiciteit – op 1 april …

Dus, als je pers wilt halen: lieg er maar op los, er is toch geen haan die er naar kraait.

Onderwerp: Media Tags: , , , , , , , , , , ,

DEADLINESTRESS

17 februari 2012 Door 3 Reacties

 

Ik heb niet vaak last van deadlinestress. Integendeel, ik raak vooral in paniek als ik niet weet wanneer ik iets af moet hebben of wat precies de target is. Pas als ik een helder doel heb – 65.000 woorden in vier maanden bijvoorbeeld – kan ik een planning maken en kan ik bijhouden of ik achterloop of niet.

Dat is niet altijd zo geweest. Mijn eerste paar bij boeken bij uitgeverij Zwijsen waren bijna allemaal te laat, omdat ik nog te weinig controle had over mijn vak. Ik kon er niet op vertrouwen dat ik op ieder moment kwaliteit kon leveren en was veel meer afhankelijk van inspiratie. Maar na 35 boeken en tien jaar schrijverschap ben ik niet zo bang meer voor writer’s block.

Afleiding zoeken, dat is mijn grootste valkuil. Vooral als ik onrustig ben (vaak door drukte met het gezin, financiële perikelen, ziekte of een combinatie daarvan) heb ik de neiging om iets anders te doen met mijn schaarse schrijftijd.

24 maart moet ik de eerste versie van Superhelden2.nl inleveren en ik zit redelijk op schema. Doordat ik een paar weken ziek ben geweest, liep ik behoorlijk achter, maar inmiddels heb ik die achterstand bijna ingehaald. Maar de komende weken moet ik hard werken om de afgesproken deadline te halen. (Het verhaal hoeft dan gelukkig nog niet perfect te zijn. Tot eind mei gaan de uitgeverij en ik met het manuscript aan de slag om er een geweldig boek van te maken).

Dit is voorlopig mijn laatste blog. Sinds oktober 2010 schreef ik gemiddeld drie blogs per week, vakanties uitgezonderd. Dat is zo’n 1.500 woorden per week. Die woorden ga ik de komende tijd aan het tweede deel van Superhelden.nl besteden. Het stoppen heeft geen deadline, zodra ik weer wat ruimte in mijn agenda en hoofd heb, ben ik weer terug. Mocht je in de tussentijd de blogs missen, dan kun je altijd weer vooraan beginnen.

Onderwerp: Schrijven Tags: , , , , , ,

GEEF NIET OP

25 oktober 2011 Door 11 Reacties

Ik zegde mijn baan op, verkocht mijn eengezinswoning en verhuisde naar een klein, kaal en vies appartement in Rotterdam om daar mijn droom uit te voeren: het schrijven van een boek. Ik kon het een jaar uitzingen, mits ik mijn geld aan niets anders uitgaf dan huur en eten.

300 dagen later was De Werelddromer klaar. Ik stuurde het naar De Fontein en wachtte af. Na een paar maanden kreeg ik het manuscript terug van uitgever Joris van Leur. Het papier zag rood van de strepen en het commentaar loog er niet om: ik had een heel erg slecht boek geschreven.

[Lees meer...]

Onderwerp: Schrijven Tags: , , , , ,

Het vergeten boek

15 november 2010 Door 1 Reactie

Vandaag kreeg ik een pakje van Uitgeverij Zwijsen met daarin drie exemplaren van ‘Een Huis vol Herrie’. Bij de boeken zat een brief waarin ik gefeliciteerd werd met de herdruk van de titel. Ik was meer dan blij verrast, ik had zelfs geen idee dat het boek zo goed werd verkocht! Een Huis vol Herrie is namelijk een beetje mijn vergeten boek.

Ik schreef Een Huis vol Herrie in de laatste maanden van 2008 en leverde de definitieve versie in bij de uitgeverij, vier uur voordat mijn jongste zoon Charlie geboren werd. Daarna werd ons huis zelf een huis vol herrie.

In 2009 deed ik niets anders dan papa spelen, schrijven aan subroza2.nl en mij ontfermen over de bijbehorende websites. Ik herinner mij nog wel dat ik via de mail de prachtige tekeningen van Helen van Vliet te zien kreeg (en uiteraard dat het doosje met twintig exemplaren arriveerde), maar ik was ondertussen met hele andere dingen bezig.

En toch is het een vreselijk leuk boek, als ik dat van mijn eigen creatie mag zeggen.

Een Huis vol Herrie is mijn (omgekeerde) versie van de boeken over Mary Poppins. Poppins is op papier een stugge, stijve kinderjuffrouw die zelden haar zachte kant laat zien (een groot verschil met de film en de musical). Maar onder alle stijfheid zit een klein hartje en een flinke dosis magie. Ze vliegt door de lucht met haar betoverde paraplu en zorgt voor hilarische taferelen in huis.

In Een Huis vol Herrie is de nanny een gezellige, dikke vrouw die Henriëtte heet, maar door iedereen Herrie wordt genoemd OMDAT ZE ZO ONTZETTEND HARD PRAAT. Ze heeft een pratende paraplu en tovert plasjes water weg met een beweging van haar hand. Maar achter haar vrolijke en grappige uiterlijk blijkt een gemene heks schuil te gaan, die het op de kinderen heeft gemunt.

En terwijl ik bezig was met het schrijven en voorlezen van Bino, optrad met de subrozaboeken, en ideeën vergaarde voor mijn nieuwe boek, veroverde Henriëtte H. met weinig bombarie de Nederlandse huishoudens.

Op naar de volgende drieduizend stuks?

Onderwerp: Boeken Tags: , , , ,