HOE VERDIENEN KINDERBOEKENSCHRIJVERS HUN GELD?

Schrijver, dichter en columnist Ilja Leonard Pfeiffer schreef voor NRCNext over een schrijversleven vol geldzorgen. In het pijnlijk herkenbare artikel zet hij de verschillende bronnen van inkomsten van een (literair) schrijver op een rijtje. Omdat voor kinderboekenauteurs net weer andere ‘regels’ gelden, volgt hier mijn toverformule om als auteur je vak te overleven. (Met de nadruk op mijn.)

Voor alle duidelijkheid, net als Pfeiffer heb ik mijn financiële situatie ook niet op orde, zoals degenen weten die mij vorig jaar op televisie hebben gezien. Maar door schade en schande begin ik wel steeds meer door te krijgen hoe het werkt: het is de kunst om uit zoveel mogelijk bronnen geldstromen te generen. Uitgever Timo Boezeman schreef hier eerder over.

Royalties
Net als onze literaire collega’s ontvangen wij gemiddeld 10% van de verkoopprijs exclusief BTW per verkocht exemplaar. Een groot verschil met boeken voor volwassenen is echter de verkoopprijs. Waar een grote-mensen-boek over de toonbank gaat voor een bedrag tussen de 15 en de 20 euro, kosten kinderboeken meestal niet veel meer dan 10 euro. Pfeiffer rekent in zijn artikel met een royaltiebedrag van 2 euro (meestal minder, zegt hij erbij). Ik ontvang voor mijn boeken meestal een bedrag rond de € 0,90. Bruto wel te verstaan. Een uitzondering zijn leesmethodes, daar is een percentage van 6% gebruikelijk (maar zijn de oplages vaak veel hoger).

Oplages
Als je enigszins bekend bent, dan verkoop je al snel 3.000 boeken per titel aan (school)bibliotheken en particulieren. En omdat de boeken (gemiddeld) wat dunner zijn, kunnen we er ook nog wel een paar per jaar schrijven. Helaas gaan boeken meestal maar een jaar mee, het tweede jaar is de opbrengst per titel gereduceerd tot enkele tientjes. Je moet dus meerdere boeken per jaar schrijven om iets aan boeken te verdienen.

Lira
Wat Pfeiffer niet noemt, zijn de Lira gelden. Lira is een organisatie die de bibliotheekgelden int en verdeelt over de uitgeleende schrijvers. Mij levert dat niet enorm veel op – zo’n € 1.200 per jaar – maar dat geldt niet voor schrijvers van boeken met een laag AVI-niveau. Ik ken schrijvers die zo zesduizend euro per jaar binnenhalen aan veel uitgeleende AVI-boekjes. Schrijven voor deze doelgroep kan enorm lucratief zijn. Uiteraard is het Lira bedrag – je raadt het al – bruto.

Optredens
Een groot verschil met literaire schrijvers zijn de schnabbels. Als je een aantal boeken op je naam hebt staan, je goed met kinderen kan opschieten én je bent bereid te reizen, dan kun je een aardige boterham verdienen door op te treden op scholen en bibliotheken. Ik schrijf nu tien jaar boeken en na vijf jaar werd ik steeds regelmatiger gevraagd om langs te komen. Een optreden van een uur levert een schrijver gemiddeld 100 euro (bruto) op, dat komt neer op zo’n drie- a vierhonderd euro per dag. Sinds mijn doorbraak met Subroza.nl treed ik zo’n veertig dagen per jaar op, (waarvan 15 in de Kinderboekenweek). De optredens worden voor je geregeld door de SSS.

Commercieel werk
Veel schrijvers verdienen bij als tekstschrijver of redacteur. Zelf heb ik vijf jaar een PR-bureau gehad. Het mooiste is natuurlijk als je commeriële werk in de lijn ligt van je ‘echte’ werk. Zo schrijf ik bijvoorbeeld scenario’s voor het Fortenspel voor Waag Society. Maar ik vertaal ook synopsissen voor DVD’s van E1.

Pfeiffer noemt in zijn artikel ook nog het Fonds voor de Letteren als mogelijke inkomstenbron. Hiervoor geldt echter hetzelfde als voor de bestsellerauteurs: er zijn er maar heel weinig die daar jaarlijks gebruik van kunnen maken. Daarnaast is het Fonds bedoelt voor literaire schrijvers, niet voor spannende-boeken-schrijvers zoals ik.

Partners
En laten we de partners niet vergeten. Mijn partner en ik brengen evenveel geld in, in ons huishouden, maar een groot deel van de kinderboekenschrijvers kan haar vak alleen maar uitoefenen omdat hun gezin niet afhankelijk is van hun inkomen. Eigenlijk zijn onze partners de grootste subsidieverstrekkers van de Nederlandse kinderliteratuur.

Reacties

  1. Eigenlijk toch wel heel erg dat er zoveel mensen profiteren van de inspanningen van een schrijver, maar de schrijver zelf nog het minst. Is het eigenlijk niet gewoon Kartel-vorming waar we het hier over hebben? En dan een Kartel waar het Centraal Boekhuis een prominente rol in speelt?

    • Het is hoe de markt werkt. Daar kun je tegen protesteren, maar je kunt ook proberen je klanten op een andere manier te bereiken. Er gaat de komende tien jaar veel veranderen in de markt. Maar ik moet er ook niet aan denken dat iedereen aan self-publishing gaat doen. Een goede uitgever scheidt het kaf van het koren.

  2. tja, ik klus bij als eindredacteur omdat ik van boekvertalen niet kan leven. ik klus bij als boekvertaler omdat ik van eindredactie niet kan leven. ik probeer ondertussen een boek te schrijven, wat nog niets oplevert. en mijn vriend is freelance illustrator, wat ook geen vetpot is. Maar we zijn wel gelukkig 🙂

  3. Goed stuk.
    Bij de 10% royalty’s moet wel opgemerkt worden dat je die als schrijver van kinderboeken vaak 50/50 deelt met de illustrator. 5% wordt het dan.

    Daarnaast nog wat inkomstenbronnen:

    Verhalen in kindertijdschrijften. Zij betalen geen royalty’s maar een vast bedrag. Net als bij eduactieve boeken vaak gebeurt. En bij korte tekstjes in lesmethodes.

    Daarnaast wordt soms een verhaal opnieuw gepubliceerd in een bundel of tijdschrijft, zoals Zapp Doeboek.

    Of er verschijnt een animatie van je boek voor televisie of op dvd voor kinderdagverblijven.

    Daarnaast zijn er de kabelgelden voor verhalen die op televisie worden uitgezonden, bijv. bij Sesamstraat, Koekeloere, Schooltelevisie, e.d.

    Verkoop van boeken die niet meer leverbaar zijn, maar waar je nog een stapel van hebt liggen. Dit zijn vaak boeken die in de ramsj gegaan zijn.

    Eigen producties, zoals e-boeken, POD en apps.

    En natuurlijk al die giften en cadeau’s van bewonderaars: dozen chocolade, flessen wijn, parfum… 🙂

  4. Stefan Terwijn zegt:

    Bedankt voor het delen van deze informatie ik ben net begonnen met het schrijven van kinderboeken, en vind dit een interessant artikel om te lezen.

  5. Maar wat als je ambitie totaal niet ligt bij het voor de klas staan? Of als je daar helemaal niet zo goed in bent?

    • Dan zal je een andere bron van inkomsten moeten zoeken.

      • Ja, duh 😉 Zo bedoel ik het natuurlijk niet. Als ik tegen mensen wat zeg over de lage inkomsten voor fictie schrijven wordt vaak heel vanzelfsprekend geroepen dat je toch scholen kunt gaan bezoeken, ook door een van mijn uitgevers bijvoorbeeld. Maar dat is niet waarom ik ben gaan schrijven. Ik vind het triest als je iets wat eigenlijk buiten je vakgebied ligt moet gaan doen om inkomsten te genereren omdat je eigen vakgebied nauwelijks iets oplevert.

        • Ik geef toe, hij was flauw :). Ik sta zelf heel erg graag voor de klas, zou er moeite mee hebben als ik alleen maar zou schrijven, dus voor mij is het een uitkomst. Maar ik weet dat dit zeker niet voor iedere schrijver geldt. Maar je hebt gewoon gelijk: ons vakgebied levert nauwelijks wat op als je geen bestsellers schrijft.

        • Sandra den Brok zegt:

          Ik kan me helemaal voorstellen dat in klassen iets over je boeken vertellen niet iets is wat je het allerliefste doet. Maar het levert je doorgaans meer op dan alleen het geld van SSS, namelijk naambekendheid bij je doelgroep waardoor je ook meer boeken verkoopt.

          • Kip – ei. Als je geen naamsbekendheid hebt, word je echt niet via de SSS geboekt en moet je het veelal gratis of voor een bloemetje doen om die naamsbekendheid op te bouwen

  6. Maken vertalingen niet ook uit? Of is dat minimaal als je niet minstens in 10 andere talen verschijnt?

  7. Patz van der Sloot zegt:

    Het is simpel; je moet nu eenmaal veel boeken verkopen om geld te kunnen verdienen. Dit is een economisch gegeven. Schijnt ook zo te werken met nog een hele rits aan andere dingen. Je zou ook 200 boeken per jaar kunnen schrijven die middelmatig verkopen, en dan krijg je meer geld. Klagen hierover is klagen over slecht weer. Leuk, maar je kan er niets aan veranderen. Je kan wel een paraplu kopen, of zoals schrijvers als Marcel en Rian doen, manieren bedenken om op andere manier en in andere vormen je verhalen aan de man te brengen. @CoachSander; nee, het is geen samenzwering, mensen die wel geld verdienen aan middelmatig verkopende boeken brengen 200 van deze titels per jaar op de markt (en investeren hier ook in), op die manier is er wel aan te verdienen namelijk. En wil je niet anders of kan je niets anders dan alleen maar schrijven, hoop op een wonder (en wonderen gebeuren) of neem er een baan bij.

    You are the captain of your faith.

  8. Goede reactie op ILP’s stuk! Ik vind het persoonlijk juist heel leuk om allerlei verschillende klussen op taalgebied te doen (zij het schrijven, danwel vertalen), maar ik kan me ook goed voorstellen dat anderen liever van hun ‘hoofdvak’ willen leven en niet noodgedwongen andere schnabbels moeten hoeven aannemen.
    Hoe dan ook, ik probeer wel zo vaak mogelijk over de prijs te onderhandelen. Onder mijn collega’s in de nasynchronisatiebusiness (stemacteurs, scriptvertalers, regisseurs, technici) is nu een collectieve beweging gestart (www.samen1stem.nl) om producenten, studio’s en belangenverenigingen zoals LIRA en NORMA duidelijk te maken dat er 1) te weinig betaald wordt, en 2) er meer royalties en andere herhalingsgelden uitgekeerd zouden moeten worden.

  9. Mooie stukken van Ilja en Marcel, want open, eerlijk en leerzaam. Natuurlijk wist ik al dat het schrijven van boeken/voor tijdschriften geen vetpot is, maar het is fijn om de kale feiten eens op een rij te zien. Wat immer blijft is het genot van het diep kunnen duiken in een onderwerp om er uiteindelijk een zo groot mogelijke groep mensen mee te boeien.

  10. Eigenlijk is het te schandalig voor woorden. Zóveel kinderen hebben er plezier van of kunnen er wat van leren! De schrijver zou dan juist beloond moeten worden i.p.v. het ze zo lastig maken..

  11. Dit soort problemen zijn zeer erngstig inderdaad. Dit hebben wij ook gemerkt. Daarom zijn wij bezig aan een platform die het schrijvers en uitgevers makkelijker moet maken om via 1 tool hun boek te kunnen aanbieden en updaten als applicatie op mobiele toestellen. In dit geval alleen nog op de iPhone. Mobiel zegt u? Jazeker. Telefoons. Iedereen heeft ze tegenwoordig. Wat zou het u waard zijn om te weten wie uw boeken lezen, wanneer ze dat doen? Om in contact te komen met uw lezers. Om de dialoog met ze aan te gaan. Niet alleen dat, maar ook om on-the-fly dingen aan te passen in uw boek. U bepaald zelf of er een tweede of derde druk komt. Gewoon vanuit 1 tool past u zelf uw boek aan. Niet aleen de tekst Maar ook de plaatjes, de links en zelfs video’s.

    Recent is er een nieuwe applicatie uitgekomen genaamd Easycratie. Een boek over het nieuwe werken. Dit is de eerste editie die op het platform vorm heeft gekregen. Veel schrijvers waaronder Martijn Aslander en Erwin Witteveen willen heel graag die dialoog opzoeken en daar leent zon applicatie zich ideaal voor.

    Veel van jullie hebben geen budgetten van 10.000 euro. Een bedrag wat een applicatie al snel kost. Daarom gaan wij aandacht besteden aan de creatie van een platform om dat bedrag flink naar beneden te krijgen tot 2000-3000 ergens. Een bedrag dat veel uitgevers wel uit zouden willen geven.

    Wij kunnen op dit moment precies zien, hoe lang een hoofdstuk gelezen is, hoe vaak de applicatie gestart is. Men kan feedback sturen over het boek, men kan te allen tijde iets zeggen op Facebook of twitter over het boek. Het delen van stukken tekst is mogelijk. Allemaal mogelijkheden tot het verkrijgen van nieuwe Insights. De kennis die wij van het optimaliseren van resultaat online hebben zijn wij nu aan hetgebruiken in applicaties om uitgevers en schrijvers de juiste inzichten te geven.

    De applicatie Easycratie is inmiddels 4000x gedownload en is gemiddeld 1000x per dag opgestart in 8 weken.

    • Een mooi idee, maar 2.000 tot 3.000 euro is voor een kinderboek niet op te brengen (dat is ongeveer wat de schrijver er aan verdient) nog los van het feit dat kinderen geen smartphones hebben …

      • True. Maar middels dit soort platformen moet de interactie met die kinderen velen malen makkelijker gaan. Misschien wel live chatten met hun facvoriete karakter uit het boek. Misschien wel spelletjes spelen en aldoende leren. Kijk naar Angry Birds Rio dat vandaag uitgekomen is. Branden van bekende apps wordt steeds meer gedaan.

        Die grens opzoeken van hoe jij de beleving voor die kinderen kan vergroten en hier op in kan haken is natuurlijk geweldig mooi en interessant.

        Dit soort platformen laat je nadenken over andere business modellen dan de standaard modellen waar de uitgever het meeste zou krijgen. Lullig voor uitgevers, maar het geeft schrijvers meer controle. Misschien ga je uiteindelijk wel naar app only. Dus geen papieren boek meer.

  12. Wat ben ik blij met dit artikel en ook met de reacties. Ik ben een debutant, een beginneling en timmer met mijn boek ‘MOE is MOE maar voldaan’ (korte komische verhalen over de stress die moeders zichzelf en elkaar aandoen) nog niet zo heel lang aan de weg. Wel word ik steeds vaker benaderd om lezingen te geven. Dat vind ik erg leuk om te doen en wat verdiensten zijn ook welkom. Ook ik kan niet van lucht alleen leven. Onlangs belde ik met een bibliotheek die graag een lezing wilde. Echter, gezien de moeilijke financiële situatie van de bibliotheek moest dit wel gratis. ‘Wij doen nooit zaken met SSS want zij zijn veel te duur.’ Oké, ik heb alle begrip voor de moeilijke situatie van de bibliotheken en wilde best flink wat van de prijs afdoen maar gratis, hm….moest ik even over nadenken. Bij hoge hoge hoge uitzondering kon ik dan reiskostenvergoeding krijgen (het gaat om een reis van 25 minuten). En, zo werd mij verteld ‘Wij vragen wel entreegeld aan de mensen die naar de lezing komen maar dat is voor onze bibliotheek.’ Verder moest ik blij en dankbaar zijn dat ik mijn boek zou kunnen promoten.
    Ja, wat moet je dáár nou mee? Kunnen jullie je voorstellen dat ik me flink gebruikt voel als ik hiermee akkoord zou gaan? Het is me niet gelukt om dit uit te leggen. Nogmaals, ik heb alle begrip voor de moeilijke financiële situatie van de bibliotheken (en ik wil ze ook zeker niet allemaal over één kam scheren, ze reageren niet allemaal zo) maar het zou fijn zijn als er ook enige begrip kon zijn voor de moeilijke situatie van schrijvers.
    Daarom was ik blij met bovenstaand artikel, voel me nu wat minder alleen in mijn frustratie.

Trackbacks

  1. […] op veel meer manieren hun geld verdienen dan met royalties (daar schreef ik eerder deze blog over) hebben we de royalties wel hard nodig. Zonder deze verdiensten gaan veel schrijvers het heel […]

  2. […] P.S. Een schrijver leeft natuurlijk niet van royalties alleen. Waar de inkomsten allemaal uit bestaan, schreef ik eerder in ‘Hoe verdienen kinderboekenschrijvers hun geld?’ […]

Laat wat van je horen

*