Volg NIET je hart en al helemaal NIET je gevoelens (een blog voor wie echt wat wil bereiken)

Mensen verbazen zich regelmatig als ik vertel dat ik dertig boeken heb geschreven in minder dan tien jaar. Vooral als ze zich realiseren dat ik dat niet eenzaam op een zolderkamertje deed. In de afgelopen tien jaar heb ik twee kinderen gekregen, ben ik getrouwd en werkte ik – tot drie jaar geleden – fulltime in mijn eigen bedrijf. En toch lukte het mij om te schrijven: ’s avonds, ’s nachts, op vakantie en in de verloren uurtjes.

Dat is natuurlijk omdat ik mijn hart heb gevolgd, omdat ik doe wat mijn passie is. Toch?

Nee, dus.

Ik vond schrijven in het begin verschrikkelijk. Het heeft mij minstens vijf boeken gekost voordat ik een beetje lol kreeg in het proces. Daarvoor was ik alleen maar blij met het eindresultaat. Ik vond het vooral fijn geschreven te hebben. Als schrijven mijn passie al is, dan is dat pas veel later gekomen. Ik raakte gepassioneerd doordát ik ben gaan schrijven, raakte geïnspireerd door wát ik schreef, zeker niet andersom.

Maar als het niet mijn passie was die mij dreef, hoe is het mij dan gelukt zoveel te produceren (en uit te laten geven) in tien jaar? Ben ik beter dan de rest? Koppiger? Ben ik iemand die altijd alles afmaakt waar hij aan begint?

Niet echt.

Tien jaar geleden stond ik er juist om bekend dat ik niets afmaakte. Banen, relaties, vriendschappen …  alles duurde gemiddeld twee jaar voordat ik er mee kapte. Ik ben opgeleid tot supermarktmanager maar heb de opleiding (2x) niet afgemaakt. Ik heb een winkel gehad die ik na anderhalf jaar met grote schulden sloot. Ik begon met een eigen bedrijf dat cd-roms produceerde, stopte om een baan aan te nemen bij ECI als Multimedia Manager, nam ontslag om een boek te schrijven, ging weer werken, nam ontslag, enz. enz. Ondertussen ruilde ik iedere twee jaar mijn vriendin in (of zij mij) omdat de relatie teveel moeite kostte. Ik volgde mijn hart, deed wat mijn gevoelens mij dicteerden en bereikte helemaal niets.

Is er iets mis met gevoelens? Nee. Maar als je iets wilt bereiken, moet je er niet teveel mee doen. Als je naar je gevoelens luistert, dan kom je de helft van de week ’s ochtends je bed niet uit, omdat je moe bent, slecht geslapen hebt, boos, bang of verdrietig bent om iets dat iemand heeft gezegd/gedaan/niet gezegd/niet gedaan. Als je naar je gevoelens luistert, dan stop je op moment dat iets moeilijk wordt, op het moment dat er écht een beroep wordt gedaan op je doorzettingsvermogen. Als je naar je gevoelens luistert, ren je iedere twee maanden achter een andere man of vrouw aan, in plaats van je tijd en energie te steken in je huidige relatie.

Topsporters, succesvolle ondernemers, visionairs als Einstein, Mandela, Ghandi, schrijvers als Harry Mulisch en Stephen King (die iedere dag schrijven of schreven, van negen tot vijf, of ze nou zin hadden of niet), kunstenaars, politici, leerkrachten die iedere dag voor de klas staan, allemaal hebben ze één ding gemeen: ze laten zich leiden door hun commitments.

Een commitment is meer dan een belofte, het is een creatie. Het is een toekomstbeeld dat je neerzet met specifieke details. Het is een beeld met een Wat en een Wanneer erin. Het is een creatie die je communiceert met jezelf en deelt met anderen. Iets waar je je hard voor maakt, ongeacht de gevoelens die je erbij hebt. Want ook helden als Ghandi, Mandela en Einstein twijfelden. Ook schrijvers als Stephen King, Paul Auster en Marcel van Driel (maar waarschijnlijk niet Mulisch) denken soms dat wat ze schrijven bagger is, dat ze er maar beter mee op kunnen houden, dat ze de vorige keer geluk hebben gehad en dat ze het sowieso te druk hebben. Iedereen twijfelt. So What?

Wat ga jij creëren? Hoe ziet jouw creatie eruit? Maak het specifiek! Wanneer is het af? Wie ga jij er bij betrekken? Wat ga jij veroorzaken?

Reacties

  1. Hoi Marcel,

    wat herkenbaar en wat ben ik het niet met je eens!
    Mijn kwartje in de discussie (voor zover die er is) is dat ik vind dat een mens nu juist wèl het hart moet volgen. De kunst is om commitment en passie samen te laten vallen. Dat gaat niet vanzelf en vergt offers. In mijn geval bijvoorbeeld het afscheid nemen van een oude jas die me niet paste, een leven dat niet het mijne was en economische welstand als de norm om mijn leven in te richten.
    Het resultaat is dat ik geen cent te makken heb, bedrijfschulden als een molensteen om mijn nek hangen en ik geen economisch interessante toekomst heb. En dat op mijn achtenenveertigste.
    Maar ben ik er slechter van geworden? Hell no!
    Juist door mijn hart te volgen ben ik vergroeid tot schrijver, levenskunstenenaar, bohémiënne en nu dus documentairemaker. Ik kan dat omdat ik al die offers gebracht heb en nog steeds breng. De offers en het afscheid nemen van het ‘normale’ leven maken nu juist dat ik vrijheid heb. Ik kan doen wat ik goed acht en dat doe ik dan ook. Ik maak nu net als jij dingen af. Niet alles, soms blijft iets een paar jaar liggen, maar waar mijn hart ligt maak ik zaken af.
    Ik begin ook gewoon aan wat voor anderen een waagstuk is. Voor mij is het een gedwongen loop. Soms op morele basis, soms omwille van mijn ontwikkeling als kunstenaar en schrijver. Ik sta tegenwoordig geregeld op een podium met eigen gedichten en zelfs liedjes en ik maak die mensenrechten documentaire die ik van mezelf moet maken.
    Niemand dwingt me, niemand kan mij inperken. Ik leef. Ik volg mijn hart. Ik leef mijn passie.

    Zo kan het ook. Als je het durft.

    Met respect en in vriendschap,
    Alice

  2. Ewout Boogaard zegt:

    Is het niet zelfcontrole dat is ontstaan. De vaardigheid om met ongeacht de situatie en afleiding met hart en ziel te werken aan je eigen dromen, doelen of ambities. Je hebt geleerd wat je afleiders zijn en hoe die te controleren terwijl je nog steeds op gevoel je taken vervult. Wat je denkt, bepaalt toch wat je voelt en hoe je uiteindelijk handelt.

  3. Nou maak je me wel heel nieuwsgierig waar voor jou het moment lag dat je voor jezelf besloot om nu wél eens iets af te maken.

  4. Angelique van Dam zegt:

    Leuke blog Marcel. Ik kan op al jouw vragen (Wat ga jij creëren? Hoe ziet jouw creatie eruit? Maak het specifiek! Wanneer is het af? Wie ga jij er bij betrekken? Wat ga jij veroorzaken?) antwoord geven, dus ik denk dat het op een bepaald punt toch goed moet komen met mij en mijn schrijverschap. De eerste stap is gezet. Doe mee aan de wedstrijd Aan het Woord!.
    Heb een kinderverhaal ingezonden.
    Goed weekend!

  5. Ja, op zich sterk punt. Soms moet je je gevoel even negeren om door te kunnen zetten. Maar wat ik me dan afvraag: heeft het je ook gelukkig gemaakt? Het feit dat je iets bereikt, hoeft natuurlijk niet positief te zijn als bv. de weg erheen ellendig is geweest.
    Het feit dat je nu langer bij een vrouw blijft, betekent niet automatisch dat je daardoor meer plezier hebt in het leven. Misschien ben je helemaal niet gemaakt voor lange relaties en ben je veel gelukkiger met af en toe een scharrel?

    ‘Iets bereiken’doe je vaak voor de buitenwereld, omdat het van je verwacht wordt, of omdat je er anders niet bijhoort. Dus ik zou zeggen: mensen, volg bij het bepalen wat je wilt bereiken vooral WEL je hart! Dan mag je daarna af en toe je gevoel negeren ;-).

  6. Wouw, wat een goede blog. En je hebt helemaal gelijk. Mensen kunnen nog zulke mooie dromen, ambities en passies hebben, maar uiteindelijk gaat het allemaal om DOEN! Geldt voor carrière, maar zeker ook in de liefde. Ik volg je met veel plezier en kijk uit naar je Waanzinnige Plan!

  7. Rik Konings zegt:

    Hoi Marcel,

    Wat een herkenbaar verhaal, tenminste het deel waar je korte tijd van alles onderneemt en het (nog) niet direct tot succes leid.

    Het is mijn droom om met een organisatie als de Creatieve Wereld bij te dragen aan een betere wereld. Door jonge mensen train-de-trainer te geven in dans, drama, beeldende kunst, circus, muziek en theater zodat zij een duurzame impuls kunnen geven aan de kinderen waar het gaat om creativiteit, ondernemerschap en zingeving.

    Met zoveel inspirerende ideëen die ik de laatste jaren in conceptvorm heb uitgewerkt lijkt het schrijven van een boek het meest concrete haalbare doel.

    Kun jij me daarbij helpen Marcel?

    Een groet met Hart, Hoofd en Handen in Balans
    Rik

  8. Mooi verhaal, ik moet het echter even langer laten bezinken om te weten of ik het er helemaal mee eens ben. Ik denk namelijk wel dat je gevoel je goed op weg kan helpen om te weten welk pad je op wilt gaan. Gevoel alleen is echter vaak niet genoeg, dat klopt. Vraag me nu wel af: waarom ben je wel begonnen met het schrijven van een boek? Hoe kwam je erop?

  9. Uit mijn hart gegrepen, Marcel (Zeg je dat zo? Vast niet. Nou ja) Zoals ik in navolging van een docent op de academie altijd roep: 5 % inspiratie / 95% transpiratie.
    Gewerkt moet er worden! 🙂

  10. Sorry Marcel, maar ik kan het hier niet mee eens zijn. Als je iets doet waarvan je gevoel je zegt dat het niet goed is, dan moet je het naar mijn idee ook niet doen. Ik vraag me dan ook heel erg af waarom je bent begonnen met schrijven toen je er nog geen lol in beleefde… Ergens zal het toch goed moeten hebben gevoeld. Ik kan me wel voornemen of een studie rechten of de kunstacademie te gaan doen, maar daar is meer voor nodig dan een commitment (en al helemaal met de abstractere kanten zoals kunst; dus ook schrijven lijkt mij). Ook wil ik deze zin nog even uitlichten:
    “Als je naar je gevoelens luistert, dan stop je op moment dat iets moeilijk wordt, op het moment dat er écht een beroep wordt gedaan op je doorzettingsvermogen.”

    Ik denk dat juist het tegenovergestelde gebeurt. Als ik tegen een moeilijk probleem oploop wil ik niet alleen doorgaan tot ik die hindernis heb overwonnen, maar ook tot ik de toegepaste oplossing 100% begrijp. Juist die moeilijkheden kunnen als gigantische trigger fungeren. Daarnaast is ‘niet uit bed willen komen’ in mijn optiek niet zo zeer een gevoelsmatige beslissing, maar meer één die je bewust maakt, maar met oog op resultaat op de korte-termijn.

    That being said, natuurlijk zijn commitments hartstikke belangrijk. Ik zou het alleen nooit een prioriteit willen geven in mijn leven.

  11. Mooie blog! Ik weet al zeker wat ik wil creëren (een boek) maar echt iets concreets heb ik helaas nog niet. Wel ben ik hard bezig in het verbeteren van mijn schrijfsels d.m.v. een cursus, dus ik hoop het ooit wel specifiek te kunnen gaan maken! ik doe iig heel erg hard mijn best 🙂

  12. Hmmm, misschien dat jou gevoel je in het verleden zei dat je in je bed moest hangen en moest vluchten, maar ik ben ervan overtuigd dat als je je gevoel volgt of je intuitie in dit geval, ook je dromen kunt verwezelijken. Juist het rationele heeft me heel lang van het schrijven af gehouden, dus wat voor jou misschien je heel lang in de weg hebt gezeten, kan juist het tegenovergestelde van een ander zijn. Ik ben een ontzettend gevoelsmens, mijn emoties zitten me vaak onhandig in de weg, dus om heel eerlijk te zijn vind ik de karakterschets van mensen die alleen naar hun gevoel luisteren niet prettig. Mijn vader, ook een ontzettend gevoelsmens (en die er niet meer is), heeft mij er toe aangezet om toch aan mijn roman te beginnen, ik werk nu aan drie projecten, waarvan hij in elk geval wat van het eerste project heeft kunnen lezen. Hij leest normaal nooit, maar hij zei dat hij het niet weg kon leggen omdat het hem greep. Ik heb twee korte verhalen uit mij pen geschud en binnen een korte deadline periode ingezonden voor een schrijfwedstrijd. Mijn eerste raakte net buiten de top 3, de ander in de top 20 (wat me bewees dat Horror niet mijn genre is). Romans, historische romans, vergen meer tijd. Ik heb een belofte gemaakt om het te gaan schrijven, eentje is bijna klaar voor een eerste versie, ik heb een editor die het gaat proeflezen en met die commentaar gaan we werken aan versie twee.

    En waarom? Omdat ik naar mijn gevoel heb geluisterd, dat ik toen ik een klein meisje was graag schrijfster wilde worden en dat ik pas rond mijn dertigste besloot dat het tijd was dat ik naar mijn gevoel luisterde.

  13. Het probleem is dat je verstand vaak beïnvloed wordt door je gevoel zonder dat je het doorhebt. Dus mijn tip is: luister goed naar wat je gevoel zegt dat je moet doen, en doe dan wat anders.

  14. Wow, wat een mooie, integere reacties op mijn blog, ook van degene die het heel anders ervaren.

    Voor degene die het niet met mij eens zijn: dank voor je reactie en besef: dit is niet de waarheid, maar wel mijn waarheid.

    @Alice: wat goed om te horen dat je er niet slechter van bent geworden. Toen ik mijn winkel sloot met 150.000 gulden schuld, ervaarde ik dat ook zo. Ik was dankbaar voor de ervaring en heb zoveel geleerd van die periode, dat ik het niet had willen missen (al ben ik blij dat ik geen schulden meer heb)

    @koen Het heeft mij absoluut gelukkiger gemaakt dat ik nu dingen afmaak. Overigens was ik niet gelukkiger geweest als ik bij sommige van mijn vriendinnen gebleven was, maar bij deze gelukkig wel! 🙂

    @Patrick, ik krijg dat je het niet met mij eens bent, maar geloof me maar: de lol in het schrijven heb ik echt pas later gekregen 🙂 Maar ik wilde zo graag een boek afhebben.

    @Maris Mijn gevoel zei dat ik astronaut moest worden of filmregisseur. Daarom schrijf ik nu filmische boeken over jongetjes die de ruimte ingaan 🙂

  15. 😀 Geweldig Marcel! Ik heb altijd een grote liefde gehad voor de Gelderse middeleeuwen, dus drie maal raden wat er wordt geschreven… Het is wel een puts onderzoekwerk…

    Ik ben toch een tikkeltje nieuwsgierig, je zegt dat je in het begin schrijven verschrikkelijk vond, waarom ben je toch gaan schrijven?

  16. Als ik de verschillende boeiende reacties hier lees, valt me iets op dat ik ook wel eens bij groepstherapie heb gezien of in gesprekken met andere mensen over luisteren naar je gevoel. Het lijkt een semantische discussie over woorden maar we lijken in ons taalgebruik wel allemaal iets anders te bedoelen als we het over gevoel hebben.

    Met gevoel kunnen we een zintuigelijke waarnemening bedoelen. Je niet lekker voelen kan simpelweg iets pijnlijks of vreemds in je lijf zijn. In de zin Ik voel dat het vandaag een paar graden kouder is als gisteren, spreekt ook weer ons gevoel.

    Vaker hebben mensen het bij het woord gevoel ook over een stemming of zelfs een heftige emotie. Ik voel me vandaag verdrietig, juist heel erg blij of ontzettend angstig om iets te doen. Onrust is bijvoorbeeld zo’n stemming die we aan het gevoel toeschrijven en waar Marcel het naar mijn mening in zijn stuk ook over heeft.

    Een derde – en misschien zijn er nog wel meer – definitie van gevoel is varen op je eigen intuïtie. Ergens diep in je hart weet je dat een bepaalde stap de enige goede keuze in het leven is.

    Drie definities van luisteren naar je gevoel is wel heel erg veel als het toch al vaak om iets abstracts als voelen gaat. Daarom staan er ook van die verschillende reacties hier boven want waar Marcel het heeft over niet luisteren naar je gevoelens, denk ik uit eigen ervaring te kunnen destilleren dat het gaat om onrustgevoelens.

    Het woord gevoel is in dat opzicht ook verradelijk want het ene gevoel kan haaks staan op het andere. Toen ik mijn eerste stappen in de journalistiek zette, wist ik dat ik mijn intuïtie aan het volgen was en dat het moment ook precies goed was. Dat had rust moeten geven maar op datzelfde moment had ik met regelmaat andere gevoelens die bijna tegengesteld waren. Op weg naar mijn eerste interview dat ook nog eens in het Engels was, schreeuwde elke vezel in mijn lijf dat ik er onmiddelijk mee moest stoppen en dat het onzinnig was om zonder training je van de ene op de andere dag journalist te noemen. Naar welk gevoel had ik moeten luisteren?

    De angsten en onrustgevoelens schreeuwden vele malen harder dan het gevoel van de intuïtie die me juist zacht had ingefluisterd deze weg te volgen. Ik denk dat dit ook is wat Marcel probeert te zeggen als hij vertelt dat gevoelens van vermoeidheid, gekrenktheid, angst en onrust ‘m in de weg zaten en dat hij heeft geleerd hoe hij deze kan laten voor wat ze zijn en ze niet of in minderen mate meeneemt in de keuzes die hij heeft gemaakt.

    Toen ik in eerste instantie las dat je niet je hart moet volgen, fronsten ook mijn wenkbrauwen. Voor mij staat het volgen van je hart juist voor intuïtie en juist niet voor emoties. Verder lezend en vooral zijn weg herkennend realiseerde ik me dat vooral onze definities van het volgen van je hart het grote verschil zijn.

    Dat iedereen dus vooral zijn of haar hart mag volgen en verder hoop ik dat Marcel ons in één van zijn komende schrijfsels meer inzicht geeft in hoe hij stopte met luisteren naar dat bonkende, onrustige hart en eindelijk intuïte om kon zetten in commitment.

  17. Als je iets creatiefs maakt gaat vakmanschap en gevoel hand in hand.

    Mijn vak is erg technisch dus er komt veel vakmanschap en precisie bij kijken. Veel bewuste keuzes ook. Planning. Onderhandelingen over geld. Maar ook een enorme dosis gevoel. Dat is vaak mijn instrument om te beoordelen of het goed is of niet, of het af is of niet. Echt een beslissende factor.

    Ik denk dat het een kwestie van balans is. Zonder gevoel kun je niets goeds maken. Zonder ervaring en hersenwerk ook niet.

  18. @Marcel: “Maar ik wilde zo graag een boek afhebben.” – was dat dan juist niet een gevoel wat je daartoe zette/ dreef? 😉 Ik denk dat Mark gelijk heeft en dat we misschien allebei een verschillende betekenis aan het woord ‘gevoel’ hebben gekoppeld.

Trackbacks

  1. […] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door Aartjan van Erkel, Vera Vandervesse, Miranda Apeldoorn, MarcelvanDriel, Leonore Noorduyn en anderen. Leonore Noorduyn heeft gezegd: RT @Aartjan: RT @marcelvandriel Volg NIET je hart en NIET je gevoelens (voor wie echt wat wil bereiken): http://bit.ly/dnSldt […]

Laat wat van je horen

*