WAAROM IK GERONIMO STILTON GEWELDIG VIND

keep-calm-and-hate-geronimo-stiltonAls er iets is dat wij kinderboekenschrijvers nog erger vinden dan BN’ers die ‘even’ een kinderboek uit hun mouw schudden, dan is het ‘de muis’.

Nee, met ‘de muis’ bedoelen we niet Mickey Mouse, en ook niet ‘Muis’ van Lucy Cousins. We hebben het natuurlijk over Geronimo Stilton.

Geronimo Stilton is de hoofdpersoon van honderden kinderboeken. Volgens het omslag is hij de schrijver van zijn eigen boeken, maar achter de titels zit een heel team van schrijvers. Het is een van oorsprong Italiaanse reeks en een waanzinnige hit in de halve wereld.

Persoonlijk vind ik de serie één van de slechts geschreven reeksen kinderboeken ooit. De zinnen zijn krom, de verhalen slecht opgebouwd. Er is nauwelijks diepgang en de boeken hangen van slechte gimmicks aan elkaar. Als schrijver word ik niet blij van de boeken en al helemaal niet van het succes.

Foto Nora SinnemaMaar een van mijn grote schrijfvoorbeelden, Neil Gaiman, is het niet met mij eens.

‘Ik denk niet dat er zoiets als slechte kinderboeken bestaan,’ zei hij tijdens een recente lezing. ‘Om de zoveel tijd is het mode om onder sommige volwassenen om een groep boeken – of een auteur – aan te wijzen als ‘slecht voor kinderen,’ boeken die kinderen niet zouden mogen lezen. Dat is snobisme. En dwaasheid.’

Als schrijver heb ik moeite met zijn uitspraak. Maar als vader? Als vader ben ik het helemaal met hem eens.

Mijn oudste zoon is negen jaar en geen lezer van nature. Waar ik als kind een boek per dag las, gaat hij liever sporten of gamen. En als hij al iets te lezen pakt, dan is de KidsWeek of de Donald Duck.

Geronimo_StiltonOf Geronimo Stilton. Het ene boek na het andere vliegt door zijn handen, soms wel één per week. We gaan regelmatig naar de bibliotheek om nieuwe titels te halen, zo snel leest hij.

Tijdens de afgelopen kinderboekenweek mocht hij – zoals altijd  – een boek uitkiezen. Hij pakte een titel met een hologram op de cover, weer een gimmick. Iedere avond las ik een hoofdstuk voor, waarna hij zelf nog een hoofdstuk las. Het boek – Deltora deel 1 – hing van clichés aan elkaar, maar was in ieder geval beter geschreven dan Stilton. En onze zoon smulde ervan!

‘Een afgezaagde, versleten idee is niet afgezaagd en versleten voor hen. Dit is de eerste keer dat het kind dit idee tegenkomt,’ aldus Gaiman.

Time MemeHet deed mij denken aan mijn eerste tijdreisboek. Ik heb geen idee meer wat de titel was, maar ik zal een jaar of acht geweest zijn. Ik weet nog wel dat ik compleet flabbergasted was. Tijdreizen, wat een geweldig idee! En wat knap van de schrijver hoe hij de hoofdpersoon terug liet gaan in de tijd om zijn eigen toekomst te veranderen!

Pas later kwam ik erachter dat het boek de zoveelste versie was van het verhaal en zeker niet de beste. Maar boeide mij dat iets? Nee, natuurlijk niet. Ik had mij vermaakt! Ik was verrast. En ik wilde meer van dit soort boeken! Ik las Arendsoog, Wipneus en Pim, De Vijf. Allemaal boeken die het predicaat ‘kwaliteit’zelden opgeplakt kregen.

Gisteren kreeg ik de volgende mail:

‘Beste meneer driel [sic],

Ik doe mijn boekbespreking over uw geniale boek superhelden1.nl.

Ik wist niet dat lezen leuk was maar door dit boek las ik zelfs in mijn vrije tijd.

Hoe dan ook ik vroeg me af of u nog tips had of andere dingen waar u me mee kan helpen.

vriendelijke groet,

Floortje (12 jaar ik mag de game spelen!)’

Ze las zelfs in haar vrije tijd! Hoe bijzonder is dat? Dat is wat boeken met je doen!

Mijn zoon vermaakt zich uitstekend met ‘de muis’ net als honderdduizenden anderen op de hele wereld. Hij leest en verliest zich in de verhalen. In plaats van dat hij een afkeer krijgt van boeken die zogenaamd ‘goed’ voor hem zijn, leest hij wat hij leuk vindt en gaat daarna hij op zoek naar meer. En daarom vind ik Geronimo Stilton geweldig.

Reacties

  1. Gerda van Doorn zegt:

    Ik denk ook dat kinderen geronimo Stilton lezen, terwijl het geen echte
    lezers zijn. De plaatjes en de vreemde typografie doet een hoop.

  2. Onze dochter is wel een echt leesbeest. Ze leest soms meerdere boeken per dag. Ze leest Guus Kuijer, Sjoerd Kuyper, Netty van Kaathoven, Marlies Verhelst, Jacques Vriens, Mirjam Oldenhave en nog vele andere goede schrijvers.

    En Geronimo Stilton. Vindt ze (ook) geweldig.

    Alles in mij jeukt om haar te uit te leggen dat die boeken minder goed zijn. Dat het oppervlakkig, opgeleukt gekakel is. En weet je? Ik doe het niet. Laat haar dat maar lekker zelf concluderen, dat moet haast wel gebeuren als ze zoveel leest. 🙂

  3. Ik ben het trouwens helemaal met je eens.

  4. Ik ben het met je eens. Toen ik vorig jaar met mijn website begon heb ik een boek van Geronimo Stilton gelezen. Mijn buurmeisjes van 7 en 9 jaar hebben het mij geleend, omdat het een van hun favoriete boeken was. De oudste leest meerdere boeken per week. Ik vond het best leuk om te lezen, maar ik werd afgeleid door de ‘rare’ letters. Toch snap ik dat kinderen het erg leuk vinden. Net zo leuk als ik het vroeger vond om alles van “De Vijf”, “De dolle tweeling” of “De kameleon” te lezen. Volgens mij maakt het niet zoveel uit wat kinderen lezen, als ze maar lezen!

  5. Helemaal mee eens.
    Ik vind het wel wat hebben al die rare lettertypes.
    Verder zijn het misschien geen hoogstaand geschreven boeken maar ze hebben menig kind aan het lezen gekregen en dan gaan ze daarna vanzelf ook andere dingen lezen.

  6. Ingrid zegt:

    Waar ik moeite mee heb, muisgewijs, is een springende muis die voor de andere boeken gaat staan en “joehoe” roept. Met zo’n budget kun je heel luid “joehoe” roepen en dat vind ik dan zielig voor de andere boeken.

    Maar met de boeken op zich: geen moeite. Er moet immers van alles wat zijn, ik heb ook niet elke dag zin in een literair boek. Mijn oudste vond ze leuk (eruit gegroeid inmiddels) en vooral heel grappig. En wat is er nu lekkerder dan in volle draf een verhaal lezen en je ermee vermaken? Opvoedkundig ook prima, want hoe meer je leest, hoe beter je leest en hoe beter je leest, hoe meer variatie je gaat lezen.

    Moet je die variatie nog wel kunnen zien, achter die springende muis, maar dat is een ander probleem.

  7. Arend van Dam zegt:

    Ik vind wel dat als die muis een prijs wint, de lezers en de collega’s mogen verwachten dat iemand van het schrijverscollectief zelf overkomt kom de prijs in ontvangst te nemen. Nu sta je als schrijfmens compleet voor lul naast een zwijgende man/vrouw in een muizenpak. Grrrr!

  8. Hahahaha… Waar jullie je niet druk over maken. Sta je naast een zwijgende man/vrouw in muizenpak als je een prijs wint.. :-))) Ga lekker boeken schrijven joh.. 😉

  9. Jongste leest hier ook Donald Duck en deze muis. En nog wat van die boeken met tekeningetjes/afleiding tussen de letters. Ze is gewoon niet zo dol op letters. Maar ze leest zo tenminste wel.

    Bovendien. Ik heb vroeger ALLE Suskes & Wiskes gelezen. Toen ik toe was aan wat meer letters 90% van alle Agatha Christi’s. Ik weet niet of dat een verbetering is.

    Maar goed. Patat blijft lekker. Het hoeft niet altijd een culinair hoogstandje te zijn toch?

  10. Sanneke zegt:

    Mijn oudste had totaal geen interesse in lezen tot de muis in zijn leven kwam. God, wat vond ik het stomme boeken, maar hij vond ze geweldig. Ik liet dus maar niet merken wat ik er van vond. Ineens ging hij boeken vragen voor zijn verjaardag, van Sinterklaas, een hele muizenserie kregen we in huis en warempel, zo af en toe ook een ander boek. Inmiddels is hij verslingerd aan lezen. Hij is de muizen ontgroeit, maar ze hebben wel een leeshonger in hem aangewakkerd waar ik ze dankbaar voor ben.

  11. Fijn dat je dit zegt Marcel. We moeten inderdaad niet vergeten dat we voor kinderen schrijven. Als kind verslond ik boeken die volgens veel recensenten echt niet kunnen. Acht jaar later las ik Dostojevski, Tolstoi en Toergenjev. Ik heb tijdens het schrijven altijd twee stemmen in mijn hoofd, die van de snobistische volwassen criticus en die van het kind. Het was een leerproces om meer naar het kind te gaan luisteren.

    • Marcel van Driel zegt:

      Mooi. Ik ben Dostojevski, Tolstoi en Toergenjev nooit gaan lezen, wel Clarke, Asimov, Bradbury, Gaiman en Murakami.

  12. Ik heb afgelopen weekend voor het eerst een recensie van een kind gekregen over een boek van Geronimo Stilton, en dat is ook nog van een meisje dat meerdere boeken per week leest en inmiddels mijn toprecensent is 🙂

    Mijn website bestaat nu ruim een jaar.

  13. Caroline zegt:

    Ik lees af en toe ook graag een hele slechte, voorspelbare thriller of chicklit.

  14. Evelyn Waugh zegt:

    Over je eerste zin: ik heb geen moeite met BN-ers die een boek schrijven. Het is alleen jammer dat recensenten er vaak over gaan schrijven. Terwijl de ruimte voor kinderboeken in de media al zo klein is. Die gorgels verkopen toch wel, daar hoeft Bas Maliepaard echt niet nog eens aan bij te dragen. Bespreek dan liever een onbekende debutant op die plek in de krant.

  15. Evelien zegt:

    Mijn zoon van 12 heeft dyslectie en vond lezen een ramp. Totdat zijn dyslectie-juf hem een boek van Stilton gaf. Wat een onrust in die boeken dacht ik….dat gaat toch nooit lukken in dat ADD hoofdje van hem. Maar hij verslindt ze! Hij vind ze geweldig!
    Ben erg blij dat zo’n gekke muis mijn kind aan het lezen gekregen heeft 😃

Trackbacks

  1. […] las zojuist dit artikel door Marcel Van Driel​ over Geronimo Stilton en al die anderen… “slechte kinderboeken […]

Laat wat van je horen

*