WAAROM IK SELF-PUBLISHING OVERWEEG

writing_for_moneyEen van de meest gestelde vragen* die ik krijg is: ‘Wanneer ga jij je eigen boeken uitgeven? Dan verdien je veel meer per boek dan  10%!

Ik snap de vraag wel. Omdat ik een deel van de promotie van mijn boeken zelf doe, lijkt de stap naar zelfpublicatie niet zo groot.

En inderdaad, als je het goed aanpakt, kun je de winst per boek verviervoudigen. Toch zie ik er het nut niet van in.

Nog niet.

De voornaamste reden is omdat ik mijn boeken voornamelijk via de boekhandel verkoop. En dat zijn aantallen die ik zelf niet via een eigen website of Bol.com verkocht krijg. 100 x 40% is toch echt heel veel minder dan 10.000 x 10%. En als je ziet hoe moeilijk het is voor gerenommeerde uitgevers om hun titels de boekhandel in te krijgen, dan kan je je voorstellen dat ik er niet op zit te wachten om als een soort vertegenwoordiger voor mijn eigen boeken op pad te gaan.

Daarnaast heb ik geweldige redacteuren die mijn schrijfkunst op een veel hoger plan tillen. En ja, die expertise kun je inhuren. Maar durft iemand tegen mij te zeggen dat het niet publicabel is, als ik haar facturen betaal? En hoe zit dat met ontwerpers? Gaan die voor het beste ontwerp of voor een tevreden opdrachtgever die graag zijn zin krijgt?

Ik denk dat ik het antwoord wel weet.

En toch overweeg ik het wel eens, zelf publiceren. En dat komt uiteindelijk toch door het huidige verdienmodel. Want dat deugt niet.

10% voor de auteur is weinig. Te weinig als je het mij vraagt. En je zou zeggen dat met de extra inspanningen die veel auteurs tegenwoordig treffen, het percentage omhoog kan. We besteden tenslotte een steeds groter deel van onze tijd aan promotie. Tijd die we niet kunnen besteden aan het schrijven.

Maar in de realiteit krijgen we juist steeds minder. Het percentage dat wij schrijvers ontvangen moeten we namelijk tegenwoordig delen met de illustrator.

In het kort: vroeger kreeg een auteur 10% en werd de illustrator apart betaald door de uitgever. Dat kon een vast bedrag zijn, of een percentage. Maar het huidige modelcontract stelt dat illustrator en auteur de 10% moeten delen. Het geld dat normaal naar de illustrator ging, blijft nu bij de uitgever.

Het modelcontract voor kinderboeken leidt tot lelijke boeken,’ zei kinderboekenauteur Sjoerd Kuyper al tijdens de Middag van het Kinderboek in 2011. ‘Het is een slechte zaak dat auteurs en illustratoren royalty’s moeten delen.’

Daar sluit ik mij volledig bij aan. Prentenboeken zijn voor mij bijvoorbeeld een visitekaartje en daarom maak ik ze graag. Maar ik verdien meer met het geven van twee lezingen dan met het schrijven van een prentenboek. Daarom maak ik er ook niet heel veel, het is gewoon niet rendabel. Dan kan ik mij beter storten op een (jeugd)roman, waarvan de royalties in ieder geval geheel voor mij zijn.

Het is een slechte zaak omdat er steeds minder overblijft voor de drijvende kracht achter ieder boek: de auteur. En er komt een punt dat iedere auteur zich af moet vragen of het publiceren via een traditionele uitgever nog wel rendabel is. En of het toch niet beter is om zelf je eigen boeken uit te geven en aan de man te brengen.

Dat het kan, hebben Nanda Roep en Circus Patz laten zien.

Ik overweeg het. Soms. Maar ik doe het niet.

Nog niet.

Maar dan moet er wel wat gaan veranderen bij de uitgeverijen.

P.S. Een schrijver leeft natuurlijk niet van royalties alleen. Waar de inkomsten allemaal uit bestaan, schreef ik eerder in ‘Hoe verdienen kinderboekenschrijvers hun geld?’

* (na: ‘Wanneer komt Superhelden3.nl uit?’ en ‘Komt er ook een film van?’)

Reacties

  1. Herkenbare blog. Ik ben enige tijd geleden met het uitgeven van mijn eigen boeken. Non fictie met een hele specifieke, gemakkelijk via internet te bereiken groep. Zoals: ouders van kinderen met autisme die gamen. Of: leraren die meer willen doen met sociale media in en om de klas. Dat gaat eigenlijk heel goed. Onlangs is er ook een verhalenbundel van een kennis bijgekomen. Fietsverhalen, leuk geschreven en als keurig verzorgd cadeauboekje. Maar ineens veel moeilijker te verkopen. Schapruimte in een boekenwinkel krijgen is voor een kleine éénmansuitgeverij bijna onmogelijk, zeker als het uitgeven een side project is. Blijft dat de auteursvergoedingen zo klein zijn dat het in bepaalde gevallen echt interessanter is zelf uitgever te zijn.

    • Marcel van Driel zegt:

      Ik wou dat ik reacties kon ‘liken’ 🙂

    • Ik kan me voorstellen dat het voor echte doelgroep boeken interessanter is om ze zelf uit te geven, boekenwinkels zijn sowieso miet geïnteresseerd in dat soort titels volgens mij. Ik ben zelf ook bezig met een boek en dat ga ik ook zelf uitgeven. Nou is het bij mij een soort project-on-the-side dus zijn de inkomsten minder belangrijk. Maar ik blijf het toch echt van de gekke vinden dat een auteur zo weinig overhoudt aan de verkoop van zijn boek(en) . Zeker omdat de meeste auteurs tegenwoordig zelf ookk ontzettend veel aan promotie doen….. Ik snap wat Marcel schrijft, aan de andere kant: hoe lang blijft dat nog zo? Je ziet op steeds meer vlakken dat creatieven zelf gaan uitgeven en organiseren. Wat mij betreft een mooie ontwikkeling!!

  2. Deze zomer hebben mijn man en ik de sprong gewaagd naar ‘zelluf-doen’ en het valt (nog) niet tegen. Precies zoals Erno ook omschrijft lijkt het met nonfictie voor smalle doelgroepen wel te werken. En wis de kracht van het opgebouwde netwerk niet uit. Via aansluiting bij Schrijverspunt zijn de boeken ook via het CB verkrijgbaar. Door veel tijd te blijven steken in het maken van een goed (en mooi verzorgd) product onderscheid je je van de hatseflats-snelklaar-geldverdienen-thuisuitgevers. Kwaliteit komt altijd bovendrijven. Of je het ook moet gaan doen daarin kan ik je geen raad geven. Want er komt een hoop gedoe en ondernemersrisico bij kijken waar je lol in moet hebben. Dat werkt niet als je het alleen voor het geld doet.

  3. Hee die Marcel,
    Klopt het dat jij hier eerder een blog aan hebt gewijd? Met dezelfde twijfel en conclusie? Wat mijn eigen uitgeverij betreft: meer nog dan de 7(!) procent die ik kreeg, wilde ik dingen doen die de uitgever nou eenmaal niet kon, maar ik wel: muziek maken, knutselplaten, de extra’s uitbreiden. Een écht gave serie bieden. In mijn ogen dan. 🙂
    Het moet je liggen, denk ik, en gelukkig vind ik het heerlijk om alle rollen te vervullen, al huur ik ook mensen in hoor. Voor redactie, vertegenwoordiging, soms het zetwerk en natuurlijk de drukker. Ik begon ermee tegen wil en dank, voor mijn gevoel, omdat nou eenmaal niemand kon bieden wat ik zocht. Nu voel ik me de koning te rijk.
    En wat royalties betreft: hoewel ik enig begrip heb gekregen voor uitgevers, reken ik toch graag om wat ik als ‘alleen maar’ auteur had gekregen. Als nieuwe hobby, zeg maar. Al denk ik dat schrijvers die wegens de royalties zichzelf gaan uitbrengen, misschien van een koude kermis thuiskomen. Het is buitengewoon divers en soms ook erg veel werk.
    Ik heb niet meer de oude oplagen – het hele boekenvak niet meer -, maar ik ben er gelukkig niet téveel op achteruit gegaan. Mede doordat ik diverse rollen krijg ‘uitbetaald’. Ik ben trots alsof ik elk dag miljoenen verkoop. Uiteindelijk is dat toch de beste rijkdom, denk ik.
    Succes aan iedereen! x

  4. Inderdaad een herkenbare blog. Weliswaar ben ik geen schrijver, maar samen met een aantal vrienden van de I.B.A. heb ik weer boek vertaald dat gisteren naar de drukkerij is gegaan. Dit keer geen Biggles maar Gimlet, ook een leuke jongensboekenserie van Captain W.E. Johns.

    Ik vind het geweldig leuk om de die verhalen te vertalen maar ik vind het soms wel jammer dat de boeken bij de I.B.A. verschijnen en niet bij een reguliere uitgeverij. Het is voor ons allemaal hobby en dat maakt dat je je niet (helemaal) kunt concentreren op de vertaling en de correctie daarvan. Randzaken als lang wachten op correcties door anderen, gehannes met de lay-out… Gelukkig blijft het desondanks een leuke hobby en hoop ik dat we nog vele boeken mogen vertalen.

    Ander nadeel is wel dat het in de huidige opzet liefdewerk, oud papier is… dus als vertaler in eigen beheer kom je er mogelijk nog slechter vanaf.

  5. Min of meer toevallig, door omstandigheden, ben ik zelf gaan uitgeven. Dat ging prima. Vormgever, illustrator en zelfs de drukker deden geen concessies. Ze maakten er echt iets moois van. De verkoop ging ook heel goed. Maar na een tijdje kwam de klad erin. Het tweede boek liep veel minder, onduidelijk waar dat aan ligt. En nu, bij de derde, krijg ik steeds meer moeite met de combinatie schrijven/uitgeven. Om succesvol uit te geven, moet ik op zoek naar de markt: lezers (of liever: kopers) liggen niet meer voor het oprapen. Om goed te schrijven moet ik juist niet aan de markt denken, maar mijn verhalen de vrijheid geven. En pas later worden teruggefloten door een redacteur.
    Willen we goede, eigenzinnige, originele boeken blijven maken, dan moet er inderdaad iets veranderen. Zodat de auteurs er nog brood(korstjes) in zien om die mooie verhalen de wereld in te slingeren.

  6. Beste Marcel,
    Er zijn ook uitevers die het anders doen. De norm is misschien 10%, maar er zijn uitgevers die een levendigere royalty aanbieden.
    Al zijn dat de kleinere uutgevers die graag dromen van verkoop in de orde van de 10.000 die jij meldt. En vaak ook helaas een zware strijd moeten voeren om in de boekhandel terecht te komen en de aandacht te krijgen die goede en levendige boeken verdienen.
    Zou toch mooi zijn *droom* een percentage van 15% voor de auteur en dan ook nog een levendige verkoop. Misschien moet die verandering wel van de uitgevers zelf komen en ook van andere schakels in de branche.
    Maar vooral ook meer kwaliteit los van de bestseller mentaliteit. Al is dat misschien waar het publiek om vraagt.
    Ik blijf als beginnende kleine uitgever maar dromen. Ooit komt de kentering en aandacht voor de kwaliteit gan het levendige boek:)
    Groet, Jeroen

  7. Marion van de Coolwijk zegt:

    Ha Marcel,
    Net als Nanda ben ik ook een ‘uitgeverij’ maar dan (nog) wel voor onderwijsboeken. Ook ik struikel op het stukje ‘boekhandel/vertegenwoordiging’. Dat is bijna niet te doen in je uppie. Door de bijna verplichte korting voor boekhandels moet de uitgever het allemaal bekostigen voor die 60% minus de 10% voor auteur. Zelf doen levert dus de hele winstmarge op tussen kosten en verkoop. Meeste verkoop gaat via mijn site en CB en dus automatisch Bol. Dat kost 29,50 per maand per titel. Dan moet je er dus al heel wat voor verkopen, want er is een verplichting van 42% korting plus nog de verzendkosten en retourkosten. Omda Bol alleen vis CB plaatst ben je verplicht mee te doen. Monopolie dus waar je als kleintje heel creatief moet zijn om t publiek te laten kopen. En daar komt het voordeel van je eigen PR doen: dat werkt! Maar kost veel energie.
    Het is dus maar wat je wilt: schrijven of zaken doen. Allebei tegelijk is dus half/half

  8. Zelf uitgeven is zelf een uitgeverij beginnen. En dat moet je wel willen natuurlijk. Ik zou me zeker niet blindstaren op die 10%, natuurlijk ontvang je meer per verkocht exemplaar, je moet ook veel meer doen om het voor elkaar te krijgen. En daar moet je lol in hebben, of je moet boeken willen maken waar uitgevers überhaupt niet op staan te wachten. Ikzelf ben ondertussen meer verhalenproducent en ondernemer dan auteur. Maar dat past ook bij me. Iedereen die overweegt het zelf te gaan doen moet zichzelf die vraag ook maar eens stellen.

    Overigens heb ik wel het gevoel dat uitgevers zich steeds meer (willen)binden aan ondernemende auteurs. Ik hoor ook steeds vaker dat er steeds meer uitgevers naar een 50/50 model bewegen. Logisch natuurlijk. Ondernemende auteurs nemen geen genoegen met die 10%.

  9. Marcel van Driel zegt:

    Natuurlijk hebben jullie gelijk als je zegt dat je je niet blind moet staren op de 40%. Want daarvoor loop je ondernemersrisico en moet je geld en investeren. En dat gaat allemaal van je schrijftijd af.

    Wat dat betreft kan ik net zo makkelijk een blog schrijven met de titel ‘Waarom ik geen self-publishing overweeg’. Want in de eerste plaats ben ik schrijver. Ook ondernemer, maar geen uitgever. en die ambitie heb ik ook niet. Maar wat Patz zegt: een 50/50 model voor ondernemende auteurs lijkt mij een goeie optie.

    Maar wat

  10. Zou leuk en interessant zijn eens met een groep self publishers / ondernemende auteurs bij elkaar te komen om kennis, ideeën en ervaringen uit te wisselen. Wellicht zit er ook nog ruimte in meer samenwerking tussen de ‘kleintjes’. In elk geval een onderwerp dat leeft!

  11. Precies waarom ik ook ervoor kies bij de uitgever te blijven. Maar daarnaast schrijf ik ook in eigen beheer. Want ik ben natuurlijk geen gekke Henkie. Of Truus.

  12. Schlimazlnik zegt:

    Wat ik mis, is het besef dat een uitgever een bedrijf is. Waar aan de ene kant winst gemaakt wordt met populaire schrijvers die veel verkopen, worden er ook boeken uitgeveven waar verlies op wordt gemaakt. Dat verlies moet de uitgever dekken met de opbrengsten van de andere boeken. Daarom krijg je maar een klein percentage van de omzet van je boek.
    Door bij een uitgever onder contract te zijn, steun je ook je collega’s die minder succesvol zijn. Niet per definitie slechter, maar misschien minder handig met hun eigen promotie. Of hun boek spreekt alleen een klein aantal lezers aan. Door goedlopende boeken uit te geven, kan een uitgever het risico nemen ook die minder populaire schrijvers kansen te bieden – en daarmee een kleine groep lezers te bedienen.
    Het steeds meer “in eigen beheer” uitgeven maakt de literatuur minder flexibel. Als je eigen boek loopt, steun je daarmee geen collega-schrijvers bij dezelfde uitgever. Als je eigen boek niet loopt, krijg je geen steun van collega-schrijvers via de uitgeverij; in het ergste geval ga je persoonlijk failliet met alle ellende vandien, voor jezelf en je gezin.
    Ik ben bang dat alleen nog maar goedverkopende boeken verschijnen. Boeken voor de middelmaat, voor het grote publiek. En dat boeken die het minder doen (o.a. poëzie, en literaire genres die niet hip zijn) in elk geval een stuk moeilijker verkrijgbaar zullen zijn. Het risico is dat ook vernieuwing in de literatuur daarmee wordt gedwarsboomd: wie durft het risico te nemen nieuwe wegen in te slaan als je niet weet of het zichzelf gaat terugbetalen en je niets hebt om het risico mee te dekken?

    • Marcel van Driel zegt:

      Ik ben het absoluut 100% met je eens. Ik wil ook op geen enkele manier suggereren dat er geld aan de strijkstok blijft hangen, of dat uitgevers geen functie hebben. Maar het feit blijft dat als je de 10% moet delen met de illustrator, het geen valide businessmodel meer is voor de auteur om een geïllustreerd boek uit brengen.

  13. Michiel Kamphuis zegt:

    Erg interessant om over dit onderwerp enige onderbouwde meningen en ideeën te lezen. Ik ben de laatste hand aan het leggen aan een boek (fictie) dat ik sterk overweeg zelf uit te geven. Niet in de laatste plaats omdat ik een goed gedeelte van de opbrengst wil schenken aan een goed doel dat betrekking heeft op het verhaal. Ik ben bereid geld en tijd te investeren in het uitgeven en promoten, heb daar ook lol in, maar de vraag die me zeker bezig houdt: wordt je wel serieus genomen? Wetende dat het zal beginnen met een goed boek dat er verzorgd uitziet, doet een recensent er iets mee, of de boekhandel? Zelfs als je met een duidelijk verhaal komt waarom je het boek zelfstandig wilt uitgeven?
    Dit blog en de reacties gelezen te hebben, denk ik nog steeds dat ik het ga proberen. Ik kijk uit naar dat avontuur, maar ik ben erg benieuwd wat de conclusie over een jaar zal zijn.

  14. Ik denk dat je de illusie los moet laten dat je winst zal verviervoudigen. Je zult in eerste instantie veel meer opbrengsten (per verkocht boek) zelf binnenkrijgen, dat zeker. Maar je moet ook alle kosten voor de ontwikkeling van het boek zelf betalen (redactie, correctie, vormgeving, drukken, etc.). Daarbij zul je als zelfstandige hogere marges moeten afdragen aan de retailers, en is het maar de vraag of je er binnenkomt met je boek.

    Dit zeg ik niet om uit uitgevers te prefereren boven het zelf doen, dat moet iedereen zelf weten. Zeker als ze het (sterk) overwegen, ben ik de eerste om te zeggen dat ze het vooral moeten doen en niet voor mij zouden moeten kiezen. Want de auteur zou dan toch niet voor de volle 100% voor jou gaan.

    Ik zeg dit omdat ik al heel vaak heb gezien dat de mensen die het zelf gingen doen, daar redelijk snel op terugkwamen, omdat ze volledig onderschat hadden wat de hoeveelheid werk is die erbij komt kijken, en dat de kosten flink onderschat werden voor de ontwikkeling. En werk kun je natuurlijk uitbesteden, maar dan hou je zowel (nog) minder over, als dat je geen self-published auteur meer bent, maar een uitgever die zijn eigen boek uitgeeft.

  15. @timo, daarom is een beter samenwerkingsmodel tussen auteurs en uitgevers misschien een slimmer idee, dan hoeft niemand het wiel opnieuw uit te vinden. Ik zou me zomaar kunnen voorstellen dat er meer opties kunnen zitten in een samenwerking. Een mooi pakket voor de wat introvertere auteur waarbij de uitgever alles om het schrijven oppakt, een ander pakket voor de auteur die bijna fulltime de boer op gaat. Ik heb het gevoel dat je hiermee een boel onrust bij de auteurs weg zou nemen. But that’s me…

    • Schlimazlnik zegt:

      @Patz: Het modelcontract voor auteurs zou inderdaad veel meer smaken kunnen hebben. Hoewel een modelcontract wel handig is om als debutant een beetje te weten wat gebruikelijk is. Want de andere kant van de medaille is natuurlijk dat veel schrijvers helemaal geen tijd/zin/kunde hebben om uit te zoeken welk model voor hen het meest aantrekkelijk is. Dat zou een literair agent moeten kunnen uitvissen, maar de cultuur van literair agenten als bemiddelaars ontbreekt in Nederland.

      Zelf dacht ik aan iets als een uitgever als een maatschapconstructie, waarbij de schrijvers de maten zijn, samen met eventueel illustratoren, vormgevers, redactie, literair agenten. Kennis en kunde delen voor het algemene doel (winst), de gezamelijke kas gebruiken voor het inhuren van wat nodig is en niet door de maten geleverd kan worden.

      Er zijn natuurlijk veel meer mogelijkheden als je oude structuren en de daarop gebaseerde vernieuwingen los durft te laten.

  16. Een ex-uitgeefster zei mij ooit wanneer je je eigen boeken gaat uitgeven realiseer je dan dat je 80% van je tijd bezig bent met werk wat je uitgever nu voor je doet. Er zou dan dus nog maar 20 % tijd over blijven om te schrijven en te illustreren en waar word ik gelukkig van? Juist, van dat schrijven en illustreren 😉

  17. Ik zou er niet aan moeten denken om zelf uit te geven, uitgeven is ook een vak. Inderdaad zou het afgaan van mijn tijd die ik nodig heb te schrijven en te creëren. Mijn uitgever staat op beurzen waar ik nooit zou willen/kunnen staan ben daarom ontzettend blij dat mijn uitgever op die beurzen staat. Zeker als je boek ook nog internationaal verkocht wordt is het ondoenlijk hoe je de rechten per land moet regelen, dat is ook een vak apart. Geef mij maar gewoon 10 % ik vind dat een prima deal. Maar ik geloof dat ik het ook wel erg getroffen heb met m’n uitgever.

  18. @Schlimazlnik Bij CircusPatz werken we volgens een maatschap principe. We delen de winst tussen iedereen die een toegevoegde waarde heeft geleverd aan het boek. In veel gevallen kom je dan financieel misschien niet eens zoveel beter uit dan bij een reguliere uitgever, het geeft wel een beter gevoel. En volgens mij is dat precies waar het om gaat.

  19. Beste Marcel,

    Ik ben al jaren auteur en uitgever, met mijn Uitgeverij Catullus geef ik onze cartoosn van Fokke & Sukke zelf uit.
    Als auteur zeg ik: doen! Het is prettig om alles in eigen hand te houden en zelf verantwoordelijk te zijn voor je eigen fouten of goede dingen.
    Als uitgever zeg ik: doe het niet. Je motivering is niet goed: zelf uitgeven moet je nooit doen vanwege het geld. Het levert je uiteindelijk niet of nauwelijks meer op, behalve extra stress en drukke agenda’s. Uitgeven is tóch een vak.

    Succes met je twijfel.

    • Nu ben ik dan wel benieuwd wat bij jou de uitkomst op de balans is. Je zegt doen en niet doen. Maar wegen die twee even zwaar voor je? Of is de een van groter belang (is natuurlijk ook persoonlijk) dan de ander?

  20. Ik doe het wel, Timo. Ben er in 2007 mee begonnen, heel fanatiek en met alles er op eraan. In een korte tijd heb ik het vak geleerd. Ik gaf ook anderen uit. Maar sinds 2011 ben ik met dat laatste gestopt en geef ik alleen nog drie of vier eigen Fokke & Sukke titels per jaar uit (Scheurkalender, het afzien van, een verzamelbundetje), waarvan de boekwinkels inmiddels wel weten hoeveel ze er moeten bestellen. Als het het niet doen, dan kopen de fans het wel elders. Het is een typisch Nederlandse titel, dus ik hoef ook niet meer naar Frankfurt of Angouleme. En ook niet meer die inkoopbeurzen. Op die manier is selfpublishing nog (net) te doen.

  21. O, en ik ben weggegaan bij De Harmonie niet vanwege geld. De Harmonie is altijd een royale betaler geweest, die afspraken stipt na komt. Mijn vertrek had met andere dingen te maken.

    • Je hoeft uiteraard niet alles hier open en bloot op tafel te leggen. Maar het fascineert me ergens wat je schrijft. En dat komt omdat er niet een volle overtuiging vanuit lijkt te gaan. Niet dat je het met tegenzin zult doen, dan was je er wel mee gestopt (lijkt me). Maar alsof de balans slechts minimaal doorslaat naar self-publishing. Of interpreteer ik het dan verkeerd?

      • Marcel van Driel zegt:

        Nee, dat zie je absoluut niet verkeerd. Als ik ervan overtuigd was, was ik al begonnen. En eerlijk gezegd sterken de reacties hier mij er alleen maar meer in dat ik juist minder extra-curriculaire activiteiten moet ontplooien en mij nog meer moet focussen op het schrijven.

  22. Hai Marcel!
    Belangrijk onderwerp snijd je wederom aan. Maar ik begrijp één ding niet. Uit je betoog valt op te maken dat ‘vroeger’ illustratoren werden betaald uit een ‘eigen’ potje. Waar haal je dat vandaan?

    Ik ben volgend jaar 30 jaar illustrator en in ál die jaren was het gebruikelijk dat bij prentenboeken de royalty’s verdeeld werden tussen auteur en illustrator. Tijdens mijn hele carrière ontving de illustrator altijd de helft van die 10%. (Een enkele auteur vond zelfs dat zijn eigen aandeel minder werk omvatte, dus hij nam genoegen met 2% en gunde mij 8%!)

    Bovendien stap je wel heel makkelijk over het feit heen dat illustratoren het o zo belangrijke beeld bepalen van een prentenboek (daarom heet het ook zo!) en gemiddeld 3 x zo lang eraan bezig zijn dan de auteur met het goeie idee.

    Over het zelf publiceren: ook een illustrator worstelt met zulke problemen. Veel illustratoren schrijven ook hun eigen verhaal, en wáár breng je dan je creatie onder? Uitgevers zijn niet happig op prentenboeken, want die zijn behoorlijk duur qua productie – in ieder geval niet op die van illustratoren die geen gouden/zilveren penselen op hun naam hebben staan.

    Je kunt het hele probleem in deze i-Age ook verschuiven. Je hebt het al over e-books gehad. Waarom gaan we dan niet vaker ONLINE UITGEVEN? Zo ben ik dit jaar mijn eigen uitgeef-platform gestart. Met eigen prentenboeken (die uitverkocht waren, maar ook geheel nieuwe), en ook van collega’s.
    http://www.booxalive.nl

    Zou dit initiatief niet een opening scheppen voor een nieuwe manier van uitgeven? Of moeten we per se vasthouden aan het papieren boek met alle (budget)beperkingen van dien?

    • Marcel van Driel zegt:

      Hoi Magda,

      Dat vertelde Sjoerd Kuijper op de Middag van het Kinderboek in 2011. Zijn speech staat op Boekblad, maar je moet een abonnement hebben om hem in zijn geheel te lezen.

      En ik ga zeker niet voorbij aan de inspanningen van de illustrator. Integendeel: ik vind dat bij een prentenboek de illustrator meer moet krijgen dan de auteur. Bij Bino kreeg de illustrator op mijn verzoek 7% en ik 5%. Maar dat neemt niet weg dat ik vind dat de illustrator apart bepaald moet worden en niet van een deel van het percentage dat voor de auteur bedoeld is.

      Ja, e-books kunnen dit in de toekomst mogelijk oplossen. Maar nu is slechts 4% van de verkochte boeken een -book en daar zitten terecht geen prentenboeken bij.

      • Wat goed van jou, Marcel! Pluim!
        Ja, in mijn hele carrière was bij elk boek (prentenboek, leesboek, educatief boek) illustratie de sluitpost op de begroting. Terwijl sowieso qua omslag illustraties een onuitwisbare, beelbepalende eerste indruk geven. In al die jaren in conclaaf met uitgevers heb ik nooit een kentering in hun ideeën over budgetverdeling kunnen teweegbrengen. 🙁

        Maar vind je de manier waarop ik prentenboeken toon op mijn nieuwe publicatieplatform booxalive.nl, dan geen goede stap tot een andere manier van presenteren?

  23. Ja, kan ik me voorstellen. Ik vind het ‘vak’ op dit moment een stuk minder leuk dan, pakweg vijf jaar geleden. Ik denk dat het de crisis is en daarbovenop de extra neergang van het segment strips. Het is gewoon een stuk minder spannend, ondanks alle holle goednieuws-spannende-ebook mogelijkheden-verhalen die je zo nu en dan weer hoort. Dan is het een stuk leuker om creatief bezig te zijn en gewoon lekker te tekenen of te schrijven.

  24. Maar ik ben een rare snijboon: we hebben altijd dingen gedaan omdat we het leuk/belangrijk/interessant vonden en niet voor het geld. Nu het uitgeven gewoon minder leuk wordt, zou ik daar misschien wel mee willen stoppen. Maar teruggaan naar een (andere) uitgever kan niet meer. Ik heb ooit wel eens tegen een collega-uitgever gezegd: het is als bij Lowlands. Als je al 14 keer als artiest met backstage-bandje bent geweest, dan lukt het echt niet meer om de vijftiende keer als normale Lowlands-bezoeker te gaan.

  25. Ik ben erg blij dat ik een uitgever heb, omdat anno 2013 de uitgever toch nog zeker een kwaliteitskeurmerk is, zowel voor de lezer als de boekhandel. Ondanks de veranderende markten kun je daar gewoon nog niet omheen. Niet in Nederland, maar ook niet in Amerika of andere landen.
    Bovendien vind ik nu al nauwelijks tijd om de dingen te doen die ik moet doen. Schrijven, promo, marketing, contact met fans onderhouden, lezingen/workshops, een enigszins fatsoenlijk privé-leven… Als ik zou moeten gaan regelen wat Luitingh allemaal voor me regelt, zou ik niet meer aan schrijven toekomen.
    Neemt niet weg dat 10% natuurlijk veel te laag is. Ik compenseer dat enigszins door eigen boeken in te kopen met 50% bedongen korting (mag ook wel op de aantallen die ik afneem) en zelf als boekhandel te fungeren in webshop, op evenementen en op scholen. Sterker nog: ik ga zo goed als niet meer naar evenementen waar ik niet zelf de verkoop kan doen. Dat is de enige manier dat ik er op een snelle en relatief makkelijke manier mijn verdiende “meer” aan kan overhouden.

  26. Als beginnend schrijver kan ik vanwege gebrek aan ervaring nog niet meepraten, maar ik vind het onderwerp zeker zeer leerzaam. Want ook ik zal straks op het punt uitkomen dat ik mijn bundel wil (laten) uitgeven.
    Dit bericht heeft me in ieder geval al wel geïnspireerd tot een eigen overpeinzing, met dank aan Janneke van Bockel en natuurlijk jij, Marcel.
    http://paulbastiaansen.wordpress.com/2013/10/10/kwaliteit/

  27. ingrid van koppenhagen zegt:

    Er is in deze twijfelachtige markt nog een argument om je boek zelf uit te geven: het dreigend faillissement van al die kleine uitgevers. Je staat als auteur echt achteraan in de rij schuldeisers – de banken en belastingdienst eerst, als altijd 🙂 – en kunt dan fluiten naar je centen.
    Als je je werk zelf uitgeeft, heb je je mogelijke verlies nog enigszins in de hand.

Trackbacks

  1. […] Janneke van Bockel aanhaalde, als antwoord op Marcel van Driel’s bericht over de keus van self-publishing: kwaliteit komt altijd bovendrijven. Dat is mijn […]

  2. […] 10% van de netto-opbrengst van hun boek die ze van een uitgever krijgen. Marcel van Driel legt in deze blog uit dat ‘er steeds minder overblijft voor de drijvende kracht achter ieder boek: de auteur. En er […]

Laat wat van je horen

*